All Chapters of WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control: Chapter 1 - Chapter 10

44 Chapters

แนะนำเรื่อง

WAR(S) ZONE โปรเจคควบคุมจิตใจ Mind Control[ปกป้อง*เอเรน]นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 20ปีขึ้นไป นักอ่านที่อายุต่ำกว่า 20ปีควรได้รับคำแนะนำ__ทัศนคติที่อ่อนแอ นำมาซึ่งนิสัยที่อ่อนแอ__#ปกป้อง ความสำเร็จเพียงหนึ่ง จากการทดลองที่บ้าคลั่ง ตอบแทนเขาด้วยผลข้างเคียง ที่ทำให้เขาพิเศษ.. กว่าคนทั่วไป#เอเรนนักศึกษาวิชาเคมี มีความฝัน มุ่งมั่น เธอรู้สึกว่าการทดลองที่เกิดการผิดพลาด คือประวัติศาสตร์หน้าสำคัญที่คนส่วนใหญ่มองข้าม_______________⚠️WARNER⚠️เนื้อหาในนิยายมีฉากอิโรติกคำพูดหรือพฤติกรรมที่รุนแรงอาจจะทั้งทางร่างกายหรือจิตใจเหมาะสำหรับผู้อ่านอายุ 20 ปีขึ้นไปและควรใช้วิจารณญาณในการอ่านขอให้เพลินเพลินกับการอ่าน ** ห้ามคัดลอกนิยายไม่ว่ากรณีใด ๆ ก็ตามหากพบเจอจะดำเนินการทางกฎหมายทันที !! **================Project MCTRChapter 1หลายปีก่อนประเทศอังกฤษติ๊ด~ ติ๊ด~“ชีพจรต่ำแล้วค่ะคุณหมอ!”“เอาไงดีค่ะการผ่าตัดยังไม่ถึงครึ่งทางเลยนะคะ!”“...พวกคุณนิ่งๆก่อน ผมต้องการสมาธิ” แพทย์ใหญ่ใจเย็นกับการผ่าตัดรักษามะเร็งที่สมองของคนไข้ ขณะที่พยาบาลทั้งห้องกำลังเลิ่กลั่กเพราะเกณฑ
last updateLast Updated : 2026-04-06
Read more

2 : ไสหัวไปซะ

Project MCTRChapter 2“เดี๋ยวดิ! แกจะทำอะไรของแกเนี่ย!”“ฉันคิดว่าบ้านหลังนี้ต้องมีการถูกทำร้ายหรือทรมานอะไรสักอย่างแน่ๆ ฉันได้ยินเสียงร้องเหมือนคนที่เจ็บปวดมากทุกวัน มันลอยออกมาจากห้องผ้าม่านดำตรงนั้นอะ แกว่าฉันแจ้งตำรวจดีม่ะ!”“บ้าเหรอ! ถ้าไม่ใช่อย่างที่แกคิดเท่ากับแกแจ้งความเท็จแล้วก็หมิ่นประประมาณเขาเลยนะเว้ย!”“แล้วถ้ามันจริงละ!”“ก็ถ้าเขาถูกทรมานจริง แกคิดว่าแกจะรอด?” จะทางไหนทางไหนก็ไม่ได้ไปทุกทีสิน่าาาาา ฉันแค่อยากช่วยเพื่อนมนุษย์ทำไมมันลำบากจัง!“เอ๊ะ.. มีคนออกมาด้วย” ฉันชะโงกมองตามที่นลินบอก ผู้ชายร่างสูงผิวขาวเดินหิวถุงขยะออกมาวางที่หน้าบ้าน แล้วก็เดินกลับเข้าไปโดยกาวขาแค่ไม่กี่ก้าว“ถ้าอยากรู้ว่าความจริงเป็นยังไง ก็ต้องสืบจากขยะนี่แหละ!”“ทำตัวเป็นนักสืบให้ได้อะไรขึ้นมา ใช่ว่าจะได้เงินจากการสงสัยเรื่องบ้าๆพวกนี้”“คาใจนิ ตั้งแต่ย้ายมาฉันได้ยินเสียงนั้นตลอด” ฉันรีบวิ่งมาที่หน้าบ้านของเป้าหมาย รีบคว้าถุงขยะออกมา ฉันรื้อมันแล้วก็พบว่าของในถึงมีแต่เข็มฉีดยา ขวดยา ขวด..เซรุ่มที่ถูกหัก ทำไมฉันถึงรู้ว่ามันเป็นเซรุ่มนะเหรอ เพราะฉันชอบอ่านหนังสือพวกการทดลองมากกกกก แล้วตอนนี้ก็มีแพ
last updateLast Updated : 2026-04-06
Read more

