CHAPTER 04: Meet Again

Katatapos lang magbayad ni Elena ng hospital fees nang habulin siya ni Enzo Galvez. Mariin nitong hinawakan ang braso niya, bakas ang aroganteng ngiti sa mukha.

"So, ano na? Napag-isipan mo na ba yung offer ko sa ’yo?"

Padabog na binawi ni Elena ang braso niya. "Enzo, layuan mo ’ko. You're so sick!"

Nagdilim ang mukha ni Enzo. "Elena, makinig ka. Magpakasal ka lang sa akin, forget the 800,000 pesos compensation. Pati bills ng tatay mo, hindi mo na kailangang bayaran. I’ll even give your mom the 660,000 bride price na hinihingi niya. Quit being difficult. Quits na tayo, clean slate."

Elena didn't even want to look at him. Nakakasuka.

"Agree na ang nanay mo, bakit ka pa nag-iinarte—"

"Eh di si Mama ang pakasalan mo!" putol ni Elena, nanginginig sa galit.

Enzo’s patience snapped. Bigla nitong hinawakan si Elena sa batok at hinila palapit. "I like you, Elena. Blessing na ’to para sa ’yo. Huwag mo akong piliting gumamit ng dahas, baka hindi mo kayanin."

Naramdaman ni Elena ang dumi ng kamay nito sa balat niya. Gusto niyang sumuka.

"We live in a society ruled by law, Enzo. Subukan mong hawakan kahit isang hibla ng buhok ko, sisiguraduhin kong sa kulungan ka mabubulok."

"As if! Utang ng tatay mo ’to sa pamilya ko. Fair trade lang ’to," tawa ni Enzo.

"Inosente ang tatay ko," matigas na sagot ni Elena bago ito tinalikuran.

"Elena! Hindi ka makakatakas sa akin! Makukuha rin kita!" sigaw ni Enzo mula sa likuran niya. Elena just walked faster. Habang buhay siyang lalaban para sa hustisya, pero hinding-hindi siya magpapakasal sa isang demonyong tulad nito.

Alas-una ng madaling araw nang magising si Elena sa walang tigil na ring ng phone niya.

"Hello...?"

"Elena... hindi na ’ko magpapakasal... huhu... break na kami ni Ethan..." iyak ni Toni sa kabilang linya. Rinig ang ingay ng bar sa background.

Biglang nahimasmasan si Elena. 15 days na lang bago ang kasal. Registered na, may invitations na, pati hotel bayad na. "Nasaan ka? Uminom ka ba?"

"One Heart Bar..."

"Stay there. Don't go anywhere, susunduin kita."

Pagdating ni Elena sa private room ng bar, halos manigas siya sa pinto. Hindi lang si Toni ang nandoon. Pati si Ethan ay lasing na rin, nakaupo sa kabilang dulo ng sofa.

At sa gitna ng silid, nakatayo ang lalaking huling-huli niyang makita.

Marco.

Naka-black shirt at pants ito, mukhang malamig at unreachable gaya ng dati. Nagtama ang mga mata nila. Elena felt a sharp pang in her chest. Naalala niya ‘yung halik sa stairwell noong nakaraang linggo. Magaling na ang sugat sa labi ni Marco, pero ang sugat sa puso ni Elena, sariwang-sariwa pa rin.

Lasing na lumapit si Ethan kay Marco at sumandal sa balikat nito. "Marco, bro... makikipag-break daw siya," turo ni Ethan kay Toni habang umiiyak. "Sabihin mo nga... wala ba siyang puso?"

Pero hindi kay Ethan nakatingin si Marco. Diretso ang tingin niya kay Elena—cold, dark, and judging.

"Oo," mababa at malamig na sagot ni Marco habang nakatitig kay Elena. "Wala siyang puso."

Elena felt the hit. Alam niyang hindi si Toni ang tinutukoy ni Marco. Siya. Siya ang walang pusong nang-iwan five years ago.

