لعنة رومانوف

لعنة رومانوف

last updateHuling Na-update : 2026-05-11
By:  ميرو جمالIn-update ngayon lang
Language: Arab
goodnovel16goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
6Mga Kabanata
5views
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

فتاة هاربة من ماضي غامض تكتشف أنها المفتاح الوحيد لإنهاء لعنة كونت خالد يعيش بين الدماء والظلام، بينما يقع هو نفسه أسيرًا لها بدلًا من أن يقتلها. بين الحب والخوف، والمطاردة واللعنة، تتحول زارا من ضحية مرتعبة إلى نقطة ضعف أخطر مصاص دماء عرفه التاريخ.

view more

Kabanata 1

الفصل الأول

Hampir menjelang senja, tetapi seluruh lampu di rumah itu sengaja dipadamkan, kecuali di teras belakang. Di sana ada satu sosok sedang duduk dalam diam, sedangkan yang lain tampak tergesa keluar masuk dari pintu penghubung dua area—interior, ekterior. Semua memiliki mimik wajah yang serupa: cemas dan muram.

Wanita paruh baya yang duduk termenung itu, bernama Ibu Niu. Dia menangkupkan kedua tangan lalu memejamkan mata. Ia menangis tertahan, untuk ke sekian kalinya. Dari ambang pintu gadis berambut lurus hitam dikuncir kuda, menyadari apa yang terjadi pada sang ibu. Bergegas ia duduk, dan memeluk erat.

“Ma, jangan nangis lagi,” bisik sang gadis dengan suara parau. 

Annchi Phey, si gadis, wajahnya pun tampak bengkak dengan mata sembab. Ia berusaha untuk tetap kuat, tetapi melihat sang ibu menumpahkan lagi air mata, Phey akan kembali ikut jatuh terpuruk. 

Hari itu, semua berubah. Kehidupan mereka yang damai, baik-baik saja, tidak ada konflik berarti, tiba-tiba dalam satu jentikan jari, runtuh. Sejak kemarin, mereka sudah mendengar rumor tak mengenakkan hati, meletus kerusuhan yang melibatkan anak-anak mahasiswa. Terjadi benturan antara kedua pihak, sehingga peristiwa itu tidak bisa terelakkan lagi.

Tidak ada yang tahu pasti, apa penyebabnya. 

Hingga siang tadi satu kejadian yang tak disangka oleh keluarga Pak Wang, terjadi. Usaha keluarga yang dirintis puluhan tahun, musnah sudah. Dijarah oleh para perusuh, dan serentetan kejadian mengerikan terjadi. Tak hanya keluarga Phey, tetapi banyak yang mengalami.

Lagi-lagi, tak ada yang tahu pasti, apa sebabnya.

“Gak kuat, Mama. Gak kuat …,” isak sang ibu pilu.

Phey tidak mengucapkan sepatah kata pun. Pikirannya penuh dengan pertanyaan tak terjawab, batinnya bergejolak. Apa salah mereka selama ini? Kenapa orang-orang berbuat seperti itu? Jika memang keluarga Phey berdosa, apa pantas diperlakukan sedemikian keji? 

“Pak Yono, tolong,” suara bas itu terdengar lirih.

Phey menoleh ke arah sang ayah yang menyerahkan koper pada orang kepercayaannya, Pak Yono—sang supir. Dengan tergesa Pak Yono membawa koper tersebut, melangkah melewati jalan belakang menuju ke depan. Lalu Papa Phey, yang berusaha tampak tegar, menghampiri istri dan putrinya. Dia meraih tangan Mama Phey, ia rengkuh dalam genggamannya.

“Ayo, Ma, kita harus berusaha tegar untuk Phey. Yang penting kita baik-baik aja, dan enggak kekurangan apa pun,” kata Pak Wang bijak. 

“Semua hancur, Pa. Semuanya, enggak bersisa sama sekali.” Ibu Niu menatap sang suami, syok dan kilatan emosi tampak pada sorot matanya. “Salah kita apa?” 

“Kita belum tahu, mana yang benar atau yang salah. Ini sesuatu yang enggak bisa dihindari.” 

“Yang jarah toko kita itu manusia, Pa! Di mana nurani mereka?!” 

