Home / โรแมนติก / กระซิบรักคุณอาหมอ / บทที่ 19 ตามลูกหรือตามหลาน

Share

บทที่ 19 ตามลูกหรือตามหลาน

last update Last Updated: 2026-01-11 18:45:30

ราม talk…

เรื่องของผมกับเมียกำลังจะไปได้สวยแต่แม่ผมกลับทำมันพังไม่เป็นท่า มิ้นต์ไม่พูดกับ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • กระซิบรักคุณอาหมอ    บทที่ 25 บทส่งท้าย

    น้ำพริกแม่มิ้นต์ไม่ได้ดังเพียงในไทยแล้วเท่านั้น ตอนนี้ยังส่งออกไปต่างประเทศ โดยที่กลุ่มคนก่อตั้งโรงงานน้ำพริกทุกคนได้รับหน้าที่ให้เป็นหัวหน้าที่มีเกียรติ เพราะหากไม่มีพวกป้า ๆ และรุ่นน้องของฉันก็จะไม่มีโรงงานน้ำพริกแม่มิ้นต์ รามนอกจากจะวิ่งไปทำงานที่บ้านสามวัน แล้ววิ่งมาดูโรงงานน้ำพริกสองวัน แต่ว่าหลัก ๆ นั้นอยู่เขาใหญ่เพราะหากทิ้งไปก็ไม่สบายใจ แม้กระทั่งอุ้มท้องลูกคนที่สองอยู่ก็ตาม “เมียจ๋า...น้องพอดาวดิ้นไหมครับ” ตอนนี้ในท้องของฉันมีลูกคนที่สองเป็นผู้หญิงคุณหมอซาวนด์เพศให้รู้แล้ว คุณพ่อก็เลยตั้งว่าพอดาว ส่วนพี่สาวดารินตอนนี้เป็นพี่ปอหนึ่งแล้วไปโรงเรียนโดยมีคุณปู่คุณย่ารับอาสาไปรับไปส่ง อ้อ...ฉันลืมบอกไปว่าบ้านที่เขาใหญ่สร้างเสร็จ คุณแม่ของรามก็ย้ายมาอยู่ที่นี่ช่วยแม่ของฉันเลี้ยงดาริน ส่วนพ่อของรามนั้นก็บ่นว่าไม่ชอบกรุงเทพฯ จึงเกษียณตัวเองให้สามีฉันรับหน้าที่แทน นั่นจึงเป็นที่มาของการต้องไปทำงานกรุงเทพฯ สามวันทำงานที่โรงงานน้ำพริกสองวัน ส่วนวันเสาร์และวันอาทิตย์เป็นเวลาครอบครัว เราตกลงว่าจะไม่ทำงานและมักหากิจกรรมมาทำกัน ซึ่งวันนี้เป็นวันศุกร์ รามที่จัดการเค

  • กระซิบรักคุณอาหมอ    บทที่ 24 งานแต่งที่ฝันใฝ่

    หลังเรียนจบโพรเจกต์ต่าง ๆ ที่วางไว้ก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น คุณแม่ของรามช่วยฉันคุยกับห้างสรรพสินค้าชื่อดังที่มีอยู่ทุกจังหวัด ทั้งดีลกับร้านสะดวกซื้อและทำน้ำพริกแบบคลุกข้าวถ้วยเล็ก ๆ เพื่อซื้อได้สะดวกพร้อมทานและวางขายในร้านนั้นด้วย ส่วนรามก็จ้างบริษัทของยักษ์ขยายโรงงานการผลิตเดิมที่เป็นโรงงานเล็ก ๆ ให้ใหญ่ขึ้นเพื่อรองรับการผลิตที่มากขึ้น รวมทั้งสร้างเรือนหอไว้ด้วย เพราะฉันบ่ายเบี่ยงเรื่องแต่งงานมาหลายเดือน ทั้งที่ฉันเซย์เยสอำนาจเงินของบ้านรามก็พร้อมเนรมิตทุกอย่างให้อย่างที่ใจปรารถนาแต่ฉันติดเรื่องโรงงานยังไม่เรียบร้อย จึงขอผลัดไปก่อน “มิ้นต์จ๋า...รามคิดถึงจัง” รามที่บอกคิดถึงเพิ่งจะออกไปดูการก่อสร้างโรงงานกับดูช่างที่มาสร้างเรือนหอได้เพียงสองชั่วโมง ต่อให้จากกันแค่เพียงห้านาที คนที่ขยันอ้อนอย่างรามก็เข้ามาออเซาะทุกครั้งที่เดินออกไปข้างนอก “เหม็นเหงื่อค่ะ ไปอาบน้ำก่อนไหม” “อาบด้วยกัน” เขาส่งสายตาระยับมาให้รู้ว่ามันไม่ใช่แค่อาบน้ำ “ยังไม่มืดเลย” ฉันพยายามตีสีหน้าขรึมเพื่อไม่ให้เขินออกไป แต่รามก็ยังขยันพูดจาชวนขนลุก “ถ้ามืดแล้วก็