Umiwas siya ng tingin at binuhat ang nanghihina na si Toni. "Toni, let's go. Uuwi na tayo."

Paglabas ng bar, isinakay ni Elena si Toni sa taxi.

"Ihahatid kita sa Mama mo," bulong ni Elena habang hinahaplos ang buhok ng kaibigan.

"Ayoko... ayokong makita ako ni Mama na ganito," iyak ni Toni. "Sa condo na lang... sa wedding house namin."

"Pero nandoon din si Ethan. Baka mag-away lang kayo uli."

"Hindi ’yun uuwi doon!" sigaw ni Toni sa gitna ng pagkalasing. "Baby boy ’yun eh! For sure, umuwi na ’yun sa nanay niya para magsumbong. He’s such a mama’s boy!"

Napabuntong-hinala si Elena. Alam niya ang root cause. Si Ethan ay lumaking single mom ang nagpalaki, habang si Toni naman ay spoiled princess na sanay sa laya. Ang idea na tumira kasama ang biyenan? Doon nagsimula ang gulo.

Habang nakatingin sa labas ng bintana ng taxi, naalala ni Elena ang sinabi ni Marco. Wala siyang puso.

Wala nang nagawa si Elena kundi ihatid si Toni sa magiging "wedding house" nila. Pagpasok sa loob, sinalubong siya ng isang malawak at napakagandang unit—sobrang warm at komportable, ang pangarap na tahanan sana ng bawat ikakasal.

Inalalayan ni Elena si Toni sa kama. Tinanggalan niya ito ng sapatos, pinunasan ang katawan ng maligamgam na towel, tinanggal ang makeup, at binihisan ng pajamas. Nagtimpla rin siya ng ginger tea para sa hangover nito at iniwan sa tabi ng kama. Sobrang alaga, parang ate.

Biglang may narinig siyang bumukas na pinto sa labas.

Kinabahan si Elena. Lumabas siya ng kwarto at doon niya nakita si Marco na inaalalayan ang lasing na si Ethan. Halos ibagsak lang ni Marco si Ethan sa sofa bago ito tumingin sa kanya.

The second time, their eyes met...

Elena flinched. Mabilis siyang bumalik sa loob ng kwarto, ang puso niya ay parang sasabog sa kaba. Naalala niya ang babala ni Marco: "Disappear cleanly. Huwag ka nang magpapakita sa akin."

Matapos ang ilang minuto, narinig niya ang pagsara ng main door. Huminga siya nang malalim. Akala niya ay nakaalis na si Marco.

Paglabas niya, wala na ngang Marco. Pero nakita niya si Ethan na nakabulagta lang sa sofa—walang kumot, walang unan. “Lalaki nga naman, napakahina,” bulong ni Elena. Hindi niya natiis; kumuha siya ng kumot sa cabinet at maingat na binalot si Ethan. Kawawa naman kung magkakasakit pa.

Alas-dos na ng madaling araw. Pagod na pagod na si Elena, pati ang tuhod niya ay nangangatog na sa puyat at stress. Bitbit ang bag niya, dahan-dahan niyang binuksan ang pinto at lumabas.

Pero pag-click ng pinto sa likuran niya, halos mapatalon siya sa gulat.

Napaatras siya hanggang sa bumaon ang likod niya sa pinto. Napakapit siya sa doorknob, pilit itong pinipihit sa takot—pero naka-lock na. Locked out. Walang takas.

Nandoon si Marco.

Nakasandal ito sa pader sa tapat ng unit, isang kamay ay nasa bulsa, chill lang pero intimidating. May hawak siyang kalahating sigarilyo. Dahan-dahan niyang inangat ang ulo niya, and those deep, dark eyes... direktang tumama kay Elena.

Ang tahimik ng hallway, pero ang ingay ng tibok ng puso ni Elena. Hindi siya makagalaw. Hindi siya makahinga nang maayos.