Share

12เก้า นอนฝันร้ายทุกคืน

last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-04 09:14:26

เก้า นอนฝันร้ายทุกคืน

นอกจากเจียวเชินไม่ดุว่าทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเด็กน้อยนั้นโกหกว่าตนเองหลงทางจนมาโผล่ที่จวนของนางแล้ว หญิงสาวยังพาอาเว่ยเดินเข้ามาร่วมกินมื้ออาหารเย็นที่เรือนตู้เจวียนกับเด็กในบ้านนางคนอื่น ๆ หลังจากกินอาหารเสร็จเจียวเชินไม่ลืมแนะนำตัวอาเว่ยให้กับเด็กคนอื่นรู้จักชื่อและแนะนำชื่อของเด็กคนอื่นให้อาเว่ยรู้จักกันอย่างเป็นทางการอีกด้วย

เจียวเชินไม่ได้คิดปล่อยเรื่องที่เด็กน้อยโป้ปดนาง แถมยังทำเรื่องเสี่ยงอันตรายโดยการออกมาข้างนอกบ้านโดยลำพังเช่นนี้ให้ผ่านไป ทว่าหญิงสาวเพียงแค่ได้ยินเสียงท้องเด็กน้อยร้องจึงคิดให้อีกฝ่ายกินอิ่มก่อนค่อยพามาจับเข่าคุยกันอย่างจริงจังถึงเหตุผลที่เด็กน้อยกระทำครานี้

เจียวเชินจูงมืออาเว่ยให้เดินตามมาที่เรือนนอนส่วนตัวของนางเองหลังจากส่งเด็กคนอื่นเข้านอนที่ห้องเรียบร้อยแล้ว

เปิดประตูเข้าไปในห้องนอน เดินเข้าไปนั่งบนเตียงนอน ตบมือปุ ๆ ลงบนพื้นที่ว่างข้างกายตนเพื่อเป็นการบอกให้เด็กน้อยเดินตามมานั่งข้างนางตรงนี้

ซึ่งอาเว่ยแม้คราแรกลังเลเพราะสังเกตเห็นสีหน้าจริงใจไร้รอยยิ้มแห่งความใจดีเหมือนตอนที่กินอาหารเย็น

สีหน้าเหมือนตอนที่ท่านย่าของเขาต้องการเรียกไปตัก
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • กลยุทธ์เลี้ยงวายร้ายตัวน้อย   14สิบเอ็ด แขกไม่ได้รับเชิญ

    สิบเอ็ด แขกไม่ได้รับเชิญเช้าวันรุ่งขึ้นมื้อเช้าวันนี้เจียวเชินปลุกอาเว่ยพาไปกินอาหารร่วมกับเด็กคนอื่นที่เรือนตู้เจวียนก่อนที่หญิงสาวจะต้องแยกตัวออกมาก่อนคนอื่นกินเสร็จ เป็นเพราะผู้คุ้มกันที่ประตูเดินมาตามนางให้ออกไปพบแขกตั้งแต่เช้าตอนแรกเจียวเชินคิดว่าแขกที่มาเป็นคนของตระกูลเจิ้งที่ให้คนมารับลูกชายกลับบ้านเสียอีกทว่าไม่ใช่อย่างที่คิด พอเห็นหน้าคนมาหากลับสร้างความแปลกใจอย่างยิ่งยวดแขกที่มาขอเข้าพบเป็นสตรีวัยกลางคนผู้หนึ่ง สังเกตจากการแต่งตัวน่าจะเป็นสาวใช้ของตระกูลขุนนางผู้ดีที่ไหนสักตระกูลกระมัง สิ่งที่ทำให้เจียวเชินขมวดคิ้วมุ่นขณะเดินไปพบแขกเป็นเพราะนางเค้นความทรงจำเท่าไรก็ไม่พบว่าเคยรู้จักสตรีหน้าตาเช่นนี้มาก่อน“แม่นางผู้นั้น”เสียงตื่นเต้นลิงโลดเหมือนเจอของขวัญที่ตนเองตามหาของแขกแปลกหน้าตอนมองเห็นเจียวเชินที่กำลังเดินไปหา ยิ่งสร้างความงงงวยให้เจ้าของจวนเข้าไปใหญ่“ไม่ทราบว่าพวกเราเคยรู้จักกันหรือ ท่านป้ามาผิดเรือนหรือไม่”“ไม่ผิด ๆ แม่นางอาจไม่รู้จักข้าน้อย ทว่าข้าน้อยมีเรื่องสำคัญต้องการคุยด้วยเจ้าค่ะ อ้อ...ลืมแนะนำตัวไป ข้าน้อยเป็นบ่าวในจวนตระกูลจิ่นเจ้าค่ะ”“ตระกูลจิ่น...”

