LOGIN[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : กลับมาทำหน้าที่ของพวกเธอ
--------------------------------------------------------------------------
หน้าโรงพยาบาล (ในช่วงเช้าของวัน)
ก่อนหน้าที่สองสาวจะเปลี่ยนใจกลับมาหาเฮียทั้งสี่ ในตอนที่ก้าวขาลงจากรถแท็กซี่ พวกเธอกลับไม่ได้ดีใจจนเนื้อเต้นที่ได้กลับมายังจุดเริ่มต้นที่คิดว่าปลอดภัย และสบายใจที่สุด แต่กลับมีความรู้สึกหน่วงใจแปลก ๆ จนทั้งสองคนต้องคิดทบทวนอีกครั้งถึงสิ่งที่ทำอยู่
“ทุกอย่างจบแล้วสินะ” โมอาพูดด้วยสีหน้านิ่ง ซ่อนความรู้สึกใจหาย
“นั่นสิ อะไรที่เสียไปแล้ว ก็ให้มันเสียไปเถอะ”
“เสียไปเหรอ เสียไปอย่างไร้ประโยชน์เนี่ยนะ”
“...” เลย์อิเงียบไป เพราะคำพูดของโมอามันสะกิดใจเธอ “ก็จะทำไงได้ล่ะ นี่เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้วหนิ”
“เฮ้อ มันจบลงแค่นี้จริง ๆ เหรอ ความฝันของเราสองคนน่ะ”
“...คงจะจบลงแล้วจริง ๆ นั่นแหละ” เลย์อิเองก็ทั้งรู้สึกใจหายและเสียใจที่ต้องปล่อยมือจากความฝันของเธอไปแบบนั้น
“เฮ้อ ไปหาแม่กันเถอะเลย์...” โมอาถอนหายใจเฮือกใหญ่ในตอนที่เรียกชื่อเพื่อนของเธอ ด้วยชื่อเดิมที่แสนเรียบง่าย
“ปะโม ไปหาแม่กัน” เลย์อิคว้ามือของเพื่อนรัก เดินจูงเข้าไปในโรงพยาบาล เพื่อไปทักทายกับคนที่พวกเธอรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยเมื่อได้อยู่ด้วย
ภายในโรงพยาบาล...
“แม่”
“โม!” ผู้เป็นแม่รีบวางเอกสารที่ถืออยู่ลงบนโต๊ะ และเดินออกจากห้องจ่ายยาไปหาลูกสาว “มาได้ยังไงลูก” เธอโผเข้ากอดเด็กสาวทั้งสองคนด้วยรอยยิ้มและความแปลกใจ
“ลูกสาวมาหาเหรอ” เสียงของพยาบาลรุ่นพี่ที่เข้ากะเดียวกันกับแม่โมอาเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าโมอามาที่นี่
“สวัสดีจะป้า” โมอายกมือไหว้ทักทายพยาบาลรุ่นใหญ่ที่เธอเองก็รู้จัก และนับถือเป็นป้าคนหนึ่ง
“แม่โมคุยให้ป้าฟังทุกวันเลย ว่าหนูจะไปเป็นนักร้องที่เกาหลีใช่ไหม”
“เอ่อ...”
“แบบนี้แกก็จะได้เป็นคุณนายแล้วสิ...ไม่ต้องทนทำงานเหนื่อย ๆ รับเงินเดือนน้อย ๆ แล้ว น่าอิจฉาจริง”
“ไม่ขนาดนั้นหรอกพี่ โมมันคงต้องเป็นเด็กฝึกอีกนานเลย บางคนต้องฝึกถึงสี่ ห้าปีนู่น กว่าจะได้เป็นศิลปิน ใช่ไหมลูก...ว่าแต่ทำไมถึงกลับมาได้ล่ะ?” ความสงสัยนั้นยังไม่หายไป เพราะจู่ ๆ ทั้งสองคนก็กลับมาหาโดยไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้า
“...” โมอาเงยหน้าขึ้นมองเลย์อิ ตอนนั้นก็แทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เพราะรู้ว่าคำตอบของเธอ มันจะทำลายความฝันของผู้เป็นแม่ที่จะได้อยู่กินอย่างสุขสบายในอนาคต
“หนูไม่ได้...”
