Mag-log inShare
EP 5 | กลัวหรอครับ (แล้วทำทำไม?) 5/1
Petsa ng paglalathala:
2026-08-08 07:33:37#00.42 น.
ร่างเล็กนอนอยู่บนเตียงด้วยความรู้สึกเหนื่อยล้า สายตาเหม่อลอยท่ามกลางเรื่องราวถาโถม แทนที่จะสบายใจกลับกลายเป็นพะวง ความเงียบของติณณ์ทำให้ใบชารู้สึกใจคอไม่ดี เปลือกตาหนักอึ้งค่อยๆหลับลงอย่างเชื่องช้า พยายามกลืนก้อนความรู้สึกกลัวเข้าไปข้างใน ติ๊ง~ เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ที่วางอยู่ตรงหัวมุมเตียงดังขึ้น ทำให้ใบชาชะงักพร้อมกับตาเบิกกว้าง หัวใจดวงน้อยเต้นตุบตับอย่างรู้สึกระแวง ปกติเวลานี้น้ำขิงไม่เคยส่งข้อความมาหาเธอ ความคิดว่าอาจจะเป็นเขาไหลกลับเข้ามาในหัว ร่างเล็กถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนมือสั่นน้อยๆจะเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ ทันทีที่หน้าจอสว่างขึ้น ความรู้สึกหนักอึ้งก็คลายหายไป ใบชาถอนหายใจออกมาอีกครั้งอย่างโล่งอก รอยยิ้มเผยบนใบหน้าหวาน เพราะข้อความที่ได้รับมาจากเพื่อนสนิท แชต : น้ำขิง น้ำขิง : พรุ่งนี้พี่อาร์ทชวนไปปิกนิก ไปด้วยกันนะชา เดี๋ยวแวะไปรับ หลังจากเห็นข้อความจากน้ำขิง เธอก็เผลอยิ้มกว้างจนเห็นฟันเรียงสวย ก่อนจะแตะนิ้วลงบนแป้นพิมพ์เพื่อตอบกลับ ใบชา : ได้สิ มาตอนกี่โมง น้ำขิง : สายๆหน่อย น่าจะแปดโมงเช้า ใบชา : เดี๋ยวชาแต่งตัวรอ มือเล็กพิมพ์ตอบกลับด้วยความรู้สึกตื่นเต้น นานๆทีได้ออกไปพักสมอง อาจจะทำให้เรื่องราวกังวลลดลงไปได้บ้าง น้ำขิง : มีคนแอบยิ้มอยู่รึเปล่าน๊า ใบชา : ไม่ต้องแซวเลย ขิงก็รู้ดีนี่ น้ำขิง : เพื่อนฉัน เมื่อไหร่จะบอกความรู้สึกเขาไปซักที คราวนี้อย่าให้พลาดโอกาสนะ ขิงชงให้แล้ว อาร์ทคือลูกพี่ลูกน้องของน้ำขิง ซึ่งเขารู้จักกับใบชาตั้งแต่ตอนเข้าเรียนมหาลัย เพราะน้ำขิงเป็นคนแนะนำให้รู้จัก ถึงไม่ได้สนิทกับใบชามาก แต่เจอหน้ากันก็ทักทายตลอด ใบชา : ชาไม่กล้าพอ เอาไว้ก่อนได้ไหม น้ำขิง : ตลอดเลยยัยชานี่นะ ใบชา : ก็คนมันเขินนี่ Read… รอยยิ้มเผยบนมุมปากเล็ก หลังจากจบประโยคสนทนากับเพื่อน อาร์ทเป็นรุ่นพี่ในคณะที่ใบชาแอบปลื้มมานาน เขาเก่งทุกด้าน ทั้งการเรียนและเรื่องเล่นกีฬา ฐานะทางบ้านก็ค่อนข้างดี ใบชาได้แต่แอบมองเขาจากด้านหลังมาตลอด เพราะคิดว่าตัวเองไม่เหมาะสมกับคนอย่างเขา วันต่อมา.. อาร์ทส่งข้อความมาบอกใบชาตั้งแต่เช้าแล้วว่าจะแวะมารับ ใบหน้าสวยดูสดใสขึ้น