เข้าสู่ระบบLahat ng mata ay nasa kay Marco. Danica was already leaning in, expecting that "kiss through a tissue" moment—the ultimate kilig bait.
Pero si Marco, walang kaabog-abog na dinampot ang baso ng spirits sa harap niya at tinungga ito sa isang lagukan.
He chose the penalty. He’d rather burn his throat with alcohol than kiss anyone.
"Grabe, you're so boring, Marco! Bakit mo kailangang mahiya?" inis na hirit ni Danica habang binabagsak ang tissue sa mesa.
Marco just exhaled, the smell of strong liquor trailing from his breath. Cold and unbothered.
Nung turn na ni Elena, kinakabahan siya. She couldn't handle the alcohol, and she definitely couldn't handle a "dare" like Marco's.
"Truth na lang," Elena whispered.
Danica’s eyes lit up like a predator. She didn't miss a beat. "Sige. Let me ask you this, Elena: Do you regret what happened five years ago?"
Tahimik lang si Elena habang nakikinig kay Toni. Everything Toni said? Old news na ’yun. Hindi lang "familiar" si Elena sa background ni Marco—kabisado niya ang bawat detalye ng buhay nito na parang binabasa niya ang sarili niyang palad.
Alam niyang hindi talaga namatay ang kuya ni Marco sa isang aksidente; it was a cover story para protektahan ang pamilya nila dahil sa isang dangerous undercover mission. Alam niya kung gaano kabait at kainit ang pamilya nito dahil tatlong taon silang nagsama sa iisang bubong.
They were building a life together. Plano na nilang magpakasal. Halos nandoon na sila, eh. Isang hakbang na lang.
Back in college, Marco was the ultimate "Golden Boy." Siya yung campus crush na parang abot-langit ang narating. Isang genius, a leader—yung tipong tinitingala ng lahat pero sa kanya lang umuuwi gabi-gabi. Siya yung lalaking gagawin ang lahat para lang mapangiti si Elena.
Elena let out a bitter, painful smile to herself. How lucky was she? Minahal siya nang sobra-sobra ng isang Marco Elizalde sa loob ng apat na taon. She was his world, his priority, his everything.
Pero ngayon?
He looked her straight in the eye and said, "Hindi ko siya kilala." Isang sentence lang, burado ang limang taon. From being his "soulmate" to a total stranger. Yung sakit, parang luma na pero sariwa pa rin ang hapdi.
Pagbalik sa table kanina, nung tinanong siya ni Danica kung nagsisisi ba siya...
Biglang naging bingi ang paligid ni Elena. Napakapit nang mahigpit si Marco sa baso niya, his knuckles turning white. He stared at the liquor as if it could drown out the sudden tension, his brows furrowed like he was fighting a memory he worked so hard to numb.
Para kay Elena, the world just stopped. It felt like she was free-falling into a dark abyss.
Limang taon na ang nakakalipas, pero fresh pa rin ang sakit. Her life was a total mess back then. Habang nasa loob ng kulungan ang tatay niya, ang kapal ng mukha ng tita ni Marco na ipamukha sa kanya ang lahat. Those words were cold and surgical—bawat salita, saktong tumatama sa mga sugat niya:
"Marco is the pride of this family. He has a brilliant future, Elena. Kung totoo mo siyang mahal, huwag mo siyang idamay sa dumi ng tatay mo. Be smart. Don’t be the reason he falls from grace. Leave him."
And God, she loved him. Mas mahal pa sa sarili niyang kaligayahan, mas mahal pa sa sarili niyang buhay. Kaya kahit labag sa loob niya, she did the only thing she thought was right: sinira niya ang puso nito para lang isalba ang future nito."
Sa wakas, nag-angat na ng tingin si Elena. Her eyes were burning, but her gaze was steady—the kind of look that only someone who has survived a war can give.
"Hindi," she said, her voice cutting through the silence. "I don't regret it. If the universe gave me a chance to go back, I’d still choose the same path.”
Danica smirked, satisfied with what she thought was a "scumbag" answer. "Good to know. Let's move on."
Suddenly, Marco grabbed another glass of spirits and downed it. One shot. No hesitation.
Everyone was stunned. Bakit siya nag-punish? Hindi naman siya ang tinanong.
"Kayo na muna bahala rito. I need to use the restroom," Marco said as he stood up and walked out without looking back.
Elena watched him leave. Her heart ached.
