Share

บทที่ 5

last update Tanggal publikasi: 2025-08-27 21:15:03

พนักงานต้อนรับเรียกคนให้มาพาข้าวปุ้นขึ้นไปพบบอสที่พูดถึง

เธอตามพนักงานเข้ามาในลิฟต์แล้วกดขึ้นชั้นบน ไม่ได้ดูด้วยซ้ำว่าขึ้นชั้นไหน นอกจากร่างกายจะเหนื่อยล้าแล้วจิตใจยังเป็นกังวลอีก คิดว่าต้องใช่ยังไงก็ต้องใช่แน่ๆ

"ตามมาทางนี้เลยค่ะ" ประตูลิฟต์เปิดออกพนักงานก็เดินนำหน้าไปที่ห้องผู้บริหาร

ข้าวปุ้นมองไปรอบๆ ชั้นนี้คงเป็นชั้นผู้บริหาร แต่ก็มีฉากกั้นมองไปดูคิดว่าคงเป็นฝ่ายธุรการ หรือฝ่ายที่เกี่ยวข้องกับการโรงแรม

ก๊อกๆ "บอสคะคนของคุณผู้หญิงคนนั้นมาแล้วค่ะ"

"ให้เข้ามา"

"........." ประตูเปิดเข้ามาสิ่งแรกที่เธอมองไปก็คือบอสของที่นี่ แล้วมันก็ไม่ได้เกินความคาดหมายเลย

"นั่งสิ" ชายหนุ่มค่อยๆ เอนหลังพิงเก้าอี้ที่นั่งอยู่ สายตาจ้องมาที่เธอเขาพอจะรู้แล้วล่ะว่าใครที่จะมาคุยเรื่องนี้ ตกลงเธอมีกี่ร่างกันแน่ ทั้งทำงานกลางวันและกลางคืนเลยเหรอ

"สวัสดีค่ะ ฉันมาในนามของคุณเกตุแก้ว เมื่อคืนนี้ได้ยินว่าท่านทำแจกันของที่นี่แตก"

"ใช่" ดวงตาของเขายังคงจ้องมาที่เธอจนอีกฝ่ายรู้สึกประหม่าจะมองอะไรนักหนา แต่ถ้าไม่มองหน้าก็ไม่รู้จะให้เขามองที่ไหนเพราะกำลังคุยเรื่องสำคัญกันอยู่

"คุณอยากให้ทางเรารับผิดชอบยังไงคะ"

"ก็ลองเสนอมาสิว่าจะรับผิดชอบยังไง"

"ฉันจะซื้อแจกันอันใหม่คืนให้คุณค่ะ"

"หึ.." อยู่ดีๆ ใบหน้าเขาก็กระตุกยิ้ม ..ทำแตกก็ต้องซื้อแทนสิมีอะไรน่าขำ

"มันแพงมากเลยหรือคะ" เธอคิดว่าเจ้านายยังไงก็มีเงินจ่ายอยู่แล้ว เลยต้องถามราคาแจกันดู

"แพงไม่เท่าไรหรอก แต่แจกันคู่นั้นมีแค่คู่เดียวในโลก"

"คะ?" อะไรกันเนี่ยนอกจากจะแพงแล้วแถมยังมีแค่สองอันเองเหรอ "แล้วคุณจะให้ทางเรารับผิดชอบยังไงล่ะคะ"

"ถ้าผมบอกว่าอยากได้แจกันที่แตกคืนมาล่ะ"

"คุณบอกว่ามีคู่เดียวในโลก แสดงว่ามันมีอยู่สองอัน อีกอันหนึ่งอยู่ที่ไหนล่ะคะ" เธอคิดว่าซื้ออีกอันมาคืนอันที่แตกก็คงได้

"อยู่ที่ห้องจัดเลี้ยง"

แสดงว่าเขาครอบครองคนเดียวทั้งสองเลยเหรอ ของแพงขนาดนั้นทำไมต้องเอาไปไว้ในสถานที่แบบนั้นด้วย

"ในเมื่อมันแตกไปแล้ว เราก็ขอชดใช้เป็นเงินแทนแล้วกันค่ะ"