  • กระซิบรักคุณอาหมอ    บทที่ 23 อยากเป็นคู่แท้

    วันนี้นอกจากเป็นวันสุดท้ายที่จะได้เข้าสอบแล้ว ยังมีจัดปาร์ตี้เล็ก ๆ กันที่บ้านของยักษ์ โดยแม่ของยักษ์ก็เข้ามาสมทบตอนเย็นเพื่อยินดีกับฉันแล้วพวงมาลัยแบงก์พันก็ห้อยระย้ามาเชียวทำเอาแม่ของรามเข่นเขี้ยวที่เอาหน้าเกินไป แต่มีเพียงพูดเล่นหยอกกันขำ ๆ เพราะสุดท้ายแล้วเงินพวกนี้ก็ตกไปเป็นของดารินอยู่ดี ยักษ์ที่ให้ของขวัญชิ้นใหญ่กับฉันมากกว่านั้น คือที่ดินสิบไร่รอบ ๆ บ้านและโรงงาน รวมทั้งบ้านหลังนี้ก็ยกให้ฉัน โดยที่ฉันไม่ได้ขอเลยด้วยซ้ำ “ยักษ์นายเล่นใหญ่ไปหรือเปล่า” “เปล๊า! พวกนี้เงินไอ้รามทั้งนั้น” “เงินราม???” ฉันไม่เข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร รามเอาเงินให้ยักษ์ตอนไหน แล้วคนที่มองหน้าเพื่อนอย่างเลือดเย็นก็เอ่ยขึ้น “ก็ดียี่สิบล้านของฉันจะได้ไม่สูญเปล่า” ยี่สิบล้าน โอ๊ยฉันฟังคนโน้นทีคนนี้ทีจนจับต้นชนปลายไม่ถูกแล้ว ตกลงมันเรื่องอะไรกันแน่ แต่เจ้าตัวก็ไม่เล่าให้ฟัง เพียงบอกว่าเอาไว้เล่าคืนนี้ พวกเราชนแก้วกันจนดึก นั่งย้อนอดีตคิดถึงวันเก่า ๆ ผลัดกันเล่า ผลัดกันหัวเราะ รวมถึงน้อง ๆ ของฉันเองก็ด้วย รวมทั้งวีรกรรมเจอผีในหอพัก ตอนเจอน่ากลัวแต่

  • กระซิบรักคุณอาหมอ    บทที่ 22 เรียนจบแล้ว

    จากวันนั้นฉันก็ยังไม่ไปจดทะเบียนกับรามบ่ายเบี่ยงเขามาเรื่อย ๆ เพราะอีกแค่นิดเดียวฉันก็จะเรียนจบแล้ว ยิ่งช่วงนี้เป็นช่วงสอบปลายภาคที่ฉันแทบจะไม่ได้ไลฟ์ขายน้ำพริกเลย จึงรับน้องปีหนึ่งที่อยากหารายได้มาช่วยขาย ฉันและรุ่นน้องที่เรียนปีเดียวกันผลัดกันติวหนังสือ อ่านหนังสือสอบเรียกได้ว่าหามรุ่งหามค่ำ จนอยากเอาชีทที่เรียนนั้นมาต้มกินเสียให้รู้แล้วรู้รอด “เจ้ จริยธรรมอาจารย์จะออกอะไรบ้างอะ” ติ๊ช่าถามฉันผู้ที่เคยช่วยอาจารย์ปู่วิชากฎหมายยกของประจำ “กว้างมากเลย ข้อเขียนก็เขียนอ้อน ๆ อาจารย์ปู่แล้วกันเผื่ออาจารย์สงสารจะให้เอ” วิชาท่องจำเป็นวิชาปราบเซียนยิ่งกว่าวิชาที่ให้คิดคำนวณเสียอีก เพราะความรู้ต่าง ๆ มันกว้างมากจนพวกเราเดาใจอาจารย์ยากเหลือเกิน ขึ้นอยู่กับการวัดดวงแล้ว “เฮ้อ...สาธุขอให้อ่านตรงใจอาจารย์ปู่” “พี่ว่าจะไปบนหลวงพ่อสิงห์” หลวงพ่อสิงห์คือพระที่อยู่คู่มหาวิทยาลัยมานานแล้ว บนหลวงพ่อแล้วก็แก้บนด้วยการวิ่งรอบวงเวียนมหาวิทยาลัย “เจ้หนูยังวิ่งไม่หมดเลย บนไปรอบที่แล้ว” ติ๊ช่าผู้อ่านหนังสือเพียงสิบเปอร์เซ็นต์ แต่เลือกที่จะมูเก้าสิบ เปอร์เซ็นต์ดังนั

