ตอนที่ 2

เช้าวันใหม่เป็นวันที่ท้องฟ้าโปร่งใส อากาศสดชื่น ปองออกไปทำงานแล้วในขณะที่น้ำนิ่งยังนอนเหยียดบนเตียง ค่อยๆ ลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัว เพื่อออกไปสมัครงาน และสัมภาษณ์งานใหม่ เธอหวังว่าจะได้งานผู้ช่วยประธานบริษัท ให้เหมาะกับที่เรียนจบมา และเงินเดือนที่ให้มากพอสำหรับชีวิตคู่

หญิงสาวเดินก้าวเท้าอย่างมั่นใจ พร้อมๆ กับเสียงรองเท้าส้นสูงดังทุกฝีก้าวเป็นจังหวะอย่างมั่นคง ในชุดสูทสีแดงกุหลาบ น่าจะทำให้สะดุดตาเหมาะสม เผื่อจะทำให้เจ้านายสนใจรับเธอเข้าทำงานมาอยู่ในตำแหน่งข้างกาย น้ำนิ่งยิ้มอย่างมั่นใจว่า เจ้านายคนใหม่ จะต้องชอบเธอแน่ๆ ...

เพียงประตูเปิดกว้าง พร้อมกับสายตาของผู้รับสมัครงาน เป็นหญิงสาวผมยาวสลวยสวยงาม กับสูทสีขาวทั้งตัว แววตาเธอนิ่งคมลึก น่าดึงดูดจนน้ำนิ่งรู้สึกได้ว่า ชุดสูทสีแดงของน้ำนิ่งมันตัดกับชุดสูทสีขาวของเจ้านายอย่างลงตัว แต่แววตามีอำนาจนั้นดูทรงพลังจนน้ำนิ่งรู้สึกเธอโดนด้อยรัศมีความงามไปในพริบตา

“คุณน้ำนิ่งสินะ...เชิญ!” หญิงสาวชุดขาวตรงหน้า เสียงค่อนข้างใหญ่และพยายามบีบน้ำเสียงให้เล็กแหลมที่สุดแล้ว เพื่อให้ดูสมหญิง แต่สำหรับน้ำนิ่งฟังครั้งแรกแทบตกตะลึงเมื่อฟังไม่ค่อยสมจริง เนื่องจากยังมีเสียงของผู้ชายแฝงมาด้วย น้ำนิ่งไม่อยากจะเชื่อว่า เจ้านายคนใหม่ของเธอเป็นสาวสองที่สวยงามแทบไร้ที่ติ

“สวัสดีค่ะ บอส” น้ำนิ่งพยายามคุมลมหายใจ ตั้งสติเอาไว้ ถ้าเป็นผู้ชายเธอน่าจะปรับตัวได้ง่าย แต่นี่เป็นสาวสองแบบนี้ เธอเริ่มจะทำตัวลำบากบ้าง เพราะไม่รู้ว่าเขาจะเกลียดเธอตั้งแต่แรกพบรึเปล่า จนอาจจะไม่ได้งานนี้ก็ได้

“สอบสัมภาษณ์วันนี้เราไม่ถามอะไรคุณเยอะ เพียงแค่คุณทำงานตามที่ฉันสั่งทุกอย่างได้นะคะ” แววตาเธอเล็งมาที่น้ำนิ่ง ยิ้มเบาๆ แล้วยืดตัวในขณะที่ลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้ ลิปสติกสีแดงตัดกับสูทสีขาว ดูเด่นขึ้นมากเสียน้ำนิ่งรู้สึกว่า รัศมีนั้นสว่างเจิดจรัสแทบแสบตาจริงๆ

“ได้ทุกอย่างค่ะ หากบอสต้องการ” น้ำนิ่งตอบให้ฝ่ายรับฟังรู้สึกมั่นใจว่า เธอทำงานนี้ให้แก่เจ้านายได้ ทีแรกนึกว่าเจ้านายจะเป็นผู้ชาย สุดท้ายกลายเป็นสาวสองเนี่ยนะ แต่น้ำนิ่งรู้สึกประทับใจเจ้านายตรงหน้าอยู่ตรงที่ เธอดูสง่างาม สวยเนียบ มั่นคง น้ำนิ่งแอบลองจินตนาการว่า ถ้าเป็นผู้ชายคงจะหล่อมากๆ

