บททั้งหมดของ Yearning Desire: Reclaimed by My Billionaire Ex-Lover!: บทที่ 1 - บทที่ 5

In another life, Elena Valdez and Marco Elizalde were the 'it' couple. High quality, four years of pure happiness. Pero after the break-up? It became five years of emotional damage for both of them.Hindi siya literal na umiiyak 24/7, pero pag naalala niya si Marco, it just feels like heavy rain in her heart—sobrang hapdi, sobrang bigat. At hindi niya inakala na sa dinner pa ni Ethan sila muling magkikita.Pagpasok pa lang niya sa maingay at magulong private room, nahagip na agad ng mga mata niya ang isang pamilyar na man profile.Sa isang iglap, nag-wala ang puso niya. Parang may bagyo na sumira sa katahimikan ng mundo niya. Biglang nag-slow motion ang paligid, at ang tanging malinaw na nakikita niya ay ang lalaking nakasuot ng white shirt at black pants.Marco Elizalde.He looked expensive. Cold. Matangkad, elegante, at sobrang gwapo pa rin. Nakatitig lang siya sa phone niya, dedma sa paligid.Biglang nag-overlap ang memories sa utak ni Elena. Naalala niya yung Marco Elizalde na ma

Limang taon ang lumipas bago muling nag-krus ang landas nila. He pinned her against the wall, his eyes burning with devastating hatred. He kissed her like a madman.Hindi na napigilan ni Elena ang mga luha niya. Tuluy-tuloy itong pumatak habang nakapikit siya sa sakit. Pero si Marco, walang balak tumigil. He was relentless.Dahil hindi na kaya ng dibdib niya ang bigat, Elena gathered all her strength and bit his lip. Hard."Hmm." Sa hapdi ng kagat, napabitaw si Marco.Ang kilalang Marco ni Elena noon ay laging malumanay, laging maingat sa kanya. Pero ang lalaking nasa harap niya ngayon? Puno ng poot. He must hate me so much, Elena thought, and the realization felt like a dagger to her heart.Marco didn't let go of her hands. His hot, heavy breath fanned her cheeks."Since nawala ka na sa mundo ko noon, then disappear cleanly. Huwag ka nang magpapakita sa akin," Marco’s voice was hoarse and cold as ice. Every word was a sharp blade slashing through her soul.Parang may pinupunit sa lo

Natatakot si Elena. Kung sa mataong hotel nga ay naging ruthless si Marco, paano pa rito sa tahimik at abandonadong hallway? It’s past 2:00 AM. Walang makakarinig sa kanya rito."Hindi ko alam na pupunta ka rin," nauutal niyang simula, nakasandal pa rin sa pinto. "Hindi ko sinasadyang magpakita sa 'yo."Walang emosyon ang mukha ni Marco. Naglakad siya sa basurahan, pinatay ang sigarilyo, at pinindot ang elevator. Pagbukas ng pinto, lumingon siya kay Elena. "Hindi ka sasakay?"Elena took a deep breath. Sumunod siya, sticking to the corner of the elevator, malayo sa kanya. Nakatingin lang siya sa likod ni Marco. He’s still the same—broad shoulders, narrow waist, yung tindig na noon ay nagbibigay sa kanya ng sobrang security.Noon, mahilig siyang yumakap mula sa likod habang nagluluto si Marco. Isasandal niya ang mukha niya sa likod nito."Paano ako magluluto kung nakayakap ka?" tatawa-tawang tanong ni Marco noon. "Eh 'di magluto ka, basta yayakap ako," sagot niya. "You're so soft, Elena