로그인“Paano mo nasasabi ang ganyang kayayabangan nang walang kahit kaunting hiya? Ipapakita ko ang kaya ko ngayon!” sigaw ni Lamar.Umungal siya, sumugod, at dumaklot sa ere. Biglang lumitaw sa kanyang kamay ang isang mahabang latigo. Inihampas niya iyon kay James.Hindi man lamang nataranta si James sa pagsalakay. Humakbang lamang siya sa gilid at iniwasan ang latigo.Parang makamandag na ahas itong humaginit sa tabi ni James at tumama sa lupa. Isang mahabang hukay ang naiwan, at napakalaking ulap ng alikabok at lupa ang pumailanlang.Nang makitang naiwasan ang una niyang hampas, muling iwinasiwas ni Lamar ang latigo. Napakabilis nitong kumilos, na tila dumadami nang kusa.Napapalibutan ng hindi mabilang na larawan ng latigo si James. Wala siyang maiilagan.Agad niyang pinagana ang Kapangyarihan ng mga Dragon. Lumabas iyon sa katawan at naging pananggalang na sumalag sa mga atake ni Lamar.Walang tigil na nagsalpukan ang kanilang mga aura habang paulit-ulit at buong lakas na tinatamaan ng
Tumindig ang balahibo ni Kayden sa lamig ng bakal sa balat niya. Takot na takot siya.Kahit kaunting galaw lamang ni James, mahihiwalay na ang ulo niya sa leeg.Nanginginig siyang nagbanta, “J-James, huwag, huwag kang padalos-dalos. Kapag pinatay mo ako, hindi ka palalampasin ni Papa.”Nang makitang hawak ni James ang kanyang anak, pinagpawisan nang malamig si Lamar. “James, pakawalan mo ang anak ko! Kung hindi, titiyakin kong napakasakit ng kamatayan mo!” sigaw niya.“Nagbabanta ka pa kahit malapit ka nang mamatay?”Ngumisi si James. Itinaas niya ang Espadang Pamuksa ng Dragon at ihahampas sana sa leeg ni Kayden.Takot na takot itong sumigaw, “Huwag mo akong patayin! Pakiusap! Ipinapangako kong gagawin ko ang lahat!”Umagos ang ihi sa kanyang mga binti.Napatawa si James sa kahabag-habag nitong anyo. Pinigilan niya ang espada sa ere at tinukso ito. “Tawagin mo akong ‘Lolo,’ at hahayaan kitang mabuhay.”“Huwag kang maglalakas-loob!” agad na sigaw ni Lamar sa anak.Kung tatawagin ni Ka
Pagkatakas ng mga alagad ng Sekta ng Zahrin, napakaraming halimaw ang sumugod sa loob ng himpilan. Muli ring lumaki ang siwang sa pormasyon.“Manindigan kayo! Huwag umatras!” galit na sigaw ni Kayden. Ngunit wala nang nakikinig sa kanya.Wala siyang nagawa kundi iwan ang puwesto sa tore at sumugod sa silid-tulugan ng ama.Kraaash!Wala nang nagtatanggol, kaya tuluyang nawasak ang pormasyon. Sa isang iglap, mahigit sampung gusali ang gumuho.Sinimulang lamunin ng mga halimaw ang lahat ng nasa paligid, mga bahay man o mga alagad ng sekta.Walang masabi sina Chester at Wayne habang pinapanood ang nangyayari sa harap nila.Sa silid ni Lamar, desperadong sinasampal ni Kayden ang mukha nito upang gisingin.“Papa! Gumising kayo! Gumising kayo! Mamamatay tayo kung hindi kayo gigising!” buong lakas niyang sigaw. Ngunit tila walang naririnig si Lamar.Lalong nataranta si Kayden sa kawalan ng tugon ng ama. Sa huli, nagngitngit siya at nagpasya sa isang mahirap na paraan: ibinaba niya ang pantalo
Lalong naging mayabang si Kayden nang makitang hindi talaga mabasag ng mga halimaw ang pormasyon.Kinukutya rin ng mga alagad ng Sekta ng Zahrin ang mga halimaw habang patuloy na pinapana ang mga ito.Kumunot sa pagkainis ang noo ni Feenix habang nakikitang nalilipol ang mga halimaw. Kung hindi lamang sa utos ni James, matagal na sana niyang winasak ang pormasyon.“Tingnan mo ang tinatawag mong mga tauhan, James! Mga pinagsasanayan lang sila ng pagpana ng mga alagad namin!” pangungutya ni Kayden.Hangga't matibay ang pormasyon, wala siyang dahilan upang matakot kay James.Malamig lamang siyang tinitigan ni James at pinagana ang esensiya ng dragon sa kanyang katawan.Nagpakawala ito ng sunod-sunod na liwanag. Dahan-dahang lumitaw sa ibabaw ng ulo ni James ang isang ginintuang dragon. Maringal itong umatungal at pumailanlang sa langit.Nanigas sina Kayden at ang mga alagad nang makita ang dragon.Naglaho ang masasayang ngisi sa kanilang mga mukha. Pinagpawisan sila nang malamig.Inutusa
