Share

Chapter 3:

last update publish date: 2025-11-04 14:18:29

ELARA'S POV:

Ilang araw matapos ang unang encounter nila, hindi pa rin mawala sa isip niya si Rhett Alaric. The man who’s been living rent-free in her mind and dreams for years. Hindi man maganda ang naging simula nila, she couldn’t help but admire him. There was something about his presence the way he carried himself, the quiet confidence in his eyes na hindi niya makalimutan.

Imposibleng maging sila, alam niya ‘yon. Pero siya na ang naging standard niya pagdating sa ideal guy. Kaya siguro kahit ilang beses pa siyang ligawan ng iba, she always ends up comparing them to him. Wala eh, no one came close.

At sa wakas, nalaman na rin niya kung sino ang lalaking matagal na niyang iniisip. Pero mapaglaro nga siguro ang tadhana, dahil kung kailan niya nalaman, saka pa siya nakagawa ng hindi magandang impresyon sa unang pagkikita nila.

Narinig niyang humikab si Theo, dahilan para maputol ang paglalakbay ng isip niya. “Nakakaantok naman,” pabulong nitong reklamo.

Binalingan niya ito. “Wala namang bago. Antukin ka talaga kahit kailan.” Napailing siya at inikutan ng mata ang binata.

Mahinang natawa si Theo, halos maglaho ang mga mata nitong chinito. “What will I do? Sobrang boring naman kasi. Paulit-ulit na lang ang routine dito,” anito sabay napabuntong-hininga.

“Ganyan ba talaga kapag genius?” biro niya. “Once na nakasanayang gawin ang isang bagay, bored agad?”

Nagkibit-balikat lang ito bilang sagot at tumayo mula sa counter. Napailing siya habang pinagmamasdan itong naglalakad palayo.

Bored nga talaga.

---

RHETT’S POV:

After two hours of a mind-numbing meeting, Rhett returned to his office with his secretary trailing behind. He loosened his necktie and sank into his chair, exhaustion hidden beneath his calm facade.

“Sir, would you like me to buy you a coffee or should I make one?” tanong ng secretary.

“Buy me a coffee from the nearby shop. The usual.” He handed her his credit card without looking up.

“Noted, sir.” he left quietly.

As he scanned the pile of documents before him, his mind drifted back to that woman from the café. The one who looked at him like she’d known him for years . The fear, the awe — the strange familiarity in her eyes.

Weird. He never cared about strangers. But this time, something felt… different.

Who is that woman?

A knock broke through his thoughts. “Come in,” he said firmly.

His secretary entered, holding his coffee. “Here’s your coffee, sir. One-fourth tablespoon of sugar.”

He nodded curtly and went back to work. Time passed. Hours blurred. When he finally glanced at his wristwatch, it was already seven in the evening.

“Sir, pwede na po ba akong mauna?” mahina at nahihiyang tanong ng kanyang secretary.

He lifted his gaze. Cold, unreadable. “You can go now.”

“Thank you, sir,” he said, relief flooding his face as he exited.

Rhett stood and walked toward the glass wall. The city lights stretched endlessly below. Beautiful, alive, but distant. Just like him.

Then his phone rang.

The name flashing on the screen instantly hardened his jaw. Ricardo Alaric. His father.

He didn’t want to answer. But he did, just to end it quickly.

“Why did you call? Do you think I enjoy hearing your voice?” The words slipped out like venom, low and cold. Every syllable dripped with restrained anger.

“You’re still the same, Rhett. The disrespectful son of a bitch!” his father spat from the other end.

He let out a bitter laugh. “Are you referring to yourself?” he said sharply, his tone slicing through the silence.

Before Ricardo could reply, Rhett ended the call.

He stared blankly at the phone in his hand until the rage consumed him whole. In one swift motion, he slammed his fist against the wall. The pain was sharp, but he didn’t care. Pain felt better than the emptiness inside.

Blood trickled down his knuckles, yet all he could feel was hatred.

For his father.

The man who destroyed everything.

The man who replaced his mother before her grave could even fade.

His mother, the only person who made him feel loved was gone. And when she left, she took all warmth with her.

Rhett exhaled harshly, straightening his suit as if the pain could be brushed away. He needed air or alcohol.

He grabbed his car keys and left the building, his footsteps echoing in the empty hallway. The night greeted him with the faint hum of engines and the cold scent of rain. Sliding into his black Maserati, he started the engine and drove off, the city lights streaking past like fading memories.

Minutes later, he arrived at an elite bar. One of the few places where his name didn’t need an introduction. The bouncer nodded and let him in.

Inside, dim lights glowed against polished marble. The air smelled of whiskey, perfume, and smoke comes from a cigarette. He sat at the counter.

“Good evening, sir. What will you have tonight?” asked the bartender politely.

“The usual,” Rhett replied flatly.

Moments later, a glass of dark amber liquor was placed before him.

He took a long gulp, feeling the burn crawl down his throat, bitter and cold just like the life he’d built around himself.

“Another shot,” he muttered.

