22. ทัวร์รอบเกาะ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ทัวร์รอบเกาะ

--------------------------------------------------------------------------

หน้าคฤหาสน์...

เมื่อทั้งหกคนทานอาหารเช้ากันเสร็จ ก็เป็นเวลาที่ดีที่จะเริ่มต้นเช้าวันนี้ด้วยการพาสาว ๆ ออกทัวร์รอบเกาะ รถสปอร์ตหรูเปิดประทุนสองคันจอดเตรียมพร้อมอยู่ที่หน้าคฤหาสน์

รถสปอร์ตสีขาวเปิดประทุนเป็นรถที่ฮาร์ทเลือกขับพาคนสวยของเขาเที่ยว ซึ่งก็มีเปอร์ที่นั่งอยู่เบาะหลังด้วยใบหน้าที่สดใส และอารมณ์ดีกว่าใครในบ้าน หลังจากได้ระบายเรื่องอึดอัดใจนั้นออกไปเมื่อคืน

ส่วนรถสปอร์ตสีดำเปิดประทุน เป็นรถที่ขุนพลเลือกขับให้โมอานั่งชมวิวสวย ๆ รอบเกาะ และที่เบาะด้านหลังก็มีอาร์เจนั่งอยู่ เขายังคงคีพลุคหงุดหงิดหน้าบึ้งอยู่แบบนั้น เพราะยังปล่อยวางสาเหตุที่ทำให้เขาตื่นขึ้นและไม่อาจข่มตานอนต่อได้

รถทั้งสองคันขับแล่นออกจากคฤหาสน์หลังใหญ่ ไปตามเส้นทางชมวิวรอบเกาะที่สามารถมองเห็นทะเลได้สุดลูกหูลูกตา บรรยากาศเย็น ๆ กับแสงที่มองแล้วสบายตา ทำให้เหมาะแก่การเปิดประทุนระหว่างขับรถเป็นที่สุด และนี่ก็เป็นการเปิดประสบการณ์ครั้งแรกของสองสาว นอกจากการได้ขึ้นเครื่องบินครั้งแรก นอนคฤหาสน์หรูเป็นครั้งแรก นั่งรถลีมูซีนครั้งแรก และก็ยังได้นั่งรถหรูเปิดประทุนครั้งแรกอีกด้วย ประสบการณ์มากมายที่พวกเธอไม่คิดว่าจะได้สัมผัสมันในช่วงชีวิต มันเกิดขึ้นแล้วในตอนนี้

และนอกจากที่นี่จะอากาศดีแล้ว บ้านเมืองยังสะอาดตาไม่ว่าจะมองไปทางไหน ผู้คนก็ดูจะอยู่ในกฎในระเบียบ ราวกับเป็นเมืองสวรรค์ของทั้งสี่คนอย่างแท้จริง นั่นอาจจะเพราะที่เกาะแห่งนี้มีกฎหมายที่เคร่งคัด แม้ที่นี่จะไม่มีการส่งผู้ร้ายข้ามแดน แต่ก็ใช่ว่าผู้คนจะสามารถทำอะไรก็ได้ตามอำเภอใจ เพราะหากว่าทำผิด ก็จะได้รับการตัดสินจากศาลยุติธรรมเช่นกัน

หากเป็นความผิดเพียงเล็กน้อย จะถูกเตือนด้วยใบเหลือง และพิจารณาโทษตามความเหมาะสม เช่นถูกกักบริเวณ ห้ามออกจากบ้านมาสร้างความเดือดร้อนตามเวลาที่กำหนด และหากผิดซ้ำจะถูกเตือนด้วยใบแดง

ส่วนใครที่ถูกเตือนด้วยใบแดงไปแล้วยังทำผิดซ้ำ ศาลก็จะตัดสินให้พ้นจากการเป็นพลเมืองของเกาะโยโล่ทันที และไม่ใช่ว่าพวกเขาจะถูกส่งไปอยู่คุก หรือถูกส่งออกนอกเกาะ แต่จะเป็นการส่งไปอยู่ในนรกแทนหลังจากพ้นสภาพการเป็นพลเมือง