  • กลยุทธ์เลี้ยงวายร้ายตัวน้อย   15สิบสอง สตรีตระกูลจิ่น

    สิบสอง สตรีตระกูลจิ่น“ไหนหรือเด็กผู้ป่วย ให้ข้าดูอาการเขาหน่อย”“ได้สิ ก่อนอื่นข้าปรารถนาถามเจ้าสักหน่อย ไม่ทราบว่าเจ้าเรียนวิชาปราบวิญญาณมาจากสำนักใดกัน”“หืม ? ข้าไม่ใช่หมอผีเจ้าค่ะฮูหยินจิ่น ไยจึงถามข้าเช่นนั้น”“อ้าว แม่นมหลีบอกข้าเองว่าเจ้าสามารถไล่ภูตผีวิญญาณออกจากร่างเด็กได้นี่นา”“ท่านแม่ พวกเราไว้ใจนางได้จริง ๆ หรือเจ้าคะ”ที่แท้แล้วคนพวกนี้คิดว่านางเป็นคนปราบผีจริง ๆ หรือเนี่ยจึงได้ตามนางมาที่นี่ เจียวเชินถอนหายใจยาวอย่างไม่สบอารมณ์เช่นกันเมื่อได้ยินเช่นนั้น นางมองไปที่แม่นมคนที่นางย้ำจนปากเปียกปากแฉะไปแล้วว่าตนเองนั้นหาใช่หมอปราบผีอันใดไม่อย่างคาดโทษหากไม่ใช่เพราะนางมีความคิดอยากช่วยเหลือเด็กอย่างแท้จริง ป่านนี้นางเดินตัวปลิวออกจากที่นี่ไปแล้ว“ข้าไม่ใช่คนปราบผีเจ้าค่ะฮูหยิน”“อ้าว แล้ว...”“คนของท่านเข้าใจผิด คราก่อนข้าช่วยเด็กที่สำนักการศึกษาก็จริงทว่าข้าไม่ได้ไล่ภูตผีสักหน่อย ข้ารักษาไปตามอาการป่วยของเด็กต่างหาก”“ไม่จริงเจ้าค่ะ วันนั้นข้าเห็นกับตาว่าท่านหมอที่มาตรวจตามหลังนางบอกว่าเด็กคนนั้นไม่ได้เป็นอะไร ร่างกายปกติดีทุกอย่างเจ้าค่ะ แต่คนในที่นั้นล้วนเห็นกันทุกคนว่าก

  • กลยุทธ์เลี้ยงวายร้ายตัวน้อย   13สิบ ลอบเข้ามากลางดึก

    สิบ ลอบเข้ามากลางดึกอีกด้านหนึ่งของเมืองหลี่ซง ณ​ คฤหาสน์กว้างขวางครอบคลุมพื้นที่หลายส่วนในเมืองหลี่ซงแห่งนี้จวนเจ้าเมืองเจิ้งจวนที่วันนี้ยามวิกาลกลับยังคงจุดเตาไฟสว่างไสวกันเกือบทุกเรือน ผู้คนทั้งบ่าวไพร่ในเรือน ทหารใต้บังคับบัญชา สมาชิกของตระกูลเจิ้งนายแห่งจวนต่างตื่นเต็มตามารวมตัวที่เรือนกลางห้องโถงรับรองกันด้วยสีหน้าเคร่งเครียดโดยเฉพาะบนเก้าอี้นั่งสำหรับประมุขของตระกูลเจิ้งคนปัจจุบันมีชายหนุ่มนั่งแผ่รังสีน่าเกรงขาม สร้างบรรยากาศน่าอึดอัดให้คนในห้องโถงไปตาม ๆ กันไม่เว้นแม้กับมารดาสายเลือดเดียวกันอย่างฮูหยินผู้เฒ่ากัวหยี่ซินก็ยังโดนอิทธิพลจากบรรยากาศน่าอึดอัดจนนางไม่กล้าเข้าใกล้ลูกชายตนเองเช่นกัน“คุนเซียว เจ้ากินอาหารรองท้องหน่อยเถอะ ทหารอาจค้นหาอาเว่ยเจอและกำลังเดินทางกลับมาก็เป็นได้นะ อย่างไรอาเว่ยเป็นเด็กมีบุญพระคงคุ้มครองอย่างแน่นอน เจ้าอย่าได้กังวลไปเลย” มือเหี่ยวส่งสัญญาณให้สาวใช้ของตนยกสำรับอาหารมื้อเย็นที่ให้คนไปอุ่นมาอีกรอบ เนื่องจากลูกชายของนางเครียดกับการหายตัวไปขอ

