3 คืนแซบ

เหตุการณ์ก่อนหน้านั้น

        ณ ตั้งใจยิ้ม ร้านอาหารที่มีดนตรีสด ห่างจากที่พักซึ่งมาออกค่ายอาศัยของชมรมบ้านพี่เฮือนน้อง ราวๆ ห้ากิโลเมตร การมาครั้งนี้ ประกอบด้วยหนึ่งชมรมใหญ่ กับคณะวิศวกรรมโยธา ดังนั้นจึงมีนักศึกษาร่วมห้าสิบชีวิตเลยทีเดียว แบ่งกลุ่มทำงานหลากหลายทั้งก่อสร้างห้องน้ำ ห้องสมุด อาคารเรียน รวมถึงมีบางคนใช้ความรู้ ความสามารถในการสอนหนังสือเด็กๆ ด้วย นอกจากนั้นบางส่วนถูกแบ่งไปเตรียมช่วยงานแฟร์ของมหาวิทยาลัยทางภาคอิสานซึ่งจะจัดขึ้นในปลายสัปดาห์หน้า

        และนั่นคือสิ่งดีๆ ที่จะเกิดขึ้น แต่พอมาถึงพื้นที่การทำงานจริง เขมชาดากับเครียดอยู่สักหน่อย เธอพึ่งมารู้ภายหลังว่า ตั้งแต่งานรับน้อง มีรุ่นพี่และเพื่อนบางคนใช้กิจกรรมเหล่านี้ เพื่อการปลดปล่อยเรื่องเซ็กส์แบบสุดเหวี่ยง ทั้งแบบเดี่ยว จับกลุ่มสวิงกิ้ง พูดไปก็อายปาก แต่มันคือกิจกรรมวันไนท์สแตนท์แบบนอกสถานที่โดยไร้พันธะ พอจบการรับน้อง ทุกอย่างจึงเข้าสู่โหมดการศึกษา ทำเหมือนว่าไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น

        ทว่าสำหรับเขมชาดา แม้จะไม่ถือเรื่องบนเตียง แต่ถ้าหากต้องเสียตัวให้ใครสักคน ต้องเป็นผู้ชายที่เธอเลือกด้วยตัวเอง

        แต่เชี่ย อีผี ผู้ชายคนนั้น จู่ๆ โผล่มาเสนอตัว แล้วไม่ใช่แค่อยากจูบ แต่ดันทะลึ่งจะจุ๊บทั้งปากบน และเนียนๆ ไล้ลิ้นดูด แล้วขบเม้มน้องจิ๋มข้างล่างด้วย เขาคิดว่าเธอง่าย ทั้งที่เธอปฏิเสธเสียงแข็ง แต่เขายังหว่านล้อมสารพัด เขมชาดาเลยเหลืออด งานนี้ไม่ต้องเคารพกันแล้ว และเธอต้องมีตัวช่วย หาไม้กันหมาโตๆ สักอันไว้ฟาดไอ้หื่น เพื่อไม่ให้เข้าใกล้เธออีก

        และนี่คืออีกหนึ่งตัวอย่างของ คนเฮงซวย...ซึ่งทำให้เธอไม่อยากไปเข้ากิจกรรมใดๆ เรียกได้ว่าเลี่ยงหลบมาตลอดนั่นแหละ รวมถึงก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้อยู่ในหอพักในฯ ด้วยอย่างที่รู้ๆ กันว่าเจ้าที่แรง รุ่นพี่มักคอยจับผิดรุ่นน้อง เขมชาดาอยากตั้งเป้าหมายแค่เรียนให้ดี กระนั้น หากไม่วายที่จะต้องมาเผชิญปัญหาที่แสนห่วยแตก มันเริ่มตั้งแต่เธอทำเพจช่วยเหลือเด็กๆ ที่ต้องการห้องสมุด และสนามเด็กเล่น หรือห้องน้ำ เธอเป็นสมาชิกในชมรมบ้านพี่เฮือนน้อง ดังนั้นหากเธอจะไม่ร่วมออกค่ายอาสา คงเป็นตราบาปไปจนจบการศึกษา และถูกเพื่อน รุ่นพี่ ทั้งอาจารย์มองด้วยสายตาตำหนิ

