แชร์

5 : จูบแรกในรอบ...

ผู้เขียน: อะพอลโล่_
last update วันที่เผยแพร่: 2026-04-06 13:06:38

Project MCTR

Chapter 5

ฉัน.. เหมือนฉันกำลังดูหนังซุปเปอร์ฮีโร่แหละ.. ปกป้องดูหงุดหงิดที่ฉันแบกนลินแบบทุลักทุเลก็เลยจับนลินพาดบ่าแล้วก็เดินนำหน้าฉันไปรอที่ประตูบ้าน แล้วก็ดึงกุญแจบ้านไปจากมือฉันด้วย

ฟุ่บ! แล้ววางนลินอย่างไม่แยแสสักนิดว่าตื่นมาจะระบมไหม

“นายจะทุ่มเพื่อนฉัน~ เอาเข็มขัดทองมวยปล้ำหรือไง~”

“สภาพเพื่อนเธอต่อให้ปล่อยลงมาจากชั้นสองก็ไม่รู้สึกเจ็บ”

“...หัดอ่อนโยนกับผู้หญิงหน่อย~”

“เพื่อ?”

“ไม่มีเมียจะสมน้ำหน้าให้~”

“เธอสนิทถึงขั้นพูดแบบนี้กับฉันได้?”

“ทำไมละ? มีข้อห้ามเหรอ~”

“....” เขาไม่พูดอะไรนะ ความมึนของฉันก็เริ่มดีขึ้น ..อาจจะนิดหน่อย

“นายชื่ออะไร~”

“....” ปกป้องไม่พูด เขาได้แต่มองเอเรนนิ่งๆแล้วก็เลือกที่จะเดินออกมาจากห้องโถง แต่ดูเหมือนความเงียบที่ปกป้องมีคงไปขัดใจเอเรนจนถึงที่สุด เธอถึงเป็นฝ่ายวิ่งเข้ามาจับแขนปกป้องและกระชากด้วยแรงที่มีน้อยนิด

“จะไม่เป็นเพื่อนกันจริงๆอะ? การเป็นเพื่อนกับนายนี่~ มันต้องมีคุณสมบัติด้วยหรือเปล่า”

“...เธอไม่อยากเป็นเพื่อนกับฉันหรอก”

“.....” เอเรนมองชายตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ เธอคิดว่าเธอไม่สมควรเป็นเพื่อนกับคนคนนึงขนาดที่ต้องถูกปฎิเสธหลายครั้งขนาดนี้เลยเหรอ ความดื้อรั้นของเธอทำให้ปกป้องถอนหายใจในที่สุด

“เตรียมล็อคประตู สภาพนี้คนเข้ามาปล้ำได้ง่ายๆ” เขายัดกุญแจใส่มือฉันแล้วลากฉันออกมาหน้าประตู เขาเดินออกไปโดยไม่แยแสฉันสักนิด ทำไมละ.. ทำไมถึงยากแบบนี้นะ!

แต่เพราะความมึนที่มีอยู่ยังคงเจือจาง ถึงจะรู้สึกว่ากำลังทำอะไรแต่แอลกฮอล์ที่ไหลอยู่ในตัวเป็นชนวนที่ทำให้เอเรนกล้าที่จะทำอะไรๆไปโดยไม่ทันคิดด้วยความดื้อรั้นเป็นทุนเดิม เอเรนวิ่งตามหลังปกป้องไป เธอคว้าแขนชายร่างสูงให้หยุดเดินแล้วเป็นฝ่ายรั้งใบหน้าของเขาลงมาจูบ

ผลัก!

“ทำบ้าไรวะ!”

หมับ! ถึงจะโดนผลักออกแต่เอเรนก็ไม่ลดความพยายาม เธอรั้งใบหน้าของปกป้องลงมาจูบอีกครั้ง จูบและพยายามแทรกเรียวลิ้นเข้าไปด้านใน ยิ่งปกป้องไม่ไหลตามเกมส์เธอยิ่งเพิ่มสกิลการชอนไชปลายลิ้นไปเรื่อยๆแต่สุดท้ายก็ต้องหยุดทุกอย่าง เพราะปกป้องกลับไม่ให้ความร่วมมืออะไรเลย

“..ตายด้านเป็นบ้า~ กลับบ้านนายไปเลยไป~”

