LOGINShare
7 : ดีใจที่นายชอบ:)
publish date:
2026-04-06 13:07:58Project MCTR
Chapter 7 หลังจากวันนั้น ฉันก็ไม่เจอเขาอีกเลย.. ไม่เห็นจริงๆนะ จะมีก็แต่สามคนที่เหลือที่ผลัดกันเข้าออกแล้วใช้ชีวิตเหมือนปกติ.. นี่ก็ปาไปสามอาทิตย์แล้ว แต่... ฉันก็ไม่กล้าเป็นฝ่ายเข้าไปหาเขาก่อนแล้วสิ.. “ได้เพลาเสด็จแล้วหรือยังเพคะ~ เพลานี้ดิฉันรอท่านผู้หญิงนานจนน้ำหมากในปากจะแห้งหมดแล้วนะเพคะ~” “... นลิน แกว่าฉัน ควรไปเยี่ยมหมอนั่นมะ?” “หมอนั่น? อ้อ พ่อหนุ่มพิลึกครึ่งหน้านั่นนะเหรอ ก็นะ... แล้วแต่เถอะ” “ไม่ห้าม?” “ฉันห้ามไปก็เท่านั้น ใจแกลอยไปถึงหลังคาบ้านเขาแล้วมั้งตอนนี้อะ==*” เอเรนยืนมองหลังคาบ้านหลังข้างๆนานพอที่นลินอาจจะหลับได้อีกสักสิบๆนาที แต่ในที่สุด เอเรนก็เลือกที่จะ.. “ไปเถอะ เดี๋ยวสาย” “สายขนาดนี้แล้วรอเข้าคาบสองฉันก็ไม่ติดนะ” “เออน่า... ไปเถอะ”ฉันดีดตัวเองขึ้นนั่งบนมอเตอร์ไซค์ จะคิดอะไรเยอะแยะ หมอนั่นอาจจะแค่ป่วย.. ป่วยแบบนั้น พิลึกดีแท้ ถึงจะคิดออกมาแบบนั้น แต่พนันได้หมดใจเลยว่า.. เอเรนไม่คิดเช่นนั้น เธอแค่ยอมแพ้ที่จะเข้าไปก้าวก่ายชีวิตของใคร เพราะภาพที่ยังคงติดตาไม่หายไปไหนทำให้ตัวเธอคิดขึ้นได้ถึงเรื่องของผลที่จะตามมา ถ้าเธอหลุดบอกใครสักคนออกไปเรื่องเหตุการณ์วันนั้น เบาสุดคือทุกคนหาว่าเธอเป็นบ้า แต่ถ้ามากสุด.. บ้านข้างๆอาจจะไม่เงียบสงบอีกต่อไป.. มหาวิทยาลัย ฤทธิ์ของพิษงู พิษงูสามารถแบ่งออกได้ตามฤทธิ์ของมันดังนี้ * Neurotoxins เป็นพิษที่ทำลายประสาท พบได้ในงูเห่า งูจงอาง งูสามเหลี่ยม งูทับสมิงคลา และงูทะเล พิษชนิดนี้มีโมเลกุลขนาดเล็ก สามารถถูกดูดซึมได้รวดเร็วไปตามกระแสเลือด ทำให้กล้ามเนื้ออ่อนแรง ผู้ป่วยเกิดหนังตาตก พูดไม่ชัด หายใจไม่สะดวก “Hemorrhagins เป็นพิษที่ทำลายผนังด้านในของหลอดเลือด (vascular endothelium) ทำให้เม็ดเลือดแดงเล็ดลอดออกมาจากผนังหลอดเลือดที่ถูกทำลาย....” กึก~ กึก~ หมับ! ฉันชะงักเพราะนลินใช้มือกุมมือฉันเพื่อไม่ให้ฉันนั่งเคาะปากกาไปมากับโต๊ะ “โอเคไหมเนี่ย? ดูไม่มีสมาธินะ” “...เปล่า ฟังอาจารย์ต่อเถอะ” “นี่.. มีอะไรไม่สบายใจ เมนส์ไม่มา หรืออยากมีผัวอะไรยังไงบอกกันสิ.. เห็นแกเหม่อตั้งแต่เช้าแบบนี้ ฉันใจไม่ดีนะ” “เพื่อนแกไม่ถูกใครล้างสมองแน่ๆสบายใจได้” “ใช่ ไม่ถูกล้างสมอง แต่ก็ไม่มีสมาธิเรียนสักนิด...” “....” “แกเป็นอะไร?” กึก! “สองคนนั้นนะ! ออกไปยืนหน้าห้องจนกว่าจะหมดคลาส!” เสียงอาจารย์ล่อสายตานับสิบของคนในห้องให้จับจ้องมาที่พวกฉัน ทำให้ฉันกับนลินรีบหยิบกระเป๋าแล้วเดินออกไปหน้าห้องอย่างช่วยไม่ได้ “..