"ค่าของแจกันมันประเมินค่าไม่ได้คุณจะให้ผมเท่าไรล่ะ"

"คุณบอกว่ามันประเมินค่าไม่ได้ นั่นแสดงว่ามันก็ยังมีราคาในตัวมันอยู่ คุณเป็นเจ้าของก็บอกราคามาสิคะ" เธอตอบได้ฉะฉานมาก สีหน้าก็นิ่ง บางทีแอบมีตกใจตอนที่เขาบอกว่ามันประเมินค่าไม่ได้แต่สีหน้าของเธอก็กลับมาเป็นปกติได้เร็ว

>>{"อะไรนะ?! แกไปคุยยังไงเขาถึงคิดราคาขนาดนั้น"} หลังจากที่รู้ราคาข้าวปุ้นก็โทรไปแจ้งคุณผู้หญิง เธอก็แอบตกใจอยู่หรอกแจกันอะไรจะราคาสูงขนาดนั้น

{"แล้วจะทำยังไงดีคะ"}

>>{"จะทำยังไงล่ะแกก็หาเงินไปใช้เองเลยแล้วกัน"}

{"เดี๋ยวก่อนสิคะ"} บ้าไปแล้วทำแตกเธอก็ไม่ได้ทำ แถมต้องแบกทั้งหน้าและสังขารตัวเองมาเจรจาให้ ยังต้องเป็นคนรับผิดชอบอีกแล้วเงินตั้งหลายล้านใครจะมีล่ะ ขนาดรถยังผ่อนอยู่เลย

ข้าวปุ้นที่ขอออกมาคุยโทรศัพท์ก็กลับเข้าไปหาบอสเจ้าของโรงแรมอีกรอบ

"คุณพอจะลดราคาลงมาได้ไหมคะ"

"เมื่อกี้คุณเองไม่ใช่เหรอเป็นคนบอกให้ผมตั้งราคา"

ทำไมมันเหมือนเป็นความผิดของเราเลยล่ะ ทั้งๆ ที่เราก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเลย

"ผมให้เวลาคุณสามวันแล้วกัน"

หรือเธอจะไปคุยกับคุณผู้ชายดี เวลาสามวันคงพอแก้ไขเรื่องนี้ได้

ขณะที่เธอกำลังจะลุกโทรศัพท์ก็มีสายเข้า

>>{"ค่ะ"} เป็นสายเดิมที่เธอโทรออกไปหาเมื่อครู่ ข้าวปุ้นรีบรับคิดว่าคุณผู้หญิงคงหาทางออกได้แล้ว

{"เรื่องนี้ห้ามโทรไปบอกสามีฉัน และเงินที่บอกมามันเยอะเกินไปต่อรองให้เหลือแค่ 1 ส่วน 10"}

>>{"อะไรนะคะ?"} ยังไม่ทันได้พูดอะไรทางนั้นก็ตัดสายไปอีกแล้ว เธอเลยชำเลืองไปมองดูเขาที่กำลังมองมาเช่นกัน

"คือว่า คุณช่วยลดราคาให้เหลือ 1 ส่วน 10 ของจำนวนเงินที่คุณบอกมาได้ไหมคะ"

"ไม่ได้"

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • hot love พิษรักเพลิงอัคคี   บทที่ 140 ตอนจบ