หมับ! แต่เสี้ยววินาทีที่ร่างบางถูกปกป้องกระชากแขนและดันหลังติดกับรถ พร้อมกับประกบริมฝีปากลงมาทันที

“อะ.. อื้ม~”

จ๊วฟ~ ปลายลิ้นเปียกชื้นตวัดปลายลิ้นของเอเรนครั้งแล้วครั้งเล่า การกระทำห่ามดิบแบบนี้ ..ไม่ได้ทำให้เอเรนรู้สึกกลัว

“ก็ทำได้มากกว่าเดินหนีผู้หญิงนิ~”

“เธอรั้งผู้ชายที่เดินหนีเธอทุกคนด้วยวิธีแบบนี้?”

“คิดว่าไงละ~”

“....”

“ลองทายสิว่าถ้านายเดินหนีฉันอีกรอบโดยไม่บอกชื่อฉัน.. ฉันจะทำอะไรกับนาย~” เขาแค่นเสียงหัวเราะก่อนจะสบตาฉันนิ่งๆ เสี้ยววินาทีที่ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตาลายนิดหน่อย แต่คงเพราะฉันยังคงเมาอยู่.. ก็เลยเป็นแบบนี้

“จะจูบฉันอีก?”

“....”

“จูบ จนกว่าจะรู้ชื่อ มันต้องมีสักรอบที่ฉันทนไม่ไหวแล้วหลุดบอกชื่อกับเธอ?”

“...” ทำไมรู้อะ?

“เด็กน้อยโครต” เขาถอยหลังออกไปก่อนจะก้มหน้า ฉันไม่สามารถมองเห็นใบหน้าที่แท้จริงของเขาได้แม้กระทั่งตอนนี้

“ฉัน รู้ทันเธอทุกอย่าง”

“...ไม่แฟร์นิ~”

“ใช่ ไม่แฟร์ เพราะงี้เธอกับฉันไม่ควรรู้จักกัน”

“เสียใจด้วยนะ~”

“...”

“เพราะคนที่ฉันเสียจูบให้ ไม่ว่าจะใครก็ตาม~ ฉันจะรู้จักให้ได้”

“พนันว่าเธอจะไม่มีวันรู้แม้กระทั่งชื่อฉัน”

“ยิ่งนายท้าแบบนี้~ ฉันยิ่งชอบ~”

“...”

“อะไรที่มันได้มายากๆ~ มันน่าตื่นเต้นจะตาย~ พูดถูกไหม~” เอเรนไล้ปลายนิ้วที่ต้นคอของปกป้อง ค่อยไล้ต่ำลงมาจนถึงขอบเข็มขัด เธอใช้นิ้วเคาะโลหะตรงนั้นก่อนจะกระชากหัวเข็มขัดแรงๆทำให้ปกป้องเซเข้าไปเบียดกับร่างกายเธอ

“รู้ไว้ตรงนี้เลย~ ว่าฉัน อยากรู้จักนายมากกกกกก~”

“.....”

“นาย พ่อ มด~”

“.....” เขาดูตกใจที่ฉันพูดแบบนี้นะ แต่ฉันก็แค่จำมาจากคนในบ้านของเขาเท่านั้นแหละ ชื่ออะไรไม่รู้จำไม่ได้แล้ว

พรึ่บ! เขาผลักตัวออกจากฉันก่อนจะกระชับหมวกแก็ปที่สวมอยู่แล้วรีบเดินออกจากบ้านฉันไปทันที

“ผู้ชาย~ ทำตัวยากๆแบบนี้~ ฉันชอบมากนะ รู้เอาไว้ด้วย~” ฉันพูดกับตัวเองแล้วมองตามหลังของคนที่เดินไป

#ปกป้อง

ปึง!

“ยังดีที่คุมตัวเองอยู่”

“....”

“บุญของยัยผมทอง ไม่งั้น”

“ไม่งั้นอะไรมึง”

“อย่ามาทำเป็นเข้ม กูเห็นตั้งแต่ยัยนั่นวิ่งตามมึงออกมา”

“....”

“เป็นไงจูบแรกในรอบ... มึงอายุเท่าไหร่นะ?”

“ร้อย”

“พ่องตาย บางทีมึงก็กวนตีนใช่ย่อย” ไอ้คราม ไอ้ผีประจำบ้าน งานมีเสือกไม่ทำ มานั่งจ้องหน้าต่างทำห่าอะไรไม่รู้มัน

“...”