เห็นเราเป็นเด็กมัธยมหรือไง ชิ!” “ก็ดันไม่สนใจที่อาจารย์สอนจริงๆนิ ทำไงได้==*” “ฉันเบื่อสาขาตัวเองเลยหนีมาเรียนสาขาแกตั้งวันนึงแบบนี้... บอกตามตรง ไม่เข้าใจสักเรื่อง” “นิเทศกับเคมี มันใกล้กันหรือไง นี่ยังถือว่าเก่งนะ ไม่นั่งหลับไปก่อนอะ” ฉันแซวนลิน มันคงเบื่อมากมั้งเลยหนีมาเรียนสาขาฉันแบบนี้ “แล้วนี่ ยังไง โดนไล่ออกมาแบบนี้หนีกลับก่อนได้เลยเปล่าอะ?” “ก็ได้นะ แต่คาบต่อไปก็หูชานิดนึงแหละ” “งั้นฉันจะอยู่ตรงนี้” นลินพูดจบก็ลงไปนั่งพับเพียบที่พื้น หยิบมือถือออกมาเลื่อนดูนั่นนี่.. ฉันเลยลงไปนั่งบ้างก่อนจะหยิบเสื้อคลุมขึ้นมาปิดตรงกระโปรง “หูชาก็ชาด้วยกัน” >นลิน “..เอาแต่ถามฉันว่าไม่มีสมาธิ แกอะ.. เป็นอะไร ทำไมถึงยอมหนีมาเรียนกับฉัน” “ง่ายๆ อาการแกน่าเป็นห่วง” “...ยังไง? ฉันปกติดีนะ” “ช่างเถอะ แกมันปากแข็งยิ่งกว่าหิน.. พูดไปก็เท่านั้น” “....” ก็ ไม่เถียง.. ฉันยังคงติดค้างเรื่องคืนนั้นไง “สงสัยความรักจะขึ้นสมอง” “ความรักอะไรกัน... ฉันไม่มีเรื่องแบบนั้นหรอก” “จ้าๆ” “เป้าหมายเดียวของฉัน... ก็ อยากเป็นนักวิทยาศาสตร์เก่งๆ ผลิตเซรุ่มที่สามารถช่วยเหลือชีวิตคนหรือสัตว์ได้” “ฉันว่ามันไม่สวยงามหรอกเส้นทางที่แกเลือก” “อ้าว แกต้องให้กำลังใจฉันดิ ไม่ใช่มาบั่นทอนแบบนี้นะโว้ย!” “ไม่ได้บั่นทอนสักนิดเพื่อนขาาา~ แกไม่ได้ฟังหรือไง ไอ้การจะสกัดเซรุ่มจากพิษงูนะ” “....” “พิษทำลายระบบประสาท ทำลายผนังเซลล์ ทำลายบลาๆ กว่าจะคิดเซรุ่มสำเร็จหนึ่งตัวนี่ แกไม่คิดว่ามันจะเกิดข้อผิดพลาด?” ฉันคิดตามที่นลินพูด “สัตว์ทดลองอาจตาย หรือแพ้พิษของงู หรือแม้แต่เซรุ่มของแกอาจจะฆ่าคนได้.. ฉันพูดถูกไหม” “...ก็รู้ เพราะงี้ไง ถึงอยากจะเก่ง อยากจะช่วยเหลือทุกคน” “ความสำเร็จของคนหนึ่งคนอาจจะใช้เวลาเกือบทั้งชีวิต.. ที่จะบอกนี่คือหาความสุขใส่ตัวบ้าง ไอ้ที่ทำๆอยู่นี่จะได้ไม่เหนื่อย” ฉันยิ้มให้นลิน สิ่งที่มันพูดมาก็ถูกหมด.. ฉันเองก็เอาแต่สนใจเรื่องนี้เรื่องเดียวโดยไม่มองเรื่องอื่น ก็ยอมรับ.. บางทีฉันก็มองโลกที่ปกติกลายเป็นโลกที่ไม่ปกติ.. “..