เมื่อนึกถึงตอนได้อยู่ใกล้ชิดกับคนที่แอบชอบมานาน รอยยิ้มหวานปรากฏบนใบหน้า พลางเตรียมขนมและของกินที่เขาชอบใส่กล่องไปฝาก เธอนึกในใจว่า หากไม่โดนติณณ์ตามจนหวาดระแวง ชีวิตของเธอคงจะมีความสุขมากกว่านี้ ไม่นานรถหรูก็แล่นเข้ามาจอดหน้าห้องเช่า พร้อมกับร่างของเพื่อนสนิทและรุ่นพี่สุดหล่อเดินลงมาจากรถ “เอากระเป๋ามานี่ เดี๋ยวพี่ช่วยถือ” “ขอบคุณค่ะพี่อาร์ท” ร่างเล็กยื่นกระเป๋าให้คนตรงหน้า ก่อนจะยิ้มให้บางๆ แล้วกันกลับไปทักทายน้ำขิง “ไม่ได้ไปปิกนิกแบบนี้มานานแล้วเน้อะ” “ขิงถึงทักไปชวนไง อยากให้ชาไปด้วยจริงๆ” ร่างเล็กหันมายิ้มให้กับเพื่อนสนิทก่อนหัวเราะด้วยกันเบาๆ ใบชารู้สึกดีใจมากที่มีเพื่อนแบบน้ำขิง เธอเป็นเหมือนของขวัญที่พระเจ้าส่งมาให้เลย “สาวๆ ไปขึ้นรถกันได้แล้วครับ” เสียงเรียกของคนร่างใหญ่ทำให้สองสาวยืนคุยกันอยู่หยุดชะงัก ก่อนจะหันมาตอบกลับ “ค่ะ พี่อาร์ท” รถหรูแล่นไปตามถนน ออกนอกเมืองไปเรื่อยๆ คนหลังพวงมาลัยเปิดเพลงคลอเบาๆ ทำให้คนร่างเล็กเผลอโยกตัวตามจังหวะ น้ำขิงบอกให้ใบชาไปนั่งข้างหน้ากับอาร์ทจะได้แอบมองใกล้ๆ มันยิ่งทำให้เธอใจสั่นแอบเขินจนหน้าแดง บรรยากาศภายในห้องโดยสารเต็มไปด้วยความสุข ใบชาลืมเรื่องของคนร่างสูงไปเสียสนิท เพราะเธอกำลังแอบมองอาร์ท ขณะเขากำลังขับรถอยู่ ทว่า เสียงขัดจังหวะก็ดังขึ้นราวกับแกล้งให้ร่างเล็กตกใจ “อะแฮ่ม! วิวดีเน้อะ” “อื้ม วิวดีมาก” ใบชาหันไป พร้อมกับทำหน้าดุใส่น้ำขิงอย่างไม่จริงจังนัก ทว่า มันกับทำให้คนแกล้งรู้สึกมีความสุขจนเกือบจะกลั้นเสียงหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่ เพียงแค่เห็นเพื่อนตัวเล็กรู้สึกสนุกสนาน น้ำขิงก็ดีใจมากแล้ว เพราะหลายวันผ่านมาใบชาเอาแต่กังวลว่าจะโดนติณณ์ตาม พอคิดดูแล้วก็รู้สึกสงสารเพื่อนจริงๆที่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ ไม่นานรถก็แล่นเข้ามาจอดในลานปิกนิก ขาเรียวก้าวลงจากรถพร้อมกับสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด ก่อนจะช่วยกันขนของลงมาจากรถ แล้วปูเสื่อนั่งชมวิว พร้อมกับกินขนมและผลไม้ที่เตรียมมา “ชาทำข้าวผัดไข่ที่พี่อาร์ทชอบมาฝาก” ร่างเล็กพูดพร้อมกับยื่นข้าวกล่องให้เขา เธอหลบหน้า ไม่กล้าสบตาตรงๆ เพราะกลัวจะเสียอาการ “ขอบคุณมากนะชา จำของโปรดพี่ได้ด้วย” เสียงทุ้มเข้มเอ่ยออกมาอย่างรู้สึกประหลาดใจ เขามองใบชาด้วยแววตาปลาบปลื้ม อาร์ทรู้สึกดีทุกครั้งเวลาใบชาทำอะไรแบบนี้ให้ มันทำให้คนได้รับรู้สึกอบอุ่น ร่างเล็กรีบหลบสายตาคู่คมที่กำลังหันมายิ้มให้ น้ำขิงเห็นเพื่อนเริ่มทำตัวไม่ถูก ก็รีบเอ่ยปากขึ้นมาทันที “แล้วของฉันล่ะยัยชา” “อ่า นี่ไงของขิง ข้าวไข่เจียวพิเศษใส่ซอสมะเขือเทศเยอะๆ” “ชานี่ใส่ใจคนอื่นไม่เปลี่ยนเลยนะ” “อื้ม กินเยอะๆเลย” ใบชาอยากให้ช่วงเวลาที่มีความสุขแบบนี้อยู่ไปนานๆ เสียงพูดคุย รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ มันทำให้ร่างเล็กรู้สึกดีมาก ระหว่างปล่อยเวลาให้ไหลไปเรื่อยๆ พระอาทิตย์ก็เริ่มจะตกดิน ไม่นานก็ถึงเวลาเก็บของกลับ ติณณ์กลับมาถึงไทยเมื่อสองวันที่แล้ว เขายุ่งวุ่นวายอยู่กับการวางแผนลงโทษเหยื่อ จะเซอร์ไพรส์เธอแบบไหน ให้รู้สึกดีใจจนพูดไม่ออก เพราะกว่าจะซื้อตึกนี้มาได้ ติณณ์ให้ลูกน้องเจรจาอยู่นาน แต่ในที่สุดก็ได้มา เพราะไม่มีอะไรที่เงินซื้อไม่ได้ แค่ต้องใช้เงินให้มากพอในการเล่นเกม ร่างสูงแวะเข้าไปสำรวจภายในห้อง ตอนที่เธอไม่อยู่ สายตาคู่คมกวาดมองดูรอบๆ ก่อนจะแสยะยิ้มมุมปาก พลางนึกในใจว่า หากนั่งรอเหยื่ออยู่ในนี้ คงเป็นความคิดที่ไม่เลว ดูซิว่า..ถ้าเข้ามาแล้วเจอเขา เธอจะทำหน้าตายังไง จะตกใจจนร้องไห้ออกมาเลยหรือเปล่า ใบชาแพ้ตั้งแต่ก้าวเข้ามาในชีวิตของเขาแล้ว
Pinakabagong kabanata
กรงกาม | ไม่มีทางหนี ตอนพิเศษ 5
มือเรียวเปิดตู้เย็นในครัว พลางครุ่นคิดว่าจะทำอะไรเป็นมื้อเย็น ใบชาบอกกับติณณ์เอาไว้ว่าวันนี้จะโชว์ฝีมือการทำอาหารให้ทาน เธอให้เขานั่งรอในห้องเฉยๆ ทว่า คนร่างสูงไม่ฟัง กลับรั้งเอวบางเข้าหาตัว นัวเนียสูดดมกลิ่นหอมตามซอกคอจากข้างหลังอย่างคลั่งไคล้ “ทำเมนูอะไรครับ ที่รัก” “อื้อ พี่ติณณ์ อย่ากวน..ชากำลังจะทำกับข้าว” “ขอกินเมนูโปรดก่อนได้หรือเปล่า” “อะไรคะ เมนูโปรด?” “ใบชา” ใบหน้าหวานเห่อร้อนผ่าว พร้อมกับรู้สึกถึงสัมผัสแท่งแข็งที่กำลังดันอยู่บนก้นกลม มือหนาลูบคลึงเอวบาง บีบเคล้นแรงๆ ก่อนจะเลื่อนลงมาบีบขย้ำอย่างหยอกเย้า ใบชากำลังยืนหั่นผัก ทว่า สติของเธอเริ่มจะเลือนรางลงไปทุกที เมื่อมือสากลูบขึ้นมาตามขาอ่อน ก่อนจะเลิกกระโปรงขึ้น แล้วกรีดนิ้วลงบนร่องกลีบอวบถูขึ้นลงอย่างแผ่วเบา “อ๊า~ มะ ไม่ทำตรงนี้นะคะ อื้อ” “ซี๊ด~พี่อยากเอาตรงนี้” ติณณ์ไม่ได้ฟังสิ่งที่คนตัวเล็กพูด เขาลากฝังเขี้ยวจนทั่วลาดไหล่ ซุกไซร้ต้นคอ สูดดมกลิ่นหอมอย่างหื่นกระหาย มือแกร่งยกคนร่างเล็กขึ้นนั่งบนเคาน์เตอร์ครัว ถกกระโปรงขึ้นไปกองไว้บนเนินเอวบาง แล้วเข้าแทรกตรงกลางหว่างขา ก่อนมือสากจะกรีดกรายลงบนร่องอวบแล้วบดขยี้เบา