The bartender obliged, sliding another glass toward him.

Rhett stared at the drink, the golden liquid trembling slightly under the low light.

He wanted to forget even just for tonight.

Forget the father who never cared.

Forget the house that once felt like home but turned into a battlefield.

Forget the nightmares that still whispered his name every night.

If only his mother were still alive…

Maybe, just maybe, he wouldn’t have turned into this.

He raised the glass, closing his eyes as the liquor burned his throat once more. The pain lingered but for Rhett Alaric, pain was the only thing that ever felt real.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • When Dreams Wear a Suit   (EPILOGUE) Chapter 69: A Billionaire's Unspoken Love

    RHEVAN'S POV:(FLASHBACK)Amarie Solenne was my crush who became my greatest love since high school, but I don’t think she’s meant for me.Tanggap ko na ang katotohanang wala akong pag-asa sa puso niya.Sino ba naman kasing hindi mamahalin ang isang tulad niya?Mabait, masipag mag-aral at maganda. Kahit na mahirap ang buhay ay hindi ito naging hadlang para magsumikap siya at makamit ang pangarap niya.Napangiti ako habang tinitingnan siya mula sa kabilang mesa. Nandito kami sa cafeteria kasama ang kakambal kong si Elraeh at nagme-merienda.“Ano na namang nginingiti-ngiti mo diyan, kuya?” nakakunot ang noo ni Elraeh habang hinahanap kung saan ako nakatingin.Bigla ko siyang tinakpan sa mata. Huminga siya ng malalim, medyo nagulat.“Nothing… may naalala lang ako.” seryoso kong sagot.“Sus! Alam ko na kung sino yan! Si Ama—”Naputol ang sinabi niya nang muli ko siyang takpan, ngayon ay sa bibig naman.“Hmp!” mahinang usal niya, naipit ang tinig nito dulot ng pagtakip ko sa bibig niya.Si

  • When Dreams Wear a Suit   Chapter 68: A Billionaire's Unspoken Love

    Book 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricSOLARA’S POV:Paggising ko nang umagang iyon ay agad kong hinanap ang init ng katawan ni Rhevan sa tabi ko ngunit wala ito. Napakunot-noo ako. May kung anong kakaibang pakiramdam ang gumapang sa dibdib ko. Hindi ko alam kung ano ito.Nadatnan ko si Arielle na masayang nakikipaglaro kay Ravian sa loob ng playpen. Ang tunog ng kanilang halakhakan ay dapat sana’y nagpapagaan ng loob ko, pero hindi nito tuluyang napawi ang bigat ng loob ko na unti-unting nagpapasikip sa dibdib ko.“Arielle, where’s your daddy?” tanong ko, pilit na pinapakalma ang boses ko.Huminto siya sandali at tumingin sa akin, saka ngumiti. “Daddy told me, na when you wake up, may pupuntahan lang daw siya. But it’s a secret po,” masiglang paliwanag niya.Napakurap ako. Secret? Bakit kailangang maging sikreto pa?“I see…” mahinang tugon ko. “Nag-almusal na ba kayo?”“Not yet po, Mommy. Let’s eat na po,” aya niya habang hawak ang maliit na laruan ni Ravian.Ngumiti ako kahit pili

  • When Dreams Wear a Suit   Chapter 67: A Billionaire's Unspoken Love

    Book 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE’S POV:Pagpasok pa lang namin sa Enchanted Kingdom ay agad kaming sinalubong ng makukulay na gusali, masasayang tugtugin at ang walang tigil na tawanan ng mga batang naglalakad kasama ang kanilang mga magulang. May mga pamilyang nagtutulakan ng stroller, may mga batang may hawak na cotton candy at may mga magulang na abalang kumukuha ng litrato ng kanilang mga anak.Para itong isang maliit na mundong puno ng saya. Isang lugar kung saan kahit sandali ay nakakalimutan ng mga tao ang pagod at problema. Sa bawat sulok ay may rides, food stalls at mga lugar na parang hinango mula sa isang fairy tale.Napangiti ako habang pinagmamasdan ang mga anak ko.Ang saya sa pakiramdam bilang isang ina, ang makita na masaya ang mga anak mo. Sapat na ‘yon para mapuno ang puso mo.“Mommy! Daddy! Look at the horses!” excited na sigaw ni Arielle habang nakaturo sa carousel.Hindi ko napigilang matawa sa sobrang excitement niya.“Okay, princess. Let’s ride th