    Hot love พิษรักรังสิมันต์ บทที่ 140 ตอนจบ"ได้ยินแม่บอกว่าคุณยังไม่ทานข้าวเที่ยงเหรอ"แพรไหมพยักหน้าตอบไม่ใช่แค่ข้าวเที่ยงหรอกข้าวเช้ายังทานไม่ค่อยลงเลยด้วยความเป็นหมอเขาเลยสอบถามอาการของเธอให้แน่ใจ ว่าเธอมีอาการแพ้ท้องแบบไหนเพราะการแพ้ท้องมีหลายแบบ พอรู้ถึงอาการของเธอแล้วรังสิมันต์เลยเข้าไปในตัวเมืองเพื่อจัดยามาให้เธอทานก่อน และหาอาหารบำรุงครรภ์มาเตรียมไว้ให้เธอในระหว่างที่เขาทำเรื่องวันต่อมา.."แม่เก็บของทำไมคะ" แพรไหมเปลี่ยนเสื้อผ้านักศึกษาออกมาเตรียมจะไปเรียนแล้วก็เห็นว่าแม่กำลังเก็บของ"เราจะย้ายไปอยู่กรุงเทพฯไงลูก""ย้าย?""คุณหมอยังไม่บอกเราเหรอ""ยังไม่บอกค่ะ" เมื่อคืนนี้กินยาที่เขาให้ไปง่วงนอนมากเลยหลับ ตอนที่เธอหลับรังสิมันต์ออกมาปรึกษาแม่เรื่องนี้ ทั้งสองเลยตกลงว่าจะไปอยู่ที่นั่น แต่ก่อนนางอาจจะยังลังเลอยู่แต่ตอนนี้มีหลานเล็กๆ แถมหลานอีกคนก็กำลังจะเกิด นางจะเอาแต่ความคิดตัวเองเป็นใหญ่ไม่ได้แล้ว"แล้วพี่หมอล่ะลูก""ตอนนี้เข้าห้องน้ำอยู่ค่ะ"ไม่นานรังสิมันต์ก็ออกมาจากห้องเห็นแม่ของเธอกำลังเก็บของอยู่พอดี"ตอนเช้าผมจะพาแพรไปคุยเรื่องเรียนก่อนนะครับ ช่วงสายๆ เดี๋ยวผมมาช่วยเก

  • hot love พิษรักเพลิงอัคคี   บทที่ 139

    Hot love พิษรักรังสิมันต์ บทที่ 139 >>{"สวัสดีครับคุณแม่ ผมนึกว่าแพร"} {"เมื่อกี้ยัยแพรก็อยู่ตรงนี้แหละ แต่ตอนนี้เข้าไปอ้วก"}>>{"แพรเป็นอะไรครับ?"} {"ตาหมอมีธุระด่วนจะคุยกับน้องไหมล่ะ"}>>{"พอดีว่าพรุ่งนี้ผมต้องเดินทางไปสัมมนาที่ต่างประเทศครับเลยอยากจะคุยกับแพรก่อน ว่าแต่วันนี้แพรทานอะไรบ้างครับ"} เขาวินิจฉัยเธอผ่านทางโทรศัพท์ เพราะคนที่จะอาเจียนได้มีหลายปัจจัย แต่ก็ไม่เป็นผลดีต่อร่างกายทั้งนั้นเลย ร่างกายถึงได้ขับของพวกนั้นออกมา {"วันนี้น้องไปเรียนแม่ไม่รู้ว่าที่มหาวิทยาลัยทานอะไรบ้างเดี๋ยวรอน้องออกมาก่อนนะลูก"}ไม่นานแพรไหมก็ออกมาแม่เลยบอกว่าคุณหมอรอสายอยู่ {"ค่ะคุณหมอ"}>>{"แพรมีอาการเป็นยังไงบ้าง"} {"เวียนหัวคลื่นไส้ค่ะ"}>>{"มีอาการเวียนหัวร่วมด้วยเหรอ? เป็นมากี่วันแล้ว"} {"หลายวันแล้วค่ะ แต่เป็นๆ หายๆ"}>>{"ไปหาหมอหรือยัง"} {"ทีแรกแพรนึกว่าอาการนี้มันจะหายไปแล้วเลยไม่ได้ไปหาหมอค่ะ"}>>{"ประจำเดือนเดือนนี้มาหรือยัง"} ประโยคต่อมาของคำถามทำให้แพรไหมถึงกับชะงัก {"เกี่ยวอะไรกับประจำเดือนคะ"}>>{"ตอบผมมาก่อน"} {"ยังไม่มาเลยค่ะ"}>>{"เดือนสุดท้ายมาวันที่เ

