เข้าสู่ระบบ“เป็นไงมั้งได้รูปไหม” เสียงหนึ่งถามเพื่อนรุ่นน้องที่มาทำงานกับตัวเองว่าเมื่อกี้เก็บภาพเหตุการณ์ของไฮโซหนุ่มคู่แข่งทางธุรกิจมีเรื่องกันไหม
“แน่นอนพี่ ระดับนี้แล้ว พรุ่งนี้เรามีข่าวไฮโซลงแล้วพี่”
“ดีมาก ไม่เสียแรงที่แหล่งข่าวของเราบอกมาว่าทั้งสองจะมาผับวันนี้” คนเป็นรุ่นพี่ตบไหล่ลูกน้องแล้วยื่นมือออกไปรับกล้องในมือของรุ่นน้องมาเปิดเช็ครูปดู
“นายเก่งมาก วันนี้กลับไปพักได้แล้ว ที่เหลือพี่จัดการต่อเอง”
“ครับพี่” แล้วนักข่าวทั้งสองก็แยกย้ายกันกลับบ้าน พวกเขาทำข่าวเกี่ยวกับพวกไฮโซคนดัง โดยเฉพาะเรื่องของไฮโซหนุ่มฮอตหล่ออย่างธิปกกับจตุรภูชแล้วนั้นย่อมเป็นข่าวดีและเป็นข่าวที่น่าสนใจมากแน่นอน เพราะวินาทีนี้ไม่มีนักธุรกิจหนุ่มคนไหนไฟแรงเท่าสองคนนี้แล้ว และแถมยังเป็นคู่แข่งทางธุรกิจกันยังไม่พอ แถมยังมีข่าววงในมาอีกว่าตระกูลของทั้งสองก็ไม่ถูกกันมาตั้งแต่สมัยคุณปู่ของพวกเขาแล้ว จะว่าไปคู่กรรมกันมาจากรุ่นสู่รุ่น และไม่มีใครรู้เลยว่าทำไมสองตระกูลอย่างมงคลวิเศษกับโชติพิพัฒน์ถึงไม่ลงรอยกันมานานแสนนาน
บัดซบ!
ปาหนังสือพิมพ์ที่วางบนโต๊ะทำงานทิ้งทันทีเมื่อเห็นข่าวของตัวเองกับจตุรภูชชกต่อยกันที่หน้าผับเจ้าประจำ วันนี้เขามาทำงานแต่เช้าเพื่อมาเตรียมไฟล์ตรวจเช็คไฟล์ข้อมูลหัวข้อการประชุมของตัวเองก่อนจะเข้าประชุมในเช้านี้ ธิปก มงคลวิเศษ หรือ ปก วัย 29 ปี ประธานผู้บริหารธุรกิจขนส่งผลไม้แปรรูปรายใหญ่ของประเทศไทย ไม่สิเขามีคู่แข็งที่แซงกันเบียดกันตลอด เขายังไม่ใช่ที่หนึ่งเสียทีเดียว เพราะยังมีโชติพิพัฒน์อยู่
ชายหนุ่มมีรูปร่างสูงใหญ่ บึกบึน ผิวเข้มครามแดด ร่างกายของเขาอัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อที่น่าปรารถนา และตอนนี้มันก็ซุกซ่อนอยู่ใต้ชุดสูทราคาแพงของเขาที่สวมใส่อยู่ แม้ว่าตอนนี้หน้าตาของเขาจะนิ่วหน้าคิ้วขมวดด้วยความกริ้วโกรธมากแค่ไหนแต่ก็ไม่ได้ทำให้ใบหน้าหล่อเหลาของเขานั้นลดความน่ามองลงได้เลย โดนเฉพาะคิ้วเข็มที่เข้ากับดวงตารูปวงรีของเขาที่มีนัยน์ตาสีดำเข้มดุดันอยู่