ขอบคุณนะ:)” “เก็บคำขอบคุณไว้หาผัวให้ได้สักคนเถอะ อยู่มาตั้งขนาดนี้ละ ถ้าไม่ใช้นี่ไปซื้อเข็มกับด้ายมาเย็บปิดซะ.. เสียของหมด” แล้วทุกอย่างก็จบลงที่นลินพยายามเหล่มองผู้ชายให้เอเรนราวกับจงใจแกล้ง ทั้งสองนั่งหัวเราะอยู่ที่พื้น และเอเรนก็ลืมเรื่องที่คิดไว้ในหัวจนหมดสิ้น “หรือฉัน.. ควรจะหาแฟนสักคนดี?” “ดี การมีผู้นี่มันจะทำให้.. บรื้อ~ กระชุ่มกระชวยขึ้นเยอะ~” “ทะลึ่งน่า-////-“ #ปกป้อง ห้องมืดสนิทมีแค่แสงสว่างจากธรรมชาติที่ส่องเข้ามาจางๆผ่านผ้าม่าน “เป็นอะไรมึง เก็บตัวอยู่แต่ในห้อง” “...กูไม่อยากออกไปไหน” “...เพราะเรื่องคืนนั้นใช่ไหม?” “.....” “เอาน่า ยัยผมทองรับปากแล้วว่าจะไม่พูดเรื่องนั้นกับใคร” “แค่คำสัญญาไม่กี่คำ มึงก็เชื่อ?” “อืม ยัยนั่นดูเป็นห่วงมึงมากกว่าตกใจ โอเคตอนแรกก็ตกใจ.. แต่กูรู้สึกว่า เธอไม่ได้เลวร้ายอย่างที่มึงคิด” ปกป้องไม่ได้พูดอะไร เขานอนเก็บตัวอยู่ในห้องเป็นอาทิตย์ เรื่องใจคอและความเป็นเอเรนเขารู้ดี เพราะเขาอ่านเธอมาบ้างแล้ว แต่แค่อดระแวงไม่ได้ด้วยสภาพร่างกายที่ไม่ปกติ ภาพที่หลุดไปวันนั้นอาจจะตราตรึงอยู่ในหัวเอเรนไปทั้งชีวิต และนั่นหมายความว่า.. มีคนรู้ความลับของเขาเพิ่มอีกหนึ่งคน “เมื่อเช้าก็เห็นยืนมองแต่หน้าต่างห้องมึง คงไม่รู้จะเข้าหามึงยังไง” “....” “ถ้าเธอปากเปราะ ป่านนี้หน้าบ้านคงไม่สงบสุข” “เข้าข้างกันจังวะ” “ก็เธอเป็นคนเดียวที่ทำให้มึงพูดได้เยอะขึ้น.. แม้ว่ามึงจะด่าเธอก็เถอะ” “....” “แต่งตัว แล้วลงไปแดกข้าว” สงครามพูดทิ้งท้าย ปกป้องยังคงใช้เวลาอยู่กับตัวเองและวิวผ้าม่านของเขาต่ออีกสักพัก เขามองเห็นผู้หญิงผมทองที่กำลังยืนอยู่หน้ารั้วของบ้านหลังข้างๆอีกหลัง.. ก่อนจะเลิกมองแล้วลุกขึ้นสวมเสื้อผ้า “ขอบใจมาก” ฉันยืนบ๊ายบายนลินที่มาส่งฉันที่บ้านแล้วก็กลับไป ฉันขอให้นลินพาฉันซื้อของนิดหน่อยเพื่อเอากลับมาฝากตายายข้างบ้านแล้วก็... บ้านข้างๆฉัน “ขอบใจมากนะอีหนู~” “ไม่เป็นไรจ๊ะ ไว้หนูเจอของอร่อยๆจะซื้อมาฝากอีกนะคะ:)” ฉันรอให้คุณยายเดินเข้าบ้านไปแล้วค่อยเดินออกมา.. เอเรนยืนมองถุงของที่ถืออยู่แล้วก็ตัดสินใจพร้อมถอนหายใจอย่างหนัก “ฟู้ว์~ เอาว่ะ!” แล้วก็เลือกที่จะเดินไปที่หน้าบ้านอีกหลัง.. พร้อมกับกดออดได้เพียงสามที ก็ปรากฏร่างสูง ใบหน้าที่ดุดันผสานกับความอบอุ่น “...ฉัน เอา เอ่อ..” “หายใจก่อนไหม?:)” “..เอ่อ คือ ฉันเอานี่ ..