Genggaman jari Pak Wang tampak semakin erat. “Sabar, Ma,” ia berucap. Lalu laki-laki paruh itu menoleh pada Phey. “Ambilkan Mama air minum hangat, Phey.”

“Enggak usah. Minum juga enggak bikin Mama baikan!” balas sang istri ketus.

“Ini serius, Pa? Kondisinya semakin genting?” tanya Phey.

Pak Wang mengangguk. 

Sejak pagi, Pak Yono sudah datang ke kediaman mereka. Mengatakan tak hanya mahasiswa, tetapi banyak kelompok orang bersiap-siap untuk turun ke jalan. Lebih baik tetap tinggal di rumah, dan jangan keluar, begitu kata Pak Yono.  

Lalu kabar-kabar lain datang, dari pesawat telepon. Peringatan dari kerabat, kolega keluarga Phey yang mengatakan banyak tempat usaha dibakar dan dijarah. Yang ditakutkan pun terjadi, begitu juga tempat usaha keluarga Phey selama ini. 

Tidak ada yang tersisa. Sebagian sisa hasil usaha, bisa diselamatkan saat kemarin situasi memanas. Itu pun Pak Wang bersama Pak Yono menggadaikan keselamatan mereka, membawa apa yang bisa mereka amankan. Tak disangka, situasinya semakin tidak terkendali.

Hanya saja Pak Wang berpikir, bahwa harta satu-satunya, istri dan anak, masih dalam kondisi baik-baik saja. Itu yang ia akan pertahankan sebisa mungkin.

“Terus, kita gimana? Masa mau diem terus seperti ini?” Mata Phey menatap pada sang ayah seperti menuntut kepastian. 

“Pak Yono sudah bilang, kita sebaiknya enggak keluar rumah. Papa juga sempat kontak kerabat, ada tempat aman, dijaga warga di sana.”

“Tempat aman? Maksudnya?” tanya Phey.

“Kalau situasi enggak reda, Phey,” jawab sang ayah.

Phey dan sang ibu belum tahu semua. Selain tempat usaha, banyak rumah-rumah keturunan Tionghoa yang juga dirusak, dan dijarah. Hubungan pesawat telepon sudah tidak berfungsi sejak beberapa jam lalu. Sehingga Pak Wang tidak tahu, seburuk apa kondisi di luar sana. Mereka terjebak, dan entah sampai kapan. Ini yang pria paruh baya itu khawatirkan. 

Terdengar langkah kaki berlari dari jalan belakang, sosok Pak Yono muncul. Meski kondisi sudah setengah gelap, tetapi bisa dipastikan wajah lelaki itu memucat. Dia menunjuk ke arah luar rumah.

“Pak! Bu! Ada kumpulan orang-orang datang ke arah kompleks!” peringat Pak Yono.

Serempak anggota keluarga kecil itu berdiri, saling menatap satu sama lain. Phey di ambang rasa heran, bukankah kerusuhan hanya terjadi sekitar pusat perbelanjaan? Tempat usaha? Begitu pikirnya.

“Udah dekat, Pak Yono?” tanya Pak Wang cemas.

“Entah, Pak. Tetapi orang-orang di luar sudah mulai pergi dari kompleks,” jawab Pak Yono.

Tiba-tiba Pak Wang langsung menarik lengan putrinya. “Yono, bawa Phey dari sini sekarang!” Ia menitahkan.

“Maksud Papa apa?” Phey berusaha melepaskan diri. “Ini rumah kita! Phey enggak mau pergi dari sini! Mereka punya hak apa? Usir kita dari rumah yang udah kita tinggali puluhan tahun!” 

“Phey, kamu harus paham. Kita enggak mungkin bisa melawan!” kata Pak Wang.

“Kalau memang orang-orang itu dateng, Phey mau bilang kalau Phey dari lahir di rumah ini. Semua hanya salah paham,” sanggah Phey tegas. 

Pak Wang memegang kedua bahu putrinya, menatap dengan mata merah karena menahan tangis. Lelaki itu menarik napas panjang lalu mengembuskannya perlahan. 

“Mereka salah paham, itu betul. Tetapi, saat ini mereka menganggap kita berbeda. Apa pun yang kita lakukan, enggak akan mengubah keadaan,” ucap Pak Wang. 