  • hot love พิษรักเพลิงอัคคี   บทที่ 138

    Hot love พิษรักรังสิมันต์ บทที่ 138เช้าวันต่อมา.."สายแล้ว" มือหนาเอื้อมไปบีบจมูกเธอเบาๆ เพื่อเป็นการปลุกให้ตื่น"อืม" นอกจากจะไม่ตื่นแล้วเธอยังคงฝังใบหน้าลงกับแผ่นอกของเขาแนบแน่นขึ้น"วันนี้วันศุกร์ต้องไปเรียนไม่ใช่เหรอ""ไม่ไป" เสียงงัวเงียเปล่งออกมาเบาๆ โดยที่ไม่ได้ขยับเขยื้อน"ไม่ไปไม่ได้""ถ้ากลับมากลัวไม่เจอคุณหมอ""ผมจะอยู่ที่นี่จนกว่าแม่จะกลับมา""จริงหรือคะ" จากที่งัวเงียอยู่เมื่อครู่ดูสดใสขึ้นมาทันทีทันใด"จริงสิ""ถ้าแพรไปเรียนคุณหมอก็เหงาสิคะ""ไม่เป็นไรหรอก"เขาไม่เป็นไรแต่เรานี่สิจะไม่ใจขาดก่อนเหรอ ยิ่งรู้ว่าเขารออยู่ที่บ้านเธอรู้ว่าตัวเองต้องคิดถึงเขามากแน่เลยแต่แพรไหมก็ต้องไปเรียนเดี๋ยวเขาหาว่าเกเรรังสิมันต์ขับรถของแม่มาส่งเธอที่มหาวิทยาลัย เพราะเขาไม่ได้เอารถมาด้วย ตอนมาที่นี่ก็ให้รถที่สนามบินมาส่ง"คุณหมอลงไปด้วยกันไหมคะ""ไปได้เหรอ" เขากลัวว่าเธอจะอายเพื่อนในมหาวิทยาลัยที่มีแฟนอายุเยอะกว่า"ไปได้สิคะ" อยากจะอวดแฟนใจจะขาดอยู่แล้ว พอลงจากรถแพรไหมก็ควงแขนของคุณหมอเดินเข้ามาที่คณะ"แพร?" มีเพื่อนหลายคนที่รู้จักคุณหมอ แต่ก็มีอีกหลายคนที่ไม่รู้จัก "คนนี้เหรอคุณหมอสุดหล

  • hot love พิษรักเพลิงอัคคี   บทที่ 137

    ตุ๊บ! อยู่ดีๆ ร่างของจิรายุก็กระเด็นออกจากประตู"กรี๊ดด" สาวๆ สองคนที่ยืนรอลุ้นอยู่ด้านหลังตกใจกรีดร้องเสียงดัง เพราะคิดว่าขโมยขึ้นบ้านจริงๆ ส่วนจิรายุที่เป็นทัพหน้าตอนนี้กองอยู่กับพื้นหน้าประตูบ้านชั้นบน"โอ๊ยย" มีไม้ในมือแท้ๆ แต่ก็ทำอะไรมันไม่ได้"ใคร! ออกมานะ" แพรไหมที่เข้าไปพยุงจิรายุตะโกนเข้าไปในบ้าน บอกให้คนที่ทำร้ายเพื่อนออกมาจากที่ซ่อนจังหวะเดียวกันนั้นเจ้าของเท้าที่ถีบจิรายุก็เผยโฉม"คุณหมอ?" แพรไหมแทบขยี้ตาดูอีกรอบว่าเธอมองถูกหรือเปล่า หรือคิดถึงเขามากจนมองโจรเป็นเขา"ผมเอง" ตอนที่พูดสายตาเขามองมือเธอที่กำลังพยุงไอ้ผู้ชายคนนั้นลุกขึ้นอยู่"คุณหมอจริงๆ ด้วย" แพรไหมรีบปล่อยมือแล้วตรงเข้าไปหาเขา "คุณหมอมาได้ยังไงคะ""นั่งเครื่องมา""แล้วคุณหมอรู้จักบ้านของแพรได้ยังไงคะ" นอกจากรู้จักบ้านแล้วเขาต้องมีกุญแจบ้านเธอด้วยถึงจะเข้ามาได้แบบนี้"เจอแม่ที่โรงพยาบาล" ตอนที่พูดเขายังคงมีท่าทีไม่สบอารมณ์สายตายังคงมองไปดูไอ้คนที่มันสำออยอยู่ที่จริงจิรายุไม่ได้สำออยหรอกใครเจอเข้าไปก็ต้องจุกกันบ้างแหละ"จิเธอเป็นอะไรไหม" พอนึกได้ว่าลืมเพื่อนแพรไหมกำลังจะหันกลับไปถามแต่ถูกมือหนาโอบเข้ามาก่อนจะ