Hindi mahilig uminom si Marco. Two heavy shots of spirits? Siguradong masama na ang pakiramdam nun. Pero sino ba siya para mag-alala? He has Danica now.
Pumasok si Toni sa room at muling sumigla ang ingay, pero si Elena, parang lutang. Nararamdaman ni Toni na may mali, kaya hinila niya si Elena papunta sa restroom.
Sa harap ng malaking salamin, hinayaan ni Elena na dumaloy ang malamig na tubig sa mga kamay niya.
"Huy, what’s wrong? You look like you’ve seen a ghost," untag ni Toni habang nag-re-retouch ng lipstick.
"Wala 'to. Pagod lang siguro sa work," Elena lied, slowly drying her hands.
"Malapit na 'to matapos. Go home and rest, okay? Don't push yourself too hard," Toni said softly, then added, "Anyway, what do you think of Marco? Close sila ni Ethan. He’s from a big family in Manila, and he just moved here six months ago for the Aerospace Institute."
"I... I'm not really..."
"I get it, I get it!" Toni teased. "Gwapo, fit, genius, and a top-tier Aerospace Engineer. Nasa kanya na ang lahat, 'di ba? Future's so bright, it's blinding." Elena just sighed and threw the tissue in the bin.
"Pero bes, real talk lang," Toni’s voice turned serious. "Maganda ka, bagay kayo, pero magkaiba ang mundo niyo ni Marco. He’s on a different level."
"Sabi ng husband ko, Marco’s family is old money and high-ranking. Lolo niya, war hero. Tatay niya, big time sa politics. Nanay niya, retired judge. He’s basically royalty in the government circles. Pure red bloodline."
"That kind of family... hindi tayo basta-basta makakapasok doon. Plus, nandyan na si Danica. Ayoko lang na masaktan ka."
Tahimik lang si Elena. Everything Toni said? Old news na 'yun. Hindi lang "familiar" si Elena sa background ni Marco—kabisado niya ang bawat detalye ng buhay nito.
Paglabas nina Elena at Toni sa restroom, naglakad sila sa hallway. Biglang napatigil ang mundo ni Elena nang mahagip ng tingin niya ang smoking area.
Nandoon si Marco, nakasandal sa pader, lumatay ang pagod sa kanyang tindig. Nakayuko ito habang may hawak na sigarilyo sa pagitan ng kanyang mahahabang daliri.
He took a puff, and the smoke blurred his handsome face. His broad shoulders looked heavy, as if the weight of the world was resting on them.
Bumigat ang mga hakbang ni Elena. He never smoked before. Noong sila pa, napakalinis ng habits ni Marco. Pero ngayon? Alak at sigarilyo na ang kasama niya.
Nang dadaan na sila ni Toni sa tapat nito, mabilis na pinatay ni Marco ang sigarilyo sa ashtray. Humakbang siya palabas at hinarang sila. Bago pa makakilos si Elena, naramdaman niya ang mahigpit na paghawak ni Marco sa braso niya.
Nanlaki ang mga mata ni Toni. She was stunned. Wait, what? Ngayon lang ba talaga sila nagkita? "You two...?"
Elena felt like she was struck by lightning. Nanigas ang buong katawan niya, puso niya ay nagwawala sa kaba habang nakatingin sa mga mata ni Marco. His eyes were deep, cold, sharp—and faintly bloodshot.
"Mag-usap tayo," Marco’s voice was low, sounding a bit tipsy but dangerous.
"Ah... sige, mag-usap kayo!" naguguluhang sabi ni Toni. Sensing the explosive tension, Toni practically ran away, leaving them alone.
Hindi pa nakaka-react si Elena, hinila na siya ni Marco. Hindi lang sa smoking area—diretso sa fire door, papasok sa madilim at tahimik na stairwell.
With one forceful move, isinandal siya ni Marco sa pader.
Bago pa siya makahinga nang malalim, Marco’s hands were on her shoulders. He leaned down and kissed her.
It was unexpected. It was violent. Elena gasped as the scent of alcohol and his signature pine fragrance overwhelmed her senses.
Walang pasabi. Walang "kumusta." Ang halik ni Marco ay puno ng galit, parusa, at paniningil. It was a kiss meant to hurt, to vent out five years of suppressed rage and longing.
"Hmm..." ungol ni Elena sa sakit. Her lips felt swollen and raw under his pressure.
Panic surged through her. Nagsimula siyang manlaban, ang mga kamay niya ay pilit na tinutulak ang matigas at malapad na dibdib ni Marco.
