บทที่ 11 ถ้าท้อง จะทำยังไง

หมับ!

พิมพ์ดาวที่รู้สึกอึดอัดปวดที่หัวใจ หยิบแก้วเครื่องดื่มขึ้นมาดื่มเพื่อดับอารมณ์ความรู้สึกที่พลุกพล่านอยู่ในอก เธอได้ยินว่าแอลกอฮอล์จะช่วยให้เรารู้สึกผ่อนคลายขึ้น

"นี่ ถามจริง ๆ นะ ถ้าเกิดแกท้องขึ้นมาจะทำยังไง ป้องกันอยู่ใช่ไหม?"

"อืม"

พิมพ์ดาวตอบไม่เต็มเสียงนัก เพราะครั้งล่าสุดเขาไม่ได้ป้องกันอะไรสักรอบ แต่เธอก็มั่นใจว่าการกินยาคุมจะทำให้ผ่านพ้นไปได้ เธอคงไม่ท้องกับเขาหรอก 

"เขารวยก็จริง แต่ฉันก็ไม่อยากให้แกท้องกับเขาหรอกนะ ผู้ชายที่ไม่รู้จักพอแบบนั้น อย่าเอามาเป็นสามีเลย"

จีน่าพูดไปตามที่เห็น ระหว่างที่เขาศึกษาดูใจกับพิมพ์ดาว เขายังห่วงผู้หญิงคนอื่นอยู่เลย แล้วจะให้เธอเชียร์ให้เพื่อนไปเป็นภรรยาของเขาทำไมกัน ผู้ชายดี ๆ มีตั้งเยอะแยะ  

"อาร์ท!" 

ระหว่างที่จีน่ากำลังพูดคุยเรื่องผู้ชายกับเพื่อนสนิท สายตาของเธอก็มองไปเจอกับอดีตแฟนเข้าพอดี 

"นี่มันบังเอิญหรือพรหมลิขิตเนี่ย"

พิมพ์ดาวได้โอกาสแซวเพื่อนรักบ้าง  สายตาของอาร์ทก็จ้องมองมาที่จีน่าเช่นกัน เป็นจีน่าเองที่หลบสายตาและหันมาสนใจแก้วเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในมือ ท่าทางมั่นใจก่อนหน้านี้หายไปในทันทีที่เห็นอดีตแฟน 

"เป็นอะไร?" 

"เปล่าหนิ"

"ไม่อยากเจออาร์ทหรอ?"

"ทำไมต้องอยากเจอมากกว่า"

"ไหนบอกว่าเลิกกันแล้วแต่เป็นเพื่อนกันได้ไง"

พิมพ์ดาวยังจำคำพูดของจีน่าได้ดี ตอนนั้นเธอยังเถียงกับเพื่อนว่าคนที่เลิกกับแฟนแล้วสามารถเป็นเพื่อนกันได้ไหม จีน่าบอกทันทีว่าได้ แต่ตอนนี้การกระทำของจีน่ากลับสวนทาง 

"ก็ได้ไง แต่แค่ไม่อยากเจอ"

พิมพ์ดาวแอบขำกับท่าทางของเพื่อนสนิท อาการแบบนี้คืออาการของคนที่ไม่อยากเจออดีตแฟนชัด ๆ

ระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังคุยกัน มือถือของจีน่าก็มีสายเรียกเข้ามาพอดี 

"เดี๋ยวมานะ! แม่โทรมา"

"ให้ออกไปเป็นเพื่อนไหม"

พิมพ์ดาวรู้สึกเป็นห่วงเพื่อน  เธอมองดูผู้คนรอบกายที่มีแต่คนเมาไร้สติ 

"ไม่ต้อง ฉันไม่ได้เมา" 

"อืม ระวังด้วยละ" 

พิมพ์ดาวมองตามหลังเพื่อนด้วยความเป็นห่วง ถึงจีน่าจะไม่เมาแต่คนเมาในผับก็เยอะเกินไปจนน่าเป็นห่วง  ผู้คนเดินสวนกันไปมาจนรู้สึกเวียนหัวไปหมด พิมพ์ดาวจึงได้แต่โฟกัสที่โต๊ะตรงหน้าของตัวเองจนไม่รู้ว่ามีใครบางคนเดินเข้ามา

"มาดื่มเป็นด้วยเหรอ"

เสียงที่คุณเคยทำให้พิมพ์ดาวหันไปมอง เป็นอาร์ท อชิรวิทย์ นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงเดินมาทักทาย 

"สวัสดีอาร์ท ไม่ได้เจอกันนานเลย"

"ใช่ ไม่ได้เจอกันนาน จนไม่รู้ว่าเธอดื่มเป็นแล้ว"

"ดื่มได้นิดหน่อยน่ะ นั่งก่อนสิ เดี๋ยวจีน่าก็มา"

พิมพ์ดาวบอกไปในทันทีเมื่อเห็นอาร์ทเอาแต่มองหาใครบางคน แน่นอนว่าคนนั้นต้องเป็นจีน่าอย่างแน่นอน 

"เพื่อนเธอไปไหนล่ะ?"