“ค่ายพาพวกเรามาทำกิจกรรมที่ไทยจ้ะแม่ หนูสองคนก็เลยแวะมาหา” เลย์อิพูดตอบแทนเพื่อนรักของเธอไปด้วยรอยยิ้ม ซึ่งมันก็เป็นคำตอบที่ยิ่งทำให้คลุมเครือในความรู้สึกของพวกเธอตอนนี้
“อ๋อ แล้วทำไมไม่โทรมาบอกแม่ก่อนล่ะ”
“โมมันอยากเซอร์ไพร์แม่น่ะจ้ะ เราสองคนก็เลยไม่ได้โทรมาบอกก่อน”
“...” โมอามองหันเพื่อนของเธออย่างไม่ค่อยเข้าใจ กับคำที่เลย์อิพูด
“แม่ใกล้ออกเวรแล้ว เดี๋ยวไปรอแม่ที่ห้องก่อนนะ เดี๋ยวแม่ตามไป อะ นี่กุญแจลูก” เธอล้วงกุญแจห้องในกระเป๋าเสื้อทำงานที่พกติดตัวไว้ให้กับลูกสาว เพื่อให้เธอไปรออยู่ที่ห้องพัก
“แม่กลับไปทำงานก่อนนะ...” ผู้เป็นแม่วิ่งกลับไปทำงานที่ค้างคาอยู่ เพราะอีกไม่ถึงชั่วโมงก็จะเป็นเวลาเลิกงานของเธอแล้ว
“เลย์...”
“ฉันคิดว่าแบบนี้คงดีกว่า เราต้องกลับไป เอาความฝันของเราสองคนคืนมา...” คนพูดน้อยใช้ความกล้าที่มีเพียงนิด ตัดสินใจเรื่องเมื่อครู่นี้ ก่อนที่จะพูดบอกแม่ของโมอาไปเช่นนั้น
“...แต่จะมั่นใจได้ยังไง ว่าเขาจะทำตามสัญญา”
“ฉันก็ไม่รู้ แต่เราจะยอมให้สิ่งที่เสียไป มันสูญเปล่าไปเฉย ๆ เหรอ ทั้งเสีย…ตัวแล้วก็ยังเสียความรู้สึกอีก” เลย์อิพูดคำว่า ‘เสียตัว’ ออกมาอย่างแผ่วเบา เพราะเรื่องนั้นน่าจะเป็นเรื่องที่เธอและโมอาเสียใจที่สุดเหมือน ๆ กัน
“ก็จริง…เราเสียมันไปแล้ว เอาคืนไม่ได้แล้วด้วย”
“มีอีกอย่างที่เราเสียไป ทั้งที่เราควรจะได้มัน…”
“…”
“เงินเดือน อย่างน้อยถ้าเขาไม่ทำตามสัญญาเรื่องความฝันของเรา แต่เราก็ยังได้เงินตอบแทนค่าตำแหน่งนี่นา ถ้ารวมกับค่าของที่พวกเฮียซื้อให้เรา มันเกินสิบล้านเลยนะโมอา”
“จริงด้วย เงินเดือนที่เราควรได้เป็นค่าตอบแทน ตอนนี้เรามีแต่เสีย เสียอย่างเดียว ยังไม่ได้อะไรกลับคืนเลย”
“เราต้องกลับไปที่นั่น ต่อให้ไม่ได้เป็นศิลปิน แต่เราต้องได้อะไรกลับมาบ้าง เป็นค่าตอบแทนกับสิ่งที่เราสองคนเสียไป...ถ้าถึงเวลานั้น แล้วเราไม่ได้ไปต่อ เอาเงินที่ได้ ไปซื้อบ้านอยู่ด้วยกันนะ แกจะได้พาแม่ออกจากที่โรงพยาบาลนี้ ส่วนฉันก็จะได้มีแกกับแม่เป็นครอบครัว ไม่ต้องกลับไปอยู่ที่บ้านเด็กกำพร้านั่นอีก” คนขี้กลัว ฮึดสู้อีกครั้งทั้งน้ำตา
“ใช่ เราต้องกลับไป” สาวสวยตาคมโตยิ้มแก้มปริ เมื่อได้ยินว่าเพื่อนของเธอก็คิดอย่างที่เธอคิดอยู่ คือการกลับไปที่นั่นและสานต่อความฝันของพวกเธอให้เป็นจริง “ขอบใจนะเลย์ ที่แกกล้าพูด…”
“เพราะฉันรู้ไง ว่าลึก ๆ แกก็คิดเหมือนฉัน…”
รันเวย์เกาะโยโล่...
