4

Pagpasok ko sa school, nagmadali akong pumasok sa room. Sinadya ko.

Para maiwasan ko si Alex.

Pero parang tadhana.

Pagpasok ko sa gate, nandun siya.

Nakatayo. Nakatingin sakin.

Si *Alex*.

3 years.

Pero parang kahapon lang.

"Leah," tawag niya.

Napatigil ako.

Tumibok puso ko. Lakas.

"5 minutes lang," sabi niya. Lumapit siya. "Usap tayo."

Umiling ako. "Busy ako."

"Please," sabi niya. Boses niya... pamilyar pa rin. "Isang tanong lang."

Hindi ako nakasagot.

"Kung hindi mo ko kilala," sabi niya. "Bakit 'my first love' ka sa phone ko?"

Napalunok ako.

Ano isasagot ko?

*THE INTERRUPTION*

Bago ako makasagot...

"Alex!"

Isang boses. Matinis. Pamilyar.

Si *Yuna*.

Tumakbo siya papunta samin. Hiningal. Parang kaka habol lang.

Hinawakan niya agad braso ni Alex. Mahigpit.

"Kanina pa kita hinahanap," sabi niya. Tumingin siya sakin. Tapos ngumiti. Yung peking ngiti.

"Oh, si Leah. Hello."

Hindi ako sumagot.

"Anong ginagawa mo dito?" tanong ni Yuna kay Alex. Pero nakatingin sakin.

"Wala," sabi ni Alex. Medyo naiilang. "Nag-uusap lang kami."

"Nag-uusap?" tinaas ni Yuna kilay. "Tungkol saan?"

Tumahimik si Alex.

Doon na umarte si Yuna.

"Alex naman," sabi niya. Biglang maluha-luha. "Alam mo namang bawal na tayo mag-usap sa ibang babae diba? Nasabi ko na sayo yan."

"Bawal?" kunot noo si Alex. "Hindi naman tayo-"

"Shhh," putol ni Yuna. Hinawakan niya mukha ni Alex. "Alam ko natatakot ka pa. Kasi bago pa lang tayo. Pero trust me okay? Wag mo ko iiwan."

Napayuko ako.

Kawawa? Oo.

Masasaktan? Oo.

Pero hindi ako iiyak dito.

"Congrats," sabi ko. Mahina pero narinig nila. "Bagay kayo."

Tinalikuran ko na sila.

"Leah wait-" tawag ni Alex.

Hindi ako lumingon.

Buong araw, tahimik ako.

Sa klase. Sa lunch. Sa uwian.

Pag-uwi ko, nandun si Kuya Warren. Naghihintay.

May dala na namang pagkain.

"Anong nangyari?" tanong niya pag nakita mukha ko.

Umiling ako. "Wala. Pagod lang."

Umupo ako sa sofa.

Kinuha ko phone ko.

1 New Message.

Alex: `Pasensya na kanina. Hindi ko alam bakit ganun si Yuna.`

Alex: `Totoo bang magkakilala lang tayo dati?`

Alex: `Kasi pag nakikita kita, sumasakit dibdib ko.`

Hindi ako nag-reply.

Alex: `Leah?`

Ibinaba ko phone.

"Kuya," sabi ko.

"Oo?"

"Hindi ba talaga ako karapat-dapat mahalin?"

Napalapit si Kuya Warren. Niyakap niya ko.

"Tanga," sabi niya. "Ikaw yung pinaka karapat-dapat.

Yung mga hindi nakakakita ng halaga mo? Sila yung talo. Hindi ikaw."

Umiyak ako. Sa dibdib ni Kuya Warren.

Yung iyak na pagod na.

"Kung gusto mo kalimutan siya," bulong ni Kuya. "Kalimutan natin. Sama-sama."

Tumango ako.

Pero sa isip ko...

5 minutes lang. Yun lang hiningi niya.

Pero pati yun, kinuha ni Yuna sakin.

Mamaya, nag-message si Yuna.

Hindi ko kilala number niya. Pero alam ko siya.

Yuna: `Layuan mo na si Alex. Samin na siya.`

Yuna: `Kahit ano pa nakaraan niyo, wala na yun. Amnesia na siya.`

Yuna: `Kaya wag ka na umasa.`

Tiningnan ko lang.

Tapos dinelete ko.

Kasi tama siya.

Amnesia na si Alex.

At ako? Ako yung naiwan.

