LOGINเมื่อนันตื่นขึ้นมา มีขนมและน้ำหวานให้นันได้กิน เธอยังอยู่ในชุดเด็กประถมมือหนึ่งจับก้นที่ปวดระบม โดยเฉพาะตรงที่ถ่ายของเสีย และรู้สึกปวดท้องเบาๆ อีกต่างหาก นันรู้สึกอยากเข้าห้องน้ำ เห็นได้ชัดว่ามีน้ำใสๆ กลิ่นแปลกๆ เปียกกางเกงในของเธอ และนันก็ถ่ายของเหลวออกมา พร้อมๆ กับของเสียของตัวเองที่มวนคดแข็ง จนกระทั่งเหลือแต่ของเหลว
เด็กสาวรู้สึกเจ็บก้น แต่ก็เสียวฟินร่วมอยู่ นันแค่รู้สึกว่ามันเป็นการเล่นที่แปลกมาก หรือว่าถ้าจะเล่นกันแบบนี้ต้องเล่นตามลำพังโดยไม่มีคนอื่น... เมื่อเธอทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำเสร็จแล้ว ล้างมือให้เรียบร้อย และมองขนมด้วยความหิวยามนี้ แววตาหันไปมองนาฬิกาเกือบจะสี่โมงเย็น แม่เธอใกล้จะตื่นแล้วมั๊ง นันคิดว่าต้องกลับบ้านก่อนแล้วล่ะ
มือหนึ่งหยิบมือถือส่วนตัว เห็นว่าแม่ยังไม่เรียกแปลว่ายังไม่ตื่น เธอเปิดการเงินในแอบวอลเล็ตสำหรับเด็กอย่างเธอใช้งานได้ มีเงินพันบาทอยู่ในบัญชีจริงๆ เธอหันไปมองว่าปู่กำลังนอนหลับพักผ่อน นันจึงเดินไปหาและมองส่วนนั้นของปู่ หลังจากเธอใช้ปากให้ และยังโดนมันทิ่มก้นเจ็บได้ขนาดนี้ มันทั้งแปลกและอันตรายจริงๆ
แววตาเด็กสาวหันมองร่างปู่นอนเก้าอี้นอน ผึ่งแอร์อย่างสงบ เขาหลับคงเพราะเหนื่อย เห็นแก่ขนาดนี้ ยังอุ้มเธอได้นี้น่าจะอายุยืนแน่ๆ นันคิดว่าอาจจะหาเงินกับเขาได้อีกนาน สักพักปู่ลืมตาตื่นแล้วบอกนันว่า
“จะเย็นจะค่ำแล้ว กลับบ้านนะ พรุ่งนี้จะมาเยี่ยมปู่อีกรึเปล่าล่ะ?” ชายสูงอายุถามด้วยความนุ่มนวล แววตาร่าเริง สีหน้ายิ้มแย้ม เด็กน้อยคงจะดีใจที่ได้เงินจากเขา และเขาเองก็เช่นกันที่ได้ฟันก้นเธอ อย่างน้อยเธอก็ยังบริสุทธิ์อยู่แม้ว่าก้นเธอจะเป็นเส้นทางผ่านที่ดีสำหรับเขาและเธอยามนี้
“พรุ่งนี้จะให้หนูมาเล่นกับปู่แบบเดิมอีกหรอคะ? หนูบอกแม่ได้มั๊ยว่าปู่ให้ค่าขนมเพราะให้หนูถอดกางเกงใน นั่งบนตักให้ปู่อุ้ม เล่นเจ็บถึงจ่ายหนูเยอะหรอ?” นันถามด้วยความสงสัยว่า มันไม่ได้เจ็บธรรมดา แต่ดันสนุกจนเธอเองก็แปลกใจ
“อยากได้ตังค์ก็มานะ แต่อย่าไปบอกแม่เลย เขาจะเข้าใจผิดๆ เอาง่ายๆ แล้วจะมาเล่นกับปู่ไม่ได้อีกนะ ปู่จะไม่ยอมให้เข้าบ้านอีกเลยล่ะ” เขาขู่นันว่า เธอจะไม่ได้สิ่งทีต้องการอีก หากพูดเรื่องวันนี้ให้ใครฟัง เธอจะไม่มีสิทธิ์มาหาเงินค่าขนมพิเศษกับเขาอีกเลย นันแค่รู้สึกว่า จะไม่ได้แบบนี้อีก เธอจึงรับปากว่าจะไม่บอกใคร เพราะเธอคิดว่ามันได้เงินเร็ว แถมวันนี้เธอได้พันนึง ลองคิดเล่นๆ ว่าเล่นกับปู่แบบวันเว้นวัน เธออาจจะได้ถึงหลักหมื่นทีเดียว