ในเช้าของวันรุ่งขึ้นที่ทุกคนเดินทางกลับมาถึงเกาะ สองสาวดูมีใบหน้าที่สดใสต่างออกไปจากครั้งที่มาเยือนเกาะนี้เป็นครั้งแรก “ถึงแล้ว”
เสียงของโมอาที่ดูตื่นเต้นและดีใจเมื่อเครื่องลงจอด ทำชายทั้งสี่คนหันมองเธอเป็นตาเดียวกัน “ดีใจขนาดนั้นเลยหรือไง แปลกแฮะ” อาร์เจพูดขึ้นกับสิ่งที่ทำเขาแปลกใจ
“อือ ที่นี่อากาศดีจัง ไปขึ้นรถกันเถอะโมอา” ไม่เพียงแค่โมอา เลย์อิที่เป็นคนนิ่ง ๆ พูดน้อย ก็ดูสดใสจนทั้งสี่คนหันมองหน้ากัน
สองสาววิ่งจูงมือกันไปขึ้นรถตู้คันหรูทันทีที่ก้าวเท้าลงจากเครื่องบิน รถที่มาจอดรอรับทั้งหกคนเพื่อพาไปส่งยังคฤหาสน์ทางเหนือของพื้นที่ปกครองพิเศษ...
“เด็ก ๆ เป็นอะไร?” ฮาร์ทแปลกใจที่เห็นว่าสองสาวดูสดใสแปลกตา
“นั่นสิ ดูคึกคักกันแปลก ๆ” อาร์เจเห็นด้วยกับความแปลกของสองสาว
“คงจะตกหลุมรักเกาะนี้เข้าแล้วมั้งครับ” เปอร์พูดตอบแทนสองสาว ก่อนจะเดินตามเด็ก ๆ ขึ้นรถตู้คันหรูไป
สองพี่ใหญ่ของบ้านเดินไปขึ้นรถเป็นลำดับสุดท้าย เพราะมีบางสิ่งที่แปลกตาไป ทำให้พวกเขาไม่ทันตั้งตัวกับสิ่งที่เห็น ต่างจากขุนพลที่เดินตามเด็ก ๆ ไปอย่างไม่สงสัยในท่าทางของพวกเธอ
เพราะตลอดทั้งคืน โมอาพูดถึงความฝันของเธอกับเลย์อิให้เขาฟังจนหายคาใจ และนี่คงเป็นพวกเธอในเวอร์ชั่นที่ได้เป็นตัวของตัวเองมากที่สุด แบบไม่มีความหวาดกลัวมาปิดบังความสดใสที่เป็น...
คฤหาสน์โยโล่...
“คุณหัวหน้าแม่บ้านคะ” โมอาตะโกนเสียงหวานตั้งแต่ประตูรถตู้ยังเปิดออกไม่สุด
“ไม่ใช่ เราต้องเรียกว่านายหญิงต่างหาก”
“นั่นสิ นายหญิงคะ”
“นายหญิงคะ”
เด็กสาวทั้งสองคนวิ่งเข้าไปด้านในคฤหาสน์ พร้อมกับเรียกหานายหญิงของคฤหาสน์หลังนี้ พวกเธอคิดว่าหัวหน้าแม่บ้าน หรือโอปอล พี่สาวของอาร์เจจะปกป้องพวกเธอได้ ตลอดที่อาศัยอยู่ณที่แห่งนี้...