กฎหมายของที่นี่ เป็นกฎที่ขุนพลตั้งขึ้น เพื่อไม่ให้เกาะสวยงามของเขามีคุกไว้ขังคนทำผิด ส่วนร่างไร้วิญญาณของผู้กระทำผิด ก็จะถูกส่งไปทำลายที่ฟาร์มจระเข้หลังเกาะ เพื่อให้คนผู้นั้นหายไปจากโลกนี้อย่างสมบูรณ์ และเพื่อเป็นตัวอย่างต่อพลเมืองคนอื่น ๆ ไม่ให้ทำตัวแหกกฎ…

“ชอบไหมเลย์อิ?” ฮาร์ทเอ่ยถามเจ้าของมือเล็กที่เขากุมไว้ตลอดทางที่ขับรถ เพราะอยากรู้ว่าเธอชอบหรือเปล่าที่เขาพาออกมาเที่ยวชมรอบเกาะแบบนี้

“ชอบค่ะ” คนพูดน้อยตอบ

ซึ่งคำตอบนั้นของเธอก็ถูกใจชายคนขับมาก ๆ หลังมือสวยถูกริมฝีปากของฮาร์ทประทับจูบลงอย่างเอาใจ เพียงแค่เขาเห็นว่าเธอชอบใจเขาก็รู้สึกดีตามไปด้วย

ระหว่างนั้นเปอร์ที่นั่งอยู่ทางเบาะหลังก็ชื่นชมทั้งวิว และความสวยงามที่อยู่บนรถคันเดียวกันนี้ เขาเผลอยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าสาวที่นั่งอยู่เบาะหน้าเหลือบตามามองเขา ที่นั่งอยู่ทางด้านหลังด้วยความสนใจ

ทางด้านรถของขุนพลนั้นก็มีบรรยากาศที่ดีไม่ต่างกัน คนหน้าบึ้งเองก็เริ่มคลายปมที่คิ้วหนา และนั่งเกาะเบาะที่โมอานั่งอยู่ สายตาก็โฟกัสเพียงแค่วิวสวยวิวเดียว

“มองอะไรคะ?”

“มองเมีย”

“...” โมอาเงียบไปเมื่อได้ยินคำตอบของอาร์เจที่ทำเธอหน้าร้อนผ่าวอย่างไม่รู้สาเหตุ

“ถามต่อสิ”

“...ไม่ถามแล้วค่ะ” เธอเบี่ยงหน้าหนีสายตาเจ้าเล่ห์คู่นั้น ไปชมวิวบนเกาะแทน หลายสิ่งแปลกใหม่ที่ได้เห็นทำโมอาเผลอยิ้มออกมา และลืมไปว่าเธออยากจะออกจากเกาะแห่งนี้มากแค่ไหน

“นั่นสถานนีตำรวจเหรอคะ?”

“ใช่ อยากลงไปเรียกตำรวจมาจับพวกฉันหรือไง?” ขุนพลถาม

“...” โมอาเงียบไป เพราะมีแว็บนึงที่คิดเรื่องนั้นจริง ๆ แต่ทุกความคิดก็ต้องหยุดลงเพราะเรื่องที่ได้ยินว่าพวกเขาสี่คนเป็นเจ้าของเกาะ

“พวกเฮียเป็นเจ้าของเกาะนี้ไม่ใช่เหรอคะ ตำรวจคงไม่จับหรอก จะจับหนูซะมากกว่า…”

คุณตำรวจที่เป็นคนขับ ยื่นมือไปยีหัวเด็กช่างพูดด้วยความเอ็นดู พร้อมกับระบายยิ้มออกมา “^^”

“ใช่แล้วล่ะ ตำรวจทำอะไรพวกเราไม่ได้หรอก เพราะนายของพวกมันอยู่นี่...” อาร์เจพูดตอบโมอาพร้อมกับมองไปที่ขุนพล เพื่อบอกให้เธอรู้ว่ากฎหมายของที่เกาะแห่งนี้มีขุนพลเป็นคนเขียนขึ้น และเพื่อนของเขาก็อยู่เหนือตำรวจทุกนาย