กรงกาม | ไม่มีทางหนี ตอนพิเศษ 4
หลังจากทานข้าวเสร็จ ทั้งคู่ก็มานั่งดูหนังต่อ ใบชาให้ติณณ์นอนหนุนตักพลางใช้มือเกลี่ยตามใบหน้าหล่อแผ่วเบา เขาดึงมือของคนร่างเล็กมาสูดดม บดจูบลงไปหนัก จนใบชาต้องก้มหน้าลงมองเพราะโดนงับที่นิ้ว “อื้อ~ เอาอีกแล้วนะคะ” “อื้ม พี่รักชา” “ชาก็รักพี่ติณณ์ รักมากๆ” ร่างสูงผละออก ก่อนจะหยิบกล่องผูกโบว์วางอยู่บนโต๊ะมาให้คนร่างเล็ก ใบชาเห็นมันวางอยู่ตั้งแต่เมื่อวาน ไม่ได้ไปยุ่ง เพราะคิดว่าเป็นของขวัญที่ติณณ์จะเอาไปฝากเพื่อน แต่เขากลับเอามันมาให้เธอ “เปิดดูสิครับ ของขวัญ พี่ตั้งใจเลือกให้” “ของขวัญอะไรคะ?” ใบชามองดูกล่องที่เขายื่นให้อย่างงุนงง ก่อนจะรับมาเปิดดู มือเรียวถือขึ้นมาแผ่วเบา พร้อมกับทำหน้าสงสัยว่ามันคืออะไร เพราะยังไม่ถึงวันสำคัญ ข้างในเป็นชุดสีขาวมีขนพองกับที่คาดผม และอีกชิ้นใบชาไม่รู้ว่ามันคืออะไร ดวงตากลมมองขนฟูคล้ายหาง มันคือชุดแมวน่ารัก ทว่า มันกลับชวนให้รู้สึกวาบหวิว เพราะทั้งชุดแทบจะโชว์เนื้อหนังทั้งหมด “มะ มันคือชุดอะไรคะ พี่ติณณ์” “ชุดแมวน้อยไงครับ ชอบไหม?” “แต่ชาว่ามันแปลกๆนะคะ มันจะใส่ไปไหนได้ โป๊ขนาดนี้ แถมยังแหวกตรง…” “คืนนี้…ใส่ให้พี่ดูหน่อยได้ไหมครับ” เสียงทุ้มพร
กรงกาม | ไม่มีทางหนี ตอนพิเศษ 3
“เด็กดี ถอดเสื้อผ้าออกสิครับ” “อื้อ พี่ติณณ์จะทำอะไร” “ชาต้องชอบมันแน่” ใบหน้าหล่อโน้มลงกระซิบข้างหู ต่างคนต่างถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกไปให้พ้นทาง ใบหน้าหวานเห่อร้อน เมื่อทั้งเขาและเธอเหลือแต่ร่างที่เปลือยเปล่า สายตาคู่มคมตวัดมองหุ่นของคนรักอย่างหลงใหล ใบชาค่อนข้างซ่อนรูปเก่ง หน้าอกใหญ่เกินขนาด แถมเอวยังคอดน่าจับกระแทกสุดๆ “มะ มองอะไรคะ” “มองเมียคนสวยไม่ได้หรอครับ” เขาพูดพลางยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ กดตัวร่างเล็กให้นั่งรอบนโซฟา ขาแกร่งเดินไปหยิบขวดไวน์ราคาแพง ก่อนจะเดินกลับมาพร้อมกับใบหน้ายิ้มกริ่ม ติณณ์อยากลองทำมันมานานแล้ว “อยากดื่มด้วยไหมครับ” “ดะ ได้ค่ะ” ร่างเล็กตอบด้วยหน้าตามึงงง หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ใบหน้าหวานร้อนผ่าว แม้อุณหภูมิในห้องจะเย็นเฉียบ แต่กลับร้อนรุ่มจนเหงื่อผุดขึ้นเต็มใบหน้า สายตาคู่สวยจับจ้องการกระทำของติณณ์ มือหนารินไวท์เทลงบนแก้วอย่างเชื่องช้า พร้อมกับยิ้มให้อย่างมีเลศนัย ติณณ์หันมองคนร่างเล็กที่นั่งอยู่บนโซฟา ก่อนจะค่อยๆผลักให้เธอนอนราบลงไป แก้วในมือหนาถูกหมุนวน ก่อนเขาจะยกมันขึ้นดื่ม แล้วโน้มใบหน้าลงประกบจูบ ป้อนไวท์ให้ร่างเล็กดื่มผ่านจากริมฝีปากของตัวเอ