“บ้านวุ่นวายแน่ทีนี้” อาร์เจพูดออกมาเมื่อเห็นท่าทางของสองสาว ที่เรียกหาพี่สาวของเขาแบบนั้น
“ผมว่าเป็นแบบนี้ก็ดีนะครับ บ้านเราดูมีชีวิตชีวาดี” เปอร์พูดด้วยใบหน้าชอบใจ
ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ทั้งสี่คนเห็นตรงกัน ว่าตั้งแต่มีพวกเธอเข้ามาอยู่ร่วมบ้าน คฤหาสน์หลังนี้ก็ดูอบอุ่นและมีชีวิตชีวาขึ้น อาจจะเพราะพวกเธอมีส่วนทำให้ที่นี่เปลี่ยนไป และมันก็เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ดีมากจริง ๆ …
--------------------------------------------------------------------------
[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]
• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ช่วงชีวิตที่สมบูรณ์--------------------------------------------------------------------------สองปีต่อมา...เวลานี้ทายาทของทั้งสี่หนุ่มมาเฟียใหญ่ ได้ลืมตาดูโลกเป็นที่เรียบร้อย พวกเขากลายเป็นพ่อลูกอ่อน ติดทั้งลูก ติดทั้งเมีย และคนที่น่าจะเหนื่อยที่สุดก็คงจะเป็นสองสาว ที่คลอดคนแรกออกมาเสร็จ สามีก็ไม่เว้นจังหวะให้ช่องคลอดได้พักฟื้น พวกเธอก็ต้องคลอดลูกคนที่สองให้กับสามีที่รอคิวเป็นคนต่อไป เพื่อไม่ให้น้อยน่ากันเรื่องลูก ที่หนุ่ม ๆ ชอบเอามาพูดขิงกัน…ลูกคนแรกที่เกิดจากเลย์อิ คือนายน้อย ‘ฮอล’ มีอายุได้เพียงหนึ่งขวบ เป็นลูกของฮาร์ทตามที่ทุกคนคาดการไว้ ส่วนลูกคนที่สอง เป็นสาวน้อยวัยสองเดือน คุณหนู ‘ปอไหม’ น้องเล็กสุดท้องของบ้าน ที่เกิดจากคุณพ่อเปอร์คนอบอุ่น เขาได้ลูกสาวตามใจอยาก แม้จะได้มีลูกหลังพี่ ๆ เพื่อน ๆ ในแก๊ง แต่ก็มีความสุขไม่ต่างกันส่วนลูกคนแรกของโมอาก็คือ นายน้อย ‘เจ้าขุน’ มีอายุได้เพียงหนึ่งขวบ เช่นกัน เพราะเลย์อิกับโมอาคลอดลูกชายในวันเดียวกัน และเวลาใกล้เคียงกัน ซึ่งฮอลคลอดในช่วงเช้า ส่วนเจ้าขุนคลอดในช่วงบ่าย และแน่นอนว่าฟัง
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ชีวิตรักของโมอา Nc🔞3p----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ ------------------------ก่อนหน้าที่จะหมดสัญญาเพียงหนึ่งเดือน โมอามีข่าวเดทกับประธานค่ายอย่างอาร์เจ และแน่นอนว่านั่นคือแฟนหนุ่มตัวจริงของเธอ แต่ถึงอย่างนั้น ความจริงที่ทั้งคู่รักกันมายาวนานถึงเจ็ดปีก็ไม่ได้ถูกเปิดเผย ส่วนหนึ่งก็อาจจะเพราะอาร์เจที่ควบคุมสื่อบันเทิง และเวลานี้ก็เริ่มเข้าควบรวมสื่อต่าง ๆ ในยุโรปได้มากขึ้น ข่าวที่ออกไป จึงมีเนื้อหาบอกว่าพวกเขาเริ่มคบหาดูใจกันมาได้หนึ่งปี แม้จะเป็นความรักต่างวัยที่ห่างกันค่อนข้างมาก และข่าวนี้ก็ทำแฟนคลับแตกเป็นสองฝั่ง บ้างก็ยินดีกับความรักครั้งนี้ของศิลปิน บ้างก็ด่าว่าอาร์เจกินเด็ก แต่คอมเมนต์พวกนั้นก็หาทำให้รักของเขาสั่นคอนอาร์เจถูกยกให้เป็นแฟนออกสื่อของโมอา อย่างที่ขุนพลเองก็เห็นด้วย เพราะถ้าให้พูดความจริงบอกทุกคนไปถึงเรื่องความสัมพันธ์สาม