“มันดีใช่ไหมละ ยัยนั่นคงทำให้มึงปั่นป่วนไปยันลำไส้”

“ห่วยแตก”

“ถ้ายัยนั่นจูบห่วย มึงคงไม่พุ่งไปจูบต่อ”

“...”

“โอเคๆรู้ว่าไม่มีใครชอบให้เสือกเรื่องแบบนี้ แต่มึงคือข้อยกเว้น ถ้ามึงเกิดเสียบแล้วเผลอแตกใน มึงรู้ใช่ไหม ว่าจะเกิดอะไรกับยัยผมทอง”

“...”

“กูสลับสนุนนะ ถ้าเป็นคนนี้ แต่สิ่งที่มึงอย่าลืม คือกูต้องรู้แม้กระทั่งว่ามึงเอากันท่าอะไร”

“ทำไม อย่างกูจะเอาใครสักคนนี่ต้องตีลังกา หรือต้องหัวลงมาจากฝ้าได้อย่างเดียวหรือไง”

“แล้วมึงคิดจะเอาเอเรนหรือเปล่า กูถามงี้ดีกว่า”

“...ไม่”

“...ผู้ชายถูกสร้างมาให้คู่กับผู้หญิง ต่อให้มึงเจียมตัวว่ามึงเป็นยังไง แต่ธรรมชาติของร่างกายไม่ใช่...”

“....”

“เมื่อถึงเวลา มึงก็ต้องไม่ต่างจากกู”

“....”

“ต้องยอมให้ทุกอย่างเป็นไปตามที่มันควรจะเป็น แล้วที่กูมานั่งพูดเรื่องแบบนี้กับมึงเพราะกูเป็นห่วง”

“ทำหน้าที่พี่ที่แสนดีว่างั้นเถอะ”

“กูเห็นมึงเจ็บ มึงทรมานมาเยอะ กูอยากให้มึงมีชีวิตแบบปกติทั่วไป”

“ชีวิตปกติทั่วไป กูจะมีได้ก็ต่อเมื่อ ไอ้สิ่งที่ไหลอยู่ในตัวมีน้อยกว่าเลือด”

“....”

“มึงก็รู้.. ว่าสำหรับกู เป็นไปไม่ได้”

“...” มันเป็นฝ่ายเงียบแทนผม

“กู มันสัตว์ประหลาด เป็นมนุษย์ที่ทดลองที่ไม่ได้มีชีวิตอยู่ในหลอดแก้วหรือตู้พวกนั้น กูดันเสือกรอดแถมยังได้ใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วไปแต่กูไม่ใช่คนทั่วไป ชีวิตปกติแบบที่มึงพูด.. กูไม่มีสิทธิ์เลือกมันด้วยซ้ำ”

“แล้วสิ่งที่มึงทำเมื่อกี้ มึงเลือกที่จะทำไม่ใช่ไง?”

“....”

“บางอย่างมึงเลือกได้ และมึงไม่ใช่สัตว์ประหลาด”

“หึ๊~”

“บอกตามตรง เอเรนไม่ลดความพยายามที่จะยุ่งกับมึงแน่ มึงน่าจะรู้ดีที่สุดเพราะสิ่งที่มึงมี... ยิ่งมึงหนี เอเรนยิ่งตาม ผู้หญิงแบบนี้นี่แหละ ที่จะพยายามเข้าใจทุกอย่างในสิ่งที่ตัวเองเจอ หรืออาจจะเข้าใจมึงมากกว่าตัวมึงเองด้วยซ้ำ”

“งั้นถ้ากูเดินไปบอกยัยนั่นว่ากูเป็นแบบนี้ แปลกประหลาดแบบนี้ ผู้หญิงหัวรั้นแบบนั้นจะรับได้?”

“มึงลองดูดิ ถึงกูจะอ่านใครไม่ได้แบบมึง แต่สำหรับมึงที่อ่านคนอื่นไปทั่ว ก็ต้องการคนที่อ่านมึงออกเหมือนกัน”

“....”

“และกูรู้สึกว่าเอเรน รับมึงได้แน่ ไม่ว่ามึงกับเธอจะอยู่ในสถานะอะไรก็ตาม”

“....”