  • When Dreams Wear a Suit   Chapter 66: A Billionaire's Unspoken Love

    Book 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE'S POV:Pagpasok pa lang namin sa kusina ay agad kong naramdaman ang bigat ng mga matang nakatutok sa amin. Parang sabay-sabay kaming nasalang sa isang tahimik na interogasyon mula kina Mama, Papa at maging kay Elraeh na nakaupo sa gilid ng mesa habang umiinom ng kape.“Ba’t ngayon lang kayo?” nagtatakang tanong ni Mama habang nakapamewang pa.Agad akong pinamulahan ng mukha. Ramdam ko pa ang init ng mga alaala mula sa kung bakit nga ba kami nahuli sa paglabas ng kwarto.“Ah… eh… ono kasi Ma. Nasarapan kasi kami sa a–ano…” nauutal kong sagot na halos hindi ko na mabuo ang dapat kong sabihin.“Ang ano?” nakataas ang isang kilay na tanong ni Elraeh habang pinipigilan ang isang malokong ngiti.Napalunok ako. Pakiramdam ko ay lalong umiinit ang pisngi ko.Sa gilid ng paningin ko ay nakita kong bahagyang ngumiti si Rhevan. Dahan-dahan nitong hinawakan ang baywang ko. Isang galaw na tila ba sinasabi sa akin na siya na ang bahala.“It's been a w

  • When Dreams Wear a Suit   Chapter 65: A Billionaire's Unspoken Love

    Book 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE’S POV:Ganito pala ang pakiramdam kapag payapa ang isip at puso mo. Nakakatulog ka ng maayos nang walang takot at pangamba na bumabalot sa puso mo.Nang magising ako kinabukasan, ang unang bumungad sa akin ay ang pamilyar at napakagwapong mukha ni Rhevan.Nakatagilid siya sa kama, nakatukod ang isang siko habang pinagmamasdan ako. Para bang matagal na niya akong pinapanood habang natutulog.Ngumiti siya nang mapansin niyang gising na ako.“Good morning, my love. Did you sleep well?” malambing nitong tanong.Napakurap ako nang ilang beses bago tuluyang ngumiti.“Good morning, my love,” sagot ko saka marahang hinaplos ang mukha niya. “Ang sarap ng tulog ko. Parang ang gaan ng pakiramdam ko ngayon.”Nakita ko kung paano kumislap ang mga mata nito sa saya.“I’m glad to hear that. You deserve peaceful mornings like this.” saad niya saka hinaplos ang buhok ko. “Come on, let’s have some breakfast.”Babangon na sana ako ngunit bigla kong napansi

  • When Dreams Wear a Suit   Chapter 64: A Billionaire's Unspoken Love

    Book 2: The Legacy Series: Rhevan Alaric ⚠️ TRIGGER WARNING: May mga eksena sa kabanatang ito na naglalaman ng barilan, karahasan, at madugong pangyayari. Kung ikaw ay sensitibo sa ganitong uri ng tagpo, maaaring laktawan ang bahaging ito. RHEVAN’S POV: Maingat akong naglakad sa likod ng abandonadong warehouse. Mabigat ang hangin sa paligid at amoy pulbura, alikabok at ramdam ang panganib. Ang bawat hakbang ko ay kontrolado at iniiwasang makagawa ng ingay. Hindi pwedeng magkamali ngayon. Saka ikinasa ang baril. Mula sa loob ay narinig ko ang pamilyar na boses ni Sebastian. “Put your guns down, or I’ll blow your companion’s head off.” utos nito. Malinaw ang pagbabanta sa tono niya. Dahil doon ay napilitan ang mga pulis na ibaba ang kanilang mga baril. Kita ko sa mga mata nila ang pag-aatubili pero wala silang magagawa. Naka posisyon si Sebastian sa likod ng isa sa kanila habang nakatutok ang baril sa ulo nito. Habang nakasilip ako sa gilid ng pader ay napansin ako ng isan

  • When Dreams Wear a Suit   Chapter 55: A Billionaire's Unspoken Love

    Book 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE'S POV:Hindi matanggap ng Head ng Engineering Department ang naging desisyon ni Rhevan tungkol kay Engineer Sofia. Kita sa mukha ni Mr. Clemente ang pag-aalala nang mag-request siya ng meeting sa opisina ng asawa ko.Tahimik akong nakaupo sa gilid hab

  • When Dreams Wear a Suit   Chapter 54: A Billionaire's Unspoken Love

    Book 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricChapter 54AMARIE’S POV:Pagbalik namin sa siyudad ay para bang panaginip lang ang lahat ng nangyaring bakasyon. Muli na namang nilamon si Rhevan ng kanyang mundo. Ang mundo ng kontrata, blueprint, investorsnat walang katapusang meetings.Habang ako ay bumal

  • When Dreams Wear a Suit   Chapter 53: A Billionaire's Unspoken Love

    Book 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE’S POV:Hindi ko maiwasang mapatitig kay Elraeh.Nakasimangot ito habang nakababad sa infinity pool, tila may sariling mundong ginagalawan. Napaka-unusual ng itsura niyang iyon dahil sanay akong nakangiti siya. Palaging palabiro at palaging maingay. Pe

  • When Dreams Wear a Suit   Chapter 52: A Billionaire's Unspoken Love

    Book 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE’S POV:Napuno ng tawanan ang buong paligid habang nagtatalsikan ang tubig sa paligid namin. Si Arielle ay halos mapasigaw sa tuwa sa tuwing hahabulin siya ng alon. Si Rhevan naman ay panay ang kuha ng litrato. Minsan ay candid, minsan naman ay pinapah

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status