LOGINISANG MAHABANG buntong hininga ang pinakawalan ko at pagkatapos ay napahilot ako sa aking sentido. Paano ba ako humantong sa ganito?
Noong gabing iyon ay wala naman talaga akong balak na patulan si Athy. Ang buong akala ko ay kayang-kaya kong kontrolin ang sarili ko, ang katawan ko pero mali pala ako. Noong sandaling dumampi ang labi niya sa akin ay natagpuan ko ang sarili kong natangay na sa halik niya. Ang simpleng pagdampi ng labi niya sa labi ko ay nagdulot ng isang emosyon na hindi ko pa naramdaman sa buong buhay ko. Para rin akong nawala sa sarili ko. Nakalimutan ko na siya pala ang girlfriend ng pamangkin kong si Matt. Ilang beses ko na siyang nakita sa family gatherings namin dahil palagi naman siyang nagpupunta pero hindi ko siya personal na kinakausap dahil palagi namang nakabantay si Matt sa kaniya. Hindi rin naman kami close ni Matt dahil na rin sa away namin ng kapatid ko at maging siya na pamangkin ko ay nakikisali. Higit pa doon ay hindi ko akalain na matutukso ako, na matatangay sa isang simpleng halik niya when in fact, halos dalawang dekada ang pagitan ng edad naming dalawa. Napapikit ako ng mariin nang muli kong maalala ang eksaktong tagpo noong gabing iyon. ~~~~FLASHBACK~~~~~ NAKAKUNOT ang noo kong pumasok ng bar noong gabing iyon. Pumunta ako doon para lang tingnan kung ano na ang lagay ng bar dahil hindi ako naka-bisita doon ng halos isang linggo. Kagagaling ko lang sa ibang bansa dahil may business trip ako at halos kararating ko nga lang kaninang umaga. Nagpahinga lang ako ng isang araw. Pagpasok ko sa loob ay agad kong iniikot ang aking paningin sa loob. As usual ay wala ka namang ibang makikita sa mga bar kundi ang mga taong naglalasing. Ang ilan pa nga ay nasa gitna ng dance floor at nagsasayawan. May mga lasing na at ang iba pa nga ay kung ano-ano na ang ginagawa sa gilid kung saan ay medyo malamlam ang ilaw. Wala namang pakialaman sa loob ng bar, gawin mo ang lahat ng gusto mong gawin at normal na ang mga ganuong eksena doon. Ilang sandali pa ay biglang natuon ang paningin ko sa counter kung saan ay may nakatalikod na babae habang umiinom. Agad na naningkit ang mga mata ko. Wala naman akong pakialam kung sino ang magpunta sa bar para magpakalasing kaya lang ay nang lumapit ako ay bigla na lang akong napakunot ng noo nang mamukhaan ko ang babae— walang iba kundi si Athy— ang girlfriend ni Matt. Nang titigan ko siya ay agad kong nahalata na lasing na siya. Napalingon ako sa aking likuran, hinahanap si Matt dahil baka kasama niya kaya lang ay ni anino nito ay hindi ko nakita. Ibig bang sabihin ay mag-isa niya lang na nagpunta rito? “Athy?” bigkas ko ng pangalan niya. Hindi ko alam kung kilala niya ako pero siguro naman hindi ba? Idagdag pa na ilang beses na rin naman kaming nagkita sa ilang family gatherings. Bukod pa roon ay halos may hawig kaming dalawa ni Matt at masasabi mo na kaagad sa unang tingin na may koneksyon kaming dalawa. Dahan-dahang siyang lumingon sa akin. Ang kanyang mga mata ay namumungay at pulang-pula na ang mukha. Naningkit ang mga mata niya na para bang kinikilala niya ako. “Matt?” tanong niya na halos bulong na lang. Habang nakatitig ako sa kanyang mukha ay agad kong napansin ang luha sa gilid ng kanyang mga mata. Maging ang pamumula nito na para bang hindi dahil sa pag-inom ang dahilan kung bakit namumula kundi sa pag-iyak. “Lasing ka na. And I am not Matt.” Sabi ko sa kaniya pagkatapos ay hinarap ko ang empleyado ko. Agad niya naman akong binati. “Kanina pa ba siya rito?” Tanong ko sa aking staff. Tumango ito sa akin. Nagsalubong ang kilay ko nang makita ko ang wallet niya sa ibabaw kung saan ay kaagad ko naman itong pinulot at inilagay sa kanyang bag. “Wala ka bang napansin na kasama niya?” Umiling ang staff ko. “Mag-isa lang po niya sir at mukha siyang problemado simula nang dumating siya.” magalang nitong sagot sa akin. Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ko at hindi maiwasang magtanong sa isip ko kung nag-away ba silang dalawa ni Matt para maglasing siya ng ganito. Muli kong hinarap si Athy at hinawakan ang pulso niya. Hindi naman siya nagreklamo pero nagulat ako nang bigla na lang siyang tumigil at hinablot ang kamay niya mula sa akin. Natigilan ako dahil sa ginawa niya. Ibubuka ko na sana ang aking bibig para magsalita nang unahan niya ako. “Pati ba naman ang pagkakakilanlan mo ay itatangi mo na?” halos sapat lang ang lakas ng boses niya para marinig ko. Mababanaag din sa kanyang tinig ang magkahalong sakit at sama ng loob. Napakagat labi siya. Sa sumunod na segundo ay tumutulo na ang luha sa kanyang mga mata. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko at isasagot ko sa kaniya ng mga oras na iyon. Naguguluhan ako. “Athy, listen to me. I am not—” gusto kong ipaintindi sa kaniya na namamalikmata siya, na mali siya ng akala. Na hindi ako si Matt ngunit paano ko iyon gagawin? “No!” sigaw niya sa akin dahilan para manlaki ang aking mga mata. Sa huli ay isang mahabang buntong hininga ang pinakawalan ko. Muli kong hinawakan ang kanyang kamay at hinila siya palabas. Mas tahimik sa labas, baka mas maayos ang magiging pag-uusap namin doon. Sa tanang buhay ko ay ito pa lang ang unang beses na nag-akay ng babaeng lasing sa totoo lang. Nang makalabas kami ay agad ko siyang hinarap para subukan na namang ipaintindi sa kaniya na hindi ako si Matt. Isa pa, wala naman akong pakialam dapat sa kaniya pero hindi ko ba naman alam kung ano ang pumasok sa isip ko at bigla ko na lang siyang nilapitan, siguro marahil ay dahil girlfriend siya ng pamangkin ko pero sapat ba iyon? “Athy, listen—” “No!” Muli niyang sigaw sa akin at nagulat ako nang bigla na lang niya akong hinalikan. Nanlaki ang aking mga mata at hindi nakagalaw. “I’m yours tonight Matt…” malambing na saad niya bago niya ako muling halikan. Pagkatapos nun ay napakabilis ng pangyayari. Nadala ako sa aking emosyon at nang bumalik ang aking katinuan ay nakahiga na siya sa aking bisig at walang damit. Napatitig ako sa kanyang mukha, pauulit-ulit kong minumura ang sarili ko dahil hindi ko lang sinamantala ang kalasingan niya, ako pa ang nakauna sa kaniya! …THIRD PERSON’S P.O.V“Kamusta ang kasal mo?” tanong ng ina ni Marga sa kaniya pagkaupo niya ng sofa.Umuwi muna siya sa bahay nila dahil sobrang stress lang ang inaabot niya kasama si Matt. hindi niya alam ngunit parang naging ibang tao na ito simula nang magkabalikan silang dalawa. Mas naging malamig ito sa kaniya na dati ay hindi naman.Isang buntong hininga ang pinakawalan niya. “Tapos na ang lahat ng preparasyon.” walang gana na sagot niya. Ilang sandali pa ay nilingon niya ito. “Naipamigay mo na ba ang mga invitations na hiningi niyo sa akin?” nakataas ang kilay niyang tanong dito.Kaagad itong tumango sa kaniya at sumandal sa kinauupuan pagkatapos ay isang matamis na ngiti ang sumilay sa mga labi. “Syempre naman. Alam mo, tuwang-tuwa nga silang malaman na ikakasal ka na at higit sa lahat ay nagulat sila syempre. Alam mo naman na halos kialala nilang lahat si Athy at ang akala nila ay siya ang mapapangasawa ni Matt.” biglang sabi nito dahilan para magdilim ang kanyang mga mata at
THIRD PERSON’S P.O.VPAGKATAPOS maligo ni Lily ay kaagad siyang namili ng isang sexy na damit. Ilang araw na lang ay ikakasal na si Matt at iyon na ang tamang oras para magpakita siya kay Marcus. Sa loob ng ilang taon na hindi sila nagkita ay gusto niyang malaman kung ano ang magiging reaksyon nito. Magugulat kaya ito na buhay pa ba siya?O magagalit dahil hindi pa siya natuluyan noon?Nang muli niyang maalala iyon ay muling napakuyom ang kanyang mga kamay dahil sa matinding galit. Huminga siya ng malalim at pagkatapos ay isinuot na ang napili niyang damit. Ngayong malapit na silang magkita ni Marcus ay malaya na siyang nakakagalaw sa loob ng bahay na hindi na kailangan pa ng bantay. Hindi na rin siya nakakulong lang basta sa may basement kaya nga lang ay hindi pa siya pinapayagan na lumabas ng bahay. Ni hindi pa rin siya pinapayagan ni Victor na magkaroon ng sarili niyang cellphone na kung tutuusin ay kailangan niya hindi ba? Pero kahit na ganun ay hindi pa rin siya nangungulit na b