3 : กลัวความลับแตก?

Project MCTRChapter 3เริ่มปฎิบัติการล้วงไข่งูเห่า!นี่หน้าด้านหน้าทนมากเลยนะฉันอะ ที่มายืนถือกระเช้าผลไม้เหมือนรอไหว้ญาติผู้ใหญ่เวลาถึงเทศกาลบางเทศกาล แล้วพวกผู้ชายบ้านนี้ที่เห็นฉันแต่ละคนก็ต่างมองฉันเหมือนฉันเป็นแมลงวันตอมอะไรสักอย่าง ไม่คิดจะทัก ไม่คิดจะสนใจ ตั้งแต่พวกเขาขับรถออกจากบ้านไปก็ครบสองคนแล้ว น่าจะเหลือนายคนนั้นอยู่ ผู้ชายที่สวมฮู้ดแล้วไล่ฉันอย่างกับไล่หมูไล่หมา..“..เอาวะ!” ก๊อกๆ ฉันเคาะประตูบ้าน แต่ข้างในเงียบกริบ หรือจะไม่มีใครอยู่ในบ้าน.. ฉันลองตัดสินใจเคาะประตูอีกครั้ง แล้วในที่สุดประตูก็เปิดออก แต่กลับเป็นผู้ชายคนที่ฉันไม่เคยเห็นหน้า เขายืนมองฉันนิ่งๆพร้อมๆกับทรงผมที่ยุ่งเหยิง ก่อนจะขมวดคิ้วใส่ฉัน สภาพเขาเหมือนคนเพิ่งตื่น คนคนนี้มองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วก็หาวใส่ฉันหนึ่งที“มาหาใคร~”“...เอ่อ ไม่ได้มาหาคุณแล้วก็ไม่ได้มาหาสองคนที่เพิ่งออกไป” ก็ฉันไม่รู้ชื่อนายหมวกฮู้ดนิ พูดไปแบบนี้คนตรงหน้าฉันน่าจะพอเข้าใจแหละ.. มั้งนะ“...มาหาไอ้ปก?”“..อ่า ใช่ค่ะ” ตอบว่าใช่ไปก่อนละกัน อย่างน้อยบ้านนี้คงไม่อยู่ด้วยกันเป็นสิบๆคนหรอกมั้ง“เป็นอะไรกับมัน?”“..เป็น เพื่อนค่ะ;)” แต่ยิ
last updateLast Updated : 2026-04-06
Read more