“ถ้างั้น หนูจะมาเล่นกับปู่ตอนหนูว่างนะคะ ตอนนี้หนูปิดเทอม ก็คงจะมาเยี่ยมปู่ดูแลได้ทุกวัน” นันบอกให้กำลังใจแก่เขา แม้ว่าชายสูงอายุจะรู้ว่า เธอมาเล่นกับเขาก็เพราะเงินเท่านั้น แต่โชคดีที่เขามีให้ นันจึงมาเล่นกับเขาได้ตลอดปิดเทอม
******
แนนไปเจอเพื่อนชายใหม่ตอนไปสมัครเรียน เธอขอเบอร์ไลน์และแชทบ่อยๆ จนกระทั่งเริ่มนัดไปกินข้าว ดูหนัง ร้องเพลงคาราโอเกะ เขาเป็นคนน่ารัก และสุภาพ ยิ้มแย้มหวานๆ แนนรู้สึกมีความสุขมากๆ จนกระทั่งเริ่มนั่งดูดชานมไข่มุกอยู่ใกล้ๆ เขา
“แนนเป็นคนน่ารักจังเลย” เขายิ้มแย้มพลางขัดเขิน เขาเองก็เพิ่งจะเป็นหนุ่มอายุสิบสี่ ในขณะที่หันมองแนนเริ่มจะเป็นสาวแล้ว เขารู้สึกชอบเธอมาก และอยากกอดเธอให้มันชื่นใจอบอุ่นกว่านี้
“ถ้างั้นก็เอาตุ๊กตาลาบูบู้มาฝากแนนสิ เดี๋ยวแนนมีอะไรเซอร์ไพร์ส” เด็กสาวใกล้จะเติบโตเปล่งปลั่งสะพรั่งงดงาม กำลังยิ้มแย้มร้องขอ เพราะเธอเองก็ชอบเขามาก พลางหันไปทางตู้หยอดเหรียญหยิบตุ๊กตา มีรึเขาจะไม่ทำให้แนนประทับใจเขาต่อ
บอย เดินไปแลกเหรียญมาด้วยแบงค์แดงหนึ่งใบ เขาพยายามคีบตุ๊กตามาให้แนนอย่างตั้งอกตั้งใจ เพื่ออยากได้ความเซอร์ไพร์สจากแนน และเขาก็อยากเซอร์ไพร์สเธอด้วยเช่นกัน อย่างน้อยเขาก็อยากพัฒนาความสัมพันธ์ให้มันลึกซึ้ง และเขาเองก็ต้องการเช่นนั้น หวังว่าแนนจะต้องการแบบเดียวกับที่เขาต้องการด้วย
เมื่อคีบเหล็กหนีบตุ๊กตามาได้จนเกือบหลุด เป็นความโชคดีที่ มันกระเด็นลงหลุมในกล่อง เพื่อหยิบออกมาเป็นรางวัล บอยคีบมันไปหลายเหรียญจนเกือบหมด ในที่สุดความพยายามก็เป็นผลสำเร็จ...
“บอยให้แนนนะ แล้วเซอร์ไพร์สที่ว่าคือ...” บอยขอทวงรางวัลบ้าง แนนแอบก้มหน้าขัดเขิน ไม่คิดว่าเขาจะทำให้เธอได้จริงๆ การคบการกันในคราแรกที่เป็นเพื่อน สงสัยได้พัฒนาไปต่อเป็นแฟนกันอย่างจริงๆ จังๆ ก่อนจะเปิดเทอม เป็นความโชคดีที่พ่อแม่เธอติดงาน จึงทำให้แนนได้มีโอกาสไปเรียนพิเศษเพิ่มเติม และได้พบกับบอยตอนไปเรียนนี่แหละ
เธอจึงเขย่งเท้าเพื่อจะหอมแก้มให้เขาเป็นรางวัล สำหรับตุ๊กตาลาบูบู้ตัวสีม่วง แนนอมยิ้มหวานๆ เขินเสียหน้าแดงแบบนี้ บอยจึงถือโอกาส โอบเอวเธอ แล้วขอกอดให้ชื่นใจ
“เป็นแฟนบอยนะ บอยชอบแนน!” ความรักวัยรุ่นแบบใสๆ เป็นแบบที่แนนอยากให้มีวันนี้เกิดขึ้น เธอซบและอิงกอดเขาตอบ มันจะเป็นความสุขของเธอกับเขามากแค่ไหน เมื่อความรักมันพึ่งจะได้เริ่มก่อตัววันแรก และเธอเองก็ไม่อยากให้นันมาเกินเลยขอบเขตของเธอกับบอย ภายในลึกๆ ของแนนแค่แอบรู้สึกกลัวว่าจะมีวันนั้น....