“ไม่มีนักวิทยาศาสตร์คนไหนไม่อยากรู้ความผิดพลาดหรือความสำเร็จของการทดลอง พวกเขาจะพยายามหาความเป็นไปได้ของเหตุผลและสิ่งนั้นๆ เพื่อปรับปรุงและแก้ไข”

“...ยัยนั่นไม่ใช่นักวิทยาศาสตร์”

“ใช่ ตอนนี้ยังไม่ใช่”

“....”

“แต่เอเรนรู้ว่าเซรุ่มนั่นมีไว้ใช้เพื่ออะไร และคนที่ห่วงแม้กระทั่งชีวิตหมาแมวที่ทดลอง มันจะไม่ห่วงชีวิตคนได้ยังไง”

“....”

“ชงเก่งดีนิ ทีเรื่องตัวเองไม่เห็นเก่งงี้” ไอ้รบเข้ามา มันถอดรองเท้าไว้หน้าประตูแล้วก็เดินมาโยนกระเป๋าลงโซฟา

“ยัยเด็กข้างบ้านนั่นคงมีอะไรพิเศษ”

“...”

“แต่ช่างเรื่องพวกมึงก่อน ตอนนี้แม่สาวผมทองนั่งหลับอยู่ข้างรถ ไปดูหน่อยไหม?” นักรบหันมาหาปกป้อง เหมือนกับสงครามที่ยักไหล่

“ไม่เกี่ยวกับกู” ปกป้องทำท่าจะเดินขึ้นไปยังชั้นสองของบ้าน แต่ถูกนักรบลากออกไปนอกบ้านพร้อมกับขวางทางไม่ให้เข้า

“นี่คือบททดสอบแรกของการเป็นมนุษย์ของมึง~”

“เหี้ยไรมึงเนี่ย==^”

“ไปจัดการซะ อันตรายนะ หลับกลางสวนแบบนั้น รั้วก็ไม่ได้แข็งแรงอะไร”

“มึงก็ไปทำเองดิ” กูจะเข้าบ้าน เสือกไม่ให้กูเข้าอีก! ปกป้องพยายามจะเดินเข้าบ้านแต่นักรบกลับขวางทางไว้ ทั้งซ้ายและขวา

“ถ้ามึงไม่ทำ ไม่ต้องเข้าบ้าน”

“ไอ้เวรนิ!”

“โชคดี”

ปึง! แล้วแม่งก็ปิดประตูบ้านใส่หน้ากู..

ครื้มม~ เสียงฟ้าร้องดังสนั่น ปกป้องรู้สึกหงุดหงิดกับสิ่งที่เจอ เขาพยายามจำกัดความให้เอเรนว่าเป็นยัยตัวซวย เพราะเขาเดือนร้อนทุกครั้งตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ ช่วยไม่ได้ สุดท้ายปกป้องก็ต้องเดินไปที่หน้าบ้านเอเรน เดินเข้าประตูรั้วที่ไม่ถูกล็อค ก่อนจะใช้เท้าเขี่ยเอเรนอีกครั้ง แต่เธอกลับนิ่ง เสียงฟ้าร้องครั้งที่สองทำให้เขาตัดสินใจหิ้วเอเรนขึ้นพาดบ่าแล้วก็เปิดประตูบ้านพร้อมกับวางร่างเธอ.. แต่สุดท้ายก็ชะงัก ปกป้องมองหาประตูห้องนอน มันน่าจะอยู่ชั้นสอง.. เขาเดินไปจนถึงหน้าประตูห้องที่มั่นใจว่ามันคือห้องนอนแล้วก็ใช้เท้าดันประตูพร้อมกับวางร่างเบาๆที่แบกมาลงที่นอน

ฟุ่บ!

“เดือดร้อนกูตลอด”

หมับ! แล้ววงแขนกลับวาดคล้องต้นคอของปกป้องไว้ สีหน้าที่สลึมสลือของเอเรนทำให้ปกป้องมองไม่ละสายตา

“...ฉันอยาก รู้ชื่อนาย~”

“รู้แล้วสมองเธอจะมีรอยหยักเพิ่มขึ้น?”