“ถ้างั้น คุณน้ำนิ่งช่วยนำเอกสารกองนี้ไปที่ห้องสำเนาสแกนไฟล์ภาพรวมเซ็ทเป็นแฟ้ม ส่งข้อมูลกลับมาในคอมนี้ด้วยนะ แล้วก็... ฉันจะต้องไปรับลูกชายที่โรงเรียนเวลาบ่ายสาม... จากนั้นตอนห้าโมงเย็นจะต้องพาลูกชายไปทานข้าวแล้วฉันจะต้องไปฟิสเนสอบซาวน่า, ฝึกโยคะ....”

น้ำนิ่งเริ่มจะงงๆ ว่าเริ่มงานเลยทั้งๆ ที่สัมภาษณ์งานแค่ประโยคเดียว น้ำนิ่งรีบหยิบสมุดปากกา จดรายการคำสั่งนั้นทันทีก่อนที่จะลืมว่า เจ้านายคนใหม่สั่งงานเธอราวกับอาหารตามสั่งหลายรายการในคราวเดียว...

“ที่บอกไปวันนี้ต้องเสร็จทุกอย่างและเรียบร้อยนะ สงสัยอะไรตรงไหนมั๊ย?” เธอถามน้ำเสียงหนักแน่น แววตาดูสงบ และรอฟังคำตอบจากฝ่ายตรงข้าม น้ำนิ่งเห็นว่าคนมาสมัครงานโดนส่งไปห้องอื่นหมด แต่สำหรับเธอโดนถามไม่กี่คำ ต้องทำงานตามที่สั่งตั้งแต่วันแรก มันก็เป็นเรื่องดี ที่ได้งานทันทีเพียงแค่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว...

“จะรีบนำเอกสารไปสแกนเดี๋ยวนี้ค่ะ แล้วจะรีบไปเตรียมรถด้านล่างเพื่อพาเจ้านายไปรับลูกชายนะคะให้ทันก่อนบ่ายสามโมงนะคะ...” น้ำนิ่งรีบจัดแจงดำเนินการทันที ใจหนึ่งก็ตกใจและตะลีตะลาน แต่อีกใจก็รู้สึกดีใจมากที่ได้งานทันที ท่าทางโฉลกสูทสีแดงคงทำให้เธอมีโอกาสได้งานง่ายขึ้น คราวหน้าเธอน่าจะเลือกชุดสีแดงลายอื่นๆ บ้าง เผื่อจะทำให้เจ้านายรักและเอ็นดูเธอ

******

น้ำนิ่งทำตามที่เจ้านายสั่งเอาไว้ทุกอย่างจนเสร็จ ลูกชายของเจ้านายก็ยังเป็นหนุ่มหล่อวัยรุ่นแรกแย้มหวานเจี๊ยบขนาดนี้ รู้สึกเสียดายที่รีบมีปองเร็วไป แต่น้ำนิ่งคิดว่าเธอมีแฟนดีๆ แบบปองก็ดีแล้ว เจอหนุ่มหวานหน้าหล่อซึ่งเป็นลูกชายเจ้านายแบบนี้ นึกอดเสียดายไม่ได้ที่เด็กน้อย มีพ่อและเป็นแม่ในเวลาเดียวกัน

“พี่น้ำนิ่งครับ ขอบคุณที่มารับผม และก็ดูแลแม่ให้ผมด้วยนะครับ” หนุ่มน้อยเดินมาทักทายด้วยรอยยิ้ม หลังจากน้ำนิ่งพาเจ้านายมารับหนุ่มน้อยเพื่อกลับบ้าน และเข้าฟิสเนสพร้อมๆ กับเจ้านาย และเขาก็เรียกแม่ ไม่ใช่พ่อ

“ยินดีค่ะ คุณปวรุท” น้ำนิ่งตอบสุภาพกับหนุ่มน้อย นั้นเป็นชื่อจริงที่น้ำนิ่งจะต้องดูแลเขาให้ดีเหมือนทำงานให้กับเจ้านาย เธอพยายามไม่สนิทกันเกินไป เพราะเธออยู่ในหน้าที่

