กระชากใจนายด้านชา 2

ว้าย!

          “ปกขา”

          “ภูขา”

          สองสาวในชุดเซ็กซี่ที่เพิ่งมาถึงเห็นผู้ชายของตัวเองกำลังยืนทะเลาะกันอยู่หน้าผับก็รีบวิ่งแจ้นเข้าไปหาทันที พร้อมกอดเกาะต้นแขนของทั้งสอง โดยไม่สนใจว่าตอนนี้ทั้งสองจะอยู่ในอารมณ์ไหน

          “จิมมี่” ธิปกเห็นคู่ขาคนใหม่ของตัวเองมาถึงด้วยชุดเดรสสีน้ำเงินเกาะอกเว้าเอวก็สะบัดการ์ดที่ล็อกตัวเองและการ์ดก็ยอมปล่อยเขาให้เป็นอิสระ

          “พริ้ง” จตุรภูชก็เรียกชื่อคู่ขาของตัวเองเช่นกันและการ์ดก็ยอมปล่อยเขาให้เป็นอิสระเหมือนกันวันนี้เพชรพริ้งมาในชุดเดรสเกาะอกเว้าเอวเหมือนกับเพื่อนของเธอ ต่างกันตรงเธอใส่สีเขียวนีออนที่เย้ายวนมาก หากเข้าไปในผับที่มีแสงไฟน้อยๆ

          “ทำไมไม่เข้าไปข้างในคะ หรือว่าทะเลาะกันอีกแล้วคะ” เพชรพริ้งเอ่ยถามผู้ชายของตัวเองพร้อมกับมองไปยังจิมมี่เพื่อนสนิทร่วมอาชีพนางแบบของตัวเองกับผู้ชายของเพื่อน

          “แค่อยากกระแทกตีนใส่ปากมันก่อนจะเข้าไปนิดหน่อยน่ะ” จตุรภูชตอบคู่ขาของตัวเองแล้วส่งสายตาท้าทายไปให้อีกฝ่ายที่ยืนขบกรามแน่นอยู่ตรงข้าม

          พรชัย การ์ดและพนักงานของผับได้แต่พากันส่ายหน้า เมื่อตอนนี้เหมือนจะไม่ยอมจบแค่นี้แน่ถ้ายังไม่ได้ปะทะแลกหมัดกันเหมือนทุกครั้ง

          “นั่นสิคะปกขา ทะเลาะกันบ่อยขนาดนี้ไม่เบื่อบ้างเหรอคะ” จิมมี่เองก็ถามผู้ชายของตัวเองเหมือนกัน

          “ผมอยากอัดปากมันด้วยตีนก่อนเข้าร้าน ถ้าวันนี้ไม่เห็นมันมีเลือดออกอย่ามาเรียกผมว่าธิปก กรอด!”

ท้ายวาจาแข็งกร้าวที่ลอดออกมาจากปากหนาของธิปกคือเสียงกัดฟันกราม ทำให้อีกฝ่ายที่ได้ยินกำมือแน่นแล้วสะบัดร่างเล็กของคู่ขาของตัวเองออกห่างแล้วกระโจนไปหาคนตรงหน้าแล้วจับกระชากคอเสื้อของอีกฝ่ายมากระแทกหมัดเข้าปากของอีกฝ่ายทันที

          ตุ๊บ!

          กรี๊ดดดด

          สองสาวร้องกรี๊ดพร้อมกันด้วยความตกใจกับภาพที่เห็นแม้จะเห็นบ่อยแล้วแต่ก็ยังไม่ชิน

          ส่วนธิปกไม่ได้ตกใจเจ็บปวดกับหมัดเล็กๆ ของจตุรภูช เมื่อตั้งหลักได้ธิปกก็ส่งหมัดที่กำจนแน่นใส่คู่ต่อสู้

          ตุ๊บ!

          มือของทั้งสองฝ่ายต่างกระชากคอเสื้อของอีกฝ่ายแน่นและก็รัวหมัดใส่กันจนการ์ดต้องดึงลากทั้งสองออกห่างกันไปไกลกว่าเดิม

          “ไอ้ปก! ถุย! ”

          “ไอ้ภู! ถุย! ”

          ต่างฝ่ายต่างเรียกชื่อกันแล้วถุยน้ำลายที่ผสมเลือดเค็มๆของตัวเองทิ้งด้วยความกรุ่นโกรธทั้งสองฝ่าย

          “ปกคะเจ็บมากไหมคะ” จิมมี่จับหน้าหล่อๆ ของชายหนุ่มที่ตอนนี้เขียวขึ้นมาทันตาเห็นและด้านเพชรพริ้งก็เหมือนกัน

          “ภูขาเจ็บมากไหมคะ แล้วแบบนี้จะเที่ยวสนุกเหรอคะคืนนี้” หล่อนลูบแก้มของชายหนุ่มไปมาแล้วก็เขย่งเท้าขึ้นจุ๊บแก้มข้างที่เขียวซ้ำของอีกฝ่ายปลอบใจแล้วหันไปส่งยิ้มเย้ยเพื่อนตัวเองเล็กน้อย และด้านจิมมี่เองก็ทำตามเช่นกัน

          “เอาละครับ แลกหมัดกันหลายหมัดแล้ว ผมว่าควรจะหยุดแล้วเข้าไปข้างในหรือจะกลับบ้านไปทายาที่แก้มก็ได้นะครับ” แม้ว่าทั้งสองจะเป็นลูกค้าวีไอพี แต่เวลานี้พรชัยคิดว่าสองหนุ่มควรกลับบ้านไปประคบหน้าที่พกซ้ำทายาดีกว่าจะเข้าไปข้างในผับ

          “ไม่! ” สองเสียงแข็งตอบพร้อมกันแล้วธิปกก็พูดต่อ

          “ผมจะเข้าไปข้างใน แค่นี้มันไม่ทำให้ผมเจ็บหรอก แค่หมัดกระจอกๆ ของไอ้ภู ผมจะเข้าไปหาอะไรดื่มฉลองความสะใจ” ธิปกกระตุกยิ้มมุมปากใส่คู่ปรับก่อนจะโอบเอวบางของจิมมี่แล้วเดินเข้าไปในผับ

          “ภูคะ....”

          “กูก็จะไปดื่มฉลองให้กับไอ้คนไม่เอาไหนอย่างมึง ฮ่าๆ” พูดจบเขาก็คว้าเอวสาวเข้ามาโอบไว้เช่นกัน เธอรีบเอียงคอซบไหล่หนาอย่างเอาใจ

          เห้อ!

          เสียงถอนหายใจของผู้จัดการและการ์ดดังขึ้นพร้อมกัน แม้จะเป็นเรื่องปกติของแขกวีไอพีคู่นี้ เจอหน้ากันทีไรก็เปิดศึกชกต่อยกันทุกที แต่ก็ยังไม่คุ้นชินเสียทีเพราะกลัวจะบานปลายไปกันใหญ่ พรชัยหันไปตบไหล่หนาของการ์ดคู่ใจ

          “พวกนายทำงานดีๆ ล่ะ ฉันไปจัดการข้างในต่อก่อน กลัวไปชกกันในผับอีก” พรชัยบอกสั่งการ์ดแล้วเดินหายเข้าไปในผับ แล้วการ์ดก็ทำหน้าที่เข้มงวดเหมือนเดิม