23. ข่าวดี

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ข่าวดี

--------------------------------------------------------------------------

ช่วงบ่ายสามโมง...

ร้านอาหารริมทะเลทางใต้ของเกาะ ที่นี่เป็นหนึ่งในจุดเช็คอินของนักท่องเที่ยววีวีไอพีของพวกเขา นอกจากน้ำทะเลจะใสแล้ว แสงแดดที่นี่ก็ยังเป็นใจทำให้รู้สึกถึงความอบอุ่นตลอดที่นั่งทานข้าวในช่วงบ่าย

“นี่ค่ะ”

“ให้เฮียกินทั้งเปลือกนี่เลยเหรอ?” ฮาร์ทถามคนสวยของเขาที่ตักขาปูอลาสก้าให้เขาทั้งขา

“คือ...ขอโทษค่ะเฮีย แต่หนูไม่รู้ว่ามันแกะยังไง”

“ไม่เป็นไร งั้นเดี๋ยวเฮียแกะให้เลย์อิกินเองนะ” เพียงแค่เห็นว่าเธอเอาใจเขากลับบ้าง แม้จะรู้ว่าเธอทำไปตามหน้าที่ แค่นั้นก็ทำให้ฮาร์ทใจฟู เขารีบคว้าอุปกรณ์มาโชว์ความสามารถให้คนสวยเห็น ถึงวิธีแกะปูที่เธอไม่รู้

“ปูนี่เนื้อหวานอร่อยมากเลยนะ เลย์อิน่าจะไม่เคยกินใช่ไหม”

“ค่ะ” เธอตอบคำถามของฮาร์ทด้วยคำพูดสั้น ๆ เวลานั้นก็มองเขาแกะขาปูอย่างตั้งใจ

“อ้าปากสิ เดี๋ยวเฮียป้อน” ฮาร์ทจ่อเนื้อปูไว้ที่ริมฝีปากของคนสวย ซึ่งเธอก็ค่อย ๆ อ้าปากออกรับของอร่อยนั้นอย่างระวัง

“อือ”

“อร่อยไหมครับ”

“อร่อยค่ะ”

“ให้รางวัลเฮียหน่อยสิ” ฮาร์ทจู๋ปากรอจูบจากคนสวยอยู่แบบนั้นเกือบนาที

จุ๊บ “...แบบนี้เหรอคะ”

“^^” ฮาร์ทพยักหน้าตอบคำถามนั้น

แม้จะรอคอยจูบอยู่นานแต่เพียงแค่นั้นก็ทำให้คนหื่นมีกำลังใจสู้มากขึ้น เพราะการเอาใจใส่ของเขาเริ่มเห็นผล มันทำให้เลย์อิเริ่มยิ้มออกทีละนิด และเป็นรอยยิ้มที่เขาพอดูออกว่ามันมาจากใจไม่ใช่การบังคับ

“อือ! อือ!” เสียงโมอาที่กำลังออกแรงใช้ที่ตัดกล้ามปู ทำขุนพลที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ต้องรีบยื่นมือเข้าช่วย

“เอามานี่ ฉันแกะให้”

“...” เธอมองอย่างตั้งตารอ เพราะเริ่มหิวจนมีอาการท้องร้องโครกคราก และทันทีที่เนื้อปูวางลงที่จาน โมอาก็รีบตักมันเข้าปาก ก่อนจะหันไปทำตาโตใส่ขุนพลเพราะรสชาติของมันดีเกินจะบรรยาย

สิ่งที่เห็นทำขุนพลหลุดยิ้มตามจนมือหนาอยู่ไม่สุก ต้องยื่นไปลูบหัวคนน่าเอ็นดู และเหมือนว่าวันนี้ทั้งสี่คนจะทำถูกใจสองสาวเป็นอย่างมาก เพราะวันทั้งวันพวกเธอไม่แสดงหน้าบึ้ง หรือท่าทางฝืนใจออกมาให้เห็นเลย

ส่วนหนึ่งก็ต้องยกความดีความชอบนี้ให้กับฮาร์ทผู้นำทริป หากไม่ใช่เพราะเขา สองสาวคงไม่เปิดใจมองเกาะนรกแห่งนี้ ให้เป็นเกาะที่น่าอยู่มากขึ้น…

@คฤหาสน์โยโล่

เมื่อกลับมาถึงที่คฤหาสน์ก็เป็นช่วงเย็นของวัน และทั้งหกคนก็ทานข้าวกันมาจนอิ่มท้องเลยไม่มีการจัดสำรับอาหารเย็นขึ้น ทุกคนจึงแยกย้ายกันไปทำกิจกรรมส่วนตัว