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ชีวิตรักของเลย์อิ Nc🔞3p----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ ------------------------5ปีต่อมา...เมื่อถึงเวลาที่สองสาวหมดสัญญา พวกเธอก็กลายเป็นซุปตาร์อย่างที่ไฝ่ฝันไปแล้ว แต่ถึงจะอย่างนั้นสองสาวก็ตัดสินใจโบกมือลาสมาชิกอีกห้าคน และกลับมาใช้ชีวิตเป็นครอบครัวตามที่ให้สัญญาไว้กับหนุ่ม ๆแต่เป็นเพียงการพักงานในฐานะศิลปินชั่วคราวเท่านั้น และจะกลับไปทวงคืนความเป็นซุปตาร์ หลังจากที่พวกเธอมีทายาทให้กับแฟนหนุ่มดั่งสัญญาที่ให้ไว้“เฮียอย่าลืมที่ตกลงนะ”“เออ รู้แล้วน่า มึงอยากเป็นผัวออกสื่อออกแสงอะไรก็ตามใจ แต่กูขอมีลูกก่อน”“โอเคเฮีย ตกลงตามนั้น...” เปอร์ยอมรับข้อเสนอของฮาร์ทอย่างไม่มีข้อต่อรอง เพราะเขาอยากได้ชื่อว่าเป็นแฟนหนุ่มของเลย์อิ และสามารถจูงมือเธอไปเที่ยวรอบโลกได้ โดยไม่ต้องแคร์สายตาคน หากว่าเขาอยู่ในสถานะนั้นโดยได้รับการยินยอมจากพี่ใหญ่ เพราะจะไ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : วันรวมตัว 7มาเฟียเจ้าของเกาะ--------------------------------------------------------------------------สนามหญ้าหลังบ้าน...บริเวณสนามหญ้าหลังบ้านนี้ ถูกจัดไว้อย่างร่มรื่นเพื่อให้เหมาะกับการเป็นมุมนั่งผ่อนคลายของคนในบ้าน ซึ่งบรรยากาศเย็นสบายของช่วงเวลานี้ ทุกคนก็พากันมานั่งรวมตัวปิกนิกเพื่อพูดคุยแรกเปลี่ยนชีวิตส่วนตัวที่ผ่านมา...“บ้านไปถึงไหนแล้ววะ” ขุนพลถามกับลูก้า เกี่ยวกับคฤหาสน์หลังใหม่ ที่ตั้งอยู่ทางใต้ของเขตพื้นที่ปกครองพิเศษ ซึ่งอยู่ในเขตปกครองเดียวกันกับคฤหาสน์หลังที่พวกเขาสี่คนอาศัยอยู่ในทางเหนือ สถานที่ ที่จะเป็นบ้านหลังใหม่ของครอบครัวลูก้า วีเดน เจได ซันซานย์ รวมถึงเด็ก ๆ ผู้เป็นทายาทของสามมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่“ยังเหลือที่ต้องทำอีกเยอะ แต่รับรองว่าอลังการกว่าคฤหาสน์ของพวกมึงแน่” ลูก้าพูดขิง“จะย้ายมาอยู่กันเมื่อไหร่เหรอคะ”“ต้องรอซานย์คลอดลูกไอ้วีเดนก่อนน่ะ ถึงจะย้ายมาอยู่ที่นี่กันได้” เจไดพูดตอบความสงสัยของโมอา“อ้อ เหรอคะ”“เมียจ๋า เมียจ๋า” เสียงเรียกเมียของเปอร์ดังมาจากด้านในบ้าน ซึ่งเสียงนั้นไม่เพียงเรียกความสนใจของค
