5

Lunes ulit.

Pagpasok ko, iba yung hangin.

Buong weekend tahimik si Alex.

Hindi nag-chat. Hindi nag-message kay Kuya.

Pag-upo ko, umupo si *Yuna* sa tabi niya.

Hinawakan niya kamay ni Alex.

Si *Vinz* naman, nasa harap ko. Lumingon sakin. Ngumiti.

Ngumiti rin ako. Konti.

Pero si Alex...

Wala. Walang tingin. Walang kibo.

"Lea," bulong ni Mika. "Okay ka lang?"

Tumango ako. "Oo."

Pero hindi.

Groupings sa Science.

"Group 1: Leah, Vinz, Mika, Alex, Yuna, drake at zian "

Habang gumagawa kami, lumapit si Vinz sakin.

"Lea, paano to?" Inabot niya sakin yung papel. Dikit balikat namin.

Tawa kami ng konti.

Tapos biglang...

BAGSAK.

Upuan.

Lumingon kaming lahat.

Si *Alex*. Tinayo niya yung upuan niya.

Galit.

"Teacher," sabi niya. Boses niya malamig. "Pwede ba lumipat ng group? Ayoko sa group na 'to."

Napatingin si teacher. "Bakit Alex?"

"Tingnan niyo po," turo niya sakin at kay Vinz. "Nagchichismisan lang sila. Hindi nagtatrabaho."

Hindi totoo.

Nagtatrabaho kami.

Pero tumayo si teacher. "Sige. Lipat ka sa kabilang group."

Pagdaan ni Alex sa harap ko...

Hindi siya tumingin.

Parang estranghero.

Parang yung Alex 3 years ago na sinabi Sakin Na 'sino ka?'

Uwian.

Hinarangan ko siya sa hallway.

"Alex," sabi ko.

Tumingin siya sakin. Walang emosyon.

"Anong kailangan mo?"

Yung boses niya.

Yung tono niya.

Bumalik.

"Nagalit ka?" tanong ko. "Dahil noong Sabado?"

"Anong Sabado?" sabi niya. Kunot noo. "Wala akong alam."

"Pumunta tayo sa mall," sabi ko. "Ikaw at si Yuna. Nakita mo ko kasama si Vinz."

"Ah," sabi niya. "Yun ba. Oo nakita ko."

"Tapos nag-chat ka pa kay Kuya Warren," sabi ko. "Sabi mo sumasakit dibdib mo."

Tumawa siya. Isang beses lang. Walang saya.

"Leah," sabi niya. "Hindi kita maalala. Hindi kita kilala.

Yung chat na yun? Siguro lasing lang ako. O nagbibiro lang."

Parang sinaksak ako.

"Ano?" bulong ko.

"Hindi kita kilala," ulit niya. Malakas. "Tigilan mo na ko. Nakakasawa ka na."

Tinalikuran niya ako. Ako pa yong nakakasawa? "Hindi Naman kita ginugulo ah." sabi ko pero hindi na Siya lumingon Sakin.

Si Yuna, dumaan. Ngumiti sakin.

`Sabi ko na sayo eh` yung tingin niya may pang aasar, Minsan napatanong ako, ano niya ba si yuna?

Pag-uwi ko, umiyak ako.

"Kuya," sabi ko. "Bumalik na naman siya."

"Sino?" tanong ni Kuya Warren.

"Si Alex," sabi ko. "Yung hindi ako kilala."

Niyakap ako ni Kuya. "Lea... matatag ka. Kaya mo yan."

Pero hindi ko kaya.

Kinagabihan.

Nag-message si Vinz.

Vinz: `Lea. Nakita ko nangyari kanina.`

Vinz: `Okay ka lang ba?`

Vinz: `Andito lang ako ha. Kahit kaibigan lang.`

Hindi ako nag-reply.

Nag-message si Alex.

Alex: `Wag mo na ko kausapin.`

Alex: `Wag mo na ko guluhin.`

Alex: `May girlfriend ako.`

Block.