******
นพถือโอกาสอาบน้ำ ในขณะที่เชนเดินเข้ามาตัวเปล่า ขอเข้ามาอาบน้ำด้วยเช่นกัน นพรู้สึกเขินแทบไม่กล้ามองหน้า แต่สำหรับเชน จึงเดินเข้าไปสวมกอดนพใต้ฝักบัวอาบน้ำ“รู้แล้วนะว่าตัวละครในหนังสือแฟนตาซีเล่มนั้น เขาทำอย่างนี้และรู้สึกยังไง” เชนกระซิบอยู่ข้างหูนพ พร้อมๆ กับอาวุธใหญ่ยาวมันเริ่มนอนหลับพักผ่อน แต่ยังแนบอยู่ระหว่างแก้มก้นของนพ ทำให้หนุ่มน้อยใจหายพอสมควร“คะ...ครับ” นพตอบอย่างตกใจ เพราะตื่นเต้นและใจเต้นแรง เขารู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก เมื่อมันได้เกิดขึ้นกับนพ และไม่มีใครในบ้านรู้ว่าเขาอยากทำแบบนี้มานานแล้ว แม้ว่าจะเป็นฝ่ายรับก็เถอะ“จะมีโอกาสบ้างมั๊ยถ้าผมอยากจะรุกบ้าง” นพถามเชนเบาๆ มองเขาด้วยสายตาแบบอยากวิงวอนขอร้อง“ผมไม่มีวันหันหลังให้ใคร เพราะผมชอบเผชิญหน้า แต่ตอนนพหันหลังให้ผม... ผมก็ชอบอยู่นะ มันใกล้ชิดแน่นมากๆ” เชนยิ้มหวานพลางบอกว่า เขาพึงพอใจในตัวนพมากแค่ไหน เพราะจากการคุยกันวันแรก เชนก็พอจะเอาออกว่า นพอ่อยเขามาตลอด ตอนนี้เขาคงสิ้นท่าอ่อยแล้ว และเชนเองก็อยากสานต่ออย่างเงียบๆ เพื่อมิให้นพเสียการเรียนต่อ“ครูเชนครับ... ผมต้องรีบกลับแล้ว นี่มันใกล้จะค่ำแล้วนะครับ” นพรู้สึกได้ว่าเวลา
นพเริ่มลดตัวลงต่ำนอนราบมองภาพที่สูงกว่าตรงหน้า ร่างของเชนดูตัวใหญ่ขึ้นเมื่ออยู่ข้างบน และเรือนขาของนพเริ่มถ่างออกกว้าง ความเป็นของเขาก็เริ่มอวบแข็งแต่ยังไม่ขยายเต็มที่ แต่สำหรับเชนแล้วเขาพร้อมที่จะเริ่มแนบกายเข้าหานพอย่างไม่ลดละ เพราะกำลังตื่นตัวเต็มที่หัวใจหนุ่มน้อยเต้นระรัวจนเริ่มกังวลว่ามันจะเป็นอย่างไร ในขณะที่เชนเริ่มตัวร่างนพเข้าหาให้ถนัดใกล้ชิด จัดแจงให้อยู่ถูกที่ถูกทางมองหนุ่มน้อยตรงหน้า ใจหนึ่งเชนอยากจะหยุด เพราะมันเกินหน้าที่ครูติวหนังสือ แต่อีกใจบอกให้ทำต่อไป เพราะมันเป็นความต้องการลึกของเชน และนพเองก็ต้องการเช่นกัน...“คือ...ผม...” นพรู้สึกกังวลจนเขาเริ่มรู้สึกกลัว“มันจะผ่านไปได้ด้วยดีนะ...” เชนลดตัวลงต่ำในขณะที่ส่วนปลายร้อนระอุก้อนเนื้อแข็ง จ่อเข้ากับประตูสวรรค์ที่ไม่เคยเปิดให้ใครผ่านมาก่อน ยามนี้เชนค่อยๆ เริ่มออกแรงดันเบาๆ ให้นพได้ผ่อนคลาย เพื่อเขาจะไม่เกร็งจนเจ็บเกินไป“ครู...เชน... ครับ... คือว่า... มัน...” นพรู้สึกถึงอะไรบางอย่างเริ่มปริปากแย้มเปิดส่วนล่างของเขา ทวารของเขาค่อยถูกดันให้เผยอเปิดออก จนนพรู้สึกอยากหยุดมัน ก้อนเนื้ออวบร้อนใหญ่ ค่อยๆทะลุแทงอัดร่างของนพจนเ