4 : ใครอยากเป็นเพื่อนเธอ

Project MCTRChapter 4ฟุ่บ! “เยี่ยม นั่นละถูกต้องที่สุดอะ แกเลิกคิดเรื่องแบบนั้นไปได้เลย จะการทดลองหมาแมวอะไรที่ไหนก็ไม่ต้องไปยุ่ง ไม่ต้องมานะสร้างทุกอย่างรอบตัวให้เกี่ยวกับเคมีเลย เหนื่อยฟรี!”“แกนี่.. ได้ทีนี่ด่าใหญ่เลยนะ==*”“ก็ต้องด่าสิ คนดีๆที่ไหนเขาจะมาทดลองอะไรกันในบ้านหลังแค่นั้น แล้วก็ไม่มีคนปกติที่ไหนที่คิดว่าจะมีการทดลองที่อยู่เหนืออยู่รอดจากกระทรวงจากกฎหมายได้”“เออๆ ฉันอ่านเยอะ ดูหนังเยอะไปเองแหละ” ฉันตัดบทจบ ถึงแม้ว่าจะรู้อยู่แก่ใจว่าเซรุ่มนั่นเป็นเซรุ่มจำเพาะเจาะจง แต่อย่างที่สงครามว่า.. พวกเขาคงใช้รักษาแมว แต่แมวคงจะราคาแพงน่าดู เพราะคนปกติ คงไม่คิดยื้อชีวิตแมวด้วยวิธีแบบนี้... วางได้แล้ว! บอกตัวเองครั้งที่ร้อยหลังจากเมื่อคืนจนตอนนี้ก็ยังค้างคา.. พวกรู้มากนี่ก็ใช้ชีวิตลำบากเหมือนกันนะ!“โอ๊ยย! ฉันทิ้งไม่ได้อะ!”“ไม่ทิ้งก็ต้องทิ้ง เพราะถ้าแกไม่ทิ้งแล้วเจ้าตัวเขามาได้ยินละก็... ตายคาแก้วเหล้าแน่!” ฉันมองหน้านลินที่กำลังบู้ปากไปทางด้านหลังของฉัน เสื้อฮู้ดสีเข้มกับหมวกแก๊ป.. ทำให้ฉันรู้ได้ไม่ยากนะ คนที่แต่งตัวแบบนี้แล้วเหลือแค่ข้อมือกับปลายคางโผล่ออกมามีอยู่คนเดียวเท่านั
last updateLast Updated : 2026-04-06
Read more

5 : จูบแรกในรอบ...

Project MCTRChapter 5ฉัน.. เหมือนฉันกำลังดูหนังซุปเปอร์ฮีโร่แหละ.. ปกป้องดูหงุดหงิดที่ฉันแบกนลินแบบทุลักทุเลก็เลยจับนลินพาดบ่าแล้วก็เดินนำหน้าฉันไปรอที่ประตูบ้าน แล้วก็ดึงกุญแจบ้านไปจากมือฉันด้วยฟุ่บ! แล้ววางนลินอย่างไม่แยแสสักนิดว่าตื่นมาจะระบมไหม“นายจะทุ่มเพื่อนฉัน~ เอาเข็มขัดทองมวยปล้ำหรือไง~”“สภาพเพื่อนเธอต่อให้ปล่อยลงมาจากชั้นสองก็ไม่รู้สึกเจ็บ”“...หัดอ่อนโยนกับผู้หญิงหน่อย~”“เพื่อ?”“ไม่มีเมียจะสมน้ำหน้าให้~”“เธอสนิทถึงขั้นพูดแบบนี้กับฉันได้?”“ทำไมละ? มีข้อห้ามเหรอ~”“....” เขาไม่พูดอะไรนะ ความมึนของฉันก็เริ่มดีขึ้น ..อาจจะนิดหน่อย“นายชื่ออะไร~”“....” ปกป้องไม่พูด เขาได้แต่มองเอเรนนิ่งๆแล้วก็เลือกที่จะเดินออกมาจากห้องโถง แต่ดูเหมือนความเงียบที่ปกป้องมีคงไปขัดใจเอเรนจนถึงที่สุด เธอถึงเป็นฝ่ายวิ่งเข้ามาจับแขนปกป้องและกระชากด้วยแรงที่มีน้อยนิด“จะไม่เป็นเพื่อนกันจริงๆอะ? การเป็นเพื่อนกับนายนี่~ มันต้องมีคุณสมบัติด้วยหรือเปล่า”“...เธอไม่อยากเป็นเพื่อนกับฉันหรอก”“.....” เอเรนมองชายตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ เธอคิดว่าเธอไม่สมควรเป็นเพื่อนกับคนคนนึงขนาดที่ต้องถูกปฎิเสธหลายครั้
last updateLast Updated : 2026-04-06
Read more