Ibig Sabihin gf na niya si yuna, parang may karayum na tumusok sa dibdib ko. Ito na ba yon? Yong talagang kakalimutan na kita?

Kinabukasan.

Pumasok ako.

Nakaupo si Alex. Kasama si Yuna.

Tumatawa sila. Masaya Sila oo, pero ayaw Kong Makita.

Umupo ako. Mag-isa.

Lumapit si Vinz. "Lea..."

"Vinz," putol ko. "Pwede ba... maging kaibigan lang talaga tayo?"

Ngumiti siya. "Oo. Kaibigan lang."

Tumingin ako kay Alex.

Wala.

Kaya siguro...

Dapat na ko tumigil.

Dapat na ko mag-move on.

Kahit masakit.

Kahit 10 years ko siyang minahal. Tulad ng sinabi niyang ako yong first love niya at best friend forever kami.. Hanggang doon nalang siguro sa nakaraan.

*ALEX pov*

4:00 AM.

Gising na ko.

Panaginip nanaman.

Isang babae. Nakaupo sa bench. Umiiyak.

Hindi ko makita mukha niya. Pero pamilyar.

"Alex..." bulong niya.

Tapos nagising ako.

Pawis.

Dibdib ko masakit.

Bakit?

Tumingin ako sa phone. 3 missed calls kay *Yuna*.

1 message.

Yuna: `Good morning mahal. Kita tayo mamaya?`

Hindi ko siya girlfriend

Pero bakit niya ko tinatawag na mahal?

Hinayaan ko na.

Pagpasok ko, nandun na siya.

*Leah*.

Nakaupo sa tabi ng bintana. Tahimik. Nagbabasa.

Parang... sanay na ko makita siya dun.

Parang dati na.

Tapos dumating si *Vinz*.

"Lea," sabi niya. Ngumiti. "Good morning."

Ngumiti rin si Leah.

Doon na nagsimula.

Yung kirot sa dibdib ko.

Yung init sa ulo ko.

Bakit?

Hindi ko siya kilala.

3 years ago, hindi ko siya nakita.

3 years na simula nong naaksidente ako at alam Kong nakaalala ako dahil naalala ko Naman Sina mama.

Pero bawat araw na lumilipas parang mabigat, may kulang.

Pero bakit pag nakikita ko silang magkasama...

Gusto kong sumigaw.

"Dude," sabi ni *Drake*. "Okay ka lang? Kanina ka pa nakatingin dun."

"Wala," sabi ko. "Naiinis lang ako. Maingay."

Pagsisinungaling.

Recess.

"Alex, kain tayo," sabi ni Yuna. Hinawakan niya braso ko.

"Sige," sabi ko.

Umupo kami.

"Alam mo," sabi ni Yuna. "Ang pangit ng ugali ni Leah no? Ang landi. Kay Vinz tapos sayo dati."

"Anong dati?" tanong ko.

"Wala," sabi niya. "Chismis lang."

Tumawa siya. Sumandal sa balikat ko.

Dapat masaya ako.

Maganda si Yuna. Sikat. Lahat ng lalaki gusto siya.

At ako yung pinipili niya.

Pero bakit...

Wala akong maramdaman?

Paglingon ko, nasa labas si Leah.

Mag-isa. Kumakain ng tinapay.

Si Vinz, umupo sa tabi niya. May dalang tubig.

Sumikip dibdib ko.

"Uwi na tayo," sabi ko bigla kay Yuna.

"Ha? Kakababa lang natin," sabi ni Yuna.

"Uwi na," sabi ko. Tumayo na ko.

Galit siya sakin buong araw.

Kinagabihan.

Hindi ko alam bakit.

Pero nagchat ako kay Kuya Warren. Kuya ni Leah.

Ako: `Kuya, pasensya na.`

Ako: `Hindi ko alam bakit ako ganito.`

Ako: `Pero pag nakikita ko si Leah na masaya sa iba... hindi ko kaya.`

Ako: `Hindi ko siya maalala. Pero bakit ganito sakit?`

Seen.