“อาจจะ~”

“ปล่อย ฉันจะกลับ”

“ไม่เอา~” แล้วก็ออกแรงรวบต้นคอมากกว่าเดิมทำให้ปกป้องถลาลงไปมากกว่าเก่า ใบหน้าที่แนบชิดเกือบจะจูบกันได้ต้องมองกันอยู่แบบนั้น

“..ชื่ออะไร~”

“.....”

“แค่ชื่อเอง~”

“....ถ้าอยากรู้นัก ก็พยายามให้มากกว่านี้”

(🧬🦠)

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control   Special Part

    Special Part“ไอ้ปกไอ้เหี้ย! มึงจะวัดสกิลอะไรของมึงเนี่ย! อ่านใจกูไม่ได้สกิลปืนทองนะมึง!!”ร่างสูงของอัศวินวิ่งหนีปกป้อง พร้อมกับปาหมอนใส่ ฉันที่นั่งอยู่ก็ขำ เพราะตั้งแต่กลับมาไทยรอบนี้ และผ่านไปหนึ่งเดือน ทุกคนในบ้านถูกปกป้องอ่านใจชนิดที่ว่า ไม่เหลือความลับอะไรให้กักเก็บ บ้านนี้กลายเป็นบ้านที่ไร้ความลับแม้แต่แค่เรื่องเล็กๆน้อยๆ“ตามึงละ ตอนมึงไม่อยู่บ้านพวกกูต้องเจอกับอะไร รู้สึกหรือยัง” สงครามพูดด้วยท่าทีเฉยเมย แต่ก็ไม่ได้สิทธิพิเศษเหนือคนอื่น… พูดตรงๆก็ เขาเป็นคนแรกที่หนีการอ่านใจของปกป้องไม่ได้ ^^* นักรบยังหนีได้นานกว่าอีก^^“…มีสาวแล้วนิหว่า?”“ไอ้! หุบปากเลยมึง!” แต่ดูเหมือนเรื่องที่ปกป้องพูดจะทำให้อัศวินหน้าแดง ในขณะที่สงครามและนักรบนั่งดูเหตุการณ์อย่างสบายใจ“ไอ้! พวกมึงอะ ไม่คิดจะช่วยกูหน่อยหรือไง!” อัศวินเริ่มหาตัวช่วยเมื่อตัวเองจนมุม ปกป้องที่หรี่ตามองตรงไปที่อัศวินกำลังก้าวขาเข้าไปใกล้“ไม่.. กูก็โดนแบบมึง” เสียงนักรบตอบนิ่งๆ เขากระดกชาร้อนที่ฉันเป็นคนชงให้และแอบนั่งขำบางๆ“ปกป้อง หยุดแกล้งได้แล้ว^^” ฉันเดินไปเกาะแขนหนา“เธอไม่น่าขัดนะ อีกนิดเดียวเอง”“ไอ้เวรนิ!”“อ๋า~ ที่

  • WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control   43 : แค่เหยื่อของคนโลภ (END)

    Project MCTRChapter 43เหมือนฝัน.. ความรู้สึกที่ได้เจอในตอนนี้ ไม่เถียงนะว่าคนมีความรักโลกมันจะกลายเป็นสีชมพู ฉันรู้สึกอ่อนแอได้อย่างสุดขีดเมื่อมีคนที่รักอยู่ข้างกาย คนที่จะปกป้องฉันอย่างสุดความสามารถ“หิวอะ~”“หาไรรองท้องหน่อยไหม… สเต็ก?” ปกป้องที่มองหาร้านอาหารใกล้ๆ เขาหมุนมองไปรอบๆ“..เปลี่ยนใจละ ค่อยกลับไปกินที่บ้านดีกว่า~”“เดี๋ยวก็เป็นลม” ว่าแล้ว ปกป้องก็เดินตรงไปที่ร้านขายขนมปัง เหมือนจะรู้อยู่แล้วว่าฉันไม่ได้อยากกินของหนักๆอย่างเนื้อสเต็ก ก่อนจะหิ้วถุงกระดาษและแก้วเครื่องดื่มมาให้ฉัน“ครัวซองต์ ช็อกโกแลตร้อน”“…น่ารักจัง”เอเรนหยิบของที่ได้ไปนั่งที่เก้าอี้สาธารณะ เราแบ่งครัวซองต์คนละชิ้น และต่างพากันดื่มช็อกโกแลตร้อนของตัวเอง“…เปลี่ยนไปเยอะ”“อะไรเหรอ?”“ที่นี่”“…อ้อ~”“..เมื่อก่อน ต้นไม้นั่นยังเล็กนิดเดียว” ปกป้องชี้ไปข้างหน้า ต้นไม้ที่สูงตะหง่าน ถึงจะไม่สูงมากแต่พอฟังจากที่เขาพูด มันก็เจริญเติบโตไม่ต่างจากคนเรานี่แหละ “..สูงกว่าฉันซะแล้ว”“ทุกอย่างมันมีช่วงเวลา มีการเติบโต และผ่านการใช้ชีวิตทั้งนั้นแหละ.. ทั้งฉันและนายก็ด้วย.. แม้แต่ทุกคนที่เดินไปมาที่นี่;)”“นั่นสิ”“ฉัน

  • WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control   42 : มันมีเมียแล้วแน่นะ

    Project MCTRChapter 42ตั่บๆๆๆๆๆๆ~ ตั่บบบๆๆๆ~ เสียงเนื้อกระแทกกันทำให้ฉันมองหน้าปกป้องไม่ละสายตา ท่อออกซิเจนที่จมูกขยับตามแรงกระแทกที่ส่งมาหาฉัน ลมหายใจที่ปล่อยออกทางปากและเสียงครางที่พยายามอดกลั้น ตั่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆ~“อึ่ก!”“อ๊ะ… ปก! อ๊าาา!” สมองฉันขาวโพนในเวลาไม่นาน ริมฝีปากหนาที่อ้าออกของคนข้างบนทำให้ฉันรู้ว่าเขาเองก็เรียบร้อยแล้วเหมือนกัน กล้ามเนื้อช่วงล่างที่กระตุก และท่อนขาที่เกร็งราวกับเหล็ก“อ่า~” ปกป้องก้มลงมาจูบฉัน ดูดลิ้นเคล้าคลึงกับอารมณ์และจังหวะสะโพกที่ช้าลงตามจังหวะ ความอุ่นร้อนที่กลั่นออกมาจากภายในทำให้ฉันงอตัว“..มะ มันจะเลอะเตียง”“ไม่เป็นไร~”“ไม่ได้สิ…” เอเรนมองหาทิชชู่และพบมันอยู่ไม่ไกล เธอเอื้อมดึงมันมาแล้วดันตัวเองขึ้นนั่งและรีบใช้ทิชชู่ในมือรองรับน้ำเชื้อที่ขุ่นขาว กำลังไหลออกจากร่างกายของเธอถ้าเป็นทุกที เธอคงจะบ่นอุบว่าทำไมอีกฝ่ายถึงไม่ป้องกัน แต่ตั้งแต่พาปกป้องมารักษาที่นี่ เบนเดลก็เป็นพยานอีกหนึ่งเสียงที่ยืนยันว่าร่างกายของปกป้องไม่สามารถมีลูกได้ไม่ว่าจะกรณีใดก็ตาม“20นาที” ฉันมองเวลาที่โทรศัพท์มือถือ แล้วรีบจัดการตัวเองให้เรียบร้อย ปกป้องทิ้งตัวลงนอนบนเตียงต

  • WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control   41 : เธอไม่ผิด แต่ฉันคิด! (NC)

