LOGINเด็กชายมองดูสวนสวยเบื้องหน้าซึ่งมีไฟสนามสีส้มอ่อนติดเอาไว้เป็นระยะ ลมเย็นสบายพัดผ่านผิวกายให้ความรู้สึกสดชื่นเขาสูดหายใจรับอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด เกาะขอบรั้วไม้ของระเบียงใช้คางเล็ก ๆ เกย ทอดมองวิวอย่างสบายอารมณ์ รู้สึกผ่อนคลายเหลือเกินกับความเงียบสงบและเสียงแมลงตัวเล็ก ๆ ดังคลอครืดเสียงบานกระจ
ค่ำวันนั้นหลังจากพวกเขาเดินทางกลับสู่ตัวเมืองเชียงใหม่ ก็แวะทานข้าวเย็นก่อนกลับมาพักผ่อนยังรีสอร์ตแห่งเดิม เพราะวันนี้แอลลี่และอเล็กซ์ทำตัวดี แถมเด็กชายทั้งสองยังดูสนิทสนมพูดคุยกันเยอะขึ้น ทำให้คู่สามีภรรยาสบายใจ และไม่ได้เข้าไปก่อกวนเด็ก ๆ ช่วงค่ำเด็ก ๆ ทยอยกันไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสบายตัว นอนเก
กลุ่มเด็ก ๆ ตื่นเต้นกันมาก ทำสาวซ่าอย่างอันดามันหวาดเสียวไม่น้อยเมื่อลูกสาวเริ่มปีนรั้วกั้นเพื่อจะมองวิวด้านล่างให้ชัดเจนขึ้น วิคเตอร์ก็ถอนหายใจรอบที่ร้อย แนะนำให้กลุ่มของลูคัสเดินชมวิวด้านในเส้นทางศึกษาธรรมชาติอ่างกาหลวงก่อน เนื่องจากมีระยะทางไม่ไกล จะได้สัมผัสกับความอุดมสมบูรณ์ของป่าดึกดำบรรพ์ลุก
ทั้งคณะเดินทางมาถึงจังหวัดเชียงใหม่ช่วงเย็น โดยอันดามันจองร้านอาหารเหนือบรรยากาศดีเอาไว้ให้เพื่อนต่างชาติได้ลองชิมรสชาติซึ่งก่อนคู่แฝดลงจากรถก็ถูกกำชับปนข่มขู่ว่าห้ามก่อความวุ่นวายอีก อย่างนั้นพวกเขาจะจองตั๋วบินกลับบ้านคืนนี้เลย ทำให้ทั้งคู่สลดไปได้นิดหน่อย มื้ออาหารเย็นจึงผ่านไปได้อย่างราบรื่นแล้
“คู่แฝดของเธอก็สวยหล่อไม่แพ้กันหรอกน่า ไม่รู้ตอนนี้โตขึ้นแค่ไหนแล้ว”“เฮ้อ ~ โตแค่ไหนไม่รู้ แต่เรื่องความแสบบอกเลยว่ายิ่งกว่าเดิม!”รอยยิ้มบนใบหน้าเรนนี่เหยเกไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำยืนยันจากปากคนเป็นแม่ด้วยตัวเอง พลางก้มมองลูกชายด้วยความเป็นห่วงตอนนี้เธอคงได้แต่สวดภาวนาว่าเด็ก ๆ จะไม่ตีกันจนทริปล่ม
ห้าปีต่อมาประเทศไทยลูคัส เรนนี่ และลุกซ์เดินทางมายังประเทศไทยโดยเครื่องบินส่วนตัวของสามี ตามคำเชื้อเชิญจากเพื่อนเก่า อย่างวิคเตอร์และอันดามันให้แวะมาเที่ยวที่นี่บ้าง หลังจากเมื่อสามปีก่อนครอบครัวของวิคเตอร์เคยพากันไปเที่ยวที่ฮ่องกงมารอบหนึ่งแล้ว ครั้งนี้จึงอยากเป็นเจ้ามือพาเที่ยวบ้างนายหญิงตระกูล
คลื่นความโกรธและโมโหพุ่งจุกอกคนเป็นพ่อ อยากจะจับลูกสาวหัวดื้อมาตีให้เข็ด แต่พอเห็นใบหน้าเปื้อนคราบน้ำตาเขาก็ทำได้เพียงตำหนิเธอไปเท่านั้น“นี่แกคิดอะไรของแกอยู่! มันไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ แล้วนะ มันคือทั้งชีวิตของแกเลย!” เฟยหลงตะคอกถามเสียงดัง“หนูรู้ค่ะ...”“รู้แล้วทำไมถึงปล่อยให้เกิดเรื่องนี้ขึ้นได้! ไ
รถยนต์หักเลี้ยวผ่านประตูรั้วเหล็กของคฤหาสน์ บรรยากาศแสนคุ้นเคยและความรู้สึกผิดวิ่งพล่านไปยังทุกส่วนของร่างกายคนตัวเล็กก้าวลงมาจากรถมองคฤหาสน์หลังสวยตรงหน้า บาดแผลกลางใจก็ค่อย ๆ สมานกันช้า ๆ เหมือนสถานที่นี้เป็นที่พักใจของเธอโดยแท้จริงใบหน้าหมองเศร้าหันไปมองตามหัวไหล่ที่ถูกบีบหนัก ๆ อย่างให้กำลังใจ
“มีอะไรอีก”เธอต้องเม้มปากข่มความน้อยใจกับประโยคแสนห่างเหิน เลื่อนฝ่ามือกุมมือใหญ่ของเขาเอาไว้ ไม่สนว่ามันจะทำให้มือของเธอเลอะเทอะไปด้วย อยากจะปลอบโยนเขาบ้าง สักเล็กน้อยก็ยังดี“ฉันมีเรื่องอยากจะบอก”“...” ดวงตาเย็นชาตวัดมองใบหน้าหวานล้ำของหญิงสาวอย่างไร้อารมณ์ แม้มันจะทำให้เธอใจแป้ว แต่เรนนี่ก็เลือ
เสียงบาดหูของเครื่องตัดเหล็กค่อย ๆ กรีดทำลายกลไกล็อกไปตามร่องแคบเกิดเป็นเสียงแหลมสูง แต่ใบหน้าคมเข้มของลูคัสก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง เฝ้ามองสะเก็ดไฟลูกเล็ก ๆ กระจายตามการเสียดสีกึกในที่สุดใบเลื่อยก็ตัดผ่าเหล็กล็อกได้สำเร็จ ลูกน้องที่รับหน้าที่ทำลายประตูวางเครื่องมือลงรีบเอื้อมเปิดประตูตู้เซฟขนาดเล็ก







![เพลิงไข่มุก [NC30+] + [BDSM] + [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)