ATHY’S P.O.VNAGMAMADALI akong sumakay sa kotse at doon ay hindi ko na napigil pa ang aking mga luha na tumulo sa aking pisngi. Napayuko at pagkatapos ay nagmamadaling pinunasan ang mga ito. Ayokong makita ako ng driver na nasa ganitong estado. Mabuti sana kung mag-isa lang ako ngayon ay pwede akong umiyak. Kaya nga lang ay hindi ko talaga kayang pigilan ang aking mga luha, parang may sariliing isip ang aking mga mata. Ayaw nitong tumigil.Napakagat labi ako ng wala sa oras. Wala naman sana akong plano na itakwil sila sa totoo lang dahil kahit papano ay magulang ko pa rin sila. Totoo naman ang sinabi ng aking ina na kung wala sila ay wala rin ako sa mundong ito kaya nga lang ay sumusobra naman na sila. Magulang pa ba ang turing nila sa mga sarili nila pagkatapos nilang sabihin sa akin ang mga iyon?At tyaka, saan ba nanggagaling ang mga ganung salita ng kanyang ina? Parang hindi na siya ang aking ina, parang hindi ko na siya kilala. Napakalaki na ng ipinagbago niya.Pinunasan ko ang a
THIRD PERSON’S P.O.VNAGTATAGIS ang mga bagang ng ina ni Athy nang bigla na lang itong umalis sa harap nila at hindi na sila muling nilingon pa. Hindi maiwasang hindi mag-apoy ng mga mata ng babae sa sobrang galit. Paano nangyari na ang napaka-masunurin niyang anak ay naging ganito na katigas ang ulo?“Hindi ba at masyado naman yatang masasakit yung sinabi mo sa anak mo?” tanong sa kaniya ng kanyang asawa dahilan para panlakihan niya ito ng mga mata at pinukol ng masamang tingin.“Ako pa ngayon ang masama para sayo? Hindi mo ba nakita kung gaano na siya kabastos ngayon?” nanggagalaiti sa galit na tanong niya. “Malakas lang ang loob niya na ganun na lang tayo dahil mayaman ang lalaking napangasawa niya, pero kung hindi? Saan naman kaya siya pupulutin?” puno ng panunuya niya pang dagdag.Narinig niya ang mahabang pagbuntong hininga ng asawa. “Nitong mga nakaraang araw, sa totoo lang ay napapaisip ako…”Nilingon niya ito nang may malalamig pa ring mga mata. “Hindi mo man lang namimiss a
ATHY’S P.O.VWALA na akong nagawa pa nang hilahin ako ng aking ina sa isang cafe para mag-usap. Kasama niya ng mga oras na iyon ang aking Daddy at sa totoo lang, ayoko pa sana silang makita e pero hindi ko akalain na sa mall ko pa sila makikita. Kung bakit ba naman kasi hindi ko naisip na pwede ko nga pala sila ritong makita ng wala sa oras.Napabuntong hininga na lang ako. Wala pa rin silang imik hanggang sa mga oras na iyon at maging ako ay tahimik lang din naman sa harap nila. Ano bang sasabihin ko sa kanilang kung sakali hindi ba?Hindi nagtagal ay narinig ko ang pagtikhim ng aking ama. Kasunod nito ay naramdaman kong hinawakan niya ang aking mga kamay at marahang pinisil. “Athy anak… miss na miss ka na namin ng mommy mo, alam mo ba iyon?” puno ng emosyon na tanong niya sa akin.Nang mag-angat ako ng aking ulo at tumingin sa kanila ay nakita kong halos mangilid na ang kanilang mga luha ngunit sa totoo lang ay wala akong maramdaman. Para akong manhid at walang emosyon habang nakati
ATHY’S P.O.VPAGKATAPOS kong kumain ay bumalik ako sa aking silid. Wala naman akong magawa sa mansyon. Ilang sandali pa ay umupo ako sa kama at inilibot ang aking tingin sa paligid. Wala pa kaming pinag-usapan ni Marcus kung saan kami titira.Ngayong wala na ang kanyang ama ay hindi naman siguro tama na iwanan ng walang tao o walang nakatira sa mansyon dahil tiyak na magiging napakalungkot naman nito kung iiwan itong abandonado. Bigla akong napapikit at hindi ko alam ngunit bigla na lang pumasok sa isip ko ang isang eksena kung saan ay may mga batang nagtatakbuhan sa mansyon, nagtatawan at nagkukulitan. Nakasunod sa mga ito ay si Marcus habang tumatawa din.Napamulat akong bigla ng aking mga mata at napahawak ng wala sa oras sa aking tiyan. Anong ibig sabihin nun? Ibig bang sabihin ay babalik na sa akin ang anak ko?Napakagat labi ako at hindi ko namamalayan ay nag-iinit na naman pala ang sulok ng aking mga mata. Ngayong mag-isa na naman ay hindi ko na naman maiwasang hindi mag-isip n





![ACADEMIC AFFAIRS [SPG]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