กรงกาม | ไม่มีทางหนี ตอนพิเศษ 2
หลังจากปิดเทอมใบชาก็ไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลย แม้ติณณ์จะถามอยู่บ่อยครั้ง แต่ร่างเล็กคิดว่าแค่มีเขาอยู่ก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว เทอมหน้าจะเป็นเทอมสุดท้ายของใบชา เธอยังติดต่อกับน้ำขิงอยู่เป็นระยะ ได้ยินมาว่าเพื่อนสนิทกำลังจะเริ่มทำงานแล้ว แถมตอนนี้ยังคบกับแทน ตอนที่ใบชากับติณณ์รู้เรื่องถึงกับทำหน้าเหวอ เพราะไม่คิดว่าทั้งคู่จะคบกัน “แน่ใจนะ ว่าไม่อยากให้พี่พาเที่ยวไหน” “แน่ใจค่ะ ชาชอบอยู่กับพี่ติณณ์” “ปากหวานจังครับ” ร่างสูงพูดอย่างยิ้มๆ พลางโน้มหน้าลงจูบปากคนที่นอนอยู่บนตักอย่างอ่อนโยน ก่อนจะผละออกคลอเคลียอยู่กับพวงแก้มนุ่ม จู่ๆ ประโยคชวนให้ใจสั่นก็หลุดออกมาจากริมฝีปากหนา “อยากเข้าไปทำในห้องดำไหม” “คะ?” “หืม ชารู้ว่าพี่หมายถึงอะไร” “ก็ได้ค่ะ แต่ไม่ใช่…” พูดยังไม่ทันจบ ร่างเล็กก็ถูกอุ้มพาดบ่าตรงไปยังห้องดำ ใบชาปัดป่ายอย่างแรงบ่นด่าคนเอาแต่ใจ แต่ก็ไม่เป็นผล จนในที่สุด ร่างเล็กก็ถูกโยนลงบนเตียง พร้อมกับร่างสูงขึ้นคร่อมข้างบน ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่น มือเล็กดันบ่าคนตัวสูงเอาไว้ พร้อมกับแรงสั่นสะท้านไปทั่วกาย ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงหวานสั่น “อื้อ ชายังไม่ได้บอกเลยว่าทำตอนนี้” “ไม่
กรงกาม | ไม่มีทางหนี ตอนพิเศษ 1
เสียงดูดปากแลกลิ้นดังระงมมาตั้งแต่หน้าห้อง ใบหน้าหวานถูกจับขึ้นให้รับจูบอย่างเร่าร้อน ลิ้นหนาแทรกเข้าไปสำรวจทั่วโพลงปาก ตวัดดูดรุนแรง จนคนตัวเล็กครางประท้วงในลำคอ ติณณ์ผละจูบออกอย่างเชื่องช้า มือแกร่งช้อนร่างเล็กขึ้น ก่อนจะอุ้มเดินไปวางลงบนเตียง พร้อมกับประกบปากบดเบียดขยี้ลงไปหนักๆ “อื้ม” “อื้อ” มือหนาเลื่อนขึ้นมาขย้ำอบอวบอย่างได้อารมณ์ ปลายนิ้วเขี่ยเม็ดไตสีหวานระรัว จนทั้งเล็กสั่นเกร็งเพราะรู้สึกเสียว ก่อนจูบจะถูกผละออกอย่างแผ่วเบา “ซี๊ด~ ขอทำรอยได้ไหม” “อ๊าง~ พะ พรุ่งนี้ ชามีเรียน อ๊า” สิ้นเสียงทุ้มพร่า ริมฝีปากหยักเลื่อนมาขบเม้มจนทั่วซอกคอขาว