LOGINRHEVAN'S POV:(FLASHBACK)Amarie Solenne was my crush who became my greatest love since high school, but I don’t think she’s meant for me.Tanggap ko na ang katotohanang wala akong pag-asa sa puso niya.Sino ba naman kasing hindi mamahalin ang isang tulad niya?Mabait, masipag mag-aral at maganda. Kahit na mahirap ang buhay ay hindi ito naging hadlang para magsumikap siya at makamit ang pangarap niya.Napangiti ako habang tinitingnan siya mula sa kabilang mesa. Nandito kami sa cafeteria kasama ang kakambal kong si Elraeh at nagme-merienda.“Ano na namang nginingiti-ngiti mo diyan, kuya?” nakakunot ang noo ni Elraeh habang hinahanap kung saan ako nakatingin.Bigla ko siyang tinakpan sa mata. Huminga siya ng malalim, medyo nagulat.“Nothing… may naalala lang ako.” seryoso kong sagot.“Sus! Alam ko na kung sino yan! Si Ama—”Naputol ang sinabi niya nang muli ko siyang takpan, ngayon ay sa bibig naman.“Hmp!” mahinang usal niya, naipit ang tinig nito dulot ng pagtakip ko sa bibig niya.Si
Book 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricSOLARA’S POV:Paggising ko nang umagang iyon ay agad kong hinanap ang init ng katawan ni Rhevan sa tabi ko ngunit wala ito. Napakunot-noo ako. May kung anong kakaibang pakiramdam ang gumapang sa dibdib ko. Hindi ko alam kung ano ito.Nadatnan ko si Arielle na masayang nakikipaglaro kay Ravian sa loob ng playpen. Ang tunog ng kanilang halakhakan ay dapat sana’y nagpapagaan ng loob ko, pero hindi nito tuluyang napawi ang bigat ng loob ko na unti-unting nagpapasikip sa dibdib ko.“Arielle, where’s your daddy?” tanong ko, pilit na pinapakalma ang boses ko.Huminto siya sandali at tumingin sa akin, saka ngumiti. “Daddy told me, na when you wake up, may pupuntahan lang daw siya. But it’s a secret po,” masiglang paliwanag niya.Napakurap ako. Secret? Bakit kailangang maging sikreto pa?“I see…” mahinang tugon ko. “Nag-almusal na ba kayo?”“Not yet po, Mommy. Let’s eat na po,” aya niya habang hawak ang maliit na laruan ni Ravian.Ngumiti ako kahit pili
Book 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE’S POV:Pagpasok pa lang namin sa Enchanted Kingdom ay agad kaming sinalubong ng makukulay na gusali, masasayang tugtugin at ang walang tigil na tawanan ng mga batang naglalakad kasama ang kanilang mga magulang. May mga pamilyang nagtutulakan ng stroller, may mga batang may hawak na cotton candy at may mga magulang na abalang kumukuha ng litrato ng kanilang mga anak.Para itong isang maliit na mundong puno ng saya. Isang lugar kung saan kahit sandali ay nakakalimutan ng mga tao ang pagod at problema. Sa bawat sulok ay may rides, food stalls at mga lugar na parang hinango mula sa isang fairy tale.Napangiti ako habang pinagmamasdan ang mga anak ko.Ang saya sa pakiramdam bilang isang ina, ang makita na masaya ang mga anak mo. Sapat na ‘yon para mapuno ang puso mo.“Mommy! Daddy! Look at the horses!” excited na sigaw ni Arielle habang nakaturo sa carousel.Hindi ko napigilang matawa sa sobrang excitement niya.“Okay, princess. Let’s ride th
Book 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE'S POV:Pagpasok pa lang namin sa kusina ay agad kong naramdaman ang bigat ng mga matang nakatutok sa amin. Parang sabay-sabay kaming nasalang sa isang tahimik na interogasyon mula kina Mama, Papa at maging kay Elraeh na nakaupo sa gilid ng mesa habang umiinom ng kape.“Ba’t ngayon lang kayo?” nagtatakang tanong ni Mama habang nakapamewang pa.Agad akong pinamulahan ng mukha. Ramdam ko pa ang init ng mga alaala mula sa kung bakit nga ba kami nahuli sa paglabas ng kwarto.“Ah… eh… ono kasi Ma. Nasarapan kasi kami sa a–ano…” nauutal kong sagot na halos hindi ko na mabuo ang dapat kong sabihin.“Ang ano?” nakataas ang isang kilay na tanong ni Elraeh habang pinipigilan ang isang malokong ngiti.Napalunok ako. Pakiramdam ko ay lalong umiinit ang pisngi ko.Sa gilid ng paningin ko ay nakita kong bahagyang ngumiti si Rhevan. Dahan-dahan nitong hinawakan ang baywang ko. Isang galaw na tila ba sinasabi sa akin na siya na ang bahala.“It's been a w