6 : ขอบคุณ

Project MCTRChapter 6“มึงว่ามันรอดเปล่าวะ?”“พนันอะไรดี? เงิน รถ หรือผู้หญิง?”“เงินดิ มีเมียแล้วอย่าซ่ามากนัก” นักรบเอ่ยโต้สงคราม สองคนนั่งมองบ้านหลังข้างๆคือบ้านของเอเรน ก่อนจะนั่งมองเวลาที่กำแพง“สามพัน กูว่ามันไม่ทำ”“สามพัน กูว่ายัยผมทองไม่รอด” นักรบควักเงินออกมาวางพร้อมๆกับที่สงครามกำลังทำ“ตารางเช็คอาการ มึงทำอยู่เรื่อยๆหรือเปล่า”“ก็ทำอยู่ตลอด ช่วงหลังอาการมันปกติ ไม่คลั่ง ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง”“..ถามจริงๆ มึงคิดว่ามันจะใช้ชีวิตเหมือนคนปกติได้ไหมวะ?” สงครามถามนักรบ เขาหยิบป๊อบคอร์นเข้าปาก และมองหน้าต่างที่ทะลุไปยังบ้านเอเรนอย่างกังวล“...มันก็ได้อยู่ แต่บางอย่างต้องระวัง ร่างกายมัน... แทบไม่มีส่วนประกอบของเลือด ยิ่งนับวันยิ่งน้อยลงทุกที ..อาจจะจริงอย่างที่เอเรนบอก”“....”“เซรุ่มนั่น.. อาจทำให้ตายมากกว่ายื้อชีวิต”“แล้วถ้ามันหยุดใช้”“เบาสุดก็อาละวาด.. หนักสุด ...ก็ตาย” นักรบพับหนังสือที่เปิดผ่านๆคาไว้ที่หน้าที่เขาสนใจ พอพูดเข้าประเด็นนี้ก็เกิดความเงียบขึ้นมาฉับพลัน“...ถ้าส่งตัวมันกลับองค์กร”“เลิกคิด มันเจอมาขนาดนั้น มันไม่โง่กลับไปที่เดิมเพียงเพราะแค่ไม่อยากตายหรอก มึงน่า
last updateLast Updated : 2026-04-06
Read more

7 : ดีใจที่นายชอบ:)

Project MCTRChapter 7หลังจากวันนั้น ฉันก็ไม่เจอเขาอีกเลย.. ไม่เห็นจริงๆนะ จะมีก็แต่สามคนที่เหลือที่ผลัดกันเข้าออกแล้วใช้ชีวิตเหมือนปกติ.. นี่ก็ปาไปสามอาทิตย์แล้ว แต่... ฉันก็ไม่กล้าเป็นฝ่ายเข้าไปหาเขาก่อนแล้วสิ..“ได้เพลาเสด็จแล้วหรือยังเพคะ~ เพลานี้ดิฉันรอท่านผู้หญิงนานจนน้ำหมากในปากจะแห้งหมดแล้วนะเพคะ~”“... นลิน แกว่าฉัน ควรไปเยี่ยมหมอนั่นมะ?”“หมอนั่น? อ้อ พ่อหนุ่มพิลึกครึ่งหน้านั่นนะเหรอ ก็นะ... แล้วแต่เถอะ”“ไม่ห้าม?”“ฉันห้ามไปก็เท่านั้น ใจแกลอยไปถึงหลังคาบ้านเขาแล้วมั้งตอนนี้อะ==*” เอเรนยืนมองหลังคาบ้านหลังข้างๆนานพอที่นลินอาจจะหลับได้อีกสักสิบๆนาที แต่ในที่สุด เอเรนก็เลือกที่จะ.. “ไปเถอะ เดี๋ยวสาย”“สายขนาดนี้แล้วรอเข้าคาบสองฉันก็ไม่ติดนะ”“เออน่า... ไปเถอะ”ฉันดีดตัวเองขึ้นนั่งบนมอเตอร์ไซค์ จะคิดอะไรเยอะแยะ หมอนั่นอาจจะแค่ป่วย.. ป่วยแบบนั้น พิลึกดีแท้ ถึงจะคิดออกมาแบบนั้น แต่พนันได้หมดใจเลยว่า.. เอเรนไม่คิดเช่นนั้น เธอแค่ยอมแพ้ที่จะเข้าไปก้าวก่ายชีวิตของใคร เพราะภาพที่ยังคงติดตาไม่หายไปไหนทำให้ตัวเธอคิดขึ้นได้ถึงเรื่องของผลที่จะตามมา ถ้าเธอหลุดบอกใครสักคนออกไปเรื่องเหตุการ
last updateLast Updated : 2026-04-06
Read more