ธิปกไม่ชอบเป็นข่าว เขาไม่อยากให้มีข่าวของเขาขึ้นหน้าหนังสือพิมพ์ แต่หนังสือพิมพ์หัวนี้มักมีเรื่องราวของเขากับจตุรภูชมาบ่อยๆ และหัวข้อข่าวเนื้อความข่าวก็น่าไปเตะต้นคอคนเขียนข่าวนัก มือใหญ่คว้าโทรศัพท์กดต่อสายหาเลขาหน้าห้องที่มาเช้ากว่าเขาทุกวันทันที ต้องจัดการเรื่องข่าวนี้ก่อนเข้าประชุมตอนแปดโมงเช้า ไม่งั้นเขาจะไม่มีสมาธิเพราะเขายังมีความเดือดดาลอยู่ในอกและต่อสายไม่ถึงนาทีนวลจันทร์ก็รับสายเขา
“คุณนวลจันทร์ จัดการข่าวให้ผมด้วย บอกพวกมันว่าถ้าไม่จัดการหนังสือพิมพ์วันนี้ผมจะฟ้องพวกมัน”
สั่งจบก็ตัดสายทันทีโดยไม่รอฟังคำโต้ตอบของเลขาวัยกลางคนของตัวเอง นวลจันทร์เป็นเลขาของพ่อของเขาที่ตอนนี้เปลี่ยนจากทำงานกับพ่อของเขามาทำงานกับเขาแทน เพราะตั้งแต่เมื่อห้าปีก่อนที่เข้ามารับตำแหน่งผู้บริหารก็ได้นวลจันทร์ช่วยเหลือไว้เยอะ และเธอก็เป็นคนเก่งรอบคอบจนเขาไม่อยากจ้างใครใหม่เลยขอเธอมาจากพ่อของเขา ส่วนตอนนี้ศักดิ์ชายพ่อของเขานั้นเกษียณตัวเองออกไปพักผ่อนอยู่บ้านตามวัยที่ตอนนี้ก็ 68 ปีแล้ว อยู่บ้านรอเลี้ยงหลานกับคุณแม่ศจีคนสวยของเขาที่ถึงแม้จะอายุ 65 ปีแล้วแต่ท่านก็ยังสวยเหมือนเดิม สวยตามวัยของท่าน และธีมาน้องสาวของเขาก็กำลังมีหลานตัวเล็กให้ท่านทั้งสองได้เชยชม
จตุรภูชเดินเข้ามาในห้องรับประทานอาหารของบ้าน บ้านหลังใหญ่หลังนี้ตั้งแต่จำความได้เขาก็อาศัยอยู่กับพ่อเพียงลำพังสองคน และมีเด็กรับใช้หลายคนที่ดูแลบ้าน และมีคนสวน คนขับรถ ที่เขาอยู่กับพ่อเพราะว่าแม่ของเขานั้นจากไปหลังจากคลอดเขาได้ไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ แม่ของเขาอ่อนแรงจนท่านอยู่ต่อไม่ไหว เขารู้มาจากพ่อของเขาที่เล่าให้ฟังบ่อยๆ สมัยยังเด็ก แม้ว่าแม่ของเขาจะจากไปตั้งแต่เด็กแต่พ่อของเขาก็ไม่มีภรรยาใหม่ ไม่คิดจะมีใครมาแทนที่ พ่อของเขารักแม่มากจนไม่อยากให้ใครมาแทนที่และก็เลี้ยงเขามาตั้งแต่เล็กจนโต โดยมีกีรติ ผู้เป็นอาของเขาช่วยเลี้ยงด้วย แต่ตอนนี้เธอย้ายไปอยู่กับครอบครัวที่ต่างจังหวัด เมื่อตอนเขาอายุได้แปดขวบ ถึงแม้จะย้ายไปอยู่นครปฐมก็แวะเวียนมาเยี่ยมมาค้างด้วยบ่อยๆ จนถึงทุกวันนี้
“ภู มีเรื่องสนุกแบบนี้ทำไมไม่เล่าให้พ่อฟังบ้าง” ธงรบวางหนังสือพิมพ์ตรงหน้าลงที่เดิมเมื่อเห็นลูกชายเดินเข้ามาในห้องรับประทานอาหาร
