로그인Palabas na sana ako ng conference room, bitbit ang tamis ng tagumpay at ang bihirang papuri ng aking ama na akala ko’y hindi mahalaga sa akin, nang biglang mag-vibrate ang phone ko. Isang email. Mula sa kinuha kong imbestigador.
Nakahawak na ako sa seradura ng pinto, handang lisanin ang silid na iyon nang may mataas na noo, pero tila n
Isabela’s POVNaging napakasaya ng tanghalian namin kasama si Kuya Sean. Dahil sa likas na palabiro at karismatiko nito, mabilis na gumaan ang pakiramdam nina Mommy at Maeva sa kaniya. Pagkatapos naming kumain, lumipat kami sa sala para magkwentuhan habang si Maeva naman ay sobrang saya sa mga mamahaling regalo na ibinigay ng kanyang Uncle Sean.Nakipaglaro pa si Kuya kay Maeva, hinayaan nitong gawin siyang kabayo at maghabulan sa buong sala hanggang sa mapagod ang anak ko.Dahil sa tindi ng pagod sa kakalaro, dinala na muna si Maeva ng mga kasambahay sa itaas para magsiesta.Naiwan kaming tatlo sa sala, at doon na dahan-dahang naging seryoso ang atmospera.“Tita Selene, may iniwan p
Isabela’s POVPagkalipas ng isang araw, naging abala ang buong mansiyon sa paghahanda para sa pagdating ni Kuya Sean. Halos hindi ako mapakali sa tindi ng pananabik na makita siyang muli. Alam kong bakas pa rin ang kaba kay Mommy, ngunit ramdam ko sa puso ko na magiging maayos ang lahat.Nasa tapat ako ng magiging kuwarto ni Kuya, abala sa pagsusupervise sa mga kasambahay upang masigurong pulido ang bawat sulok at maayos ang mga kagamitan.“Tsk, tsk... Kailangan ko na bang mag-alala, asawa ko?” biglang maktol ng isang pamilyar na boses mula sa likod ko.Nilingon ko si Liam na kasalukuyang nakasandal sa hamba ng pinto habang nakanguso.“Mas malala pa ang pag-aasikaso mo sa
Isabela’s POVHinatid ko muna si Mommy sa kanyang kuwarto bago ako tuluyang bumalik sa amin ni Liam. Pagpasok ko, nakita kong kakaligo lang niya at mukhang kanina pa ako hinihintay.Nang makita niya ang itsura ko, hindi na siya nagtanong, sinalubong niya agad ako ng isang mahigpit na yakap.Agad kong isinubsob ang mukha ko sa kanyang dibdib, hinahayaan ang sarili kong lamunin ng pamilyar niyang bango at init.“Asawa ko...” bulong ko.Kasabay ng pagbanggit ko sa pangalan niya ang tuluyang pag-agos ng mga luhang kanina ko pa pinipigilan.“Uhmmm...
Isabela’s POVIlang minuto ring binalot ng mabigat na katahimikan ang Terasa. Tanging ang banayad na simoy ng hangin sa gabi at ang marahang kalansing ng aming mga tasa ang maririnig.Nakatitig lang si Mommy sa kawalan, ngunit kitang-kita ko ang panginginig ng kanyang mga labi.Dahan-dahan niyang ibinaba ang tasa sa mesa. Nang lumingon siya sa akin, tuluyan nang umagos ang mga luhang kanina pa niya pinipigilan.“Patay na siya...” mahina, paos, at tila hindi makapaniwalang bulong ni Mommy. Umiling siya nang paulit-ulit, hinahawakan ang kaniyang dibdib na tila ba may biglang sumakit doon.“Tatlong taon na pala siyang wala...”
Isabela’s POVDahil sa sobrang pagod sa mahabang biyahe, pagkatapos ng ilang oras na pakikipagkuwentuhan at muling pagtitipon ng pamilya ay dumiretso na muna ako sa kuwarto namin ni Liam para magpahinga.Gabi na nang magising ako. Malamig ang tabi ko at napagtanto kong mag-isa na lang ako sa malawak na kama. Dahil na rin sa lagkit ng pakiramdam mula sa biyahe, nagpasya muna akong maligo bago tuluyang bumaba.Habang dahan-dahan akong bumababa ng hagdan, agad na humaplos sa pandinig ko ang masayang boses ni Maeva na umaalingawngaw sa buong sala.“Wow, Daddy! You are so good. Is that a dinosaur?”“Yes, baby, that’s a dinosaur... Rawr!”“Hahaha! Ang galing mo, Daddy!”Pagawi ng tingin ko sa gitna ng sala, nakita ko ang aking mag-ama. Masaya silang nakaupo sa sahig, napapaligiran ng makukulay na clay habang nag-aagawan at gumagawa ng kung ano-anong hugis. Napatigil ako sa isa sa mga baitang ng hagdan. Hindi ko muna sila inistorbo, pinanood ko lang ang tagpong iyon, lalo na at kitang-kita
Isabela’s POVNagising ako sa banayad na tunog ng boses ng piloto sa mikropono, nag-aanunsyo ng aming nalalapit na pagdating sa Pilipinas. Sa pagmulat ng aking mga mata, ang unang bumati sa akin ay ang malamlam na liwanag sa loob ng first-class cabin at ang pamilyar na bango ni Liam na tila bumabalot sa buong pagkatao ko.Naramdaman ko ang kanyang kamay na mahigpit na nakahawak sa aking palad, isang kapit na tila ayaw akong pakawalan kahit sa gitna ng kanyang pagtulog o pagtatrabaho. Nang sulyapan ko siya, nakita kong abala ang kabilang kamay niya sa pagpindot sa kanyang ipad, sinagot ang napakaraming email niya na galing sa trabaho na tila walang katapusan.Naramdaman niya ang bahagyang paggalaw ko kaya agad siyang lumingon sa akin. Isang matamis at mapungay na ngiti ang sumilay sa kaniyang mga labi nang magtagpo ang aming mga mata.“Gising na ang asawa ko?” malambing niyang bulong. Binitiwan niya ang kaniyang ginagawa at masuyong hinalikan ang likod ng aking kamay. “How are you f
Isabela’s POVMalalim ko siyang tinitigan. Ilang sandali pa, ang malamig niyang aura ay napalitan ng isang seryoso at tila hindi matitinag na paninindigan. Ang bawat guhit sa kanyang mukha ay nagsasabing hindi siy
Liam’s POVMilan. Ang lungsod na dapat ay simbolo ng sining at ganda, pero para sa akin, isa lang itong malamig na paalala ng panahong nasayang sa aming dalawa ng anak ko.
Celeste’s POVPara akong binuhusan ng nagyeyelong tubig habang nakatitig sa batang nakayakap sa binti ni Isabela. Ang maliliit na mata ng bata, ang kurba ng kanyang labi... My God. Hindi ako pwedeng magkamali. Parang nakikita ko ang batang bersyon ni Liam sa harap ko."May anak ka?" halos pabulong
Isabela’s POVPagkababa ng telepono, isang chat message ang pumasok. Galing ito kay Miguel. Binasa ko ang pangalan ng kanyang fiancée.Fiancée: Celeste Ortega.“Celeste Ortega...” bulong ko. Ang bawat titik ng pangalang iyon ay tila lason sa aking dila. Biglang pumasok sa isip ko ang isang Celeste







