ANMELDENเด็กชายมองดูสวนสวยเบื้องหน้าซึ่งมีไฟสนามสีส้มอ่อนติดเอาไว้เป็นระยะ ลมเย็นสบายพัดผ่านผิวกายให้ความรู้สึกสดชื่นเขาสูดหายใจรับอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด เกาะขอบรั้วไม้ของระเบียงใช้คางเล็ก ๆ เกย ทอดมองวิวอย่างสบายอารมณ์ รู้สึกผ่อนคลายเหลือเกินกับความเงียบสงบและเสียงแมลงตัวเล็ก ๆ ดังคลอครืดเสียงบานกระจ
ค่ำวันนั้นหลังจากพวกเขาเดินทางกลับสู่ตัวเมืองเชียงใหม่ ก็แวะทานข้าวเย็นก่อนกลับมาพักผ่อนยังรีสอร์ตแห่งเดิม เพราะวันนี้แอลลี่และอเล็กซ์ทำตัวดี แถมเด็กชายทั้งสองยังดูสนิทสนมพูดคุยกันเยอะขึ้น ทำให้คู่สามีภรรยาสบายใจ และไม่ได้เข้าไปก่อกวนเด็ก ๆ ช่วงค่ำเด็ก ๆ ทยอยกันไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสบายตัว นอนเก
กลุ่มเด็ก ๆ ตื่นเต้นกันมาก ทำสาวซ่าอย่างอันดามันหวาดเสียวไม่น้อยเมื่อลูกสาวเริ่มปีนรั้วกั้นเพื่อจะมองวิวด้านล่างให้ชัดเจนขึ้น วิคเตอร์ก็ถอนหายใจรอบที่ร้อย แนะนำให้กลุ่มของลูคัสเดินชมวิวด้านในเส้นทางศึกษาธรรมชาติอ่างกาหลวงก่อน เนื่องจากมีระยะทางไม่ไกล จะได้สัมผัสกับความอุดมสมบูรณ์ของป่าดึกดำบรรพ์ลุก
ทั้งคณะเดินทางมาถึงจังหวัดเชียงใหม่ช่วงเย็น โดยอันดามันจองร้านอาหารเหนือบรรยากาศดีเอาไว้ให้เพื่อนต่างชาติได้ลองชิมรสชาติซึ่งก่อนคู่แฝดลงจากรถก็ถูกกำชับปนข่มขู่ว่าห้ามก่อความวุ่นวายอีก อย่างนั้นพวกเขาจะจองตั๋วบินกลับบ้านคืนนี้เลย ทำให้ทั้งคู่สลดไปได้นิดหน่อย มื้ออาหารเย็นจึงผ่านไปได้อย่างราบรื่นแล้
“คู่แฝดของเธอก็สวยหล่อไม่แพ้กันหรอกน่า ไม่รู้ตอนนี้โตขึ้นแค่ไหนแล้ว”“เฮ้อ ~ โตแค่ไหนไม่รู้ แต่เรื่องความแสบบอกเลยว่ายิ่งกว่าเดิม!”รอยยิ้มบนใบหน้าเรนนี่เหยเกไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำยืนยันจากปากคนเป็นแม่ด้วยตัวเอง พลางก้มมองลูกชายด้วยความเป็นห่วงตอนนี้เธอคงได้แต่สวดภาวนาว่าเด็ก ๆ จะไม่ตีกันจนทริปล่ม
ห้าปีต่อมาประเทศไทยลูคัส เรนนี่ และลุกซ์เดินทางมายังประเทศไทยโดยเครื่องบินส่วนตัวของสามี ตามคำเชื้อเชิญจากเพื่อนเก่า อย่างวิคเตอร์และอันดามันให้แวะมาเที่ยวที่นี่บ้าง หลังจากเมื่อสามปีก่อนครอบครัวของวิคเตอร์เคยพากันไปเที่ยวที่ฮ่องกงมารอบหนึ่งแล้ว ครั้งนี้จึงอยากเป็นเจ้ามือพาเที่ยวบ้างนายหญิงตระกูล
มือน้อยเอื้อมควานที่นอนข้างกายหมายจะโอบกอดกายอบอุ่นของชายหนุ่ม แต่ก็ต้องปรือตาขึ้นมองเตียงว่างเปล่าอย่างผิดหวัง ทั้งที่ช่วงหลังลูคัสมักจะมาค้างคืนกับเธอบ่อย ไม่ก็ลากเธอไปนอนกอดห้องเขา พอเมื่อต้องตื่นมาตามลำพังใจดวงเล็กก็อดแกว่งวูบไม่ได้ฟูกเย็นชืด หากลูคัสไม่ได้ลุกไปนานแล้วเขาก็คงไม่ได้แวะมาหาใบหน้
เด็กชายรูปร่างผอมค่อย ๆ โตขึ้นจนกระทั่งเข้าชั้นประถม แล้วภาพต่อมาก็ทำใจแกร่งปวดหนึบไปหมด รับรู้ได้ถึงความร้อนผ่าวบริเวณขอบตาลูคัสคลี่ยิ้มอย่างเศร้าสร้อยจ้องมองเด็กสองคนในภาพ เด็กชายกำลังก้มหน้าร้องไห้บีบมือพี่สาวที่มองทางกล้องนิ่ง ๆ ริมสุดมีภาพบิดายืนมองกล้องไม่แสดงอารมณ์ใดเขายังจำได้ถึงสิ่งที่เกิ
หลายวันต่อมาคฤหาสน์ลูคัสร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มยืนมองออกไปนอกหน้าต่างในห้องทำงานชั้นสอง แสงไฟตามถนนแข่งกันส่องแสงให้ความสว่าง ช่วยขับไล่ความมืดแม้จะเป็นค่ำคืนที่ดูเงียบสงบแต่ลูคัสก็รู้ว่ามีคนบางกลุ่มกำลังใช้โอกาสนี้หาทางทำลายเขา“สรุปว่าเป็นพวกไหน” เสียงเข้มเอ่ยขึ้นโดยไม่ได้หันกลับไปมองด้านหลัง“
ส่วนปลายจ่อชิดร่องเล็ก ออกแรงกดสะโพกหนัก ๆ มันก็เลื่อนไถลเข้าไปโดยง่ายทั้งสองสูดปากซี้ดซ้าดกับความสุขที่ไหลบ่าเข้ามา เอวบางถูกรวบเอาไว้รองรับแรงกระแทกกระทั้นจากด้านหลังความอ่อนนุ่มโอบรัดสิ่งแปลกปลอมแน่น เร่งเร้าให้ลูคัสอัดสะโพกเข้าออกถี่รัวยิ่งขึ้น“โดนทุกวัน ทำไมยังแน่นขนาดนี้ อ๊าาาาา ~ เรนนี่”“