Gotcha Mets 😭😭 Gagawin nating masakit pero may pag-asa pa!

Eto na *CHAPTER 5: ANG AKSIDENTE*

∼1800 words

---

*CHAPTER 5: ANG AKSIDENTE*

*PART 1: REALIZATION NI LEAH*

Gabi. Kwarto ko.

Hindi ako makatulog.

Binasa ko ulit lahat ng messages ko kay Alex. Yung 3 years worth.

"Bumangon ka na Alex. Kumain ka na."

"Miss na miss na kita."

"Bakit hindi mo ko maalala? Ano bang kulang sakin?"

Tanong ko sa sarili ko habang umiiyak:

*Mahal ko pa ba talaga siya?*

*O mahal ko lang yung alaala niya?*

3 years akong naghintay. 3 years akong umasa.

Pero bakit? Dahil mahal ko pa siya?

O dahil takot ako na tanggapin na wala na talaga?

"Leah," bulong ko. "Ano bang gusto mo talaga?"

Sagot ng utak ko: `Gusto kong maalala niya ko.`

Sagot ng puso ko: `Gusto ko lang... hindi na sumakit.`

Siguro hindi ko na siya mahal.

Siguro mahal ko na lang yung version niya naaalala ko.

Yung Alex na nangako. Yung Alex na "ikaw lang".

Pero kung hindi ko na siya mahal...

Bakit tuwing nakikita ko siya, sumasakit pa rin dibdib ko?

Napagod ako sa pag-iisip.

Natulog akong umiiyak.

Kinabukasan. School.

Lumapit ulit si Alex.

"Leah," sabi niya. Seryoso. "Kausapin mo ko. Please. 5 minutes. Pangako."

Tumingin ako sa paligid. Walang Yuna.

Huminga ako ng malalim.

"Sige," sabi ko. "5 minutes."

Naglakad kami papunta sa likod ng gym. Tahimik.

Ako yung unang nagsalita.

"Bakit mo ko hinahanap?" tanong ko. Matigas. "Hindi mo naman ako kilala diba?"

"Yan nga," sabi niya. Huminto siya. "Hindi kita maalala. Pero pag nakikita kita, may kumikirot dito," tinuro niya dibdib niya. "Bakit?"

Napayuko ako. "Ewan ko."

"Yuna says wala tayong nakaraan," sabi niya. "Pero bakit 'my first love' ka sa phone ko? Bakit pag sinasabi mong pangalan mo, Leah... parang pamilyar?"

Tumingin ako sa mata niya.

"Siguro kasi," sabi ko. "Minsan, kahit makalimutan mo yung tao... hindi mo makakalimutan yung naramdaman mo para sa kanya."

Natigilan si Alex.

"Anong ibig mong sabihin?"

"Walang ibig sabihin," umiiling ako. "Basta. Kalimutan mo na ko."

Tatalikod na sana ako nung biglang...

"Truck!" sigaw ni Alex.

Isang delivery truck. Mabilis. Nawalan ng preno.

Papalapit sakin.

Hindi ako nakagalaw. Napatulala ako. Parang nag slow motion Ang buong paligid ko.

Pero biglang hinila ako ni Alex.

Mahigpit.

Bumagsak kami sa gilid. Gumulong.

Yung truck dumaan lang ng ilang inches sa paa ko.

"Leah! Okay ka lang?!" hingal na hingal si Alex. Niyakap niya ko. Chinicheck buong katawan ko. "Nasaktan ka ba? Dumugo ka ba?"

Umiling ako. Nanginginig. "H-hindi."

Tumingin siya sakin. Huminga siya ng malalim. Tapos biglang niyakap niya ko ulit. Mahigpit. Yung yakap na matagal ko ng Hindi naramdaman Ngayon naramdaman ko ulit, yong pakiramdam na safe ako na komportable ako Ngayon naramdaman ko ulit.

"Hindi ko alam kung bakit," bulong niya sa tenga ko. "Pero nung nakita kong madadaganan ka, hindi ako nag-isip. Iniligtas lang kita."

Hindi ko alam sasabihin.

"Alex," sabi ko. "Bakit?"

"Hindi ko alam," sabi niya. "Basta hindi kita kayang pabayaan."

Tahimik kami.

Yung puso ko... kumakabog.

Pero iba na. Hindi na sa sakit.

Sa gulat. Sa takot. Sa... ano ba to?

Kinagabihan.

Nasa hospital waiting area ako.