Kinabahan ako.

Kinancel ko. Pero late na.

Nag-reply si Kuya: `Alex. Mag-usap tayo bukas.`

Hindi ako nakatulog.

Lunes.

Groupings.

Nakita ko sila ni Vinz. Magkatabi. Nagtatawanan.

Hindi ko kaya.

Tinayo ko upuan ko.

"Teacher," sigaw ko. "Lipat ako ng group!"

"Bakit?"

"Kasi nagchichismisan sila!" sigaw ko.

Pagsisinungaling ulit.

Paglabas, hinarangan ako ni Leah.

"Alex," sabi niya. Umiiyak. "Bakit?"

Tumingin ako sa mata niya.

Pamilyar.

Sobrang pamilyar.

Pero... wala.

Wala akong maalala.

"Nakakasawa ka na," sabi ko. Matigas. "Hindi kita kilala. Tigilan mo na ko."

Umiyak siya.

At umalis ako.

Pagtalikod ko...

Parang may bumagsak sa loob ko.

10:00 PM.

Nasa kwarto ako. Dilim.

Nag-iisip ako.

Bakit ako naiinis kay Leah?

Bakit ako sumasakit pag kasama niya si Vinz?

Bakit pag umiiyak siya... gusto kong yakapin siya?

Hindi ko siya kilala.

Sabi ko hindi ko siya kilala.

Pero bakit yung panaginip ko...

Babae sa bench. Umiiyak.

"Alex..."

Boses ni Leah yun.

Binuksan ko yung lumang album ko.

Grade 10.

Wala. Walang picture ni Leah.

Wala kaming picture.

Pero bakit...

Bakit may parte sakin na sumisigaw na `Kilala mo siya. Mahal mo siya.`

Hinampas ko yung pader.

"Wala!" sigaw ko. "Wala akong maalala!"

Kumatok si Mama. "Anak okay ka lang?"

"Oo," sabi ko. "Matutulog na ko."

Pero hindi ako natulog.

Buong gabi, iniisip ko siya.

*Leah*.

Pangalan na hindi ko maalala.

Pero pangalan na hindi ko makalimutan.

Bigla akong lumabas at tamang Tama nandon pa si mama sa kusina

"Ma." tawag ko, lumingon Siya at tumingin.

" Wala na ba akong ibang album simula nong elementary pa ako?" Tanong ko sa kanya

"Wala na." iwas tingin na sagot Sakin nito. Pero parang may tinatago Sakin si mama, kapag tinatanong ko Siya about Kay Leah palagi siyang umiiwas.

Bumalik ako sa loob ng kwarto at inisa isa ko Ang bawat album na naroon pero palaging may kulang Ang nandon parang yong ibang mga larawan ay kinuha.

Kinuha ko Ang phone ko, pumunta ako sa gallery ko, may Isang album akong nakita My best friend' Ang nakalagay pero Hindi ko mabuksan may password?

Hinagis ko Ang phone ko sa sobrang inis ko.

SINO KABA TALAGA LEAH SA BUHAY KO?

*Leah's pov*

5:30 AM.

Gising ako.

Pero ayaw kong bumangon.

Nakahawak pa rin ako sa phone ko.

Yung wallpaper namin ni Alex.

Grade 8 kami dun. Nakangiti kaming dalawa. Naka-pinky pa.

`Pinky promise. Hindi tayo maghihiwalay.`

Sinungaling.

Kumatok si Kuya Warren.

"Lea. Gising na. Almusal."

"Hindi ako kakain," sabi ko. Mahina.

"Ano? Bakit?"

"Sa school na ko kakain," sabi ko. "Pwede?"

Tahimik si Kuya.

"Sige," sabi niya. "Pero magbaon ka kahit tinapay."

Tumango ako. Pero hindi ko ginawa.

7:00 AM.