    Project MCTRChapter 4128วันผ่านไป..สายตาของปกป้องจับจ้องร่างเล็กของเอเรนที่กำลังยืนคุยกับผู้ช่วยอีกหลายคนที่เบนเดลจัดสรรมาให้ ท่าทางที่ดูสนิทกันเพียงแค่ไม่กี่วันที่อยู่ที่นี่ทำให้ปกป้องไม่พอใจเท่าไหร่“…อ่านใจเมียตัวเองว่างั้นเถอะ?”“….”“มึงก็ดูตกต่ำพอๆกับไปผีตอนเข้าโรงพยาบาล” อัศวินที่นั่งเดาะเหรียญในมือเล่น พูดแหย่เย้าตามสิ่งที่เห็น“ก็เข้าใจนะ ก็ดันสนิทกันเร็วนี่ดิ~”“ปากมึงว่าง? รู้อยู่มันคิดมาก” นักรบพูดแทรก“กูยังไม่ได้ว่าอะไรเลย ก็พูดตามที่เห็น เอเรนคงไม่ปันใจจากมึงไปหาผู้ช่วยสุดหล่อกล้ามโตนั่นหรอก”“อ๊า~ รำคานจริง เงียบๆปากได้ไหมวะ” ปกป้องที่ยีหัวตัวเองบนเตียงนอนทำให้ทุกคนหันมองไปที่ตัวเขา ยกเว้นเอเรน“มึงจะคิดอะไรมากมาย มึงกับเอเรนผ่านอะไรต่อมิอะไรมาด้วยกัน อีกอย่าง เอเรนคงไม่ทิ้งมึงไปหาผู้ชายคนไหนหรอก” “กูจะคิดอย่างที่มึงพูด… ถ้าเมียกูไม่คิดว่าไอ้ฝรั่งนั่นหล่อ”“อ๊า~ การอ่านใจคนได้มันแย่กะไอ้ตรงนี้แหละ~ รู้เยอะไป ไม่ใช่เรื่องที่ดี” อัศวินพูดทิ้งท้าย ในขณะที่ปกป้องกำลังหัวเสีย เขายีหัวตัวเองนิดหน่อยครืด~ เสียงประตูถูกเลื่อนออก“เป็นอะไรกันอะ ดูเครียดนะ?” ฉันเปิดประตูเข้

  • WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control   40 : หัวนมอมชมพู

    Project MCTRChapter 40ร่างหนาที่ไร้เสื้อผ้าปกคลุมนอนอยู่บนเตียงโดยมีสายออกซิเจนสวมที่จมูก เจ้าของแผงอกหนายังหลับสนิท.. เอเรนเห็นภาพพวกนี้เข้าจะหลักอาทิตย์ เธอนั่งอยู่ข้างเตียงเสมอเวลาปกป้องหลับหลังจากได้รับการรักษาในทุกวัน เครื่องมือแพทย์..น่าจะใช่แหละ มันหนีบอยู่ที่นิ้วชี้ของเขาพร้อมกับสายยางยาวๆ จอมอนิเตอร์แสดงอัตราการเต้นของหัวใจอยู่ในเกณฑ์ปกติ“..~” ขณะที่ปกป้องขยับตัว เอเรนก็ขยับตัวตามด้วยความเร็ว ฝ่ามือสอดประสานกับมือหนา ส่วนมือเล็กอีกข้างก็ประทับที่ใบหน้าเรียว“เป็นไงบ้าง?”“…เหนื่อยๆ”“กินน้ำไหม?”“..อื้ม” เอเรนดูแลปกป้องดีตลอดเวลาที่เขาได้รับการรักษา และไม่ยอมห่างปกป้องสักครั้งเดียว ร่างบางหยิบน้ำป้อนชายหนุ่มที่ร่างกายเต็มไปด้วยสายยาง ดวงตาที่เหนื่อยล้าจ้องมองร่างเล็กด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย“..โอเคไหม?”“อืม.. ทำไมไม่กลับบ้าน”“ไม่เอาอะ.. ฉันอยากให้นายเห็นฉันเป็นคนแรกเวลาตื่นขึ้นมา”“…..”“นายจะได้รู้ว่า ฉันอยู่ข้างๆนายจริงๆนะ:)” “ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้.. แค่นี้ก็รู้แล้ว”“ไม่เอาอะ.. ฉันจะอยู่กับนายแบบนี้แหละ อย่าขัดวิธีของฉันเลย” ปกป้องลูบใบหน้าของเอเรน เขารู้สึกรักคนคนน

  • WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control   39 : ออกซิเจน ด่วน!!