  • hot love พิษรักเพลิงอัคคี   บทที่ 136

    Hot love พิษรักรังสิมันต์ บทที่ 136เพราะแบบนี้แหละเขาถึงยังไม่บอกเรื่องการประเมิน กลัวว่าเธอจะไม่สบายใจ เพราะผลการประเมินคะแนนของเธอได้มากที่สุดและเรื่องนี้อาจารย์ก็ปล่อยไปไม่ได้ เพราะนักศึกษาข้องใจกับการให้คะแนน แถมคนที่ให้คะแนนก็เป็นคนรักของคนที่ได้คะแนนสูงสุดด้วยทางอาจารย์เลยต้องโทรติดต่อกลับไปที่โรงพยาบาล ว่าพอจะให้เหตุผลเรื่องการให้คะแนนได้ไหม หรือถ้าให้เหตุผลไม่ได้ก็จะขอให้ทางโรงพยาบาลแก้คะแนนตามความเหมาะสม ไม่อยากให้มีผลกระทบต่อการฝึกงานของนักศึกษาเลยแต่พออาจารย์ได้รับรู้ถึงเหตุผลนั้นแล้ว รวมถึงคลิปที่ทางคุณหมอรังสิมันต์เตรียมไว้ให้ ก็ได้นำหลักฐานนั้นเข้ามาแจ้งกับนักศึกษาที่รังสิมันต์ไม่บอกเหตุผลตั้งแต่แรกเพราะเขาอยากกลั่นกรองคนในชีวิตของเธอด้วย ถ้าทุกคนยอมรับโดยไม่มีข้อกังขานั่นหมายถึงเพื่อนแท้เพื่อนแท้จะไม่แอบแทงข้างหลังกัน และเพื่อนแท้ก็ต้องมองเห็นว่าเธอช่วยเพื่อนมากแค่ไหน แต่คนที่กล้ามีข้อสงสัยนั่นหมายถึงเห็นแก่ตัวมากหวังแต่ได้อยู่ฝ่ายเดียวหลังจากที่อาจารย์นำหลักฐานการให้คะแนนเข้ามาบอกนักศึกษาที่สงสัยเสร็จแล้วทุกคนก็เงียบ เพราะมันก็เป็นจริง แบบที่คุณหมอให้เหตุผลมาว่า

  • hot love พิษรักเพลิงอัคคี   บทที่ 135

    Hot love พิษรักรังสิมันต์ บทที่ 135เช้าของวันต่อมา.. รังสิมันต์ไม่ได้บอกเธอหรอกว่าผลการประเมินของเธอได้เท่าไร แต่เขาก็ได้จนเสร็จเพราะถึงแม้เธอจะไม่ทำต่อเขาก็ทำเองได้ ..ที่ไม่บอกกลัวเธอจะคิดมากและแพรไหมก็เข้าใจ ในเมื่อเขาบอกไม่ได้ก็ไม่เป็นไรเพราะถึงยังไงเดี๋ยวก็คงไปรู้ที่มหาวิทยาลัยเองมาถึงโรงพยาบาลนักศึกษาฝึกงานก็ถูกเรียกตัวให้มาพูดคุยกัน เพราะพรุ่งนี้แล้วที่ทุกคนต้องเดินทางกลับ"สวัสดีครับ ผมหวังเป็นอย่างยิ่งว่าการฝึกงานนี้จะช่วยให้นักศึกษาทุกท่านได้เรียนรู้การใช้ชีวิตนอกรั้วมหาวิทยาลัย""นอกจากจะหล่อแล้วแถมคำพูดคำจายังกินใจอีก""อย่าปลื้มมากนั่นผัวเพื่อน""เราก็มาฝึกงานที่นี่เป็นเดือนๆ ทำไมไม่เจอเหมือนยัยแพรเลย""แกได้ยินสุภาษิตไหมที่ว่าแข่งเรือแข่งพายแข่งได้ แต่มาแข่งบุญวาสนามันแข่งกันไม่ได้หรอกนะ""ถ้านักศึกษาเรียนจบแล้วใครต้องการอยากมาสายอาชีพนี้ โรงพยาบาลแห่งนี้ยินดีต้อนรับนะครับ""จริงหรือคะคุณหมอ ดีจังเลยค่ะ""ผลการประเมินผมได้ส่งอีเมลไปทางมหาวิทยาลัยให้แล้วนะครับ"นักศึกษาทุกคนต่างก็กล่าวคำขอบคุณก่อนจะแยกย้ายไปแผนกที่รับผิดชอบ ส่วนมากวันนี้เป็นวันร่ำลาพี่ๆ ที่ช่วยกันฝึกสอน

