LOGINUmaagos ang mainit na tubig na humuhugas sa aking katawa. Ipinikit ko ang aking mga mata, sinusubukang kalimutan ang malamig na titig ni Leon at ang kanyang mga salitang laging sumasaksak — pero habang lalo kong sinusubukang kalimutan, lalong nagiging malinaw ang lahat sa aking isipan.Kasangkapan ka lang.Binuhusan ko ng tubig ang aking mukha, sinusubukang burahin ang mga luha na nahalo sa sabon.Matapos maligo, pinili ko ang pinakamagandang damit na nasa aparador — isang simpleng kulay abong damit. Maluwag ito sa aking katawan, komportable, hindi masyadong kitang-kita ang hugis ng katawang kinamumuhian ko. Sinuklay ko ang aking kulot na buhok at itinali ito paatras.Naglakad ako papunta sa dining area.Nakaayos na ang malaking kahoy na mesa sa tabi ng glass window na humaharap sa lambak. Maganda ang tanawin — manipis na hamog ang bumabalot sa mga puno ng pino, sinisinag ng umagang araw ang hamog sa mga dahon — pero wala ako sa mood para tamasahin ito.Sa ibabaw ng mesa, naka-serve n
Tumakbo ako papunta sa kwarto habang nanginginig ang katawan. Dumikit sa aking balat ang basang flannel pajama, lalong nagpapataas ng aking discomfort. Sa sandaling sumara ang pinto sa likuran ko, agad kong hinubad ang pajama na iyon at hinayaang mahulog ito sa sahig.Tumayo ako sa harap ng malaking salamin sa sulok ng kwarto.Nakaumbok at malambot ang aking tiyan. May mga stretch mark sa aking baywang at hita — puting mga guhit na parang bakas ng kalmot na hindi kailanman nawawala. Malalaki ang aking mga braso at lumalaylaw kapag itinataas ko ang mga ito. Malaki naman ang aking dibdib, pero lundo na ito at hindi na proporsyonal sa aking malaking katawan.Inikot ko ang aking katawan, tiningnan ang repleksyon mula sa gilid. Malapad at flat ang aking puwit. Walang magagandang kurba tulad ng mga babaeng nasa magasin. Walang maliit na baywang na nakakabaliw sa mga lalaki.Pero sinabi ni Adrian na gusto niya ang katawan ko.Sinabi ni Sebastian na ang katawan ko raw ang pinakamagandang naki
Nagising ako sa sikat ng araw na pumapasok sa pagitan ng mga kurtina ng kwarto.Agad akong bumaba mula sa kama. Wala na si Leon sa tabi ko — malamig na ang kumot niya, ibig sabihin ay matagal na siyang nagising. Inayos ko ang makapal na flannel pajama na suot ko buong magdamag. Kupas na ang kulay ng lumang pajama na ito, may drawing ng nakakatawang oso sa harapan nito. Limang taon ko na itong suot — ang nag-iisang pajama na kasya pa sa katawan ko.Lumabas ako ng kwarto at naglakad sa hallway papunta sa sala. Mula roon, nakarinig ako ng mga boses — ang mabigat na tawa ni Adrian, ang kaswal na bangayan ni Sebastian, at ang katahimikan ni Leon na naging kanyang tatak na.Tunog ng tubig at amoy na parang asupre.Hot spring.Binuksan ko ang glass door na nagdudugtong sa sala sa likurang terrace. Doon, sa natural na stone pool na napapalibutan ng hamog sa umaga, nakababad na silang tatlo.At nakahubad sila ng mga dibdib.Nakasandal si Ginoong Adrian sa gilid ng pool, nakabuka ang kanyang da
Ngumiti ako nang mapait habang sinasabi iyon."Katotohanan naman po. Mataba ako."Agad na tumayo si Ginoong Sebastian mula sa kanyang upuan. Sa isang hakbang, nasa harapan na niya ako mismo. Hinawakan ng kanyang malaki at mainit na kamay ang aking mukha — kapwa niyang kamay ay marahang humaplos sa aking pisngi, pinilit akong tumingin sa kanyang mga mata."Huwag mong sasabihin iyon," mariin niyang sabi. Ang kanyang kulay hazel na mga mata ay tumitig nang malalim sa akin. "Hindi iyon totoo, Ana.""Pero...""Walang pero. Ang katawan mo ang pinakamagandang katawan na nakita ko sa lahat ng panahong ito."Umiling ako. "Ginoong Sebastian, nagsisinungaling kayo. Alam ko ang itsura ng katawan ko. Nakikita ko ito sa salamin araw-araw. Bilog, malambot, hindi proporsyonal.""Hindi ako nagsisinungaling. Nakakita na ako ng maraming babae — napakarami. Mga babaeng payat, babaeng maskulado, babaeng may katawang gawa sa operasyon — pero walang katulad mo."Si Ginoong Adrian na simula kanina ay tahimik
Lumapit muli si Ginoong Adrian. Marahan at sadyang mga hakbang niya, parang isang maninila na lumalapit sa kanyang biktima. Isang hakbang akong paatras, pero nakadikit na ang aking likod sa dingding."Huwag kang matakot, Mahal," sabi niya. Inabot ng kanyang kamay ang aking malamig na kamay. "Hindi kita kakagatin. Siguro sa susunod, pero hindi ngayon."Hindi ko alam kung tatawa ako o tatawag ng pulis."Halika, umupo ka rito," yaya niya sabay hila sa akin papunta sa sofa sa tabi ng fireplace. "Nilalamig ka. Tingnan mo, parang yelo ang mga kamay mo."Naupo ako sa dulo ng sofa, sinusubukang mapanatili ang layo, pero sobrang lapit ng pagkakaupo ni Ginoong Adrian — magkadikit ang aming mga hita.Nasa kabilang upuan pa rin si Leon, nagbabasa sa kanyang cellphone na para bang walang pakialam. Si Sebastian naman ay kumukuha ng inumin sa kusina."Ana, may dala ako para sa'yo," sabi ni Adrian."Para po sa akin?""Oo. Dahil bahagi ka na ng maliit nating pamilya ngayon."Naglabas siya ng maliit na
Pumasok ako sa villa, kasunod ang mga yapak ni Leon na nauna nang nagdala ng kanyang maleta sa loob. Malamig ang hangin dito, ibang-iba sa mansyon na laging mainit dahil sa central heating. Bahagya akong nakaramdam ng ginaw, pero hindi ko alam kung dahil iyon sa temperatura o dahil sa kaba na bumabalot sa akin.Mas parang buhay ang villa na ito kumpara sa mansyon ni Leon. Ang exposed na mga batong dingding ay nagbibigay ng mainit at rustic na pakiramdam. Nakasindi na ang malaking fireplace sa sala, naglalabas ng kumikislap na kulay kahel na liwanag.Makapal na fur carpet ang halos sumasakop sa buong sahig na gawa sa kahoy. May punong bookshelf sa sulok ng kwarto, at sa tabi nito, isang malaking glass window na direkta nang humaharap sa lambak na natatakpan ng ulap."Ito ang master's bedroom," sabi ni Leon sabay bukas ng pintong kahoy sa dulo ng hallway.Sumunod ako sa kanya papasok. Malawak ang kwarto — hindi kasing laki ng kwarto ni Leon sa mansyon, pero marangya pa rin sa sarili nit

![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