"ออกไปรับสายแม่น่ะ"

"แม่หรือแฟน"

เป็นคำถามที่ทำเอาพิมพ์ดาวถึงกับหลุดยิ้มออกมา ท่าทางของอาร์ทกำลังทำเหมือนหวงจีน่า เหมือนที่เคยทำในสมัยก่อนตอนที่ยังคบกัน จะไม่ให้ห่วงได้ไงละในเมื่อเพื่อนของเธอทั้งสวยและแซ่บขนาดนี้ ไม่แปลกใจหรอกที่อาร์ทจะตามหวงจีน่าอยู่ตลอด

"จียังไม่มีแฟนหรอก แล้วอาร์ทล่ะ มีแฟนหรือยัง?"

"คำตอบ ขึ้นอยู่กับว่าใครถามนะ" 

นักธุรกิจหนุ่มเล่นมุกอย่างอารมณ์ดี ทำเอาพิมพ์ดาวยิ้มตามไปด้วย เธอไม่เคยเห็นเขาในมุมนี้มาก่อน ปกติอาร์ทจะเป็นคนที่จริงจังกับการเรียนมาก ไม่ค่อยจะเห็นมุมทะเล้นขี้เล่นแบบนี้สักเท่าไหร่

"ถามให้เพื่อนน่ะ เพื่อนน่าจะอยากรู้"

พิมพ์ดาวเล่นมุกคืนบ้าง  ก่อนจะถามไถ่พูดคุยสารทุกข์สุขดิบกันบ้างตามประสาคนเคยรู้จัก เมื่อก่อนที่อาร์ทยังคบกับจีน่า พิมพ์ดาวก็มีโอกาสได้คุยกับอาร์ทอยู่บ่อย ๆ 

"นายมาทำอะไรตรงนี้" 

จีน่ามองคนตรงหน้าด้วยความตกใจ แต่เขากลับมองเธอพร้อมรอยยิ้มที่ยียวนกวนประสาท มองเธอตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าด้วยสายตาที่แตกต่างไปจากเดิม 

"ผู้หญิงเขาทักทายแฟนเก่าแบบนี้เหรอ?" 

ยิ่งคำพูดของเขาก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกว่าเขาไม่ใช่คนเดิมที่เธอเคยรู้จัก แววตาของเขาดู

ร้ายกาจและโตขึ้นมาก 

"แล้วฉันต้องทักว่ายังไงล่ะ"

จีน่าพยายามเก็บอาการประหม่าไว้ภายในใจ เธอไม่รู้ว่าการเผชิญหน้ากับแฟนเก่าจะต้องทำอย่างไร ที่ผ่านมาเธอคิดมาตลอดว่าเธอสามารถคุยกับอดีตแฟนเก่าได้ด้วยท่าทางปกติ แต่ตอนนี้เธอกลับรู้สึกไม่ปกติเอาเสียเลย  สายตาที่เขาจ้องมองมาทำให้เธอรู้สึกแปลก ๆ

"ไม่รู้สิ แต่ไม่น่าจะใช่แบบนี้"

"ตกลงมาทำอะไร?" จีน่าเอ่ยถามและไปนั่งยังที่ว่าง 

"จีอย่าพูดแบบนั้นสิ อาร์ทอุตส่าห์เดินมาทักทาย" 

"แล้วฉันต้องถามว่ายังไง?"

"ก็ทักทายกันตามปกตินั่นแหละ ตกลงคุณแม่โทรมาทำไมเหรอ?"

พิมพ์ดาวพยายามเป็นตัวกลางทำให้สถานการณ์ดีขึ้น ด้วยการถามเรื่องที่แม่ของจีน่าโทรเข้ามา แต่จีน่ากลับทำสีหน้าเบื่อหน่ายที่ต้องพูดถึงเรื่องก่อนหน้านั้น

"ไม่มีอะไรหรอก แค่เรื่องไร้สาระน่ะ" 

"เรื่องไร้สาระ แต่ออกไปคุยนานเชียวนะ"

พิมพ์ดาวยังคงถามต่อเผื่อมีใครอยากรู้ โดยเฉพาะอาร์ทที่มองแต่มองจีน่าไม่หยุด  เขาดูจะเป็นห่วงเพื่อนเธอเอามาก ๆ สายตาของเขาที่มองไปยังจีน่าในตอนนี้ไม่ต่างจากคนเดิม

"ไว้ว่าง ๆ จะเล่าให้ฟัง " จีน่าตอบเพื่อนพร้อมกับยกแก้วขึ้นมาดื่ม

เธอรู้สึกหงุดหงิดที่ต้องคุยเรื่องนี้กับแม่ เรื่องที่แม่อยากให้เธอไปออกเดทกับลูกชายเพื่อนสนิทของแม่  ผู้ชายคนเดียวที่เคยทำให้เธอมีปัญหากับอดีตแฟน ถึงอย่างนั้นแม่ก็ชอบส่งผู้ชายคนนี้มาวนเวียนในชีวิตของเธออยู่ตลอด 

หมับ!