มาให้” พอพูดจบ สายตาของเอเรนก็จับจ้องไปที่ร่างสูงอีกคนที่เดินลงมาจากชั้นสอง ร่างสูงในโหมดที่ไม่คุ้นตา.. กางเกงผ้าร่มขาสั้น เสื้อยืดตัวโคร่งแขนสั้น ไม่มีอะไรปกคลุมใบหน้าที่สวยเข้มได้รูปของเขา ทั้งสองยืนสบตากัน ก่อนจะมีเสียงกระแอมจากสงครามดึงสติของทั้งสองกลับมา “อยู่กินข้าวด้วยกันก่อนถ้าไม่รังเกียจ” “.....” เอเรนไม่ตอบแต่กลับจ้องมองไปที่ปกป้องราวกับต้องการคำอนุญาตจากเขา.. แต่ก็ไม่มีท่าทีว่าจะได้รับคำอนุญาตจนสงครามที่เห็นเห็นการณ์ได้แต่ยืนยิ้มกริ่ม แล้วก็เป็นคนดึงเอเรนเข้ามาในบ้าน “ตากน้ำค้าง” “อ๊ะ! เอ่อ มะ ไม่..” “ซื้อมาให้เพื่อนบ้านไม่ใช่หรือไง? แนะนำหน่อย” สงครามชูถุงของที่เอเรนเอามาให้ เธอเลิ่กลั่กนิดหน่อย “..เร็ว หิว” “อ๊ะ.. อืม” เอเรนรีบตอบทันทีที่ปกป้องหลุดประโยคนี้ออกมา “เอ่อ.. นี่ ข้าวตังหมูหยอง ส่วนนี่ก็.. หมูกรอบกับน้ำจิ้มซีฟู้ด คือฉันเห็นว่ามันอร่อยดี พวกนายฟันดีใช่ไหมละ น่าจะชอบ^^*” “เหตุผลห่วย” >ปกป้อง “....” ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมฉันต้องสนใจมองแต่คนที่ไม่คิดจะพูดอะไรกับฉันสักคำอย่างหมอนี่ ทั้งที่อีกคนพยายามจะเป็นกันเองกับฉัน “สงคราม ชื่อฉัน จำได้?” “..อืม” “ส่วนไอ้ใบ้นี่ชื่อ..” “เสือก” ปกป้องสวนทันที แต่สงครามกลับไม่ได้มีอาการอะไรนอกจะอมยิ้มนิดๆ “จะมองอีกนานไหม มีอะไรผิดปกติ?” เขาพูดกับฉัน.. ตอนนี้เขาปกติแต่ก่อนหน้านี่เหมือนจะไม่ปกติไง.. ก็เลยไม่รู้ว่าน่าจะพูดหรือทำอะไรยังไงไม่ให้เขา.. เป็นแบบวันนั้น “..กิน หมูกรอบ ได้ใช่ไหม?” “ถ้ากลัวว่ากินไม่ได้จะซื้อมาทำไม” “เอ่อ.. ก็” “มึงก็ไปแกล้งน้องมัน” สงครามพูดแล้วหันมาทางฉัน “นิสัยกวนตีน อย่าคิดเยอะ มันกวนตีนทุกคนที่กวนได้” “..:)” “แดก” “...เอ่อ งั้นฉันไม่กวนพวกนายดีกว่า ฉันมีงานต้องกลับไปทำด้วย” ฉันลุกขึ้นขอตัวกับพวกเขา งงงานอะไรไม่มีหรอก ก็สายตาของคนตรงข้ามฉันมันทำให้รู้สึกเหมือนหายใจไม่ทั่วท้องเฉยๆก็เลยบะ.. “นั่ง” “....” “ถ้างานไม่ยุ่ง.. นั่ง” สายตาเขาเหมือนรู้ว่าฉันโกหก แต่เลือกที่จะไม่พูดออกมาตรงๆ.. ก่อนจะก้มหน้าแล้วตักข้าวเข้าปากเป็นคนแรก ฉันนั่งลง “..อร่อยไหม?” เอเรนเฝ้ารอคำตอบอย่างจริงจังจนต้องเม้มปาก ปกป้องเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าเนียนสวยของเอเรน แล้วก็ก้มหน้าพยักหน้าพร้อมกับ “...อืม” โล่งอก.. ฉันหลุดยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ แล้วก็รู้สึกว่าหมอนี่.. ไม่ได้ดูน่ากลัวไปซะตลอดแบบที่สมองฉันประมวลผลเอง “ยิ้มอะไร?” “ดีใจที่นายชอบ:)” “....” “หมูกรอบหรือคน?” >สงคราม “..