Ramdam na ramdam ni Elena yung malagkit at nag-aalab na tingin ni Marco. Titig na titig ito sa kanya, na parang anytime ay may balak siyang kulungin sa sarili nitong mundo.Matagal nang nag-prepare si Elena sa moment na ’to mentally.Nilakasan niya ang loob niya. Humakbang siya palapit at dahan-dahang umupo sa kandungan ni Marco. Ipinatong niya ang dalawang kamay sa dibdib nito. Kahit may manipis na tela na nakapagitna sa kanila, ramdam na ramdam niya ang init at bawat tibok ng puso nito.Sumasabay ang init ng paligid sa bugso ng nararamdaman nila. Sobrang bigat ng hangin sa sala—malagkit, matamis, at nakakabaliw.Pero sa huli, nanaig pa rin ang hiya ni Elena. Naduduwag siyang mag-initiate. Para maiba ang usapan at mabawasan ang tensyon, bigla siyang nag-divert ng topic."Marco... may itatanong lang ako.""Ano ’yun?""Sa tingin mo ba... sinasadya talaga ni Cedric na sirain tayo?"Biglang nagdilim ang mukha ni Marco. Mas lalo nitong hinigpitan ang kapit sa baywang niya."Ouch, nasasakt
Nang magtagpo ang kanilang mga mata, ang hangin sa paligid ay naging sobrang bigat, na tila ba malulunod si Elena sa tensyon. Pakiramdam niya, ang kaniyang puso ay napuno ng tingga—mabigat at masakit.Naglakad si Cedric palapit kay Marco. "I’ll go and explain everything to him," bulong nito.Agad na hinablot ni Elena ang damit ni Cedric para pigilan ito."Elena, kapag hindi mo 'to nilinaw ngayon, lalo siyang magseselos," giit ni Cedric. Pero alam ni Elena ang totoo: kung aaminin ni Cedric ang kaniyang sexual orientation, mapipilitan si Marco na ungkatin ang tunay na dahilan kung bakit sila naghiwalay five years ago. At hindi pa handa si Elena para doon."I don't need you to explain," sabi ni Elena nang mahinahon. "He will believe me."Napa-smirk si Cedric. "Are you kidding? Elena, kilala ko ang mga lalaki.""Hindi siya iba. Siya si Marco."Tinitigan ni Marco ang kamay ni Elena na nakahawak pa rin sa damit ni Cedric. Dumilim ang kaniyang paningin. Walang sabi-sabing hinablot ni Marco a
Walang taong kayang tumanggi sa kaligayahan. Simula college, alam na ni Elena na si Marco ang lalaking gusto niyang makasama habambuhay. Pero ang pangarap na 'yun ay tila mas mahirap pa sa pag-abot ng mga bituin.Naramdaman niya ang kirot sa puso. Dahan-dahan niyang ipinulupot ang kaniyang mga braso sa baywang ni Marco. Isinandal ni Elena ang kaniyang mukha sa matigas at mainit na dibdib nito, nakikinig sa malakas na tibok ng kaniyang puso."Hindi ako magaling maglaro," bulong ni Elena.Hinalikan ni Marco ang tuktok ng kaniyang ulo. "Will you marry me, then?""Hindi ba may four months pa tayo? Give me more time.""Okay," sagot ni Marco sabay higpit ng yakap, na tila ba gusto niyang itanim si Elena sa loob ng kaniyang puso.Gusto ni Elena na matulog sa mga braso nito—yung pakiramdam na pinalilibutan siya ng nag-aapoy na hininga ni Marco. Pero ang kaniyang moralidad at hiya ang pumipigil sa kaniya. Manhid ba si Marco, o masyado lang itong maginoo?"Sabi ni Ate Lorna, naka-leave ka raw.