May malakas na dagundong habang hindi mabilang na mga aura ang dahan-dahang papalapit mula sa malayo.Sumunod na sandali, isang hukbo ng mga demonyong halimaw ang humahangos patungo sa kanila.Napakabangis ng pagtakbo ng mga ito. Natakpan ang langit ng mga ulap ng alikabok na kanilang nilikha.“Ano'ng…”Hindi makapaniwalang natigilan sina Chester at Wayne sa tila walang katapusang mga alon ng halimaw na papalapit.Napuno rin ng takot ang mga mata ni Kayden.Huminto ang mga halimaw sa likuran ni James. Bawat isa ay may nakatatakot na aura habang hinihintay ang kanyang mga utos.Kahit mataas ang kultibasyon nina Chester at Wayne, bahagya silang nahirapang huminga sa tindi ng aura.“Sila ang mga tauhan ko. Sila ang wawasak sa pormasyon para sa akin!” bahagyang nakangiting sabi ni James.Bahagyang natatakot si Kayden sa mga halimaw, ngunit hindi siya umatras. Protektado ang sekta ng makapangyarihang pormasyon. “Hmph! Mangarap ka, James! Kahit sina Chester ay hindi nabasag ang pormasyon na
Habang papalapit ang grupo, nabakas ang pagkagulat sa mukha ni Kayden.“Ano? Si James?”Nagulat siyang makitang si James ang nangunguna, malapit na sinusundan nina Chester at Wayne.“Ano ang ginagawa nila rito? Sumuko ba sila?” bulong niya. Tumalon siya pababa ng tore at tumakbo sa silid ni Lamar.Gusto niyang ipaalam ang sitwasyon, ngunit sa sobrang kalasingan ni Lamar ay nakatulog na ito.Kaya wala siyang nagawa kundi mamuno at ilabas ang kanilang mga tauhan sa harapang tarangkahan.Protektado sila ng pormasyon at mas marami ang kanilang bilang. Kaya hindi takot si Kayden na harapin nang mag-isa sina Chester at Wayne.Di nagtagal, dumating ang grupo ni James sa harapang tarangkahan ng Sekta ng Zahrin.“Ginoong Alvarez, ang mga toreng ito ang mga haligi ng suporta ng sekta. Napakalaking enerhiya ang kailangan upang mapanatili ang ganoong kalakas na pormasyon. Napakabigat din ng pasan ng gumagawa nito. Kaya hinati ng sekta ang napakalaking pormasyon sa maraming maliliit na bahagi at p
Napabuntong-hininga si Theodore. Alam niya kung gaano kalakas si James at alam niya kung paano ang lalaki ay isang enerhiya cultivator. Kahit na ang suntok ni Weston ay napatunayan na masyadong malaki, hindi pa rin ito dapat magpalipad kay James malayo pabalik. Nangangahulugan ba ito na hindi kaila
"Ah!" Out of nowhere, isang miyembro ng Department of Justice ang sumigaw. Lahat ng nakita ni Theodore ay hindi mabilang na mga ahas, daga, at iba pang mga peste na dumadaan sa isang hindi kapani-paniwalang bilis. Nagkaroon ng gayon Marami sa kanila ang nagsasabi na ang paningin lamang nito ay maaa
Kaya naman tuwang-tuwa si Jermaine nang unang magkamalay si Josiah at hindi na siya pinagamot ni james. Nag-aalala siya na hindi na niya makikita si Josiah kapag may nangyaring hindi maganda. Dahil sa pagkabalisa sa nakakasakit ng pusong pag-iyak ni Jermaine, mabilis na lumapit si Theodore kay jam
“Napakabata!” Pagkasabi iyon ni Gabriel, may narinig silang tinig ng isang babae mula sa labas ng bahay.Napatingin ang lahat sa pinanggalingan ng boses at nakita nila ang isang magandang dalagang papasok sa bahay. Mukha siyang estudyante, kasama ang ilang Pilipino.“Sino ka?” tanong ni Gabriel kay