ส่วนสองสาวก็ยังมีงานที่ต้องเรียนรู้จากหัวหน้าแม่บ้านเพิ่มเติม พวกเธอจึงเดินตามหัวหน้าแม่บ้านไปยังห้องเตรียมของว่าง เพื่อสอนให้สองสาวรู้จักการดูแลนายท่านทั้งสี่อย่างดีไม่ขาดตกบกพร่อง เพราะอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า พวกเธออาจจะต้องเดินทางไปร่วมงานสำคัญกับผู้มากอำนาจทั้งสี่ที่ไทย ประเทศที่สองสาวจากมา

นั่นหมายความว่าทั้งสองสาวจะได้ออกจากเกาะเพื่อกลับไปเยือนถิ่นเก่าบ้านเกิดของพวกเธอ และตลอดทริปโมอาและเลย์อิยังต้องคอยดูแลนายท่านทั้งสี่อย่างเอาใจ และรู้ในสิ่งสำคัญที่เกี่ยวกับพวกเขา เช่นแต่และคนชอบทานอะไร ไม่ทานอะไร มีอะไรที่จะต้องทำให้ใครเป็นพิเศษ เป็นต้น

แถมยังต้องเรียนรู้การเสริมสวยด้วยมือตัวเองจากช่างฝีมืออีกด้วย เพื่อให้พวกเธอดูสวยสดเสมอในตอนที่ไม่มีช่างตามไปดูแลความสวยงามให้ถึงต่างบ้านต่างเมือง...

บาร์เตรียมอาหาร...

“ช่วงเช้าหลังจากที่คุณเปอร์ตื่น จะต้องเตรียมชาดำให้ท่านนะคะ ส่วนของคุณขุนพลจะทานเป็นกาแฟดำหลังจากที่ท่านอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ...” หัวหน้าแม่บ้านหยิบอุปกรณ์ชงชาและกาแฟลงมาเตรียม เพื่อจะสอนทั้งสองสาวให้รู้จากการทำสิ่งที่ว่า

“ส่วนคุณอาร์เจและคุณฮาร์ทไม่ต้องการอะไรตอนตื่นนอนค่ะ แค่ทำตามที่เขาขอก็พอ แต่และวันคำขอของพวกเขาก็ต่างกันไป บางวันชอบแบบนี้ อีกวันก็อาจจะไม่ชอบแล้ว...และถ้าให้ดีปล่อยให้พวกเขานอนให้ครบแปดชั่วโมงนะคะถ้าไม่งั้น จะตื่นมาหัวเสียเอาได้”

“เหมือนเฮียอาร์เจ เมื่อเช้านี้ใช่ไหมคะ”

“ใช่ค่ะ รายนั้นงี่เง่า แถมเอาใจยากกว่าใครในบ้าน”

“คุณแม่บ้านรู้จักพวกเฮียดีเลยสินะคะ?” โมอาถามเพราะความเป็นเด็กขี้สงสัย และเธอเห็นว่าทุกคนดูสนิทสนมกับหัวหน้าแม่บ้านเป็นพิเศษกว่าลูกน้องคนอื่น ๆ

“ใช่ค่ะ รู้จักดีเลย…เมื่อก่อนที่เกาะนี้ ยังไม่พัฒนาเท่าที่เป็นอยู่ ยังเป็นเพียงแค่พื้นที่ป่า แต่วันนี้พวกคุณก็เห็นแล้วใช่ไหมคะ ว่าที่นี่สวยงามมากแค่ไหน ทั้งหมดนั่นเป็นฝีมือของพวกนายท่านค่ะ น่าทึ่งใช่ไหมคะ…” หัวหน้าแม่บ้านพูดชื่นชมชายหนุ่มทั้งเจ็ด ที่มีส่วนสร้างเกาะสวยงามนี้ขึ้น ภายในเวลาเพียงแค่สิบปี พวกเขาก็สร้างอาณาจักรแห่งนี้ได้สวยงามไร้ที่ติ

“ค่ะ น่าทึ่งมากเลย” เลย์อิพูดอย่างเห็นด้วย

“งั้น...ต่อจากนี้เราต้องเตรียมชากับกาแฟนี่ทุกวันเลยใช่ไหมคะ?” โมอาถาม

“แค่วันที่ต้องออกนอกคฤหาสน์เท่านั้นค่ะ เดี๋ยวพวกคุณสองคนจะต้องเดินทางไปงานสำคัญกับนายท่านทั้งสี่ ถึงตอนนั้นคงไม่มีแม่บ้านตามไปดูแล จะมีแค่พวกคุณสองคนและบอดี้การ์ดที่ติดตามนายท่านไปเท่านั้น...”