หมูกรอบสิ ฉันดีใจที่ชอบหมูกรอบ-///-“ “..หึ๊~” ปกป้องแค่นเสียงในลำคอก่อนจะเงยหน้ามองเอเรนที่ยอมตักข้าวใส่จานตัวเองแล้วส่งยิ้มในสงครามและเขา “220บาท” พร้อมกับแบบมือขอค่าหมูกรอบที่ซื้อมา สงครามสำลัก และเอเรนหัวเราะ “.....” รอยยิ้มของเอเรน ทำให้ปกป้องมองเธออย่างไม่ละสายตา “ถ้าชอบก็ กินเยอะๆนะ;)” “....” สายตาคู่เดิมยังคงจ้องมองทุกครั้งที่มีโอกาส (🧬🦠)
Latest chapter
WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control Special Part
Special Part“ไอ้ปกไอ้เหี้ย! มึงจะวัดสกิลอะไรของมึงเนี่ย! อ่านใจกูไม่ได้สกิลปืนทองนะมึง!!”ร่างสูงของอัศวินวิ่งหนีปกป้อง พร้อมกับปาหมอนใส่ ฉันที่นั่งอยู่ก็ขำ เพราะตั้งแต่กลับมาไทยรอบนี้ และผ่านไปหนึ่งเดือน ทุกคนในบ้านถูกปกป้องอ่านใจชนิดที่ว่า ไม่เหลือความลับอะไรให้กักเก็บ บ้านนี้กลายเป็นบ้านที่ไร้ความลับแม้แต่แค่เรื่องเล็กๆน้อยๆ“ตามึงละ ตอนมึงไม่อยู่บ้านพวกกูต้องเจอกับอะไร รู้สึกหรือยัง” สงครามพูดด้วยท่าทีเฉยเมย แต่ก็ไม่ได้สิทธิพิเศษเหนือคนอื่น… พูดตรงๆก็ เขาเป็นคนแรกที่หนีการอ่านใจของปกป้องไม่ได้ ^^* นักรบยังหนีได้นานกว่าอีก^^“…มีสาวแล้วนิหว่า?”“ไอ้! หุบปากเลยมึง!” แต่ดูเหมือนเรื่องที่ปกป้องพูดจะทำให้อัศวินหน้าแดง ในขณะที่สงครามและนักรบนั่งดูเหตุการณ์อย่างสบายใจ“ไอ้! พวกมึงอะ ไม่คิดจะช่วยกูหน่อยหรือไง!” อัศวินเริ่มหาตัวช่วยเมื่อตัวเองจนมุม ปกป้องที่หรี่ตามองตรงไปที่อัศวินกำลังก้าวขาเข้าไปใกล้“ไม่.. กูก็โดนแบบมึง” เสียงนักรบตอบนิ่งๆ เขากระดกชาร้อนที่ฉันเป็นคนชงให้และแอบนั่งขำบางๆ“ปกป้อง หยุดแกล้งได้แล้ว^^” ฉันเดินไปเกาะแขนหนา“เธอไม่น่าขัดนะ อีกนิดเดียวเอง”“ไอ้เวรนิ!”“อ๋า~ ที่
WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control 43 : แค่เหยื่อของคนโลภ (END)
Project MCTRChapter 43เหมือนฝัน.. ความรู้สึกที่ได้เจอในตอนนี้ ไม่เถียงนะว่าคนมีความรักโลกมันจะกลายเป็นสีชมพู ฉันรู้สึกอ่อนแอได้อย่างสุดขีดเมื่อมีคนที่รักอยู่ข้างกาย คนที่จะปกป้องฉันอย่างสุดความสามารถ“หิวอะ~”“หาไรรองท้องหน่อยไหม… สเต็ก?” ปกป้องที่มองหาร้านอาหารใกล้ๆ เขาหมุนมองไปรอบๆ“..