Mata Phey menatap nanar. Dalam hatinya terus bergema pertanyaan yang sama, Kenapa?

“Papa enggak mau kehilangan Phey, kehilangan Mama, karena itu … Papa mohon, tolong turuti pinta Papa kali ini, Phey.” Bahu sang ayah mulai terguncang, tangisnya pecah. 

“Pak, Bu, ayo!” Suara Pak Yono seperti bel peringatan bagi ketiganya.

Setengah diseret, Phey mengikuti langkah sang ayah menuju ke garasi. Pak Yono membukakan pintu belakang, lalu bergegas membuka pintu pengemudi dan masuk. Phey menatap kedua orangtuanya masih dalam kondisi bingung.

“Ma, Pa, ayo kita masuk,” pinta Phey.

Kedua orang tua Phey memeluk sang putri sembari menangis terisak-isak. 

“Nanti kami menyusul, jaga diri kamu baik-baik, ya Phey?” ucap sang ayah.

“Enggak mau, Phey pengin tetap bareng Mama dan Papa!” Phey menolak tegas.

“Phey! Cepat masuk, Mama-Papa enggak akan apa-apa. Cepat,” titah Ibu Niu.

“Tetapi—”

Perkataan Phey dipotong, karena dia setengah paksa didorong ke bangku belakang. Namun, Phey tak tak lagi mampu menolak. Dengan pasrah gadis itu harus berbaring di bagian kaki penumpang belakang. Bergegas ayah Phey menutupi tubuh putrinya dengan terpal hitam. 