เชนพานพมาถึงบ้านของเขา แม้จะเป็นทาวโฮมเล็กๆ แต่นพก็เดินตามเข้ามาในบ้านเขาอย่างว่าง่าย หนุ่มน้อยเห็นว่ามีของบางอย่างเป็นของผู้หญิง ของใช้ไม่กี่ชิ้นที่เห็นน้อยมาก ราวกับว่าเคยเกิดขึ้นและก็หายไปจากชีวิตของเชน แววตาหนุ่มน้อยมองเชนจากเบื้องหลัง เมื่อครูหนุ่มพาหนุ่มน้อยมาเที่ยวบ้านเขาก่อนจะไปส่งบ้านของนพ“ครูเชนเคยมีแฟนหรอครับ? ผมเห็นของใช้บางชิ้นเป็นสีชมพู” นพสายตาดีสังเกตเก่ง เชนจึงไม่ได้ตอบอะไรนอกจากพามาถึงห้องรับแขก เพื่อจะได้เลี้ยงน้ำชาเขาก่อนพาไปส่งบ้าน“เลิกกันไปนานพอสมควรจนไม่อยากจำ” แม้ว่าเชนจะตอบแลไม่ใยดี ในความทรงจำเขายังเหลือแฟนเก่าในหัวเขายามที่เคยรู้สึกดีต่อกัน เขาแค่อยากมีที่ว่างให้ใครสักคนมาแทนที่ เพื่อลืมแฟนเก่าคนนั้น เธอแต่งงานใหม่มีลูกกับแฟนใหม่ไปแล้ว เชนยังเคยไปงานแต่งเธอด้วยซ้ำ แต่ไม่ได้พูดอะไรนอกจากตบมือยินดีกับเธอ...“ขอโทษนะครับ เผื่อว่าถ้าหากว่าผมช่วยได้...” นพเว้นคำพูดไว้ ทำให้เชนต้องแลมาทางนพ และรอยยิ้มอันอบอุ่น กับดวงตาที่จ้องมองมายังนพ มันแทบจะไม่ละสายตาไปต่อหน้าเขา...“นายอยากรู้ต่อนี่ ว่าในหนังสือที่ชอบเขาทำอะไรต่อ...” เชนเปลี่ยนความรู้สึกของครูหนุ่ม กลายเป็นแ
หนุ่มน้อยยิ้มแย้มร่าเริงเมื่อได้พบครูเชนอีกครั้ง วันนี้เขาไม่พูดถึงหนังสือแฟนตาซีเลย แต่ตั้งอกตั้งใจเรียนอย่างเต็มที่ จนเชนเห็นว่านพมีแววความสามารถเรื่องเรียน อีกทั้งสามารถวิเคราะห์โจทย์ได้อย่างดีเยี่ยม เชนลองให้ทำข้อสอบปีที่แล้ว และตัวอย่างข้อสอบปีนี้ ผลปรากฏว่าคะแนนสอบออกมาเกือบเต็ม“ฝีมือดีมิใช่น้อยเลยนะนพ” เชนค่อนข้างตะลึงกับความเก่งของนพ จนต้องขยับแว่นตาบนหน้าเพื่อโฟกัสคำตอบที่ได้ตรวจทานไป หลังจากนั้นนพเห็นว่าเขาสามารถทำข้อสอบได้ดีแล้ว เขาเริ่มยิ้มแย้มสดใส ราวกับต้องการรางวัลบ้าง“ครูเชนครับ วันนี้ผมอยากหัดขับมอร์เตอร์ไซค์หลังติวเสร็จครับ ครูเชนไม่ได้รับกลับไปไหนใช่มั๊ยครับ?” นพถามน้ำเสียงใส หวังว่าเขาจะไม่โดนปฏิเสธ ครูหนุ่มอมยิ้มจนเกือบขำลั่นออกมา เพราะเขายังไม่มีแพลนจะสอน แต่มีความตั้งใจจะพาไปกินขนม นั่งรถเล่นหลังเลิกเรียน“สอบเข้ามหาลัยได้แล้ว ผมจะสอนให้นะ แต่วันนี้ผมจะพาไปนั่งรถเล่น กินขนมที่ร้านคาเฟ่ก็แล้วกันนะ ผมเลี้ยง...” เชนกล่าวน้ำเสียงสุภาพราบเรียบอย่างเป็นมิตร มันทำให้นพรู้สึกดีที่รู้สึกว่ามันเป็นรางวัลที่น่าสนใจมาก“สอนให้ผมจริงๆ นะครับ” หนุ่มน้อยมีอารามดีใจจนแทบจะโผก