เปลี่ยนใจละ ค่อยกลับไปกินที่บ้านดีกว่า~”“เดี๋ยวก็เป็นลม” ว่าแล้ว ปกป้องก็เดินตรงไปที่ร้านขายขนมปัง เหมือนจะรู้อยู่แล้วว่าฉันไม่ได้อยากกินของหนักๆอย่างเนื้อสเต็ก ก่อนจะหิ้วถุงกระดาษและแก้วเครื่องดื่มมาให้ฉัน“ครัวซองต์ ช็อกโกแลตร้อน”“…น่ารักจัง”เอเรนหยิบของที่ได้ไปนั่งที่เก้าอี้สาธารณะ เราแบ่งครัวซองต์คนละชิ้น และต่างพากันดื่มช็อกโกแลตร้อนของตัวเอง“…เปลี่ยนไปเยอะ”“อะไรเหรอ?”“ที่นี่”“…อ้อ~”“..เมื่อก่อน ต้นไม้นั่นยังเล็กนิดเดียว” ปกป้องชี้ไปข้างหน้า ต้นไม้ที่สูงตะหง่าน ถึงจะไม่สูงมากแต่พอฟังจากที่เขาพูด มันก็เจริญเติบโตไม่ต่างจากคนเรานี่แหละ “..สูงกว่าฉันซะแล้ว”“ทุกอย่างมันมีช่วงเวลา มีการเติบโต และผ่านการใช้ชีวิตทั้งนั้นแหละ.. ทั้งฉันและนายก็ด้วย.. แม้แต่ทุกคนที่เดินไปมาที่นี่;)”“นั่นสิ”“ฉัน
WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control 42 : มันมีเมียแล้วแน่นะ
Project MCTRChapter 42ตั่บๆๆๆๆๆๆ~ ตั่บบบๆๆๆ~ เสียงเนื้อกระแทกกันทำให้ฉันมองหน้าปกป้องไม่ละสายตา ท่อออกซิเจนที่จมูกขยับตามแรงกระแทกที่ส่งมาหาฉัน ลมหายใจที่ปล่อยออกทางปากและเสียงครางที่พยายามอดกลั้น ตั่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆ~“อึ่ก!”“อ๊ะ… ปก! อ๊าาา!” สมองฉันขาวโพนในเวลาไม่นาน ริมฝีปากหนาที่อ้าออกของคนข้างบนทำให้ฉันรู้ว่าเขาเองก็เรียบร้อยแล้วเหมือนกัน กล้ามเนื้อช่วงล่างที่กระตุก และท่อนขาที่เกร็งราวกับเหล็ก“อ่า~” ปกป้องก้มลงมาจูบฉัน ดูดลิ้นเคล้าคลึงกับอารมณ์และจังหวะสะโพกที่ช้าลงตามจังหวะ ความอุ่นร้อนที่กลั่นออกมาจากภายในทำให้ฉันงอตัว“..มะ มันจะเลอะเตียง”“ไม่เป็นไร~”“ไม่ได้สิ…” เอเรนมองหาทิชชู่และพบมันอยู่ไม่ไกล เธอเอื้อมดึงมันมาแล้วดันตัวเองขึ้นนั่งและรีบใช้ทิชชู่ในมือรองรับน้ำเชื้อที่ขุ่นขาว กำลังไหลออกจากร่างกายของเธอถ้าเป็นทุกที เธอคงจะบ่นอุบว่าทำไมอีกฝ่ายถึงไม่ป้องกัน แต่ตั้งแต่พาปกป้องมารักษาที่นี่ เบนเดลก็เป็นพยานอีกหนึ่งเสียงที่ยืนยันว่าร่างกายของปกป้องไม่สามารถมีลูกได้ไม่ว่าจะกรณีใดก็ตาม“20นาที” ฉันมองเวลาที่โทรศัพท์มือถือ แล้วรีบจัดการตัวเองให้เรียบร้อย ปกป้องทิ้งตัวลงนอนบนเตียงต
WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control 41 : เธอไม่ผิด แต่ฉันคิด! (NC)