จตุรภูชดึงลากเก้าอี้ตัวประจำของตัวเองออกแล้วหย่อนก้นนั่งก่อนจะเอ่ยถามพ่อเมื่อเห็นว่าเช้านี้ ท่านมีสีหน้ามีความสุขแต่เช้าเหมือนกับว่ามีเรื่องอะไรดีๆ งั้นแหละ
“มีอะไรครับพ่อ ทำไมอารมณ์ดีแต่เช้าจังครับ”
เวลาผ่านไปตีหนึ่งทั้งสองแยกร่างที่สอดประสานกันออกมานอนโอบกอดกันด้วยความเมื่อยล้าหลังจากที่ออกกำลังกายในร่มกันมาหลายชั่วโมง ธิปกจูบหน้าผากของคนหน้าหวานที่ซุกกับอกตัวเองแผ่วเบาพร้อมกับกระชับอ้อมกอดแน่น “อือ ฝันดีนะเมีย” “อือ เช่นกันผัว” ตวัดแขนแข็งแรงพลาดเอวสอบของธิปกพร้อมกับขยับซุกหน้าแนบไปกับอกแกร่งมากกว่าเดิม “นอนกันเถอะ พรุ่งนี้ไปตักบาตรข้าวเหนียวกัน” “อือ รักมึงนะปก” “กูก็รักมึงภู” ทั้งสองบอกรักกันในความมืดแล้วก็พากันหลับไปพร้อมกันด้วยความสุขหลังเสร็จกามเหมือนทุกคืน สำหรับทั้งสองแล้วจากความเป็นไปไม่ได้ในตอนแรกใครจะคิดว่าตอนนี้มันเป็นไปแล้ว เป็นมากกว่าที่ฝันเสียอีก สองครอบครัวก็สามัคคีปองดองกัน สนับสน
“อ่า กระแทกในปากกูเลยไอ้ปก กูจะดูดให้ล่ม อ่า ใหญ่คับปากวะ อ่า อื้อ” ผละออกมาเอ่ยแล้วดูดเร่าเอ็นเนื้อแข็งร้อนของธิปกพร้อมกับปากของธิปกเองก็ทำงานดูดเร่ากลืนกินของเขาเช่นกัน “อ่า อื้อ” เสียงดูดปากของทั้งสองดังสลับกันขึ้นลง และไม่นานความปรารถนาก็แตกซ่านล้นปากของทั้งสองฝ่ายพร้อมกับดูดกลืนกินน้ำเสียวของกันและกันจนอิ่มท้อง “อ่า ไม่ไหวแล้ว กูอยากกัดตูดมึงไอ้ภู” “อือ กูก็อยากให้มึงเอาตูด” แล้วจตุรภูชก็ผลักร่างใหญ่เหนือร่างออกจากตัวเองแล้วก็นั่งคุกเข่ากับพื้นโก้งโค้งไปข้างหน้าแอ่นเด้งยกก้นขึ้นรอแรงกระแทกของเอวสอบของคนเป็นผัว พร้อมสองมือหนาของจตุรภูชเกี่ยวรั้งกับหัวเตียงไว้ เผียะ! มือใหญ่ฟาดก้นปอดที่แอ่นเด้งยั่วยวนตรงหน้าทันทีด้วยความมันเขี้ย
“อือ งั้นป้อนเอง” แล้วจตุรภูชก็คีบเนื้อที่สุกในจานตัวเองส่งให้ธิปกที่นั่งตรงข้าม ด้านคนที่นั่งรอให้คนหน้าหวานป้อนก็อ้าปากรอแต่เนื้อที่ใกล้จะถึงปากก็ถูกวนย้อนกลับไปเข้าปากคนคีบ “อ่า อร่อย มีมือก็กินเองสิไอ้ปก” ยิ้มขำคนหน้าตึง “มึงเนี่ยนะ ป้อนหน่อยก็ไม่ได้ งั้นกูป้อนมึงเอง” “ไม่เอาเดี๋ยวมึงแกล้ง” “กูไม่ทำแบบมึงหรอก อ้าปากเดี๋ยวป้อนเอง อยากกินอะไรบอกผัว” พูดอย่างเอาใจแต่สีหน้านั้นนิ่งตึงน้อยใจที่ก่อนหน้าจตุรภูชไม่ป้อนตัวเอง “ไม่ต้องหรอกกูป้อนมึงเอง ยิ้มได้แล้ว หน้าตึงไปได้” แล้วก็คีบเนื้อที่สุกในกระทะตรงหน้าออกมาเป่าแล้วจิ้มน้ำจิ้มส่งยื่นให้ แต่ธิปกยังไม่เปิดปากรับ&nb