Book 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE’S POV:Ganito pala ang pakiramdam kapag payapa ang isip at puso mo. Nakakatulog ka ng maayos nang walang takot at pangamba na bumabalot sa puso mo.Nang magising ako kinabukasan, ang unang bumungad sa akin ay ang pamilyar at napakagwapong mukha ni Rhevan.Nakatagilid siya sa kama, nakatukod ang isang siko habang pinagmamasdan ako. Para bang matagal na niya akong pinapanood habang natutulog.Ngumiti siya nang mapansin niyang gising na ako.“Good morning, my love. Did you sleep well?” malambing nitong tanong.Napakurap ako nang ilang beses bago tuluyang ngumiti.“Good morning, my love,” sagot ko saka marahang hinaplos ang mukha niya. “Ang sarap ng tulog ko. Parang ang gaan ng pakiramdam ko ngayon.”Nakita ko kung paano kumislap ang mga mata nito sa saya.“I’m glad to hear that. You deserve peaceful mornings like this.” saad niya saka hinaplos ang buhok ko. “Come on, let’s have some breakfast.”Babangon na sana ako ngunit bigla kong napansi
Book 2: The Legacy Series: Rhevan Alaric ⚠️ TRIGGER WARNING: May mga eksena sa kabanatang ito na naglalaman ng barilan, karahasan, at madugong pangyayari. Kung ikaw ay sensitibo sa ganitong uri ng tagpo, maaaring laktawan ang bahaging ito. RHEVAN’S POV: Maingat akong naglakad sa likod ng abandonadong warehouse. Mabigat ang hangin sa paligid at amoy pulbura, alikabok at ramdam ang panganib. Ang bawat hakbang ko ay kontrolado at iniiwasang makagawa ng ingay. Hindi pwedeng magkamali ngayon. Saka ikinasa ang baril. Mula sa loob ay narinig ko ang pamilyar na boses ni Sebastian. “Put your guns down, or I’ll blow your companion’s head off.” utos nito. Malinaw ang pagbabanta sa tono niya. Dahil doon ay napilitan ang mga pulis na ibaba ang kanilang mga baril. Kita ko sa mga mata nila ang pag-aatubili pero wala silang magagawa. Naka posisyon si Sebastian sa likod ng isa sa kanila habang nakatutok ang baril sa ulo nito. Habang nakasilip ako sa gilid ng pader ay napansin ako ng isan
Book 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE’S POV:“What are you doing there, anak?” tanong ko kay Arielle nang mapansin ko siyang nakaupo sa sahig ng sala, halos yakap ang bond paper habang nakakalat ang mga krayola sa paligid niya.“Nagda-draw po ako ng family natin, mommy,” nakangiting sagot
Book 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE’S POV:Maaga akong nagising kahit pakiramdam ko ay kulang pa rin ang tulog ko. Nasanay na rin kasi ang katawan ko na gumising ng maaga. Lalo na ngayon na mas doble ang pag-iingat ko. Hindi na lang para sa sarili ko, kundi para sa munting buhay na nabu
Book 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE’S POV:Bigla akong napabangon mula sa mahimbing kong pagtulog nang umaga na ‘yon. Bigla akong nakaramdam ng matinding pagbaligtad ng sikmura ko. Parang may umiikot sa loob ng tiyan ko. Agad akong tumayo at halos patakbong nagtungo sa banyo.Hindi ko n
Book 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE’S POV:Ang sumunod na activity ay ang Art & Coloring Corner. Isa ito sa mga larong talagang inaabangan ng maraming magulang, lalo na ng mga nanay. Dahil dito mo makikita kung paano magtulungan at maging malikhain ang isang pamilya sa simpleng bagay, k







