LOGINJhen Nagising ako dahil sa sinag ng araw na tumatama sa mukha ko. Napangiwi ako dahil masakit ang ulo ko. Sobrang sakit kaya napahawak na ako sa buhok ko. “Arghhh ano ba ang ginawa ko kagabi kahit nga magdamag akong puyat hindi naman ganito kasakit ang ulo ko.” Gumulong-gumulong ako sa kama dahil ang isip ko nasa sarili lang akong k'warto. Ngunit nang dahan-dahan akong dumilat. Shit! Muli kong kinurap ang aking mata. Pero natigilan pa rin ako dahil sa bumungad na ayos ng k'warto. Damn it! Ano ang ginawa mo Ma. Jhen Kayla Paulin Rosales? Bulong ko. Hindi ito kwarto ko. Nasaan ako at kaninong k'warto ito? Mabilis akong bumangon pagkatapos sinilip ang sarili ko. Nanlaki ang aking mata ng hindi ko na suot ang damit ko sa party. Ang suot ko ng damit ngayon ay panlalaki at t-shirt. Kinabahan ako at natakot baka maulit iyong nangyari noo kaya nabuo ang kambal kong anak. Pero hindi naman siguro dahil wala naman akong naramdaman na kakaiba sa katawan ko. Nilibot ko ang aking m
Jhen Hindi pa rin ako makapaniwala sa mga nangyayari. One week pa lang mula nang ipalabas ang pelikula namin, pero parang panaginip na agad ang lahat. Box office hits and trending on social media. Punong-puno ang mga sinehan. Nakatutuwa nga kasi halos araw-araw may bagong balitang lumalabas tungkol sa success ng movie. Siyempre, hindi pinalampas ng RMTV ang pagkakataong iyon. Kaya nang dumating ang Sabado ng gabi, nag-organize sila ng isang malaking celebration party para sa buong cast, production staff, at mga executives para pasalamatan ang lahat ng bumubo ng movie. “Ate Germaine, okay lang ba talaga itong damit ko?” natawa rin ako kasi inirapan nito ako dahil tatlong beses ko nga naman na siya tinanong. “Nahihiya ka pa sa lagay na iyan ang dyosa mo na. Isa pa kahit na simple lang isuot mo magugustuhan ka ng magiging biyenan mo kasi hindi raw mga mata pobre iyang mga Martinez.” “Ate Germaine! Itong babaeng ito may makarinig sa iyo,” namumula ang mukha na suway ko sa kan
Hindi ko mapigilang mapangiti habang nakatayo ako sa gitna ng venue ng premiere night ng pelikula namin ni Amir. The lights were brighter than I imagined, the cameras flashed nonstop, at halos hindi ko marinig ang sarili kong iniisip dahil sa ingay ng mga tao at media. Pero kahit ganun, malinaw na malinaw sa akin ang isang bagay. Ito na 'yon finally mapapanood na ng mga fans namin ang kauna-unahang movie namin ni Emir. Ito ang gabing ilang buwan naming pinaghirapan. Napatingin ako sa malaking poster ng pelikula sa likod ng red carpet. Nakangiti ang karakter ko roon, tila walang bahid ng pagod at pag-aalinlangan. Kung alam lang nila kung ilang beses akong umiyak sa set, ilang beses kong kinuwestiyon kung kaya ko pa bang tapusin ang project na ito at ilang beses napagalitan ni Direk Yurich dahil sa mali-mali basa ko sa script. Pero bigla akong nalungkot nang maalala ang mga anak ko. Sana sa ganitong okasyon kasama ko sana si Quentin at Queendra kung normal ang lahat. “Woi! Ba
Jhen Nagulat ako sa anak kong si Quentin umupo ito sa tabi ko at seryoso ito ha. Nasa k'warto ako ng hapon dahil katatapos lang naming magmeryenda. Mag-isa lang ako kasi naiwan sila kay Nanay Cristy, kaya nanonood ako ng TV. Parang matanda kung makipag-usap itong mga anak ko kaya pinabayaan ko na lang sila sa k'warto ng Nanay Cristy. “Hi, ang kapatid mo bakit ikaw lang? Tahimik ito kaya bumungisngis akong pinisil ang ilong nya. "Hmm parang may kailangan ang anak ko, ah. H'wag mong sabihin na mayroon ka ng crush kaya gusto mo akong makausap?” malambing kong biro sa kanya at umayos na rin ako ng upo sabay binuhat ko si Quentin inupo ko sa hita ko. Napangiti ako kasi hindi ito umangal. Matured kasi itong eldest ko, talagang kuya kung umasta ito sa kakambal n'ya. Ayaw n'yang baby ko siya kaya natatawa akong ginusot ang buhok niya. "Anak kinakabahan naman ako n'yan," muling pabiro kong sabi. “Nanay, kahapon po sa grocery store. Nakita ko po may nang-away po sa iyo." Natigilan a