Pinacheck up ako ni Kuya Warren kahit wala namang tama. "Para sure lang," sabi niya.

-uwi, nag-message si Alex.

Alex: `Leah. Okay ka ba? Natatakot ako kanina.`

Alex: `Hindi ko alam bakit ko ginawa yun. Pero gagawin ko ulit.`

Hindi ako nag-reply.

Pero sa unang beses sa loob ng 3 years...

hindi na sakit yung naramdaman ko.

Takot.

Takot na baka may dahilan pa para umasa.

---

Kinabukasan pumasok ako ng maaga dahil gusto Kong makakwentuhan Sila Mika.

Pagpasok ko sa school, iba yung ingay.

Mas maingay sa normal.

"Babae sa unahan, tabi!"

"Uy sino yan?!"

"Ang gwapo!!!"

Nagkagulo yung hallway.

Mga babae nagtutulakan. Mga lalaki napapatingin din.

"Ano meron?" tanong ko kay *Mika*.

"May bagong transfer!" bulong niya. Namumula. "Grabe , model vibes. 6'1. Naka-white shirt. Tapos yung jawline... ay nako Leah tingin ka!"

Umiling ako. "Pagod na ko sa gulo."

Umupo na lang ako sa tabi ng bintana. Sa likod ko si *Alex*. Tapos katabi niya si yuna. Tahimik siya. Nagce-cellphone.

Ilang minuto lang, may anunsyo..

"Good morning everyone. We have a new student. Please welcome, *Vinz Castillo* from Manila."

Pagpasok niya sa room namin...

Tahimik.

Tapos sabay-sabay na "wooooah".

Tumingin ako.

Tangkad. Matangkad.

White shirt, maong, white sneakers.

Buhok na hindi sinuklay pero bagay.

Yung mukha... parang galing sa kdrama.

Tumayo teacher. "Vinz, dito ka muna sa tabi ni Mika. Wala pang upuan."

Umupo si Vinz. Sa harap ko lang.

Sigawan mga babae. Si *Yuna* nakaupo sa tabi ni Alex. Hinawakan niya braso ni Alex.

Ako? Nagbaba lang ng tingin. Nagpatuloy sa pagbabasa.

Si Mika, kinikilig sa tabi ni Vinz. "Hi," bulong niya.

Ngumiti lang si Vinz. Tapos napatingin sakin.

Nagtagpo mata namin.

Ngumiti siya sakin. Konti.

Hindi ko ginantihan.

Pero sa likod ko may naramdaman akong parang may tumutulak sa upuan ko Hindi ko na nilingon dahil alam Kong si Alex Ang sana likuran ko.

Si Vinz Naman, Maya Maya tumitingin Sakin tapos biglang magpakyut. Ano ba ito parang aso. Natawa ako sa iniisip ko.

Di nagtagal pumasok na Ang prof namin at nag discuss na.

Recess.

Nakaupo ako mag-isa sa bench sa garden.

Kumakain ng tinapay na binigay ni Kuya Warren. Dahil Wala si Mika may ginawa pa.

May umupo sa tabi ko. May distansya.

"Hi," sabi niya.

Si Vinz.

Tumingin ako. "Hi."

"Ikaw lang," sabi niya. "Ikaw lang yung hindi sumigaw kanina."

Napahinto ako sa pagnguya. "Ha?"

"Lahat sila," sabi niya. Turo niya sa paligid. "Lahat sila nagkakagulo. Nagpipicture. Naghihingi ng I*. Ikaw lang yung... normal. Nagbabasa ka lang."

Ngumiti siya.

"Ikaw si Leah diba?" tanong niya.

Tumango ako. "Oo. Ikaw si Vinz."

"Buti alam mo pangalan ko," sabi niya. Inabot niya sakin tubig. "Dalhin mo. Mainit."

"Hindi ko kailangan," sabi ko. Pero kinuha ko pa rin. "Salamat."

Tumahimik kami.

"Ang tahimik mo," sabi niya. "Gusto ko yan."

Napaubo ako sa tubig. "Ano?"

"Wala," ngiti niya. "Sanay kasi ako na lahat ng babae, pag nakita ko, magkakandarapa. Ikaw hindi. Kaya... interesting ka."

Hindi ko alam sasagutin ko.

Pero mula sa malayo...

Naramdaman ko may nakatingin.

Paglingon ko, nasa bintana ng classroom si *Alex*.