Gelap gulita juga sesak, itu yang dirasakan oleh Phey.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
6 Kabanata
الفصل الأول
في عام 2004… كانت هناك قلعة شامخة، تقف فوق جبلٍ مظلم، كأنها تتحدى السماء نفسها. صخور حادة تحيط بها من كل جانب، ومحيطٌ هائج يضربها بلا رحمة، تتحطم أمواجه بعنفٍ على الجدران الصلبة، في مشهدٍ يوحي بأن هذا المكان لا ينتمي لعالم البشر. وربما تتساءلون… أين يقع هذا المكان؟ أأخبركم الحقيقة؟ إنه ليس في عالمنا، بل في عالمٍ آخر، موازٍ، لا يعرف الرحمة. وفي داخل تلك القلعة، وسط قاعةٍ واسعة، أشبه بعرشٍ ملكي من عصورٍ قديمة، حيث الأثاث الفخم، والشموع المتراقصة، والظلال التي تزحف على الجدران ككائنات حيّة، وقف هو بهيئةٍ مرعبة، وعينين تشعّان بلونٍ أحمر دموي، كأنهما جمرتان في ظلامٍ لا ينتهي كان الغضب يتصاعد منه كالدخان. ليصرخ فجأة، بصوتٍ هزّ أرجاء القاعة: "أما زلت لم تعثر عليها؟!" وقف أمامه رجل آخر، هادئ الملامح، لكن عينيه تخفيان تعبًا عميقًا. "مايك" قال بصوتٍ منخفض، متردد قليلًا: "لا… و—" لكن لم يُكمل، قاطعه الكونت بحدة، وصوته يقطر غضبًا: "لا أريد سماع أعذارك السخيفة، مايك! أريدها… وبأسرع وقت." ثم اقترب منه خطوة، وعيناه تلمعان بجنون: "لا اريد سماع أعذارك السخيفة مايك فانا
last updateHuling Na-update : 2026-05-09
Magbasa pa
الفصل الثاني
بعد مرور عدة أعوام، بالأدق عام 2020، في إحدى الشقق الراقية، كان صوت الهاتف يرن بإصرار بجوار فتاة نائمة على سريرها الصغير، وشعرها الأسود الكثيف بجوارها، تحاول إيقاف صوت الهاتف المزعج دون وعي منها. لتستيقظ زارا بعد أن أفسد ذلك الصوت نومها، فتجد أن صديقتها روز هي التي تتصل بها، لترد على الهاتف بتأفف، لكن قبل أن تتحدث سمعت صوت صديقتها العالي: "أين أنتي، لقد تأخرتِ!" وما إن قالت روز ذلك حتى إتسعت عيناها لأنها تذكرت أن لديها اليوم اختبار في الجامعة، لتقفز من السرير قائلةً لروز مسرعة: "أعتذر، سآتي في أسرع وقت، إلى اللقاء." مغلقة الهاتف دون سماع رد روز، نظرًا لتأخرها. وتدخل الحمام تغتسل سريعًا، لأنها حقًا قد تأخرت على الجامعة، فلقد كانت تدرس هي وروز الطب البشري، خرجت بعد مرور دقائق مرتدية منشفه صغيرة تظهر جمال جسدها الصغير، متجهة إلى دولابها الصغير اختارت أول ملابس وقع أمامها، مكوّن من شورت قصير أسود اللون، وتيشرت أزرق فاتح يعكس لون عينيها ويجعلهما تتوهجان أكثر، ثم أخيرًا ترتدي حذاءها الرياضي المفضل بلونه الأبيض، وتمسك حقيبتها لتخرج مسرعة، حيث أنه في هذا الوقت لا توجد سيارات أجرة ومن المؤك
last updateHuling Na-update : 2026-05-09
Magbasa pa
الفصل الثالث
في تلك الأثناء كانت زارا تجلس على الشاطئ، تحدّق في البحر أمامها بصمتٍ ثقيل، كانت الأمواج تمتد أمامها بلا نهاية، تتكسّر على الشاطئ وتعود من جديد، وكأنها تعيد نفس الحكاية بلا توقف، لم تكن تفهم ما الذي يحدث لها، لكن ما جرى في الجامعة كان يعود إليها الآن بلا توقف، كأنه يعيد نفسه داخل رأسها بلا رحمة! عادت بذاكرتها إلى لحظة مزاحها مع روز في الجامعة، قبل اختفائها عنذما قالت وهي تضحك: "لن تستطيعي اللحاق بي أيتها الجنية روز، فأنا أستطيع الركض بسرعة الضوء!" لكن ضحكتها لم تكتمل، إذ سمعت صوتًا يهمس باسمها! لتتوقف فجأة وهي تشعر بقشعريرة تسري في جسدها بأكمله، تقسم أنها شعرت بأنفاس شخص قريب جدًا من أذنها، حيث إلتفتت بسرعة كي ترى من خلفها، لكن ما إن وقفت حتى وجدت نفسها في مكان آخر تمامًا، مكان مظلم، مخيف، لا يشبه أي مكان تعرفه او زارته! كان يوجد أمامها طفلة، وبدت وكأنها هي! لكنها لم تكن هي تمامًا؛ كان شعر الطفلة أشقر فاتحًا، يكاد يميل إلى الأبيض، ولكن وجه تلك الطفلة يشبها وهي صغيرة كأنها نسخة باهتة منها من عالم موازي لعالمها! وفجأة، ظهر رجل يركض خلف الطفلة مبتسمًا، وقد كان رجلًا وسيمًا، لفت
