Chapter 3

Rosetta's POV

"Is she my new mommy, Daddy?" masiglang sabi ng batang babae, mukhang nasa pitong taong gulang na. Nakasuot siya ng pink na bestida, nakalugay ang kaniyang buhok at may hawak-hawak siyang teddy bear.

Lumuhod si Nicholas sa harapan ng anak niya. Inayos niya ng buhok nito at nilagay niya nito sa likod ng tenga. "Uhmm if papayag siya, baby hmm."

Napairap ako sa hangin dahil sa sagot nito.

Yes, he wants me to be his fucking wife in paper and a mother of his daughter. I didn't imagine to have a life like this. But his offer is tempting. He told me earlier that if I agree, he will pay the debt of my father.

"Are you gonna be my mommy?" she asked me, giving me an innocent look eyes.

Tahimik lang akong nakatingin sa bata. Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko. Gusto kong sabihin na hindi pero iyong maamo niyang mukha ay tila ba’y sabik na sabik siya magkaroon ng bagong ina.

Lumapit ako sa anak ni Nicholas, umupo ako para maabot ko siya. I hold her tiny face and asked. "Hmm what's your name?"

"Zylia Mirai Rivas," she confidently replied. Hindi siya nahihirapan na bigkasin ang pangalan niya.

"Ang ganda naman ng pangalan mo... bagay na bagay sa maganda mong mukha," ani ko.

"Hindi mo pa sinasagot ang tanong ng anak ko, Rosetta," ani Nicholas sa aking tabi kaya inis ko siyang binalingan ng tingin. Pinandilatan ko siya ng mga mata pero isang ngisi lang ang sinukli niya.

Tsk. Epal eh. Ano ’to magiging nanay ako real quick? Nong nakaraang buwan iniwan ako ng boyfriend ko, ngayon magkakaroon na ako ng asawa at anak?

"Payag ka na po na maging mommy ko. Promise behave naman po ako eh. Good girl po ako." May bahid na lungkot ang boses niya.

Inalis ko na ang tingin ko kay Nicholas at binalik sa anak niya. Inayos ko ang buhok nito at ngumiti.

"Ok. I'll be your new mom—" Hindi ko na natapos ang sasabihin ko nang bigla niya akong yakapin ng sobrang higpit. Ramdam ko ang tuwa na nararamdaman niya kaya niyakap ko na rin siya pabalik.

I turned my gaze to Nicholas, he just give me a warm smile.

"Thank you, Mommy. I'm so so so happy!" She started to kiss me on the cheeks that makes me giggle.

"Hey! Stop that, Zylia. Stop eating your mommy." Awat ni Nicholas sa anak nito. Pilit niyang nilalayo ang anak niya sa akin ngunit ang bata ay parang tuko kung kumapit sa akin.

Napailing-iling na lang ako at binuhat na si Zylia. Nagulat naman si Nicholas sa ginawa ko pero hindi ko siya pinansin. Nilagay ko sa couch si Zylia at ako naman ay umupo sa tabi nito.

"Mabigat ba ako, Mommy?" tanong ni Zylia sa akin.

Umiling-iling ako at ngumiti. "Hindi naman... hmm sakto lang."

Napanguso siya upang dahilan na mapangiti ako.

"Alam mo ba nong bata ako, I am just like you," ani ko habang inaalala iyong panahon na buhay pa si Mommy at inaalagaan ako. Pero nong namatay siya ay parang lumaki na lang ako mag-isa. Never kong naramdaman ang pagmamahal ni Daddy nong nawala na sa amin ni Mommy.

I miss being babied by a mother.

"Malaki ka rin po katulad ko?" inosenteng tanong niya upang mapabalik ako sa reyalidad.

Umiling-iling ako bago sumagot. "Nangungulila sa pagmamahal ng isang ina, baby."

"Besides there's nothing wrong being fat, Zylia. You're cute and adorable, okay?"

She nodded her head. "Opo, Mommy. Hindi naman po me nahahurt kapag sinasabihan akong mataba eh."

Napaawang ang labi ko. So, she's being bullied because of her appearance?

"Tama lang iyon ’no. Huwag ka masaktan sa sinasabi nila. Embrace yourself and tell them you're gorgeous like mommy."

"But they always told me that I don't have a mommy... na iniwan ako ng Mommy ko dahil mataba ako," sabi niya halos pahina nang paghina ang boses niya sa huli. Hindi ko alam kung narinig ni Nicholas iyon.

Tumingin ako sa gawi ni Nicholas at nakakunot ang noo niyang nakatingin sa amin habang nagtatagis ang mga bagang niya.

"Tell me the names of those kids who bullied you, Zylia. I'll make their lives in living hell," matigas na aniya ni Nicholas upang dahilan na sumiksik si Zylia sa akin.

"Hoy! bunganga mo ’no. Bata itong kinakausap mo. Bad influence ka talaga!" asik ko sa kaniya at sinamaan siya ng tingin.

"Mommy, daddy is just being protective," ani Zylia sa aking tabi na tanging kaming dalawa lang ang makakarinig.

He tsked. "Ayaw ko lang na binubully ang anak ko, Rosetta."

"And cursing them in front of your daughter is okay?" I asked him, making myself calm.

Hinarap ko si Zylia at hinawakan ko siya sa kaniyang balikat. "Baby hmm can you go to your first? I'll just talk to your father."

Tumango si Zylia bilang sagot. Binigyan niya ako ng halik sa pisngi bago kami iwanan ng daddy niya rito sa living area. Hinintay ko muna na tuluyang makaalis si Zylia bago ako muling nagsalita.

"Saan ang totoong Mama ni Zylia?" tanong ko sa kaniya upang dahilan na mapaiwas siya ng tingin sa akin.

"I don't know where she is. Nagising na lang ako na wala na siya," sagot nito.

"Bakit hindi mo hinanap? Bakit mo hinayaan na asarin siya ng mga kaklase niya?"

"Hindi ko alam na ganon na pangyayari, Rosetta." Hindi niya mapigilan na pagtaasan ako ng boses kaya napatahimik na lang ko. Parang may kung anong nakabara sa lalamunan ko.

Tila ba ay nawalan ako ng boses dahil sa pagsigaw niya.

"I'm sorry for shouting at you. I didn't mean to," he apologize. Isang ngiti lang ang sinagot ko sa kaniya.

"Look... hindi ko alam na nararanasan na ni Zylia iyon sa school niya. Isa rin sa rason kung bakit kailangan kita... she needs a mother figure like you, Rosetta," mahinang aniya ni Nicholas.

"Why me? You know—"

"Dahil nakikita ko na mabuti kang tao. I can't trust anyone. Hindi ako makahanap ng isang babae na katulad mo," putol niya sa sasabihin ko sana.

"How can you say that I am a good person— i will be a good mother to your daughter?" I asked him again.

He smiled. "The first time I saw you, I know you are a good person. The way you trusted me... alam kong mabuti kang tao."

Umiwas ako ng tingin sa kaniya at tumikhim.

"Don't worry, I'll pay your father's debt and you will have monthly allowance. Just be my daughter's mother..." he paused for a moment that made me turned my gaze on him. "And be my wife in paper. No love string. No commitments just contract."