Nakatayo. Nakatingin samin ni Vinz.

Nakunot noo siya.

Parang... nainis?

Tapos biglang tumalikod.

"Kilala mo yung lalaki na yun?" tanong ni Vinz. Napansin niya rin.

Umiling ako. "Hindi."

Pero nagsinungaling ako.

Pagbalik namin sa room, iba na pakiramdam.

Umupo si Vinz sa tabi ni Mika.

Umupo ako sa tabi ni Mika din. Sa pagitan namin si Mika.

Math class.

"Lea, paano to?" bulong ni Vinz. Inabot niya sakin papel. "Turuan mo ko."

Tinulungan ko siya. Mahina lang boses namin.

Pero mula sa likod...

Narinig ko upuan na gumalaw.

Paglingon ko, si Alex.

Tumayo. Lumabas.

Hindi man lang nagpaalam kay teacher.

Nagkatinginan kami ni Mika. Nakangiti siya.

Parang sinasabi: `Kita mo? Nagseselos yan.`

Pagbalik ni Alex, wala na siyang imik.

Buong klase, nakasubsob lang sa notebook.

Pero ramdam ko.

May kakaiba.

Kinagabihan.

Nag-message si Vinz.

Vinz: `Lea. Nakauwi ka na ba ng safe?`

Vinz: `Yung tubig ha. Uminom ka.`

Vinz: `Bukas, pwede bang itour mo ako sa school? Para masanay ako.`

Hindi ako nag-reply.

Pero 10 minutes later...

Alex: `Bakit mo kausap yung bagong transfer?`

Napatigil ako.

Hindi ako nag-reply.

Pag-uwi.

"Kuya," tawag ko.

"Oo?"

"Paano kung... may biglang dumating sa buhay mo. Bagong tao. Mabait. Gwapo. Tapos... pinapansin ka. Tapos yung tao na matagal mo ng kilala, biglang naiinis?"

Napatingin si Kuya Warren sakin. "Bakit? May nanliligaw?"

"Hindi!" mabilis na sabi ko. "Nagtatanong lang."

Umupo si Kuya. "Lea, normal lang yun. Nagseselos siguro."

"Nagseselos?" ulit ko. "Pero hindi naman kami."

"Eh bakit siya naiinis?" tanong ni Kuya. "Isip-isip mo yan."

Hindi ako sumagot.

Kasi hindi ko rin alam.

Bakit ko Naman iisipin na magseselos si Alex eh Hindi Naman Siya nakaalala.

Hindi ko nalang pinansin at ginawa ko nalang yong homework ko.

Kinabukasan.

Pagpasok ko, may nakadikit sa locker ko.

Note.

`Lea -

Wala lang. Gusto ko lang sabihin na ang ganda ng smile mo kahapon nung tumawa ka sa joke ni sir.

Ingat ka today. -V`

Napahawak ako sa note.

Paglingon ko, nandun si Vinz. Malayo. Ngumiti lang.

Tapos biglang may humila sa braso ko.

Si Yuna.

"Anong meron kayo ni Vinz?!" galit siya. "Kanina ka pa niya tinititigan!"

"Wala," sabi ko. "Kaibigan lang."

"Kaibigan?!" sigaw niya. "Lahat ng babae dito gusto siya! Tapos ikaw lang yung hindi nagkakandarapa kaya siya yung nahuhumaling sayo no?!"

Napayuko ako.

Tama siya.

Ako lang yung hindi nagka-interest.

Kaya siguro ako yung nagustuhan.

"Kung ganun," sabi ko. "Sabihin mo sa kanya. Hindi sakin."

Tinalikuran ko si Yuna.

Pero pagtalikod ko, nandun si Alex.

Narinig niya lahat.

Lumapit siya sakin.

"Leah," sabi niya. Boses niya mababa. Galit? "Bakit mo siya pinapansin?"

"Ha?" gulat ako. "Wala naman akong ginagawa."

"Hindi," sabi niya. Napahilamos siya sa mukha. "Hindi ko alam. Basta... naiinis ako nung nakita kitang kausap siya."

"Alex," sabi ko. "Bakit?"

"Hindi ko alam!" sigaw niya. Pero mahina. "Basta naiinis ako. Okay?!"

Tapos umalis siya.

Naiwan akong tulala.

Lumapit si Vinz. "Lea? Okay ka lang?"

Tumango ako. Pero hindi.

Kasi sa unang beses...

nagalit si Alex para sakin.

