Kabanata 0004

Habang si Luiz naman ay kararating lang si IT department na kabadong kabado. Napansin siya ni Rubi at kinalabit.

"Hoy! Anong nangyari sayo best? Bakit pinagpapaiwasan ka yata? Ang lamig naman ng aircon dito?" sunod sunod na tanong ni Rubi kay Luiz.

"Huh? Ah! Wala galing kasi ako sa ospital kanina." alibi niya pero totoo naman bago siya pumasok ay dumaan muna siya sa kanyang lola Mildred.

"Ok! well kamusta na si Lola Mildred? May progress na ba sa kundisyon niya?" tanong ni Rubi sabay upo sa tabi niya. Bukod kasi sa kanya si Rubi lang ang nakaka alam ng kanyang mga pinagdadanan sa buhay. Kaka graduate lang nila ng IT course at 2 years lang iyon. Walang ibang bumubuhay kay Luiz kundi ang Lola Mildred niya pero buhat ng nabangga ito hindi niya na alam ang gagawin dahil comatose parin ito hanggang ngayon.

"Ganun pa din, best. Hindi pa rin siya nagkakamalay. Ikaw kamusta ka naman?" balik na tanong ni Luiz.

"Ok! Ok na ok naman. Maayos ang sahod kaya ikaw pag butihin mo palagi at hwag gagawa ng kalokohan kundi lagot ka sa akin talaga. Nakita mo 'tong muscle ko? Iuumpog kita dito." banta ni Rubi sabay taas ng short sleeve niya para ipakita ang braso.

Binatukan naman siya ni Luiz. "Ambisyosa ka talaga! Mas malaki pa kaya ang muscles ko sayo.. Doon ka nga tombits ka." biro ni Luiz.

Agad naman siyang sinamaan ng tingin ni Rubi. Sa lahat kasi ng taong nakakakilala ng tunay na pagkatao ni Rubi ay si Luiz iyon. Bata pa lang talaga magkaibigan na sila at tomboy talaga ito. Kaya nga kahit anong asar sa kanila ng lahat na magiging sila in the future. Pinagtatawanan nga lang nila kasi alam naman ni Luiz hindi na niya magagawang ireset ang matalik niyang kaibigan. Well, infact he's trying at aminado siyang na fall siya kay Rubi kaso hindi siya sinalo kaya bata pa lang ramdam na niya ang broken hearted stage. Pero itinago lang naman niya ito kay Rubi dahil noong High school sila. Magtatangka na sana siyang manligaw kaso bigla na lang itong nagpakilala ng girlfriend nito.

Natawa tawa na lang talaga si Luiz kapag naaalala niya noon.

Nang maka alis si Rubi. Dumating ang mga babaeng tsismosa kanina. Natakot siya at baka makilala siya ng mga ito. Hindi niya kilala at wala sila nung nakaraan na nag exam siya sa IT Department. Alam niyang iilan lang sila sa department na iyon. Mabilis siyang yumuko para hindi siya makita at iba naman pala ang sadya ng mga babae roon. Si Aldrich ang kanilang bisor na lumapit rin sa isang babae.

Hindi naman na tumingin si Luiz at nagfocus na siya sa kanyang work. Ayaw niyang may masabi ang iba sa kanya dahil ke bago bago pa lang niya. Ginagawa niya ang trabaho niya ng tama.

Pagkatapos ng trabaho at lunch break na. Lumapit sa table niya si Rubi. "Best, lunch na. Hindi ka ba baba para kumain sa caffeteria?"

"Hindi na siguro best. Kailangan kong silipin si Lola sa ospital. Alam mo naman nakakahiya rin siya ipa alaga sa kapit bahay." sagot niya.

Tumayo na siya at hinila na si Rubi.

"Teka! Saan ba tayo pupunta?" naguguluhang tanong ni Rubi dahil kasasabi pa nga lang nito ay hindi siya sasama.

"Sasabay lang ako sayo sa pagbaba ng elevator." sagot ni Luiz at hindi niya masabi na baka maligaw na naman siya ng ibang elevator. Ayaw niyang magalit si Rubi sa kanya.

"Ok! Ok! Tara doon tayo." turo niya sa common elevator. Medyo malayo sa private elevator.

Sumakay naman silang dalawa ng kanyang kaibigan.

Sakto naman palabas rin ng opisina si Eula at lalabas siya ng kumpanya. Hindi sila nagkitang dalawa ni Luiz.

Sumakay ng kotse si Eula at pinaandar ito papalayo ng kumpanya. Makikipagkita siya kay Attorney Jezza dahil kagabi may nabalitaan siya. Natatakot siya sa kapakanan ng kanyang kaibigan. Alam niyang tuso masyado ang kanyang asawa at gagawin nito lahat kahit na pumatay pa ng tao.

Ringing.....

"Hello." bungad ba bati ni Attorney Jezza.

"Hi! Attorney Jezza, nasaan ka ngayon?"

"Nasa airport na ako Eula. I'm sorry! Kailangan ko munang lumayo." ani nito.

"Sige, sige! Para sa ikakabuti mo. Maraming salamat sa tulong mo, Attorney Jezza." ani ni Eula.

"Mag-iingat ka rin." sagot ni Eula.

Ibinaba na niya ang tawag at kampante siya na ok na si Attorney Jezza. Wala na siyang balak pang bumalik sa kumpanya at gusto na lang niyang umuwi sa kanyang unit para magpahinga. After ng hearing hindi na siya nakikisama pa sa kanyang abusadong asawa.

Pag dating niya sa unit. Nahiga siya agad at nabrowse ng social media. Halos mangiyak ngiyak siya nang mapanuod ang balita.

(TZ News report. Attorney Jezza ang isa sa pinakamagaling na attorney ng bansa ay pumunaw na. Natagpuan itong nakahang sa loob ng kanyang unit dakong alas tres ng hapon. Hindi pa malaman ang dahilan ng kanyang pagkamatay. Nakatutok Chriza Mendez nagbabalita.)

Halos rumagasa ang luha sa kanyang mga mata. Kasabay ng pagbagsak ng kanyang cellphone sa kama. Hindi niya lubos akalain na mangyayari sa kanyang kaibigan ito. Buong akala niya nakalipad na ito ng bansa.

"Jezza, patawad kaibigan ko. Hindi ako papayag na hindi mabigyan ng hustisya ang pagkawala mo." wika ni Eula na galit na galit. Isa lang naman ang naiisip niya na nagpapatay sa kanyang kaibigan. At gagawin niya ang lahat mabulok lang ito sa kulungan.

Pinunasan niya ang luhang pumatak sa kanyang mga mata. Nagdasal siya para sa kaluluwa ng kanyang kaibigan. Huminga siya ng malalim habang sinasambit ang mga katagang. "Pagbabayaran mo ang lahat ng ito, Ramon. Isinusumpa ko sa araw na ito.. Sobra na ang kahayupan mong demonyo ka. Hindi ka na rin dapat mabuhay sa mundong ito." galit na galit na sigaw ni Eula. Hindi niya matanggap na pati kaibigan niya ay madadamay sa kamalasan ng kanyang buhay.

Kinuha niya ang kanyang cellphone at may dinial siya na number roon. Maya maya lang may sumagot.

"Hello, magkita tayo bukas. Alas kwatro ng hapon. Isesend ko sayo ang lugar." ani ni Eula sabay off ng kanyang phone.

Kahit man lang dito ay makaganti siya sa gago niyang asawa.