    Project MCTRChapter 39‘มาที่ข่าวเด็ดประเด็นร้อนของวันนี้นะคะ รวบตัวแล้วเฟลค่อน อดีตผู้ช่วยฝีมือดีของดร.ฟิวส์ หลังมีการสืบพบว่า เฟลค่อนอยู่เบื้องหลังการทดลองเถื่อนมนุษย์ โดยมีแพทย์ฝีมือดีอย่าง ดร.ฟิวส์ ที่กระหายวิทยาศาสตร์จนต้องขนขวายทำการทดลองเพื่อให้อยู่ในจุดที่สูงกว่าคนปกติ โดยมีผู้สมรู้ร่วมคิดตัวบิ๊กอย่าง ผู้บริหารคนเก่าขององค์กรN.O.X ที่เสียชีวิตอย่างปริศนาคาบ้านพักของตน ผู้สื่อข่าวรายงานว่า…’“ยังไม่ทันได้หายใจทั่วท้องเลยใช่ไหมครับ” เบนเดล ฉันและปกป้องยืนฟังข่าวขณะที่กำลังจะเริ่มทำการรักษา “มันจบลงแล้วครับ สบายใจได้ พวกคุณสองคนไม่เดือดร้อนแน่นอน” เบนเดลผายมือให้ฉันและปกป้องเข้ามาด้านใน ทางเดินที่เงียบเชียบทำให้สายตาของปกป้องดูแข็งกระด้างขึ้นมาทันที ฉันสอดประสานมือและคอยบีบมือเขาไว้โดยมีเบนเดลคอยมองอาการของปกป้องไม่ต่างกัน“เลี้ยวซ้ายครับ”“ทำไมเลี้ยวซ้าย?”“…เพราะบริเวณนั้น หรือห้องพวกนั้น ไม่ใช่ที่ของคุณ”“…..”“จะรักษาทั้งที ก็ต้องเปลี่ยนวิวทิวทัศน์สิครับ ถึงจะสมควร:)”“..คุณนี่ก็ละเอียดเหมือนกันนะคะ” คงเพราะถ้าเราตรงไปไม่เลี้ยวซ้าย ที่ตรงนั้นอาจจะเป็นห้องที่ปกป้องถูกจับมาทดล

  • WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control   4 : ใครอยากเป็นเพื่อนเธอ

    Project MCTRChapter 4ฟุ่บ! “เยี่ยม นั่นละถูกต้องที่สุดอะ แกเลิกคิดเรื่องแบบนั้นไปได้เลย จะการทดลองหมาแมวอะไรที่ไหนก็ไม่ต้องไปยุ่ง ไม่ต้องมานะสร้างทุกอย่างรอบตัวให้เกี่ยวกับเคมีเลย เหนื่อยฟรี!”“แกนี่.. ได้ทีนี่ด่าใหญ่เลยนะ==*”“ก็ต้องด่าสิ คนดีๆที่ไหนเขาจะมาทดลองอะไรกันในบ้านหลังแค่นั้น แล้วก็ไม

  • WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control   3 : กลัวความลับแตก?

    Project MCTRChapter 3เริ่มปฎิบัติการล้วงไข่งูเห่า!นี่หน้าด้านหน้าทนมากเลยนะฉันอะ ที่มายืนถือกระเช้าผลไม้เหมือนรอไหว้ญาติผู้ใหญ่เวลาถึงเทศกาลบางเทศกาล แล้วพวกผู้ชายบ้านนี้ที่เห็นฉันแต่ละคนก็ต่างมองฉันเหมือนฉันเป็นแมลงวันตอมอะไรสักอย่าง ไม่คิดจะทัก ไม่คิดจะสนใจ ตั้งแต่พวกเขาขับรถออกจากบ้านไปก็ครบส

  • WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control   2 : ไสหัวไปซะ

    Project MCTRChapter 2“เดี๋ยวดิ! แกจะทำอะไรของแกเนี่ย!”“ฉันคิดว่าบ้านหลังนี้ต้องมีการถูกทำร้ายหรือทรมานอะไรสักอย่างแน่ๆ ฉันได้ยินเสียงร้องเหมือนคนที่เจ็บปวดมากทุกวัน มันลอยออกมาจากห้องผ้าม่านดำตรงนั้นอะ แกว่าฉันแจ้งตำรวจดีม่ะ!”“บ้าเหรอ! ถ้าไม่ใช่อย่างที่แกคิดเท่ากับแกแจ้งความเท็จแล้วก็หมิ่นประปร

  • WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control   แนะนำเรื่อง

    WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control[ปกป้อง*เอเรน]นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 20ปีขึ้นไป นักอ่านที่อายุต่ำกว่า 20ปีควรได้รับคำแนะนำ__ทัศนคติที่อ่อนแอ นำมาซึ่งนิสัยที่อ่อนแอ__#ปกป้อง ความสำเร็จเพียงหนึ่ง จากการทดลองที่บ้าคลั่ง ตอบแทนเขาด้วยผลข้างเคียง ที่ทำให้เขาพิ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status