“ขอบคุณครับ เท่าไหร่ครับ” ธิปกเอ่ยขอบคุณรับแก้วโกโก้ไข่มุกมาถือไว้พร้อมถามราคา “แก้วละยี่สิบสี่บาทสองแก้วสี่สิบแปดบาทค่ะ” แม่ค้าบอกตอบ “ครับ” ธิปกบุ้ยปากให้จตุรภูชนำเงินออกมาจ่ายค่าน้ำ และจตุรภูชก็รีบล้วงกระเป๋าสตางค์ในกระเป๋ากางเกงยีนตัวเองออกมานำเงินให้แม่ค้าทันที พร้อมกับรับเงินทอน “ขอบคุณนะคะ” แม่ค้าขอบคุณแล้วเดินจากไป “ของกินเต็มไม้เต็มมือเลย” ธิปกเอ่ยเมื่อเหลือกันสองคน “ก็มันถูก แถมน่ากินนี่ ไปกันเถอะ เดินไปกินไปชิวๆ น่ามึง อย่าคิดมาก กินเท่าไหร่ก็ไม่อ้วนหรอกเราออกกำลังกายบนเตียงทุกวัน” จตุรภูชพูดเปื้อนยิ้ม “ก็จริงของมึง ไปไหว้พระกันเถ
“งั้นเรามาแอดไลน์กันดีไหมคะ แล้วเนี่ยมาเที่ยวกับเพื่อนสองคนเหรอคะ” เธอถามพร้อมกับธิปกเดินมาหยุดยืนข้างคนที่นั่งอยู่พอดี “บอกไปสิว่ามึงมาเที่ยวกับใคร” เป็นธิปกเองที่เอ่ยพร้อมกับยกมือข้างที่ว่างมาวางบนไหล่หนาของจตุรภูชพร้อมกับกำบีบแรงๆ “เพื่อนเหรอคะ หล่อเหมือนกันเลย ฉันก็มากับเพื่อนเหมือนกันค่ะ เธอก็โสดเหมือนกัน ไม่ทราบว่า...” “ขอโทษนะครับ เนี่ยเมียผม” ธิปกพูดแทรกขึ้นทันทีเมื่อจตุรภูชไม่ตอบ “คะ?” หน้าชาไปหมดเมื่อเจอประโยคของอีกฝ่าย “ครับ เนี่ยเมียผม เราไม่ได้เป็นเพื่อนกัน แต่เราเป็นผัวเมียกัน”ธิปกบอกตอบสาวสวยพร้อมกับก้มมองหน้าของตัวต้นเรื่องที่เอาแ
“ขอบคุณนะลูก เที่ยวให้สนุกกันนะพ่อหนุ่ม” “ครับป้า ไปกันเถอะไอ้ปก เดินไปถ่ายรูปกัน บรรยากาศดีมาก วันนี้เราไปไหว้พระกัน” “อือ” ธิปกเห็นด้วยกับคนหน้าหวาน พร้อมกับนำมันหวานในห่อกระดาษที่อยู่ในถุงพลาสติกออกมาแกะให้จตุรภูชกิน “เดี๋ยวค่อยกินก็ได้ ไปซื้อน้ำก่อน เห็นมีร้านชานมไข่มุกด้วยตรงหน้าเรา” “อือ มึงเนี่ยนะกินเก่ง อยากนั่นนี่ไปหมด” “ก็กูใช้พลังงานเยอะ” “กูไหมที่ใช้เยอะน่ะ” ธิปกแย้ง “เออ! ก็มึงสูบพลังกูไง ไปกันเถอะ”&n