Kahit hindi niya ko maalala.

"Lea," ngiti niya. "Yung sabi ko kahapon. Yung tour. Free ka ba ngayon after class?"

Tumingin ako kay Mika. Nginisihan ako.

Tumingin ako kay Alex. Nakatitig siya sakin. Walang imik.

Si Yuna, nakahawak kay Alex.

"Hindi ko alam," sabi ko.

"30 minutes lang," sabi ni Vinz. "Para lang masanay ako. Pangako, hindi kita gugutumin."

Napabuntong hininga ako. "Sige. 30 minutes."

"Yes!" sabi ni Vinz. "Thank you, Lea."

Si Alex, biglang nagsulat sa notebook. Diin na diin yung ballpen.

Tapos narinig ko sa likod si yuna maraming sinasabi pero Hindi ko na pinansin Hanggang sa hapon na

3:00 PM. Wala ng klase.

"San tayo una?" tanong ni Vinz. Naka-backpack na siya.

"Sa library," sabi ko. "Tahimik dun."

Naglakad kami. Magkatabi. May distansya.

"Ang laki pala ng school niyo," sabi ni Vinz. "Sa Manila kasi, masikip."

"Oo," sabi ko. "Sanay ka na ba?"

"Sanay na," sabi niya. "Lalo na ngayon may tour guide ako."

Ngumiti siya.

Pagdating namin sa library, tahimik.

Umupo kami sa isang table sa dulo.

"Anong favorite subject mo?" tanong ni Vinz.

"Filipino," sabi ko. "Ikaw?"

"Math," sabi niya. "Pero kung ikaw magtuturo, magiging favorite ko na rin Filipino."

Natawa ako. Konti. "Corny."

"Pero totoo," sabi niya. Seryoso.

Tumahimik kami.

"Lea," sabi niya. "Bakit parang malungkot ka palagi?"

Napayuko ako. "Wala."

"Hindi ah," sabi niya. "Nakikita ko sa mata mo. May iniisip ka."

Hindi ako sumagot.

Paglabas namin ng library...

Nandun si *Alex*.

Nakatayo. Nakasandal sa pader.

Naka-cross arms. l

Napatigil ako.

"Alex?" tanong ko.

Tumingin siya sakin. Tapos kay Vinz.

"Ano ginagawa mo dito?" tanong ko.

"Wala," sabi niya. "Naglalakad lang."

Naglalakad? Sa library? 3PM?

"Ah," sabi ni Vinz. "Hi. Ikaw pala yung..."

"Alex," putol ni Alex.

Tumingin si Vinz sakin. "Classmate?"

Tumango ako.

"So tapos na tour?" tanong ni Alex. Boses niya malamig.

"Hindi pa," sabi ni Vinz. "Sa canteen pa kami."

"Hindi na kailangan," sabi ni Alex. "Ako na mag-tour."

"Ha?" sabay kaming sabi ni Vinz at ako.

"Ako na," sabi ni Alex. Lumapit siya. "Transfer ka diba? Dapat ako mag-guide sayo. Para... mas alam ko."

Napatingin ako kay Vinz. Naiilang.

Ngumiti si Vinz. "Sige. Kung okay lang kay Leah."

Tumingin si Alex sakin. "Okay lang ba, Leah?"

Yung pangalan ko. Mula sa kanya.

10 years.

Tumango ako. "Sige."

Canteen.

Umupo kaming tatlo.

Ako sa gitna. Si Alex sa kanan. Si Vinz sa kaliwa.

Sobrang awkward.

"So," sabi ni Vinz. "Ito yung canteen. Ang mura ng pagkain."

"Oo," sabi ni Alex. "Pero hindi masarap yung ulam tuwing Wednesday."

Nagkatinginan sila.

"Ah," sabi ni Vinz. "Thanks sa info."

Tahimik ulit.

"Lea," sabi ni Vinz. "Gusto mo juice?"

"Sige," sabi ko.

Tumayo si Vinz para bumili.

Pag-alis niya, biglang nagsalita si Alex.

"Bakit mo siya pinayagan?" bulong niya.

"Ha?"

"Bakit mo siya pinayagan mag-tour sayo?" sabi ni Alex. "Hindi mo naman siya kilala."

"Eh ikaw?" sabi ko. "Bakit ka sumunod?"

Tumahimik si Alex.

"Hindi ko alam," sabi niya. "Basta... ayoko."