8 : เหมือนผัวเมียเข้าไปทุกวัน

Project MCTRChapter8“..เอาไป”“ฉันอุตส่าห์ซื้อหมูกรอบเจ้าอร่อยมาให้กิน.. พูดดีๆตอบแทนบ้างไม่ได้หรือไง”“ไม่ได้ขอให้ซื้อ”“...ใจร้ายใจดำจริงๆนะนายอะ” ฉันรับน้ำส้มในแก้วที่เขายื่นให้ฉัน จนตอนนี้ฉันก็ยังไม่รู้ชื่อของเขา ฉันแกล้งหลอกถามสงครามหลายครั้งนะ แต่หมอนี่ขัดขาฉันตลอด ไม่รู้จะหวงชื่ออะไรนักหนา “นี่.. นายพ่อมด”“....ไร”“ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม”“ไม่ได้”“ทำไมถึงดูอคติ... กับ ดร.ฟิวส์จังละ”“....” นอกจากจะไม่ตอบ ฉันยังได้สายตาที่น่ากลัวที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา ใช่ ฉันเมินคำตอบของเขาแล้วก็ดันเสร่ออยากรู้“..ขอโทษนะที่ต้องถาม แต่.. ฉันเสพแต่ผลงานดีๆของดร. เรื่องที่ผิดพลาด ฉันไม่รู้หรอก”“....”“ถ้าพวกนายรู้.. ก็ช่วยบอกฉันหน่อยสิ:)” เอเรนพยายามหลอกถาม เธอเขยิบตัวเข้าใกล้เป้าหมายที่นั่งอยู่ไม่ไกล ปกป้องไม่คิดจะตอบอะไรสักนิดเขาคิดแบบนั้นแล้วก็ลุกขึ้นทันทีหมับ! แต่มือบางก็รั้งแขนเขาไว้ ปกป้องเลยต้องหันกลับอย่างช่วยไม่ได้“ก็.. นักวิทยาศาสตร์ ไม่ได้มีแค่ด้านที่ประสบความสำเร็จนิ”“....”“มันจะต้อง.. มีข้อผิดพลาด กันบ้าง.. ฉันแค่คิดนะ” น่าแปลกที่ปกป้องกลับไม่สบัดมือหนีและไม่เดินหนีไปจากตรงนี้
last updateLast Updated : 2026-04-06
Read more