นอกจากนั้นแล้ว พ่อของเขายังมียศใหญ่ขั้นพลเอกที่มีอำนาจมากในประเทศไทยอีกด้วย สิ่งนั้นเป็นแบล็คหลังที่ทำให้พวกเขาไม่เกรงกลัวอำนาจนอกเหนือจากการมีเงิน ที่สามารถจัดการปัญหาทุกอย่างได้ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่

“เฮียครับ! แวะเดินห้างกันก่อนนะครับ แล้วค่อยไปต่อ” เสียงเปอร์จากรถอีกคันตะโกนบอกพี่ใหญ่ทั้งสอง ให้จอดแวะห้างสรรพสินค้าสุดหรูที่อยู่ห่างออกไปสองร้อยเมตรข้างหน้า

“โอเค!” ขุนพลตะโกนตอบกลับ

“ว้าว ห้างนี้ก็...ของพวกเฮียเหรอคะ?” โมอาถามไปอย่างสงสัย

“ใช่ โมอาอยากได้อะไรก็หยิบได้เลยนะ”

“ได้หมดเลยเหรอคะ”

“อืม” ขุนพลตอบรับเพียงสั้น ๆ

@YOLO Shopping Mall

เวลานั้นโมอาก็ถึงกับอ้าปากค้าง เมื่อรถขับเข้ามาด้านในที่จอดรถส่วนตัว ที่มีสำหรับพวกเขาเท่านั้นที่สามารถจอดได้ อีกทั้งความหรูหราของที่แห่งนี้ไม่ต่างจากโยโล่ทาวเวอร์ที่เธอได้เห็นมาเมื่อคืน

“เดี๋ยวพาสาว ๆ แวะดูอะไรที่นี่กันก่อน ช่วงบ่ายค่อยไปกินอาหารทะเลกัน” ฮาร์ทผู้นำทริปนี้พูดแจ้งกับลูกทริปทุกท่าน เพราะเขาเตรียมการวันนี้มาเป็นอย่างดี ว่าจะพาคนสวยของเขาไปเที่ยวในจุดไหนรอบเกาะบ้าง

“เพื่อนกูจริงจังแบบนี้ สงสัยว่าจะเอาเลย์อิเป็นเมียแล้วล่ะมั้ง…” อาร์เจพูดแซวเพื่อนของเขา

ซึ่งเรื่องที่ทำให้ทุกคนเห็นว่าเขาทุ่มเทมากแค่ไหน ก็อาจจะเพราะรายละเอียดของแพนเที่ยวแต่ละที่ ที่เขาทำไว้ในมือถือส่วนตัว ที่บอกละเอียดว่าจะพาสาว ๆ ไปที่ไหนในช่วงกี่โมง และอยู่เที่ยวจนถึงกี่โมง

“เลย์อิว่าไง อยากจะเป็นเจ้าสาวของเฮียหรือเปล่า?”

“…ทะ ที่นี่ สวยจังนะคะ” เลย์อิเปลี่ยนเรื่องพูด เมื่อจู่ ๆ ฮาร์ทก็ถามเธอเรื่องนั้น

“เข้าไปข้างในกันเถอะ…” แม้ว่าจะโดนสาวสวยเมินคำตอบ แต่ก็ไม่อาจทำให้ฮาร์ทหัวเสียกับเธอได้ เพราะไม่ว่ายังไง เขาก็คิดว่าเธอควรได้รับการเอาใจใส่เช่นนี้จากเขา

“ที่นี่น่าทึ่งสุด ๆ เลยเนอะ” โมอาที่เดินมาเกาะแขนเลย์ อิพูดกระซิบบอกกับเพื่อนของเธอ ซึ่งเลย์อิก็เห็นตรงกันกับที่โมอาว่า

“ใช่ ทุกอย่างบนเกาะนี้เป็นของพวกเขาหมดเลย...” เลย์อิพูดยืนยันในสิ่งที่พวกเธอรู้กันดีอยู่แล้ว ว่าทุกอย่างบนเกาะแห่งนี้เป็นของชายทั้งสี่คน ไม่เว้นแม้กระทั่งเธอสองคน ที่เป็นของพวกเขา