“ไปไหนเหรอคะ” เลย์อิถาม

“พวกท่านยังไม่ได้บอกเหรอคะ?” หัวหน้าแม่บ้านถามกลับ

“ยังไม่เห็นพูดอะไรนะคะ”

“นายท่านทั้งสี่จะต้องเดินทางไปร่วมงานวันเกิดคุณเจไดน่ะค่ะ เขาเป็นรุ่นน้องที่สนิทของทั้งสี่คน หรือถ้าจะพูดให้ถูกก็คือ เขาเป็นหนึ่งในเจ้าของเกาะแห่งนี้”

“เจ้าของเกาะไม่ได้มีแค่พวกเขาสี่คนเหรอคะ” โมอาถามต่อ

“เจ้าของเกาะมีเจ็ดคนค่ะ แต่ว่าทั้งสามคนอาศัยอยู่ที่ไทยเพราะด้วยเหตุผลบางอย่าง ซึ่งฉันคงแจ้งเหตผลเรื่องนั้นให้ทราบไม่ได้...”

“งั้นแสดงว่า...เราสองคนจะได้เดินทางกลับไทยใช่ไหมคะ?” โมอาถามไปด้วยความดีใจลึก ๆ ดวงตาคู่สวยเบิกโตรอฟังคำตอบ

“ใช่แล้วล่ะ” เสียงเปอร์พูดตอบ

“เฮีย!”

“เฮีย”

“ดีใจกันใช่ไหม ที่จะได้กลับไทย”

“...” เลย์อิไม่กล้าพูดตอบเปอร์ว่าเธอดีใจแค่ไหน แม้เวลานั้นจะรู้สึกสุขใจมาก ๆ ที่ได้ยินข่าวดีว่าเธอกำลังจะได้กลับไทย กลับไปยังที่ที่พวกเธอจากมา

“เราจะเดินทางกันอีกสามอาทิตย์ ยังไม่ใช่เร็ว ๆ นี้หรอก คงไม่ต้องบอกให้เตรียมตัวใช่ไหม” เขารู้อยู่แล้วว่าทั้งสองคนจะต้องดีใจจนตัวสั่น หากได้รู้ว่าพวกเธอจะได้กลับไทยในอีกไม่ช้า แต่ก็เป็นเพียงการเดินทางไปกลับสั้น ๆ เท่านั้น ไม่ใช่จะพาเธอกลับไปส่งเป็นการถาวร

“ค่ะ” เลย์อิตอบไปด้วยรอยยิ้มที่ไม่สามารถควบคุมได้ เพราะเวลาอีกสามอาทิตย์ที่เขาบอกนั้น มันดีกว่าการต้องรอนานถึงหกเดือนตามสัญญาจ้าง

“เลย์อิไม่ต้องคอยเอาใจเฮียมากหรอกนะ แค่เตรียมชาให้เฮียตอนตื่นนอนแค่นั้นก็พอแล้วล่ะ...” คนใจดีพูดบอกกับเจ้าแมวน้อยที่ยืนมองเขาตาใส ด้วยแววตาที่เบาบางความหวาดกลัวลงไปเยอะจากเดิม

“ค่ะเฮีย” เลย์อิตอบรับเสียงหวานสไตล์ที่เป็นเธอ

“ฝากสอนงานเธอด้วยนะครับพี่”

“ได้ค่ะนายท่าน”

สิ้นเสียงหัวหน้าแม่บ้านพูดตอบรับเปอร์ก็เดินออกไปจากบริเวณนั้น และเมื่อสองสาวเห็นว่าเขาเดินหายไปจนลับสายตา ทั้งเลย์อิและโมอาก็โผเข้ากอดกันด้วยความดีอกดีใจที่จะได้กลับไทย สองสาวกระโดดดึ๋ง ๆ ด้วยความดีใจอย่างสุขล้น จนโมอาเผลอพูดบางอย่างที่คิดเหมือนกันกับเลย์อิออกมา

“ทางหนีของเรามาถึงแล้ว อีกสามอาทิตย์ เย้...”

แต่ความสุขนั้นก็ต้องหยุดลง เมื่อหันไปเห็นว่าบริเวณนั้นไม่ได้มีแค่พวกเธอที่ยืนอยู่ แต่ยังมีผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นคนของนายท่านทั้งสี่คนยืนอยู่ด้วย ท่าทางดีใจเมื่อครู่ของสองสาวจึงสงบเสงี่ยมลง และเปลี่ยนเป็นตั้งใจศึกษาสิ่งที่หัวหน้าแม่บ้านจะสอนแทน...

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~