로그인ณ ชายหาดริมทะเลน้ำฟ้ากับแอนนี่นั่งอุ้มลูกสาวในอ้อมแขนพลางชมพระอาทิตย์ตกดินไปด้วย ส่วนสามีของคนทั้งสองกำลังยืนแกะกุ้งย่างให้ภรรยาตรงโต๊ะข้าง ๆ ถัดไปไม่ไกลนัก "อากาศดีจริง ๆ นะคะ"น้ำฟ้าเอ่ยขึ้น "จ้ะ เมื่อก่อนมัวแต่ทำงานจนลืมไปแล้ว ว่าบรรยากาศริมทะเลมันเป็นยังไง"แอนนี่มองไปยังท้องทะเลอันกว้างใหญ่
หนึ่งเดือนต่อมา ภายในห้องพักฟื้นโรงพยาบาลประจำตระกูลกิบสัน แอนนี่ที่เพิ่งคลอดลูกสาวกำลังนั่งให้นมทารกน้อยบนเตียง โดยมีมาร์ตินคอยอำนวยความสะดวกอยู่ใกล้ ๆ "ดูดนมเก่งจัง ลูกพ่อ"มาร์ตินจ้องหน้าลูกน้อยด้วยความเอ็นดู "สงสัยจะเหมือนพ่อเขามั้งคะ"แอนนี่เอ่ยหยอกพ่อของลูก "ก็แน่ล่ะ ลูกพ่อก็ต้องเหมือ
แง! แง! เสียงทารกน้อยที่เพิ่งคลอดออกมาจากช่องคลอดร้องเสียงดังก้องไปทั่วห้องคลอด น้ำฟ้ายิ้มพลางน้ำตาไหลอาบแก้มด้วยความตื้นตันดีใจ ซึ่งไม่ต่างอะไรจากเอริคที่ยืนกุมมือแม่ของลูกน้ำตาคลอเบ้า ทารกน้อยถูกนำไปทำความสะอาดแล้วนำกลับมาวางลงบนหน้าอกของแม่ในทันที "ยินดีกับคุณพ่อ คุณแม่ด้วยนะคะ ลูกสาวแข็งแรงสม
ณ โรงแรมหรูใจกลางเมืองแอนนี่กับมาร์ตินกำลังยืนต้อนรับแขกดื่มเฉลิมฉลองให้กับงานแต่งของคนทั้งคู่ หลังจากที่ผ่านงานช่วงเช้าในโบสถ์มาอย่างราบรื่น "แม่กลับก่อนนะลูก สนุกกันให้เต็มที่เลย"เจนเอ่ยกับทั้งสองคน "ครับ ไว้ผมจะพาแอนไปที่บ้าน"มาร์ตินส่งยิ้มให้มารดา "ไว้เจอกันนะคะ"แอนนี่ส่งยิ้มให้มารดาสาม
"คิก คิก ไม่เอาค่ะ"น้ำฟ้าหัวเราะร่า ร่างหนาจูบไล้สูดดมกลิ่นหอมบนผิวเนียนจากลำคอระหงลงไปยังเนินอกอวบทั้งสองข้าง บีบเคล้นด้วยสองมือริมฝีปากอ้างับจุกเต้าสลับกันไปมาจนเกิดเสียงดัง เสมือนเด็กน้อยหิวนมก็ไม่ปาน สร้างความซ่านเสียวให้หญิงสาวไม่น้อย มือหนาลูบไล้ไปตามเนินอวบอูมแหวกชั้นในตัวจิ๋วให้พ้นทางอย่
"ใจร้อนจังเลยนะคะ"ร่างบางนั่งพิงโซฟามองหมอหนุ่มถลกกระโปรงเธอขึ้นเหนือเอวแล้วแนบใบหน้าลงตรงกลางร่องสวาท ใช้ลิ้นเลียปาดเม็ดเสียวระรัว "อื้อ อ๊า เสียวจังเลย"ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากัน ลิ้นหนาปาดเลียระรัวเม็ดเสียวจนร่างบางเกร็งกระตุกเสร็จสมคาลิ้นสากอย่างห้ามไม่อยู่ ท่อนเอ็นร้อนถูกมือหนาล้วงออกมาจากกาง
เช้าวันใหม่สองร่างเปลือยเปล่านอนกอดคลอเคลียกันไม่ห่าง หลังจากจบบทพิศวาสอันแสนเร่าร้อนหมาด ๆ ของวัน ริมฝีปากหนากดจูบหน้าผากมน สลับกับริมฝีปากบางระเรื่อจูบหอมแก้มสากหนัก ๆ ฟอดหนึ่งกอดกระชับร่างกันและกันแนบชิด "หิวหรือยังครับ"เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น "ยังเลยค่ะ ทำไมคะ พี่จะทำให้ทานอีกใช่ไหม" "ครับ เมีย
คล้อยหลังมยุรากลับไปน้ำฟ้าก็ได้รับสายจากมนตรี เธอจึงเดินเปิดประตูห้องออกไป เพื่อลงไปหาปลายสายที่โทรเข้ามาหาเธอ ส่วนเอริคเดินตามเธอไปห่าง ๆ ด้วยสงสัย ภาพที่เห็นเบื้องหน้ามนตรีกำลังยื่นถุงขนมให้น้ำฟ้าตรงลานจอดรถแล้วแล่นออกไป น้ำฟ้ายืนส่งมนตรีจนลับสายตาไป จากนั้นก็หมุนตัวหมายจะเดินขึ้นไปบนห้อง แต่สาย
เช้าวันใหม่น้ำฟ้าตื่นขึ้นมาด้วยอาการอ่อนเพลียไม่ค่อยจะมีแรงเหมือนเช่นทุกวัน อาจจะเป็นเพราะอายุครรภ์ที่เริ่มจะสู่เดือนที่สามแล้ว เธอลุกลงจากเตียงหายเข้าไปในห้องทั้งชุดนอนกระโปรงยาวเหนือเข่าเผยให้เห็นเรียวขาสวยเนียน เมื่อน้ำฟ้าเดินออกมาจากห้องนอนเธอก็พบว่าเอริคกำลังยืนอยู่ตรงระเบียง ก้ม ๆ เงย ๆ ทำอะ
"ระวัง!"เอริครีบวิ่งคว้าตัวเธอเอาไว้ในอ้อมแขนแกร่ง "คุณเอริค"ใบหน้าสวยเงยขึ้นสบสายตาหมอหนุ่มด้วยความตกใจ "ไม่เป็นไรใช่ไหม"เสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้น "ค่ะ"น้ำฟ้าค่อย ๆ ถอยห่างจากร่างหนาที่มักทำให้เธอปั่นป่วนเสมอ "ไป ฉันจะไปส่ง อย่าเข้าใจผิด ฉันแค่เป็นห่วงลูกเท่านั้น" น้ำฟ้าได้ยินประโยคนั้นเธอจ