Jhen Tatlong araw ang nakalipas simula ng matapos ang movie namin ni Emir. Niyaya ko magtungo sa grocery store si Nany Cristy at kasama sina Quentin at Queendra. Kahit na naiirita akong may suot na mask at salamin nagsuot pa rin ako dahil kailangan ito. "Nanay Cristy, tara na po," saad ko nang nakabihis na siya. Siya na lang din ang inaantay ko kasi kami ng mga bata nakabihis na kasi wala naman pasok ngayon kasi sabado. "Ate Germaine, magi-ingat ka sa pag-uwi ha? Babalik ka ba sa Wednesday?" Uuwi kasi si Ate Germaine habang wala akong project. Next week na ang premiere night namin at ngayon pa lang medyo kinabahan na ako. "Pwede sa Thursday?" aniya nakikiusap pa. "Okay lang ate. Samantalahin mo na wala pa akong bagong project kasi kapag mayroon na. Busy ulit tayong dalawa. Pero make sure lang na babalik ka sa Thursday, ha? Kasi bibili pa tayo ng damit." Pumalakpak ito. "Oo nga ma'am. Excited ako sige aagahan ko sa huwebes dapat lang naman na bongga ka ma'am, kasi premier
Nagising ako na parang may kung anong kumikiliti sa magkabilang tagiliran ko. Noong una, akala ko panaginip lang iyon dahil sobrang pagod ako mula sa huling taping namin kagabi. Halos hindi na nga ako makadilat nang makauwi kami ni Ate Germaine kaninang umaga. Pero nang unti-unti kong iminulat ang aking mata. Dalawang pamilyar na mukha agad ang bumungad sa akin. “Nanay!” Sabay na sigaw ng kambal kong anak habang kinikiliti ako sa tagiliran ko. “Kayo talaga,” natatawa kong sabi habang pilit silang iniiwasan pero hindi naman ako masyadong nakikiliti gusto ko lang sila bigyan kasiyahan. Lalong lumawak ang ngiti nina Quentin at Queendra. Gumanti ako, kiniliti ko rin sila. Kaya humagikhik ang dalawa. “Nanay bangong na po!” masayang sabi ni Queendra. “Matagal ka nang tulog,” dagdag naman ni Quentin. Napatingin ako sa wall clock sa tapat ng kama. Medyo mahaba pala ang tulog ko. Three na ngayon ng hapon. Bumangon ako niyakap ko silang pareho. “Umaga na kasi kami natapos babi
Jhen Nag-iwas ako nang tingin nang makita kong palapit si direk sa akin habang kitang-kita pinipigilan ang inis. “Ano bang problema mo ngayon?!” madilim ang mukha nakapamewang pa sa harapan ko. “W-wala po,” nanginig ang boses na sagot ko habang kinukurot ko ang daliri ko dahil parang maiiyak
Oh my gosh Ate Germaine, lagot na tayo kay direk,” saad ko nang pagdating namin sa coastal road. Mayroon banggaan ng jeep kaya naman traffic masyado. Pinawisan ako kahit malakas ang aircon ng kotse ko dahil iniisip ko ang sermon sa akin pagdating sa venue nagpagtaping-an namin. “Wala nga tayo maga
Mabilis na dumating si Ate Germaine tatlo sila dahil bitbit na ang order niya. Tuwang-tuwa ang dalawang bata pagdating ni ate sa table namin. Kaya pinatabi ko muna ang coloring book sa kanila. Mabuti hindi nila ako tinawag ng ‘nanay' dahil ‘okay po’ lamang ang naging sagot ng mga anak ko. Kumunot
Natatawa ako habang hinihila ko pabalik sa loob ng amusement arcade sina Quentin at Queendra. Pareho silang may hawak na fries cup at parehong nagtataka nakatingin sa akin na may pagkunot pa ng noo pa. Sino bang hindi magtataka e, wala naman kasi ako sabi-sabi hinawakan sila sa kamay tapos hinila