9 : กินนมแก้วที่หกไป

Project MCTRChapter9“ห๊ะ! อะ เอางี้จริงดิ!”“หรือเธอมีวิธีที่ดีกว่านี้?”“...ก็ ไม่มี:(““ถามตรงๆละกัน ที่พยายามมาทำดีกับมันแบบนี้ ไม่ได้หวังอะไรแน่นะ”“ดูจากสภาพหมอนั่น ฉันน่าหวังอะไรจากตัวเขาละ==*”“ก็มีสิ่งที่น่าหวังอยู่:)”“..อะไรละ?” สงครามยักไหล่แล้วยื่นแก้วนมให้ฉัน “โมโหจนลืมว่ายังไม่ได้แดกนม”“...ฉันจะไม่โดนนมราดหัวใช่ไหม>““ถ้าไม่ไปพูดจามั่นหน้าใส่มัน ก็สบายใจได้” “.....” นี่แหละฉันไม่สบายใจเลย ใครจะไปรู้ว่าควรพูดหรือไม่ควรพูดอะไรกับคนอย่างเขาละ ฉันถอนหายใจ เพราะสงครามบอกฉันว่า หมอนี่ต้องกินนมหลังกินข้าวทุกมื้อ ช่างไม่เหมาะกับหน้าตาและสันดานน่ากลัวแบบนั้นสักนิด แต่มีทางเลือกด้วยเหรอ ฉันไปสะกิดต่อมโมโหเขาแตกแบบไม่มีอะไรดีแบบนั้น.. “เอาน่า คนนิสัยเสียบางคนก็ไม่ได้แย่ไปซะหมด”“...นายน่าจะใช้คำว่าสันดานเสียมากกว่า”“ก็ พยายามให้เธอไม่เกร็ง”“....”“เห็นมันเป็นแบบนั้น เซนซิทีฟที่สุดในบ้าน”“โห้ นั่นเซนซิทีฟ เป็นคนอ่อนไหวจริงๆนะเหรอ.. หงุดหงิดใส่ฉันแต่ละที ดุซะเหมือนกับจะกลายร่างเป็นตัวอะไรสักอย่างมาหักคอฉัน”ก๊อกๆ แล้วก็เคาะประตูห้องโดยที่ไม่บอกอะไรฉันล่วงหน้า อยากจะบ่นก็เห็
last updateLast Updated : 2026-04-06
Read more

10 : บ้านแตกแน่มึง

Project MCTRChapter10ด้านนอก..สงครามยืนกอดอกรอฟังสถานการณ์อะไรสักอย่าง อย่างมีสมาธิ การหลับตาช่วยให้ได้ยินเสียงรอบตัวง่ายขึ้น..“มายืนทำห่าอะไรตรงนี้?” เสียงนักรบเอ่ยทักและทำให้ความตั้งใจของสงครามแตกกระจาย เขาพยายามทำเป็นไม่มีเรื่องอะไรน่าสนใจแล้วก็เดินหนีนักรบไปโดยไม่ตอบอะไรสักคำ“..อะไรของมัน?” >>นักรบปกป้องเดินไปขยับลูกบิดประตูแต่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะเปิดได้ เขาหันมามองหน้าเอเรนเล็กน้อย ไม่ใช่เขินอายกับสิ่งก่อนหน้า ตอนนี้เขาต้องการให้เอเรนออกไปจากพื้นที่ส่วนตัวของเขา แต่เหมือนทุกอย่างจะเข้าข้างคนที่ล็อคประตูห้อง ปกป้องไม่มีทางเลือกนอกจากติดอยู่ในห้องนอนของตัวเองกับผู้หญิงคนนึงที่พร้อมจะรู้เรื่องของเขาได้ทุกวินาที.. และการเปิดทีวีที่มีแต่ช่องที่ไม่น่าสนใจก็เป็นเรื่องน่าเบื่อสำหรับเขา“นายน่าจะโทรให้สงครามมาเปิดประตู”“ถ้ามันขังเธอไว้ในห้องฉันแล้วล็อคประตูขนาดนี้ เธอคิดว่าฉันโทรไปแล้วมันจะรับ?”“.....” ก็จริง... ฉันเลยทำได้แค่นั่งเปลือยเครื่องใน อยู่ห่างๆนายพ่อมดไปจนกว่าจะเปิดประตูได้สินะ “ปีนหน้าต่างได้ ถ้าอยู่ตรงนี้แล้วอึดอัด”“แหม ฉันดูเป็นผู้หญิงมีพลังกำลังมากนักหรือไง นี่ชั้น
last updateLast Updated : 2026-04-06
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status