เมื่อเจ้านายของน้ำนิ่งกลับออกมาด้วยชุดโยคะสวยหวานสีชมพู ตอนเย็นได้เวลาที่จะต้องออกกำลังกาย เจ้านายจึงใช้เวลานี้อยู่กับลูกชาย ออกกำลังกายไปด้วยกัน ในขณะที่น้ำนิ่งจะต้องเตรียมผ้าขนหนู น้ำดื่ม และเก็บชุดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย

“มาออกกำลังกายด้วยกันสิน้ำนิ่ง ฉันมีชุดเยอะแยะ หวังว่าจะใส่ได้นะ” เจ้านายของเธอดันชวนให้มาร่วมกิจกรรมซะอย่างนั้น ลดความตึงเครียดระหว่างออกกำลังโยคะได้เป็นอย่างดี น้ำนิ่งรู้สึกเงอะงะและขัดเขินอยู่

“หลายๆ คนสนุกดีนะ” ปวรุทกล่าวน่ารักชักชวนให้น้ำนิ่งมาร่วมวงกัน ปกติเขาจะออกกำลังกายโยคะกับแม่ตลอดเวลา ถ้ามีเพิ่มอีกสักคนมันจะสนุกขึ้นมาก

“ไม่เป็นไรค่ะ บอส คุณปวรุท” น้ำนิ่งไม่กล้าจะเปลี่ยนชุดของเจ้านายมาใส่ เพราะดูจากขนาดแล้ว รูปร่างของชุดโยคะของเจ้านายชุดมันใหญ่กว่าตัวน้ำนิ่ง จนเธอก็ดันเผลอไปมองเป้ากางเกงของเจ้านายว่า “ไอนั่น” มันยังอยู่ และนูนอวบใหญ่อีกต่างหาก สายตาน้ำนิ่งพยายามเบี่ยงเบนไปที่อื่น เพื่อจะได้ไม่ต้องไปมองต่ำลงที่จุดนั้น เธอเกือบจะน้ำลายไหลเพราะเผลอนึกถึงขนาดของบอสในชุดโยคะ

“ถ้างั้นโอกาสหน้าฉันจะลองหาชุดให้เธอมาใส่ออกกำลังกายเป็นเพื่อนลูกชายฉันนะ” น้ำเสียงที่เมตตาและเอ็นดูต่อน้ำนิ่งที่สุภาพ เธอยิ้มเบาๆ และเริ่มสาวสองแสนสวยเริ่มจะชอบการทำงานของน้ำนิ่งที่ทำโดยไม่ถาม ไม่วุ่นวาย และทำตามโดยว่าง่าย น้ำนิ่งเริ่มงานวันแรกก็ผ่านไปอย่างราบรื่น แม้ว่าจะสะดุดติดขัดไปบ้าง เพราะต้องปรับตัววันแรก...

น้ำนิ่งดูแลเจ้านายและลูกชายของเขาอยู่ใกล้ๆ ขาดเหลืออะไรก็จัดการให้ได้ทุกอย่าง นึกว่าจะเป็นงานภายในบริษัทอย่างเดียว ที่ไหนได้ว่าจะต้องติดตามเจ้านาย และทำตามคำสั่งของเธอนอกเหนือจากงานด้วย แต่ก็น่าจะคุ้มอยู่สำหรับค่าตอบแทนครึ่งแสน เพราะจะต้องติดตามออกงานทุกสถานการณ์แบบนี้ น้ำนิ่งทำงานปกติแล้ว เหมือนได้ทำโอทีไปด้วย

อีกหน่อยไม่น่าเกินครึ่งปีเธอก็จะมีเงินเก็บได้เร็วขึ้น แม้ว่างานจะล่วงเวลามาจนถึงหัวค่ำ แต่เงินเดือนก็ไม่ขี้เหร่ ในขณะที่เจ้านายแสนสวยของเธออยู่กับลูกชาย ก็เป็นภาพที่น่ารักและน่าเอ็นดูอย่างบอกไม่ถูก

******