  • hot love พิษรักเพลิงอัคคี   บทที่ 38

    หลังจากจดทะเบียนสมรสทั้งสองก็ตรงกลับมาที่โรงแรมแต่กว่าจะมาถึงก็ 15:00 น เข้าไปแล้ว"อัค.." แม่เห็นลูกชายเดินเข้ามาเลยเรียกว่าจะถามเรื่องงาน แต่ห่างกันไม่กี่วินาทีก็มีผู้หญิงเดินตามหลังเข้ามาด้วย"แม่ครับ" เขาได้ยินเสียงแม่เลยหันไปมองก็เห็นว่าแม่กำลังยืนคุยอยู่กับลูกค้าที่เขารับผิดชอบอยู่"สวัสดีค่ะ

  • hot love พิษรักเพลิงอัคคี   บทที่ 13

    "คุณทำอะไร!" หญิงสาวที่กำลังจะเอื้อมไปตักอาหารถึงกับทำที่ตักหลุดมือ"ก็จะช่วยคุณไง"อึก! จังหวะนั้นข้าวปุ้นไม่รีรอแล้ว เธอแทงศอกกลับหลังจนกระแทกเข้ากับลำตัวของคนที่ยืนเบียดอยู่ถึงแม้ว่าจะจุกแต่อัคคีก็กัดฟันทำสีหน้าให้เป็นปกติแล้วขยับออกมา"มีอะไรกันหรือเปล่า" หลังจากที่ทักทายเพื่อนฝูงเสร็จแล้วตะวั

  • hot love พิษรักเพลิงอัคคี   บทที่ 12

    "คุณแม่คะ" ซัมเมอร์ที่ยืนรออยู่หน้างานเห็นหญิงวัยกลางคนเดินเข้ามาก็จำได้ในทันที ถึงแม้ท่านจะไปใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศแต่ก่อนหน้าเธอก็เคยไปมาหาสู่"หนูซัม""ดีใจจังเลยค่ะที่คุณแม่กลับมาสักที ถ้าไม่กลับมาซัมจะบินไปหาแล้วนะคะเนี่ย" ขณะที่ควงแขนของท่านอยู่ซัมเมอร์ก็มองไปดูผู้หญิงที่เดินเข้ามากับท่าน "ผู

  • hot love พิษรักเพลิงอัคคี   บทที่ 11

    "หนูยังไม่ตอบตอนนี้ก็ได้ ฉันแค่พอใจในตัวหนู เดี๋ยวมีโอกาสฉันจะแนะนำลูกชายให้รู้จัก""เอ่อ..ค่ะ" ตกใจหมดเลยอยู่ดีๆ ก็แนะนำลูกชายให้เรามัวแต่คุยกับท่านพอหันออกไปมองดูวิวแม่น้ำเจ้าพระยาก็ทำให้ข้าวปุ้นถึงกับตกตะลึงในความงาม"สวยใช่ไหมล่ะ ฉันไม่ได้มาล่องเรือแบบนี้นานแล้วล่ะ ก่อนสามีจะป่วยเลยมั้ง"ท่าน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status