last updateHuling Na-update : 2026-05-09
Magbasa pa
الفصل الرابع
وجدت زارا سيارة أجرة بعد أن خرجت من القصر، فصعدت إليها وأعطت السائق عنوان منزلها. وأثناء قيادة السائق للسيارة، كانت زارا تراقب الطريق من النافذة بحزن، تتساءل: لماذا كل هذا الغضب من ويليام؟ ولماذا ذلك القلق والخوف في عيني روز؟ لتتذكر نظرة روز لها وهي تصرخ في وجهها لأول مرة، فتشعر بالحزن. هي لم تقصد جرحها، كيف استطاعت أن تجرح أختها؟ نعم، أختها فروز كانت دائمًا عائلتها الوحيدة، والدرع الحامي لها منذ طفولتها، لكنها اكتفت الآن! لم تعد تلك الصغيرة الضعيفة بعد الآن، قالت لنفسها محاولة بث القوة داخلها: "أنا لم أعد تلك الطفلة الضعيفة التي لا تتذكر ماضيها، فأنا الآن لديّ ماضٍ مع أصدقائي، وعند تلك الفكرة، تذكرت أول لقاء لها مع روز منذ ستة عشر عامًا، في أحد الملاجئ عام 2004، كانت هناك طفلة صغيرة تجلس على الأرض تبكي بشدة فور استيقاظها، بعدما وجدت نفسها في مكان لا تعرفه، ولا تتذكر كيف وصلت إليه. قالت بصوت هامس مرتجف: "أين أنا؟ وما هذا المكان؟ وأين أمي؟" لتبكي أكثر أي أم كانت تسأل عنها وهي لا تتذكر حتى وجهها؟ والأكثر رعبًا أنها لا تتذكر أي شيء، حتى اسمها! حينها شعرت بيد صغي
last updateHuling Na-update : 2026-05-09
Magbasa pa
الفصل الخامس
أثناء ذلك، كان ويليام يبحث عن زارا، وفكرة أن يفقدها كانت تؤلم صدره بشدة. فهو لا يعرف لماذا يشعر بأن هناك خطرًا يحوم حولها، لكن من يجرؤ على أذيتها، فالجميع يعرف ان زارا تحت وصيته! وما الذي سيحدث إن حاول أي شخص الاقتراب منها أو تجرأ على المساس بها. وبالرغم من ذلك، لم يستطع التخلص من ذلك الشعور السيئ الذي يخبره بأن أمرًا خطيرًا على وشك الحدوث! بعد ساعات طويلة من محاولاته للوصول إليها دون جدوى، مرر يده بين خصلات شعره بضيق، قبل أن يقرر استدعاء روز. وبينما كان ويليام يبحث عن زارا، كان هناك في العالم الموازي من صُدم بحديث صديقه المخبول! فما الذي يعنيه عندما دخل إلى قلعته بعدما كان بالخارج ينادي عليه، ويخبره بأنه وجدها؟ نظر مايك إليه وكأنه فقد عقله، وقال بتأنٍ شديد حتى لا يغضب رومانوف منه: "من التي وجدتها؟" ليلعن في سره مدى غبائه.، كيف زلّ لسانه وناداه باسمه؟ لكن الصدمة الحقيقية كانت أن الكونت لم يغضب، بل ضحك وقال: "ما بك يا مايك؟ لن ألتهمك لمجرد نطقك اسمي، ففي النهاية رومانوف هو اسمي، والذي سأكون جديرًا به مجددًا." ثم غمز له بعينيه الفضيتين. مايك بتوجس: "هل أنت بخير
last updateHuling Na-update : 2026-05-09
Magbasa pa
الفصل السادس
استقلت زارا الطائرة المتجهة إلى رومانيا، دون أن تعلم أن هناك من سبقها بالفعل، فهو لمجرد أن أغمض عينيه وفتحها، كان قد أصبح هناك. وما إن وصل حتى شعر بأن هناك خطبًا ما، إحساس غامض وثقيل تسلل إلى داخله دون تفسير، كأن الهواء نفسه تغير من حوله، ولم يعرف لماذا شعر بذلك تحديدًا. وما أثار دهشته أكثر، أنه لأول مرة يشعر بالقلق والخوف، شعور غريب عليه غير مألوف، كأنه شيء لا ينتمي إليه أصلًا. يبدو أن معرفته ب زارا جعله لا يعرف نفسه! كأن وجودها بدأ يخلخل شيئًا ثابتًا داخله منذ زمن بعيد. لكنّه سرعان ما نفى ذلك الإحساس بقسوة، كمن يرفض الاعتراف بضعفه، فلا يوجد شيء يخاف عليه أصلًا، حتى جسده لا يملكه لأنه ميت! اثناء ذلك كان رومانوف يجلس على كرسي بجوار سرير ضخم، يراقب تلك النائمة على ذلك السرير في انتظار استيقاظها، ليُكمل ما بدأه، فهو لا يترك فريسة على قيد الحياة. استيقظت الفتاة فجأة، وأخذت تنظر حولها برعب، تحاول تذكر أين هي! ثم أغمضت عينيها بقوة ما إن تذكرت ما حدث معها بالأمس قبل فقدانها للوعي، لتلعن حظها في داخلها بسبب كل ما جرى في تلك الليلة المرعبة مع ذلك السادي المجنون! نهضت من على ا
last updateHuling Na-update : 2026-05-11
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status