"Ano ayaw mo?"

"Ayoko nakikita kitang kasama siya," sabi niya. Direcho. "Naiinis ako."

"Alex," sabi ko. "Wala kaming ano."

"Alam ko," sabi niya. "Pero naiinis pa rin ako. Hindi ko rin maintindihan bakit."

Hindi ko alam Ang naramdaman ko, Bigla akong napatitig Kay Alex, Ngayon ko lang ulit natitigan ng malapitan, may nagbago na sa kanya simula nong bata pa kami Hanggang Ngayon na college na kami.

Hindi ko Rin akalain na mas maging gwapo pa ito kaysa dati, aaminin ko mas gwapo si Alex kaysa Kay vinz biglang naputol Ang pag iisip ko nong biglang dumating si vinz.

Bumalik si Vinz. May dalang juice at tinapay.

"Inabot ko na sayo," sabi ni Vinz. Inabot sakin. "Para hindi ka na pumila."

"Salamat," sabi ko.

Si Alex, uminom lang ng tubig. Walang sinabi.

5:00 PM. Umuwi na kami.

Magkakasabay kami palabas.

"Kuya ko susundo sakin," sabi ko.

"Ah," sabi ni Vinz. "Sige. Ako na bahala sa bag mo."

"Hindi na," sabi ko.

"Leah," tawag ni Alex.

Lumingon ako.

"Hatid na kita," sabi niya.

"Hindi na kailangan," sabi ko. "Si Kuya Warren-"

"Ako na," putol niya. "Please."

Tumingin ako kay Vinz.

Ngumiti si Vinz. "Sige Lea. Bukas ulit. Salamat sa tour."

Tumango ako.

Sumakay kami sa motor ni Alex.

Tahimik buong byahe.

Pagbaba ko sa bahay namin.

"Alex," sabi ko.

"Oo?"

"Bakit?" tanong ko. "Bakit ka naiinis?"

Tumingin siya sakin. "Hindi ko alam. Pero pag nakikita kitang kasama siya... sumasakit dibdib ko."

Tapos umalis siya.

Naiwan ako sa gate.

Hawak yung juice galing kay Vinz.

At yung salita ni Alex sa isip ko.

`Sumasakit dibdib ko.`

Biglang tumunog Ang phone ko pagtingin ko may biglang nag friend request sa f* ko, pagtingin ko sa vinz lang pala kaya inaccept ko nalang.

Pag uwi ko wala si kuya sa Bahay.

"Ate saan si kuya?" agad Kong Tanong sa katulong namin sa bahay

"Ma'am Leah may importanteng pinuntahan Ang kuya mo, Mamaya pa Ang balik niya."

agad akong pumasok sa loob ng kwarto ko at nahiga, pakiramdam ko napagod ako.

Sabado Naman bukas saan kaya pwedeng pumunta.

Nagising ako kinabukasan 9am na.. napasarap Ang tulog ko, bumabab ako para mag almusal.

Pagbaba ko nakita ko si kuya nasa hapagkainan na. Tumingin ito Sakin at ngumiti

"Good morning, umupo kana mag almusal na tayo."

"Saan ka galing kahapon kuya?" Tanong ko ng naupo na ako dahil Hindi ko alam Kong anong Oras na sya dumating kagabi dahil nakatulog ako ng maaga.

"May inasekaso lang ako." Tumango nalang ako at kumain, pagkatapos Kumain tumunog Ang messenger ko.

Nag-message si Vinz.

Vinz: `Lea. Good morning.`

Vinz: `Free ka ba today?`

Vinz: `Pwede ba kitang yayain mamasyal? Sa mall lang. Para... makagala naman ako dito.`

Vinz: `Kuya mo pwede sumama if gusto mo. Para safe.`

Hindi ako nag-reply agad.

"Kuya," tawag ko kay Kuya Warren.

"Oh?"

"Yung bago sa school. Si Vinz. Niyaya ako... niyaya ako mamasyal."

Tumigil si Kuya sa pagseselpon. "Saan?"

"Sa mall lang daw. Sabi niya pwede ka sumama."

Umupo si Kuya. "Gusto mo ba?"

Umiling ako. "Hindi ko alam."

"Eh bakit ka nag-aalala?" sabi ni Kuya. "Sumama ka. 2 hours lang. Para naman makalabas ka."

Tumango ako.