Project MCTRChapter 4128วันผ่านไป..สายตาของปกป้องจับจ้องร่างเล็กของเอเรนที่กำลังยืนคุยกับผู้ช่วยอีกหลายคนที่เบนเดลจัดสรรมาให้ ท่าทางที่ดูสนิทกันเพียงแค่ไม่กี่วันที่อยู่ที่นี่ทำให้ปกป้องไม่พอใจเท่าไหร่“…อ่านใจเมียตัวเองว่างั้นเถอะ?”“….”“มึงก็ดูตกต่ำพอๆกับไปผีตอนเข้าโรงพยาบาล” อัศวินที่นั่งเดาะเหรียญในมือเล่น พูดแหย่เย้าตามสิ่งที่เห็น“ก็เข้าใจนะ ก็ดันสนิทกันเร็วนี่ดิ~”“ปากมึงว่าง? รู้อยู่มันคิดมาก” นักรบพูดแทรก“กูยังไม่ได้ว่าอะไรเลย ก็พูดตามที่เห็น เอเรนคงไม่ปันใจจากมึงไปหาผู้ช่วยสุดหล่อกล้ามโตนั่นหรอก”“อ๊า~ รำคานจริง เงียบๆปากได้ไหมวะ” ปกป้องที่ยีหัวตัวเองบนเตียงนอนทำให้ทุกคนหันมองไปที่ตัวเขา ยกเว้นเอเรน“มึงจะคิดอะไรมากมาย มึงกับเอเรนผ่านอะไรต่อมิอะไรมาด้วยกัน อีกอย่าง เอเรนคงไม่ทิ้งมึงไปหาผู้ชายคนไหนหรอก” “กูจะคิดอย่างที่มึงพูด… ถ้าเมียกูไม่คิดว่าไอ้ฝรั่งนั่นหล่อ”“อ๊า~ การอ่านใจคนได้มันแย่กะไอ้ตรงนี้แหละ~ รู้เยอะไป ไม่ใช่เรื่องที่ดี” อัศวินพูดทิ้งท้าย ในขณะที่ปกป้องกำลังหัวเสีย เขายีหัวตัวเองนิดหน่อยครืด~ เสียงประตูถูกเลื่อนออก“เป็นอะไรกันอะ ดูเครียดนะ?” ฉันเปิดประตูเข้
WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control 40 : หัวนมอมชมพู
Project MCTRChapter 40ร่างหนาที่ไร้เสื้อผ้าปกคลุมนอนอยู่บนเตียงโดยมีสายออกซิเจนสวมที่จมูก เจ้าของแผงอกหนายังหลับสนิท.. เอเรนเห็นภาพพวกนี้เข้าจะหลักอาทิตย์ เธอนั่งอยู่ข้างเตียงเสมอเวลาปกป้องหลับหลังจากได้รับการรักษาในทุกวัน เครื่องมือแพทย์..น่าจะใช่แหละ มันหนีบอยู่ที่นิ้วชี้ของเขาพร้อมกับสายยางยาวๆ จอมอนิเตอร์แสดงอัตราการเต้นของหัวใจอยู่ในเกณฑ์ปกติ“..~” ขณะที่ปกป้องขยับตัว เอเรนก็ขยับตัวตามด้วยความเร็ว ฝ่ามือสอดประสานกับมือหนา ส่วนมือเล็กอีกข้างก็ประทับที่ใบหน้าเรียว“เป็นไงบ้าง?”“…เหนื่อยๆ”“กินน้ำไหม?”“..อื้ม” เอเรนดูแลปกป้องดีตลอดเวลาที่เขาได้รับการรักษา และไม่ยอมห่างปกป้องสักครั้งเดียว ร่างบางหยิบน้ำป้อนชายหนุ่มที่ร่างกายเต็มไปด้วยสายยาง ดวงตาที่เหนื่อยล้าจ้องมองร่างเล็กด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย“..โอเคไหม?”“อืม.. ทำไมไม่กลับบ้าน”“ไม่เอาอะ.. ฉันอยากให้นายเห็นฉันเป็นคนแรกเวลาตื่นขึ้นมา”“…..”“นายจะได้รู้ว่า ฉันอยู่ข้างๆนายจริงๆนะ:)” “ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้.. แค่นี้ก็รู้แล้ว”“ไม่เอาอะ.. ฉันจะอยู่กับนายแบบนี้แหละ อย่าขัดวิธีของฉันเลย” ปกป้องลูบใบหน้าของเอเรน เขารู้สึกรักคนคนน
WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control 39 : ออกซิเจน ด่วน!!