Pagdating ko sa gate, wala siya.

Wala si Alex.

Dati nandun na siya. Naghihintay.

`Good morning, Leah` yung unang sasabihin niya.

Tapos aagawin niya baon ko. Ganon ginagawa niya 10 years ago.

Ngayon wala.

Nasa tabi niya si *Yuna*. Tumatawa.

Nakita nila ko.

Hindi man lang tumingin si Alex.

Sumikip dibdib ko.

Umupo ako.

Wala akong gana. Pero kailangan kumain.

"Lea!" si *Mika*. Umupo sa harap ko. "Bakit ang aga mo? At bakit wala kang dalang baon?"

Umupo rin si *Trisha*.

"Wala," sabi ko. "Hindi ako nag-almusal sa bahay."

"Bakit?" tanong ni Trisha. "Nag-aaway kayo ni Kuya Warren?"

Umiling ako. "Hindi."

Binilhan ako ni Mika ng pandesal at kape.

"Kain ka," sabi niya. "Kahit konti."

Kinagat ko. Mapakla.

"Lea," sabi ni Trisha. "Okay ka lang ba talaga? Kanina pa kasi..."

"Okay lang ako," putol ko. Ngumiti ako. Pilit.

Pero nanginginig kamay ko habang hawak yung kape.

"Alam mo," sabi ni Mika. "Nakita ko si Alex kanina. Kasama si Yuna. Parang wala lang."

Tumulo luha ko. Isa.

Mabilis kong pinunasan.

"Ay," sabi ni Trisha. "Sorry Lea."

"Wala yun," sabi ko. "Sanay na ko."

Pero hindi.

Hindi ako sanay.

7 years.

7 years na siya yung kasama ko tuwing almusal.

Ngayon mag-isa ako.

Habang kumakain kami, biglang pumasok sa isip ko.

Grade 6 kami.

Canteen din to.

Naubusan ako ng pera.

Biglang may umabot sakin ng tinapay at juice.

Si Alex.

"Share tayo," sabi niya. "Para dalawa tayo."

"Kawawa ka naman sakin," biro niya. "Best friend ka kasi ng gutom."

Tumawa ako nun.

Ngayon...

Siya yung kumakain kasama si Yuna sa kabilang table.

Hindi man lang lumingon.

"Lea?" tawag ni Mika.

"Ha?"

"Tulala ka," sabi ni Trisha. "Iniisip mo siya no?"

Tumango ako.

Hindi ko na kaya magsinungaling.

Pagkatapos kumain.

"Lea," seryosong sabi ni Mika. "Totoo ba yung chismis?"

"Anong chismis?"

"Yung kayo daw ni Alex dati," sabi ni Trisha. "Bestfriend tapos... may nangyari?"

Napayuko ako.

"Oo," bulong ko. "Bestfriends kami. 7 years, tapos umalis sya ng 3 years."

"Tapos?" tanong ni Mika.

"Nadisgrasya siya," sabi ko. "Para sakin. Tapos nung nagising siya... nakalimutan na niya ko."

Tahimik silang dalawa.

"Putcha," sabi ni Mika. "Ang sakit nun."

"Kaya pala," sabi ni Trisha. "Kaya pala lagi kang mag-isa."

Umiling ako. "Ayoko na pag-usapan."

Pero gusto ko.

Kasi pag sinabi ko... gumagaan.

8:00 AM. First subject.

Umupo ako sa dati naming pwesto.

Sa tabi ng bintana.

Dati dito rin si Alex. Sa tabi ko.

Nangungopya sakin.

Nagnanakaw ng ballpen ko.

Ngayon, si Yuna yung katabi niya.

Dalawang upuan lang ang pagitan namin.

Pero parang isang mundo.

Nagsimula ang klase.

Hindi ako nakinig.

Tinititigan ko lang yung batok ni Alex.

Yung buhok niya.

Yung dating hinahawakan ko.

`Pinky promise`

Bakit mo nakalimutan?

---