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : END.--------------------------------------------------------------------------หลังจากการเวิลด์ทัวร์ครั้งแรกของพวกเธอ 7-Shine จบลง ตอนนี้ก็เป็นเวลาที่ทั้งเจ็ดคนจะได้แยกย้ายกันไปหยุดพัก และใช้เวลากับครอบครัว ซึ่งแน่นอนว่าเวลานี้โมอาและเลย์อิก็อยู่ที่เกาะโยโล่ ที่ ที่เป็นเหมือนบ้านหลังที่สองของพวกเธอ...โมอาและเลย์อิในวัยยี่สิบสองปี ดูสวยสง่าขึ้นมาก ไม่ต่างจากมาเฟียทั้งสี่ ที่ดูสุขุมและสมาร์ทขึ้นตามวัย ‘อาร์เจ ฮาร์ท ขุนพล’ ในวัยสามสิบหกปี เป็นวัยที่กำลังคลั่งรักเมียเด็กสุด ๆ ส่วนเปอร์น้องเล็กที่อยู่ในวัยสามสิบสาม ก็ดูสุขุมขึ้นไม่ต่างกัน“คิดถึงจังเลยค่ะ”“เฮียก็คิดถึงครับ” เปอร์พูดบอกถึงความรู้สึกของตนกับเลย์อิ ที่วิ่งเข้ามาสวมกอดเขาด้วยความคิดถึงอย่างที่เธอบอก สายตาของเลย์อิยังคงแสดงความรักกับชายเบื้องหน้าไม่เปลี่ยน เพราะเขาคือหนึ่งในคนที่ทำให้เธอมีทุกวันนี้“ขวัญใจ” เสียงของโมอาเรียกหาสมาชิกตัวน้อย ก่อนแฟนหนุ่มทั้งสองที่ยืนยิ้มหน้าบานรอกอดจากเธอ แต่พวกเขาก็ต้องยิ้มรอจนเหงือกแห้งเพราะเธอให้ความสนใจกับหนูน้อยมากกว่าพวกเขา“ผัวคิดถ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เฝ้ามองความสำเร็จของคนที่รัก--------------------------------------------------------------------------วงเกิร์ลกรุ๊ปน้องใหม่จากค่าย RAW อย่าง ‘7-Shine’ ที่เพิ่งเดบิ้วได้เพียงแค่ห้าเดือน ก็กวาดรางวัลบนเวทีใหญ่ ๆ ของเกาหลีอย่างนับไม่ถ้วน พวกเธอเติบโตอย่างก้าวกระโดด เพราะความเปล่งประกายของเด็กสาวทั้งเจ็ดคน ทำให้มีแฟนคลับทั้งในเกาหลีและต่างชาติ ทั้งฝั่งเอเชียและยุโรปยอดขายของอัลบั้มแรกก็สร้างสถิติสูงเกินหน้าเกินตารุ่นพี่ที่เดบิ้วมาก่อนหลายปี ซึ่งมากถึงสิบเจ็ดล้านก็อปปี้ แน่นอนว่ายอดขายเกินครึ่งมาจากการซัพพอร์ตของหนุ่ม ๆ ทั้งสี่คน ที่เวลานี้ตั้งตัวเป็นบ้านไซต์ใหญ่ของสาว ๆ หรือเรียกว่าเป็นกลุ่มแฟนคลับของ ‘7-Shine’ ที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียเลยก็ว่าได้ และพวกเขาก็มีชื่อเรียกว่า ‘my shine’ ชื่อเรียกของกลุ่มแฟนคลับที่ศิลปินตั้งให้ทั้งสี่คนตามเกาะติดขอบเวทีเพื่อส่งกำลังใจให้สองสาวไม่ห่าง รวมทั้งลูกน้องนับร้อยชีวิตก็ตามไปให้กำลังใจในหญิงของพวกเขาทุกที่ ตามคำสั่งของนายท่านทั้งสี่ และหลาย ๆ สเตจ (stage) ที่ ‘7-Shine’ ขึ้นแสดง จึงมีเสียงร้องเชีย


![นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