Nag-reply ako kay Vinz: `Sige. 2PM. Si Kuya sasama.`

Vinz: `Yown! Thank you Lea! Sa entrance tayo kita ha.`

Pagkatapos ng usapan Wala naman akong ginawa, nag ayos nalang ako para makapunta na sa mall.

Nandun si Vinz. Naka-black shirt at maong.

May dalang iced coffee.

"Hi Kuya!" bati niya kay Kuya Warren. "Ako na bahala kay Lea today."

Ngumiti lang si Kuya. "2 hours lang ha."

Naglakad kami. Tatlo.

Ako sa gitna.

"Anong gusto mo gawin?" tanong ni Vinz.

"Wala," sabi ko. "Tingin-tingin lang."

"Sige," sabi niya. "Tingin-tingin. Tapos kain. Libre ko."

Pumunta kami sa bookstore.

Tumingin ako ng nobela.

"Mahilig ka pala magbasa," sabi ni Vinz. Kinuha niya yung libro. "Ito sayo."

"Hindi," sabi ko. "Wag."

"Regalo," sabi niya. "Para may mabasa ka pag nalulungkot ka."

Binayaran niya.

Paglabas namin ng bookstore...

Narinig ko boses.

"Alex, dito tayo sa shoes!"

Si *Yuna*.

At kasama niya... si *Alex*.

Napatigil ako.

Nagkatinginan kami ni Alex.

Gulat siya.

"Ano ginagawa mo dito?" tanong ni Yuna. Nakita niya si Vinz. "At kasama mo pa siya?"

"Nagmamall," sabi ko. Mahina.

"Date?" tanong ni Yuna. May ngisi.

"Hindi," sabi ni Vinz. "Kaibigan lang. Tour ko siya dito."

"Tour?" tawa ni Yuna. "Sabado? Kasama kuya niya? Ang sweet."

Tumingin ako kay Alex.

Nakatahimik siya. Nakatingin sa bag na hawak ni Vinz. Yung may logo ng bookstore.

"Uwi na tayo," sabi bigla ni Alex. Hinila niya si Yuna.

"Huy bitawan mo ko," sabi ni Yuna. "Kakababa lang natin."

"Uwi na," ulit ni Alex. Matigas.

Hinila niya si Yuna palabas.

Hindi man lang siya tumingin sakin ulit.

Tahimik kami ni Vinz.

"Okay ka lang?" tanong ni Vinz.

Tumango ako. "Oo."

Pero hindi.

1 hour lang kami. Tapos sabi ko kay Kuya Warren: "Uwi na tayo."

"Lea," sabi ni Vinz sa parking. "Pasensya na kung..."

"Hindi mo kasalanan," sabi ko. "Salamat sa libro."

Umalis kami.

Pag-uwi ko, nakaupo lang ako sa kwarto.

Nag-message si Mika.

Mika: `LEAH!!! NAKITA KO KAYO SA F*!!!`

Mika: `May nagpost. Ikaw, si Vinz, si Kuya mo, tapos si Alex at Yuna sa background!`

Mika: `Ang caption: "Plot twist: yung tahimik yung may kalandian" HAHAHA`

Dinelete ko agad yung app.

Kinagabihan.

Nag-message si Alex.

Alex: `Bakit ka pumayag?`

Hindi ako nag-reply.

Alex: `Leah sumagot ka.`

Alex: `Bakit mo siya kasama?`

Alex: `Bakit?`

Hindi pa rin ako nag-reply.

Pero umiyak ako.

Kasi pagod na ko.

11:00 PM.

Kumatok si Kuya Warren.

"Lea," sabi niya. Inabot niya phone niya. "Tingnan mo to."

Screenshot.

Galing kay Alex. Kay Kuya Warren sinend.

Alex: `Kuya, pasensya na.`

Alex: `Hindi ko alam bakit ako ganito.`

Alex: `Pero pag nakikita ko si Leah na masaya sa iba... hindi ko kaya.`

Alex: `Hindi ko siya maalala. Pero bakit ganito sakit?`

Napahawak ako sa bibig ko.

"Kuya," sabi ko. "Ano to?"

"Nagchat sakin si Alex," sabi ni Kuya. "Kanina lang. Pagkatapos niyo sa mall."

"Bakit?"

"Ewan," sabi ni Kuya. "Pero mukhang... may naramdaman siya."

Tumingin ako sa kisame.

Mahal ko pa ba siya?

O mahal ko na yung pag-aalala niya sakin?

Hindi ko na alam.