  • กระซิบรักคุณอาหมอ    บทที่ 21 คนที่ไม่คาดคิด

    เช้าวันจันทร์ฉันมีเรียนแล้วดารินก็ต้องไปโรงเรียน แต่รามนี่สิกวนฉันทั้งคืนเพราะฉันไม่ให้นอนด้วย ไล่กลับไปคุยกับแม่ให้เรียบร้อย เดี๋ยวก็ไปโผล่หน้าต่างเป็นเงาตะคุ่ม ๆ เดี๋ยวก็มาเกาะประตูใช้เล็บขูดจนฉันใจอ่อน สุดท้ายต้องให้เข้าห้องไปนอนอีกฟากโดยมีดารินอยู่ตรงกลางแล้วคนขี้เซาแบบรามก็นอนไม่รู้จักตื่นเพราะเมื่อคืนกว่าจะหลับก็ตีหนึ่งตีสอง “ราม เดี๋ยวสาย” ฉันแต่งตัวให้ลูกสาวแล้วจึงให้แม่ป้อนข้าวรอ ส่วนฉันเข้ามาแต่งตัวในห้องพลางปลุกรามให้ตื่นไปด้วย ขณะที่กำลังกลัดกระดุม ไอ้คนหน้ามึนก็เข้ามารวบด้านหลังแล้วซุกไซ้ซอกคอ “ขอชื่นใจหน่อย” เขาไม่ยอมปล่อยจนเสื้อฉันยับและนั่นทำให้ฉันต้องแกะกระดุมออกแล้วเปลี่ยนตัวใหม่ พร้อมกับส่งสายตาคาดโทษ แต่เขากลับส่งสายตาโลมเลียร่างกายฉันกลับเพราะเนินอกใหญ่ ๆ ของฉันนี่ไง “หิว...” เขาลากเสียงยาว ฉันไม่ต้องเดาก็รู้ว่าหิวอะไร “ไปอาบน้ำจะไปมหาลัยแล้ว” ฉันเสียงแข็งใส่ ไม่ใจอ่อนหรอกนะ เรื่องแม่ยังไม่เคลียร์ไม่ต้องมาเข้าใกล้เลย ฉันไม่อยากขึ้นชื่อว่าพรากแม่พรากลูกเขา “ขอเอานิดเดียว” “ไม่!” ฉันพูดจบแล้วก็เดินออกจาก

  • กระซิบรักคุณอาหมอ    บทที่ 20 แม่ผัวลูกสะใภ้

    ในครัวมินทากาทำแกงไก่ใส่ฟัก ไข่เจียวชะอม แล้วก็ตำน้ำพริกกะปิโดยมีคุณแม่ของเธอคอยช่วย ขณะที่กำลังโขกน้ำพริกอยู่นั้น คุณแม่ก็ถามขึ้นเกี่ยวกับครอบครัวของราม “บ้านเขาทำอะไรลูก” คำถามของแม่ทำให้ฉันรู้ว่าฉันแทบไม่รู้อะไรเกี่ยวกับรามเลย รู้เพียงว่าเป็นบ้านนักธุรกิจที่ค่อนข้างรวย นึกถึงตรงนี้ไม่มีส่วนไหนเลยที่รามและฉันคู่ควรต่อการเป็นสามีภรรยากัน “เขาทำธุรกิจแล้วก็ยังรวยมาก ๆ แต่หนูก็ไม่รู้หรอกว่าธุรกิจอะไร เพราะคบกันเพียงเวลาสั้น ๆ” ฉันตอบตามความจริง เวลาของเราในช่วงปีสองเทอมหนึ่งมันแค่สามเดือนเท่านั้น แล้วเขาก็จากฉันไปเขาไม่เล่าเรื่องที่บ้าน ฉันก็ไม่ถามเซ้าซี้เพราะไม่ได้รักรามที่เงิน ส่วนรามก็ไม่ใส่ใจจะเล่าอะไรให้ฉันฟัง คงเพราะเขาไม่เคยคิดจริงจังล่ะมั้ง ฉันคิดว่าเป็นอย่างนั้นนะ“ดูเขาไม่ค่อยชอบเรา ไม่เคยพบหน้ากันมาก่อนใช่ไหม” คำถามนี้ฉันไม่ได้ตอบเพียงแค่พยักหน้า แล้วแม่ก็เงียบไปไม่ได้ถามฉันต่อนอกจากมีแกงฟักกับไก่ ไข่เจียวชะอม แล้วก็น้ำพริกแล้ว ฉันไปค้นผักในตู้มาเพิ่มจึงได้ทำต้มจืดอีกหนึ่งอย่าง วันนี้มากันหลายคนมีกับข้าวแค่นี้คงไม่ดีกระมัง เดี๋ยวเขาจะหาว่าฉันพาลูกชายเขาอย

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status