ติณณ์ไม่ได้สนคำพูดของเธอ เพราะตอนนี้อารมณ์พลุ่กพล่านมันจะเกินควบคุม เขากัดดูดบนผิวเนื้อทิ้งรอยเอาไว้เกลื่อน เสียงร่างเล็กปล่อยออกมาอย่างไม่ขาดสาย ทุกสัมผัสจากเขามันทำให้รู้สึกสยิว พร้อมกับตัวสั่นระริก มือสากเลื่อนขึ้นมาดึงถอดเสื้อผ้าของใบชาออก ชั่วพริบตา ทั้งเขาและเธอก็เปลือยเปล่า ใบหน้าหล่อโน้มลงกดฝังปลายจมูกลากมาตามหน้าท้องแบนราบ ก่อนจะส่งปลายนิ้วดันเข้าไปในร่องอวบ “อ๊าง~อื้อ ชะ ชา” ลิ้นร้อนลากไล้ตามเนินอวบไร้ขน กัดเม้มเบาๆ จนร่างเ
กรงกาม | ไม่มีทางหนี EP 38 | THE END วันธรรมดา
หลังเลิกเรียน ใบชาก็รีบกลับมาอาบน้ำเปลี่ยนชุด เพราะวันนี้จะไปคลับกับเพื่อนสนิท แถมติณณ์ยังขอตามไปด้วย เธอจึงส่งข้อความไปบอกน้ำขิงเอาไว้ก่อนแล้ว ระหว่างเลือกเสื้อผ้าอยู่นั้น ดวงตาสวยสั่นไหว เมื่อหวนกลับไปนึกถึงเรื่องราวเมื่อหลายอาทิตย์ก่อน ตอนโทรไปร้องไห้กับน้ำขิง บอกว่าไม่มีทางให้อภัยติณณ์ ทั้งที่ตัวเองเผลอใจให้เขาตั้งนานแล้ว มุมปากยกยิ้มบางๆ คาดไม่ถึงว่าคนที่เกลียด กลับเป็นคนที่ขโมยหัวใจของเธอไป “เลือกชุดเสร็จหรือยังครับ” เสียงประตูถูกเปิด พร้อมกับใบหน้าหวานหันมามองคนด้านหลัง มือเรียวหยิบชุดออกมาจากตู้ แล้วถามความเห็นของคนกำลังนั่งรออยู่บนเตียง “พี่ติณณ์ว่าชาใส่ชุดไหนดีคะ?” สายตาคู่คมมองชุดที่คนตัวเล็กถืออยู่ในมือ พลางใช้ความคิด เขาไม่อยากให้เธอแต่งตังโป๊มากเกินไป จึงเลือกชุดอยู่ด้านซ้ายเพราะยาวเกือบถึงเข่า “ชุดนี้น่ารักนะ เหมาะกับชา” “ชุดนี้ไม่น่ารักหรอคะ?” “น่ารัก แต่โป๊เกินไปพี่ไม่ชอบ” ติณณ์พูดพร้อมส่ายหน้าไปมา ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปกอดคนตัวเล็ก ปลายจมูกแนบชิดกับพวงแก้มนิ่มอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะผละออกแล้วปล่อยให้เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ในห้องตามลำพัง ภายในคลับ ปกติห
Maaari mong magustuhan
สาววิศวะ กับ หนุ่มบริหาร
กาแฟหอมกรุ่น9.9K viewsเหนือศิรา
กาแฟหอมกรุ่น12.7K viewsMEAKHA | คลั่งรักร้ายนายเย็นชา
6RICH 13.0K viewsMy Bad Boy วิศวะคลั่งรักเมียเด็ก
เอวาริณ ชาริณ33.3K viewsเขาว่ากันว่า… หนุ่มวิศวะหล่อพรีเมียมรักเพื่อนอย่างฉัน
mindy1.8K viewsอย่ามารักในวันที่สายไป(ใจพัง)
Story ปลายตะวัน218 viewsสาววิศวะกับหนุ่มนักบัญชี
เหนือ กว่าความคาดหมาย205 viewsถ้าฉันเป็นเขา
นังหมูปีศาจ278 views