"ดื่มอะไรขนาดนั้น"อาร์ทคว้าแก้วเหล้าจากมือจีน่าขึ้นมาดื่มแทน  

"แอบขโมยจูบฉันทางอ้อมหรือไง" 

"ทำไมต้องขโมย ในเมื่อมากกว่าจูบก็เคยทำมาแล้ว" 

คำตอบของอาร์ททำเอาใบหน้าของจีน่าร้อนผ่าว ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์หรือเพราะคนตรงหน้า ส่วนคนที่นั่งฟังอยู่ด้วยอย่างพิมพ์ดาวก็รู้สึกเขินตามไปด้วย รู้สึกเหมือนเป็นส่วนเกินของสองคนนี้ยังไงก็ไม่รู้ 

"พูดอะไรของนายเนี่ย!" 

"เขินเป็นด้วยเหรอ" 

"ใครเขิน" 

"เธอ" 

"ตรงไหนที่บอกว่าเขิน!"

"ทุกตรง"

"หยุดพูดจากวนประสาทฉันสักทีเถอะ แกก็เลิกยิ้มได้แล้ว อยากถามอะไรก็ถามไปสิหมอนี่นั่งอยู่ตรงนี้แล้วไง!" 

ประโยคหลังจีน่าหันไปคุยกับพิมพ์ดาวเพื่อแก้อาการประหม่า ก็พิมพ์ดาวเอาแต่ยิ้มไม่หยุดสักที ส่วนอดีตแฟนก็เอาแต่มองเธอด้วยสายตาแปลก ๆ จะไม่ให้เธอประหม่าได้ยังไงกันละ 

"ถามอะไร?"  ชายหนุ่มหันไปมองที่พิมพ์ดาวแทน

"เราว่าจะถามเรื่องธุรกิจน่ะ อาร์ททำยังไงถึงเก่งขนาดนั้น"

"สนใจเรื่องธุรกิจตั้งแต่เมื่อไหร่"

ชายหนุ่มไม่อยากจะเชื่อว่าพิมพ์ดาวผู้หญิงที่บอบบางและอ่อนโยนจะสนใจเรื่องการบริหารธุรกิจ เขาคิดว่าเธอจะสนใจแต่เรื่องทำอาหารทำขนมเสียอีก 

"สักพักแล้ว"

"อยากเรียนรู้จริงเหรอ?" 

"จริงสิ อาร์ทพอจะมีเวลาสอนให้เราได้ไหม?"

"จะเรียนคนเดียวเหรอ?" 

สายตาคมหันไปมองยังอดีตแฟน เป็นการแสดงออกว่าเธออีกคนจะเรียนด้วยหรือเปล่า แน่นอนว่าจีน่าก็รู้ทันและรีบปฏิเสธทันที

"ฉันเก่งแล้วไม่จำเป็นต้องเรียนหรอก"

"งั้นก็ไม่สอน"

"อ้าว ทำไมล่ะ?" พิมพ์ดาวทำหน้าสงสัย 

"ถ้าเพื่อนเธอเรียนด้วย ถึงจะสอน"

"ทำแบบนี้แกล้งกันชัด ๆ" จีน่าโวยวายตามนิสัย

เธอรู้ดีว่าอดีตแฟนกำลังจะแกล้งเธอ

"แกล้งเรื่องอะไร ได้ยินว่าเธอก็กำลังเรียนรู้งานไม่ใช่เหรอ"

พิมพ์ดาวได้แต่ยิ้มให้กับอดีตคู่รักทีกำลังจะกลายเป็นคู่กัด

เมื่อก่อนหวานกันจนมดยังอิจฉา ตอนนี้กลับมาเป็นคู่กัดกันเสียได้ 

"ถ้าเพื่อนเธอเรียนด้วย ค่อยติดต่อมาแล้วกัน" 

นักธุรกิจหนุ่มทิ้งนามบัตรไว้ให้ก่อนที่จะเดินกลับไปยังโต๊ะของตัวเอง วันนี้เขาแค่มาคุยงานและบังเอิญเจอกับสองสาว ไม่ได้ตั้งใจจะตามมาเหมือนที่เธอพูด