Mukhang hiyang-hiya at aping-api si Ethan. Nanlilisik ang mga mata niya habang nakaturo kay Trixie. "Ako? Ako ang nambu-bully? Siya ang naunang mag-cheat! Nung inagaw ko 'yung phone niya, pinagsasapak niya ako! Sino ba ang tunay na agrabyado rito?!"Tahimik lang si Marco, nakikinig habang seryoso ang mukha. Si Elena naman, napatingin kay Trixie nang may pagdududa."Sino bang may sabing agawin mo 'yung phone ko? You don't respect my privacy, you deserve that!" matigas na sagot ni Trixie."Trixie, seryoso... nag-cheat ka ba talaga?" bulong ni Elena sa kaibigan."Hindi 'no!" tanggi ni Trixie."Eh 'di i-explain mo sa kaniya!""Hindi ma-explain nang maayos, eh!"Sa sobrang inis ni Ethan, sumabog na siya. "Siyempre hindi niya ma-explain! Kasi naman, puno 'yung TikTok at Reels niya ng mga thirst trap male anchors! Nagti-tip pa siya at may private chat pa! Mentally cheating na 'yan! Physical na lang ang kulang, wala lang akong evidence!"Ngayon lang narinig ni Marco ang tungkol sa mga male an
Nagtataka si Elena. Masama bang hindi siya magselos? Para sa kaniya, it’s a sign of 100% trust. Sa apat na taon nilang pagsasama noon, kilalang-kilala niya si Marco. He’s very decent, clean, and neat pagdating sa pakikitungo sa ibang babae. Never itong nagkaroon ng clout o malidying work wife.Kahit saan ito pumunta, he always makes sure to report to her. Kapag may makaka-meeting itong babae, ie-explain muna niya ang reason bago sila magkita. Never siyang binigyan ni Marco ng dahilan para magduda. At ngayon, siya na lang ang tanging ambiguous ex sa buhay nito. Sapat na 'yun para sa kaniya.Dahan-dahang tumayo si Elena, her voice as calm as water. "Hindi ako nagseselos."Bumuntong-hininga si Marco at hinarap ang umiiyak na si Sofia. Malamig ang boses niya. "Sofia, last time na 'to. Daughter ka ng best friend ni Mommy, and yes, we grew up together. Pero hanggang sister next door lang ang tingin ko sa'yo. Walang malisya. Understood?""Pero—" tangka ni Sofia.Pinutol siya ni Marco. "No. K
Mainit ang sinag ng araw sa buong sala.Ipinatong ni Elena ang kaniyang mga kamay sa matigas na dibdib ni Marco. Hindi niya ito itinulak, hindi rin siya lumayo. Hinayaan niya ang gwapong mukha ng lalaki na dahan-dahang lumapit sa kaniya.Parang sasabog ang puso ni Elena. Ang bawat segundo ng paghihintay ay isang matinding torture.Nang sa wakas ay maglapat ang kanilang mga labi, ito ay magaan lang—parang balahibo ng ibon na dumapo sa lawa, gumagawa ng tahimik na ripples. Hindi lumaban si Elena. Ipinikit niya ang kaniyang mga mata at dahan-dahang itinaas ang kaniyang mga kamay mula sa dibdib ni Marco patungo sa balikat at leeg nito.Doon na lumalim ang halik. Walang pilit, walang dahas, kundi isang banayad na paglasap sa isang kayamanang matagal na nawala. Para kay Elena, tila umiikot ang mundo at nalulunod siya sa karagatan; kumapit siya nang mahigpit sa leeg ni Marco na parang ito lang ang tanging bagay na magliligtas sa kaniya sa paglubog.Parang isang siglo ang lumipas bago bahagya
Tila tumigil ang mundo. Ang tanging nakikita na lang ni Elena ay ang pigura ni Marco.Kahit ordinaryong work clothes lang—light blue short-sleeved shirt at black trousers—napakalakas pa rin ng appeal niya. He looked noble and elegant, pero ang mga mata niya ay madilim habang nakatingin kay Elena. K
Kinabukasan, agad na nag-message si Elena kay Toni."Toni, gising ka na?""Gising na.""Anong nangyari sa inyo ni Ethan?""Nag-usap kami. Nag-give in siya, so tuloy ang kasal as scheduled."Nakahinga nang malalim si Elena, pero kailangan niyang umiwas. "I'm sorry, Toni. May hawak akong big case at
Limang taon ang lumipas bago muling nag-krus ang landas nila. He pinned her against the wall, his eyes burning with devastating hatred. He kissed her like a madman.Hindi na napigilan ni Elena ang mga luha niya. Tuluy-tuloy itong pumatak habang nakapikit siya sa sakit. Pero si Marco, walang balak
In another life, Elena Valdez and Marco Elizalde were the 'it' couple. High quality, four years of pure happiness. Pero after the break-up? It became five years of emotional damage for both of them.Hindi siya literal na umiiyak 24/7, pero pag naalala niya si Marco, it just feels like heavy rain in