พนักงานภายในห้างสรรพสินค้าทุกคน เมื่อรู้ว่าทั้งสี่คนเดินทางมาที่นี่ความกระตือรือร้นในการทำงานบริการก็มีมากขึ้น “สวัสดีค่ะท่าน”

“ไม่ต้องเป็นทางการมากนักหรอกน่า ไปทำงานเถอะ” ฮาร์ทพูดบอกกับพนักงานที่มายืนเรียงแถวต้อนรับพวกเขา

“ค่ะท่าน”

สาวสวยเดินเกาะแขนกันไม่ปล่อยขณะที่เดินตามทั้งสี่หนุ่มซื้อของ และดูเหมือนว่าสินค้าที่พวกเขากำลังเลือกซื้ออยู่ มันจะเป็นของขวัญที่มอบให้พวกเธอ

“เลย์อิ มาลองนี่หน่อยสิ เฮียอยากซื้ออันนี้ให้”

“อะไรเหรอคะ”

“แหวนน่ะ เฮียหมั้นไว้ก่อนนะ” คนกระล่อนพูดในตอนที่สวมแหวนเพชรลงที่นิ้วนางข้างซ้ายของสาวสวย สิ่งนั้นทำให้มือเล็กของเธองดงามขึ้น

“เอ๊ะ เหมือนจะหลวมไปหน่อย ว่าไหม”

“...” เลย์อิเงียบนิ่งไป และมองตามคนที่ตั้งใจเลือกแหวนให้เธอ ภาพความน่ากลัวของเขาในวันแรกค่อย ๆ ลดลงไปทีละนิด เพราะความใส่ใจที่เขาทำให้เธออย่างทุ่มเท แต่ก็เพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น ไม่ได้จางหายไปทั้งหมด

“เอาล่ะ วงนี้เหมือนจะพอดีที่สุด เลย์อิชอบวงนี้หรือเปล่า…”

“เฮียจะซื้อให้หนูเหรอคะ?” คนสวยของฮาร์ท ถามด้วยน้ำเสียงเกรงใจ

“ใช่ มันเหมาะกับเลย์อิของเฮียมากเลยเห็นหรือเปล่า อย่าถอดออกหรือทำหายนะรู้ไหมครับ”

เขามองว่าเธอเป็นสิ่งที่มีค่าต่างไปจากสาวสวยที่ผ่านเข้ามารับตำแหน่งนี้ และแม้ว่าเขาจะมีอำนาจขืนใจเธอกี่ครั้งก็ย่อมได้ แต่ฮาร์ทก็เลือกที่จะใจเย็น และอดทนรอสาวสวยพร้อม มอบร่างกายให้กับเขาอย่างเต็มใจ สิ่งนั้นเป็นเหตุผลให้เขาอยากทำอะไรเพื่อเธอ ไม่ใช่แค่การดูแลเอาใจใส่ แต่การอดทน ก็เป็นสิ่งที่เขาต้องทำทุกครั้งที่อยู่ใกล้สาวสวยที่เขาปรารถนา...

“โมอา”

“คะ…”

“ขอข้อมือหน่อยสิ” อาร์เจที่ถือสร้อยข้อมือเพชรอยู่ในมือ เรียกให้โมอาหันมาทางเขา เพราะดูเหมือนว่าเวลานั้นเธอกำลังจะสนใจแหวนเพชรของเพื่อนเธออยู่ จนไม่ทันเห็นว่าอาร์เจกำลังเลือกของขวัญให้กับเธออยู่เช่นกัน

“เส้นนี้สวยไหมวะไอขุน?” คนหน้านิ่งหันไปถามความเห็นคนหน้าเข้ม เพื่อให้เพื่อนรักของเขาช่วยตัดสินใจ เลือกของขวัญให้กับสาวสวย

“เออ สวยดี”

“เส้นนี้ แพงกว่าเงินเดือนของเธออีกนะ อย่าทำหายรู้หรือเปล่า…”

“…” สาวสวยตาโต อ้าปากค้างนานเป็นนาที เมื่อรู้ว่าสร้อยข้อมือเส้นที่อาร์เจสวมใส่ให้ มีราคามากกว่าเงินสดในตู้เซฟของเธอ

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