เชนเริ่มสับสนแล้วนี่เขาทำอะไรลงไป เมื่อได้อยู่กับนพในสวนหลังบ้าน ขณะที่เชนยังติววิชาให้นพอ่านข้อสอบและทบทวนเนื้อหา กลับเป็นเชนที่แอบลอบมองนพอยู่หลายครั้ง หลังจากเผลอกอดจูบนพอย่างลืมตัว ไม่ใช่เพราะเขาเกลียดหรือท้าทาย เขารู้สึกดีมากเมื่อกอดนพเช่นนั้น เชนพยายามลืมเรื่องเมื่อตอนบ่าย และตั้งใจว่าจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก“ครูเชนไม่ชอบผมรึครับ?” นพแค่รู้สึกดีกับเขามากๆ เมื่อเขาได้มอบรอยจูบที่อบอุ่นนี้มาให้ หลังจากที่นพโดดเดี่ยวและเหงามานาน มีแค่หนังสือกับจินตนาการที่ยังอยู่ปลอบประโลมเขาให้มีชีวิตและความรู้สึกเหล่านี้ต่อไป“ผมกำลังติววิชาให้อยู่นะครับนพ อย่าเพิ่งถามอะไรผมตอนนี้นอกเรื่อง” เชนพยายามไม่ให้นพลากออกนอกเรื่อง เพราะเขามองนาฬิกาอยากให้ระฆังช่วยชีวิตเขาที เพราะเขาเองก็มีระดับความต้องการเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนต้องอดทนที่จะไม่แตะต้องนพอีกครั้งในรอบถัดไป“เอ่อ... ถ้าเรียนเสร็จแล้วว ผมขอถามอีกครั้งได้มั๊ยครับ?” นพรู้สึกหน้าแดงเขินอายมาก เขามีความต้องการ และอยากสานต่อเรื่องนี้เมื่อตอนบ่าย เขารู้สึกดีมากๆเมื่อครูเชนกอดและมอบรอยจูบที่อบอุ่น เขารู้สึกชอบและอยากทำมันอีกเชนไม่ได้ตอบนอกจากขยับแว่น
พักเที่ยงเหมือนเดิมยามสาวใช้เข็นอาหารมาให้ช่วงเที่ยง วันนี้นพทานอาหารเสร็จเร็ว แต่กลับหยิบขนมของว่างเอาไว้ในมือ พลางชักชวนครูเชนให้ออกไปรับแดดที่สวนหลังบ้านด้วยกัน มันเป็นส่วนที่เขาได้พักผ่อนก่อนจะต้องเรียนหนักยามบ่าย“บ้านนายสวยมากเลยนะ นพ” เชนเดินตามออกมา พร้อมน้ำดื่มในมือที่ถือเอาไว้ เขารู้สึกได้ว่า นพเป็นคนที่มองโลกในแง่ดี ร่าเริง แล้วก็นิสัยดีเวลาเรียนกับเขาด้วย“ผมแค่อยากถามว่า ถ้าเราจะทำอย่างในหนังสือ ผมอยากรู้ว่ามันรู้สึกยังไง?” นพถามในฉากเดียวที่ตัวละครเพศเดียวกันเขาได้ทำร่วมกัน ทำให้สีหน้าของเชนถึงกับตกตะลึงที่โดนถาม เพราะเขาอ่านส่วนนี้แล้ว บอกเลยว่าเขารู้สึกแฮปปี้มากๆ และมากกว่าตอนอยู่กับแฟนของตัวเองเรือนหน้าของครูเชนเริ่มร้อนและเขินแดง เรียวปากเริ่มสั่น ยามมองริมฝีปากหวานๆ เนียนสวยตรงหน้าที่ได้ร้องขอให้เชนสาธิตให้เขาหน่อย“มันคงไม่ดีหรอกนะ นพ ครูมาติวหนังสือนะ เราไม่ได้มาเน้นเนื้อหาในนิยายที่เราได้แลกเปลี่ยนกันบ่อยครั้ง” เชนเริ่มเสียงสั่นเพราะในใจลึกๆ เขารู้สึกกับนพ แต่จะให้ทำแบบนั้นตามคำร้องของหนุ่มน้อย เขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าจะต้องรู้สึกกับนพต่อไปอย่างไร“ดีสิครับ ผมอุต







