LOGINฝ่ามือเรียวที่เหี่ยวย่นตามวัยวางกรอบรูปกรอบใหม่ลงบนโต๊ะที่อัดแน่นด้วยกรอบรูปมากมาย เศษกระดาษที่ถูกตัดถูกขยำรวบใส่ถังขยะ ก่อนจะยกถังขยะนั้นกลับไปไว้ที่ของมัน มารีแอนน์มองภาพเหล่านั้นด้วยรอยยิ้มก่อนจะหันหลังให้เมื่อมีเสียงเรียก ประตูบ้านถูกเปิดออกพร้อมแสงสว่างของช่วงสายสาดส่องเข้ามาด้านในกรอบรูปที่ติ
“พี่เมอร์ลิน เอ่อ ยินดีด้วยนะครับกับการแต่งงาน” อูรีเอลเอ่ยอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ“เออ ขอบใจ” และเมอร์ลินก็ขอบใจห้วน ๆ เพราะยังไม่ชอบหน้าอูรีเอลเหมือนเคย“ผมรู้ว่านายเกลียดผม แต่ช่วยรับของขวัญชิ้นนี้ได้หรือเปล่า?” อิการาชิพูดขึ้นมาก่อนวางกล่องบางอย่างที่มีขนาดเท่าฝ่ามือลง เมอร์ลินไม่ได้แสดงท่าทางรังเกีย
เมื่อได้เวลาอันสมควร เรเธเซียก็ถูกเมอร์ลินอุ้มพามาที่กลางสนาม จากซุ้มแต่งงานกลายเป็นโต๊ะที่มีเค้กช็อกโกแลตและลูกสตอเบอร์รี่วางเรียงเป็นชั้น ๆ บนเค้กมีเทียนเลขสามปักอยู่พร้อมตัวอักษร HBD.SIASIA เขียนอยู่ ผู้คนมากมายที่รายล้อมล้วนเป็นคนที่รักหนูน้อยเรเธเซียคนนี้ แต่เสียใจด้วยที่ในสายตาของเรเธเซียมีแต่
“แต่เรเธเซียคงยังไม่รู้สินะว่าตัวเองจะเป็นพี่สาวแล้ว” พอพูดแล้วก็หันมองเจ้าหญิงน้อยที่สนใจแต่เล่นกับคุณลุงมาเวอริค เมอร์ลินยิ้มบางก่อนสายตาจะสะดุดกับใบหน้าที่ดูซีดเล็กน้อยของอิการาชิ ตามจริงไม่จำเป็นต้องใส่ใจ แต่เขาก็ไม่อยากให้ใครมาตายในที่ของเขา เมอร์ลินจึงขอตัวแล้วเดินเข้ามาหาพี่ชาย“จะตายเหรอ? ถ้
‘ถ้าเซียเซียเห็นดาดี๊กับมามี๊จุ๊บ ๆ กัน เซียเซียต้องปิดตาแบบนี้นะคะ’ทั้งบอกและทำให้ดูเป็นตัวอย่าง การอบรมของคุณอาฝาแฝดก็เลยประสบความสำเร็จ ยกเว้นโอนิกซ์ที่ยืนจ้องตาแป๋ว ซึ่งแน่นอนว่ารามิเอลกับอิดอนได้แต่กำหมัดอยากซัดหน้าโจไซอาห์เหลือเกินช่วงเวลานี้นับเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขรองลงมาจากตอนเห็นหน้าลู
โจไซอาห์ทำให้พี่ชายอย่างมาเวอริครู้สึกอุ่นใจที่จะฝากน้องชาย แม้ความเป็นจริงเขาจะไม่มีสิทธิ์เข้ายุ่งเพราะทั้งคู่เคยแต่งงานกันแล้ว แต่พอได้รับหน้าที่พี่ชายจากเมอร์ลิน ความหวงน้องมันก็ทำงานเกินหน้าตาทันที“พ่อได้ยินและได้รับรู้ถึงความรักที่ลูกมีต่อภรรยา ขอให้พระเจ้าทรงมอบพรแด่ลูก” บาทหลวงกล่าวขึ้นพร้อม
“เอาสิ ฉันจะให้เป็นรางวัลที่แกฝ่าคนของฉันเข้ามาได้” เอดิสันยิ้มเยาะก่อนหมุนตัวเตะเอเวอร์เร็ตต์ เอเวอร์เร็ตต์หลบได้ทันแต่ก็เสียหลักเล็กน้อย เอดิสันใช้จังหวะนั้นพุ่งเข้าใส่ก่อนฝ่ามือของทั้งสองคนจะประกบกันแล้วผลัดกันดันไปมาราวกับวัดพละกำลังของกันและกัน “หนูเมอร์ลินน่ะไม่ได้ประหลาดอย่างที่พวกนายยัดเยียด
“หุบปากเถอะยัยถึก” ไทกิสวนกลับแล้วยืนตัวตรงพร้อมกับคุณหนูเวโรนิก้า“เพราะพวกแกเอาแต่ทะนุถนอมแบบนี้ไง คุณหนูโรนัลเดลถึงได้อ่อนแอ” แวนด้ายิ้มเยาะเย้ยขณะฉีกเสื้อพันแผลที่ฝ่ามือ“ช่วยไม่ได้น่ะนะเพราะคุณหนูของพวกฉันน่ารักเกินไป ก็เลยต้องถนอมหน่อย” อาเรียพูดออกไปพร้อมกับเอียงแก้มแนบศีรษะคนในอ้อมกอด ไทกิหั
ทางสองสาวเวโรนิก้าและเอมมิเลียกำลังต่อสู้อยู่กับแวนด้า สองสาวเข้าขากันอย่างสวยงาม เอมมิเลียตวัดขาที่เรียวขาวเข้าใส่สีข้างแวนด้า ในขณะที่เวโรนิก้าเหวี่ยงหมัดพร้อมสนับมือเข้าที่ใบหน้าสวย ๆ ของเธอ แวนด้าเจ็บร้าวไปทั่วแก้มและสีข้างแต่เธอใช่ว่าจะอ่อนแอ แขนเรียวล็อกขาของเอมมิเลียก่อนเหวี่ยงเธอเข้าใส่กำแพง
กำปั้นหนัก ๆ กระแทกใส่ใบหน้าของศัตรูก่อนโจไซอาห์จะดึงแขนมันเข้าหาตัวแล้วจับทุ่มลงบนพื้น ซ้ำยังกระทืบลำคอจนมันดิ้นทุรนทุรายก่อนหมุนตัวเตะเข้าที่ใบหน้าของอีกคนที่หวังเข้าชาร์จจากด้านหลัง โจไซอาห์พุ่งเข้าไปหาในจังหวะที่มันเสียการทรงตัว มือซ้ายกระชากศีรษะมันลงพร้อมเข่าขวาแทงเข้าใบหน้าจากนั้นจับทุ่มใส่ก้