        แน่นอนเขมชาดาคือแกะดำในชั้นปีหนึ่ง หลายหนถูกเพื่อนๆ บูลลี่ โดยเฉพาะกลุ่มของอิงดาว ดารัณ ทั้งสองเรียนคณะวิศวกรรม เช่นเดียวกับเธอ และยังอยู่ในชมรมค่ายอาสาด้วย

        วกกลับมาใน เหตุการณ์ในร้านอาหารแนวไทยอิสานอินเตอร์ พอเธอขอตัวมาห้องน้ำ รุ่นพี่คนนั้นก็ตามมาตอแย เขาฉุดเธอไปคุยบริเวณที่จอดรถ แน่นอนมันโคตรไม่ได้เรื่องอะไรเลย ฝ่ายเขาหน้าหม้อ หูดำ เป้ากางเกงตั้งโด่ชี้หน้าเขมชาดา และนั่นทำให้เธอหน้าอกผลักอีกฝ่ายออกไปให้ไกล และอยากวิ่งสับตีนแตก หาทางหลบหน้ารุ่นพี่คนดังกล่าว

        หมอนั่นอยู่ปีสอง ไม่ใช่พี่รหัสเธอ และจำได้ว่าชอบตื้อสาวๆ หลายคนทั้งมีพฤติกรรมน่าสงสัย เธอเคยเห็นเขาควงอิงดาวไปไหนมาไหนด้วยกัน ที่ผ่านมาชัยชนะอยากทำตัวเนียนๆ ทำหน้าที่พี่รหัสของเขมชาดา เมื่อถูกเธอปฏิเสธ เขาจึงพูดง่ายๆ ว่า มาเป็นแฟนกันเถอ

        เมื่อเขมชาดาไม่สนใจเขา ทั้งยังปากแจ๋วใส่หลายหน จากรักชอบ สนใจ ชัยชนะก็เริ่มหมายหัวเธอ ใช้วิธีต่างๆ นานาเพื่อให้ได้เข้าใกล้ ทว่ามือ เท้าของเธอยังดี จึงตอบเขารุนแรงเสมอ ด้วยเหตุนี้ เขมชาดาจึงมีศัตรูเพียบ

        “ยังไงน้องปีหนึ่งก็ต้องมีใครสักคนคอยแนะนำและปกป้องรูไหม น้องเขียนแบบ” ชัยชนะเรียกเธอราวกับสนิทสนม

        “พี่วิน...”

        ชื่อจริงชัยชนะ ชื่อเล่นยังวินอีก เฮ้อ พ่อแม่ นี่ก็ช่างตั้งใจ สรรหาเนอะ ไม่รู้เลยหรือไงว่าลูกตัวเองพอโตขึ้นจะ นิสัยสวนทางชื่อแซ่เหลือเกิน หน้าตาเขาตี๋ๆ ขาว ก็หล่อดี ทว่าสำหรับเธอเรียกไอ้ตี๋หิด ก็คงไม่ปีนเกลียวเกินไปหรอกนะ

        “ครับน้องเขียนแบบคนสวย สรุป... อยากไปต่อกับพี่แล้วใช่ไหม”

        “ไม่ค่ะ จะกลับที่พัก อยากนอนมาก และเขียนมีงานต้องทำ เขียนไม่ได้อยู่ว่างๆ เหมือนคนอื่นที่พี่ตั้งใจหลอกฟัน”

และนอกจากทำเพจ เธอยังมีช่องขายสินค้าตกแต่งบ้านแบบออนไลน์ด้วย นี่คืองานที่ทำตั้งแต่ช่วงปิดเทอมตอนมัธยมปลาย ทำให้มีเงินใช้ไม่ต้องลำบากผู้ปกครองจนเกินไป อีกอย่างทางบ้านช่วงนี้ เข้าขั้นชักหน้าไม่ถึงหลังสักเท่าไหร่ เขมชาดาจึงต้องพึ่งลำแข้งตนเอง

        “ยังไง ก็ควรเข้ากิจกรรมใจจบนะครับ ถ้าดื้อมากๆ พี่วินก็ต้องดูแลให้พิเศษยิ่งขึ้น”

        กิจกรรมบ้าบ้ออะไร นี่เป็นการสังสรรค์ ในช่วงหยุดพักงาน ก่อนจะทำส่วนหลังคาห้องสมุด จากนั้นก็เหลืองานตบแต่งภายใน รวมถึงการสร้างห้องน้ำอีกสองห้อง...