Project MCTRChapter 39‘มาที่ข่าวเด็ดประเด็นร้อนของวันนี้นะคะ รวบตัวแล้วเฟลค่อน อดีตผู้ช่วยฝีมือดีของดร.ฟิวส์ หลังมีการสืบพบว่า เฟลค่อนอยู่เบื้องหลังการทดลองเถื่อนมนุษย์ โดยมีแพทย์ฝีมือดีอย่าง ดร.ฟิวส์ ที่กระหายวิทยาศาสตร์จนต้องขนขวายทำการทดลองเพื่อให้อยู่ในจุดที่สูงกว่าคนปกติ โดยมีผู้สมรู้ร่วมคิดตัวบิ๊กอย่าง ผู้บริหารคนเก่าขององค์กรN.O.X ที่เสียชีวิตอย่างปริศนาคาบ้านพักของตน ผู้สื่อข่าวรายงานว่า…’“ยังไม่ทันได้หายใจทั่วท้องเลยใช่ไหมครับ” เบนเดล ฉันและปกป้องยืนฟังข่าวขณะที่กำลังจะเริ่มทำการรักษา “มันจบลงแล้วครับ สบายใจได้ พวกคุณสองคนไม่เดือดร้อนแน่นอน” เบนเดลผายมือให้ฉันและปกป้องเข้ามาด้านใน ทางเดินที่เงียบเชียบทำให้สายตาของปกป้องดูแข็งกระด้างขึ้นมาทันที ฉันสอดประสานมือและคอยบีบมือเขาไว้โดยมีเบนเดลคอยมองอาการของปกป้องไม่ต่างกัน“เลี้ยวซ้ายครับ”“ทำไมเลี้ยวซ้าย?”“…เพราะบริเวณนั้น หรือห้องพวกนั้น ไม่ใช่ที่ของคุณ”“…..”“จะรักษาทั้งที ก็ต้องเปลี่ยนวิวทิวทัศน์สิครับ ถึงจะสมควร:)”“..คุณนี่ก็ละเอียดเหมือนกันนะคะ” คงเพราะถ้าเราตรงไปไม่เลี้ยวซ้าย ที่ตรงนั้นอาจจะเป็นห้องที่ปกป้องถูกจับมาทดล
WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control 6 : ขอบคุณ
Project MCTRChapter 6“มึงว่ามันรอดเปล่าวะ?”“พนันอะไรดี? เงิน รถ หรือผู้หญิง?”“เงินดิ มีเมียแล้วอย่าซ่ามากนัก” นักรบเอ่ยโต้สงคราม สองคนนั่งมองบ้านหลังข้างๆคือบ้านของเอเรน ก่อนจะนั่งมองเวลาที่กำแพง“สามพัน กูว่ามันไม่ทำ”“สามพัน กูว่ายัยผมทองไม่รอด” นักรบควักเงินออกมาวางพร้อมๆกับที่สงครามกำลังทำ
WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control 5 : จูบแรกในรอบ...
Project MCTRChapter 5ฉัน.. เหมือนฉันกำลังดูหนังซุปเปอร์ฮีโร่แหละ.. ปกป้องดูหงุดหงิดที่ฉันแบกนลินแบบทุลักทุเลก็เลยจับนลินพาดบ่าแล้วก็เดินนำหน้าฉันไปรอที่ประตูบ้าน แล้วก็ดึงกุญแจบ้านไปจากมือฉันด้วยฟุ่บ! แล้ววางนลินอย่างไม่แยแสสักนิดว่าตื่นมาจะระบมไหม“นายจะทุ่มเพื่อนฉัน~ เอาเข็มขัดทองมวยปล้ำหรือไง
WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control 4 : ใครอยากเป็นเพื่อนเธอ
Project MCTRChapter 4ฟุ่บ! “เยี่ยม นั่นละถูกต้องที่สุดอะ แกเลิกคิดเรื่องแบบนั้นไปได้เลย จะการทดลองหมาแมวอะไรที่ไหนก็ไม่ต้องไปยุ่ง ไม่ต้องมานะสร้างทุกอย่างรอบตัวให้เกี่ยวกับเคมีเลย เหนื่อยฟรี!”“แกนี่.. ได้ทีนี่ด่าใหญ่เลยนะ==*”“ก็ต้องด่าสิ คนดีๆที่ไหนเขาจะมาทดลองอะไรกันในบ้านหลังแค่นั้น แล้วก็ไม
WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control 3 : กลัวความลับแตก?
Project MCTRChapter 3เริ่มปฎิบัติการล้วงไข่งูเห่า!นี่หน้าด้านหน้าทนมากเลยนะฉันอะ ที่มายืนถือกระเช้าผลไม้เหมือนรอไหว้ญาติผู้ใหญ่เวลาถึงเทศกาลบางเทศกาล แล้วพวกผู้ชายบ้านนี้ที่เห็นฉันแต่ละคนก็ต่างมองฉันเหมือนฉันเป็นแมลงวันตอมอะไรสักอย่าง ไม่คิดจะทัก ไม่คิดจะสนใจ ตั้งแต่พวกเขาขับรถออกจากบ้านไปก็ครบส
You May Also Like
เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.8K viewsสลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์74.2K viewsน้องเมียเอามัน (หลาย P) PWP
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.1M viewsงานแต่งสายฟ้าแลบ：สามีลึกลับเป็นมหาเศษรฐี！
หลั่วหลิ่วหยิง65.4K viewsคุณหนูตัวร้ายกับสาวใช้ตัวนุ่ม
มะลิซ้อน ซ่อนใจ51 viewsหวนรัก คืนปรารถนา
โมรียา1.4K viewsรีเทิร์นรักมัดใจนายวิศวะ
PR Star Ploy190 viewsติดใจนายหัว
ลิลลี่โรส92 views