  • กลยุทธ์เลี้ยงวายร้ายตัวน้อย   12เก้า นอนฝันร้ายทุกคืน

    เก้า นอนฝันร้ายทุกคืนนอกจากเจียวเชินไม่ดุว่าทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเด็กน้อยนั้นโกหกว่าตนเองหลงทางจนมาโผล่ที่จวนของนางแล้ว หญิงสาวยังพาอาเว่ยเดินเข้ามาร่วมกินมื้ออาหารเย็นที่เรือนตู้เจวียนกับเด็กในบ้านนางคนอื่น ๆ หลังจากกินอาหารเสร็จเจียวเชินไม่ลืมแนะนำตัวอาเว่ยให้กับเด็กคนอื่นรู้จักชื่อและแนะนำชื่อของเด็กคนอื่นให้อาเว่ยรู้จักกันอย่างเป็นทางการอีกด้วยเจียวเชินไม่ได้คิดปล่อยเรื่องที่เด็กน้อยโป้ปดนาง แถมยังทำเรื่องเสี่ยงอันตรายโดยการออกมาข้างนอกบ้านโดยลำพังเช่นนี้ให้ผ่านไป ทว่าหญิงสาวเพียงแค่ได้ยินเสียงท้องเด็กน้อยร้องจึงคิดให้อีกฝ่ายกินอิ่มก่อนค่อยพามาจับเข่าคุยกันอย่างจริงจังถึงเหตุผลที่เด็กน้อยกระทำครานี้เจียวเชินจูงมืออาเว่ยให้เดินตามมาที่เรือนนอนส่วนตัวของนางเองหลังจากส่งเด็กคนอื่นเข้านอนที่ห้องเรียบร้อยแล้วเปิดประตูเข้าไปในห้องนอน เดินเข้าไปนั่งบนเตียงนอน ตบมือปุ ๆ ลงบนพื้นที่ว่างข้างกายตนเพื่อเป็นการบอกให้เด็กน้อยเดินตามมานั่งข้างนางตรงนี้ซึ่งอาเว่ยแม้คราแรกลังเลเพราะสังเกตเห็นสีหน้าจริงใจไร้รอยยิ้มแห่งความใจดีเหมือนตอนที่กินอาหารเย็นสีหน้าเหมือนตอนที่ท่านย่าของเขาต้องการเรียกไปตัก

  • กลยุทธ์เลี้ยงวายร้ายตัวน้อย   11แปด มีเด็กหลงทาง

    แปด มีเด็กหลงทาง“เจ้าเข้าใจถูกต้อง ข้าเคยมีความคิดเหมือนกับเจ้าในอดีต แต่ว่าปัจจุบันข้าเลิกคิดเช่นนั้นไปแล้ว...เสียใจด้วย ข้าคงขายหนังสือของข้าให้เจ้าไม่ได้หรอก”“ทะ…ทำไมเล่าเจ้าคะ !”“ใจเย็นก่อนแม่นางเจียวเชิน”อาจารย์หนุ่มยกมือขึ้นห้ามทัพเจียวเชินที่ผุดขึ้นยืนเพราะคำพูดปฏิเสธของเขา “ข้ากำลังจะบอกว่าหนังสือพวกนี้ข้าขอมอบให้เจ้าโดยไม่คิดเงินสักตำลึง ข้ามอบให้เจ้าทั้งหมด”“ฟู่...โธ่ ท่านชงอวี้ช่างหยอกล้อใจข้าได้เก่งเสียจริง”เมื่อสักครู่เจียวเชินคิดว่าอีกฝ่ายปฏิเสธนางจริง ๆ เสียอีก“อย่างไรหนังสือพวกนั้นก็ขายไม่ออกอยู่แล้ว หากยังอยู่ที่ห้องของข้าในไม่ช้าพวกมันอาจกลายเป็นเศษขยะก็ได้ ไม่สู้ข้า มอบให้แม่นางนำไปใช้ประโยชน์ไม่ดีกว่าหรือ”“แต่ว่า...”“ไม่มีแต่ ถือเสียว่าเป็นของขวัญสำหรับการทำความรู้จักกันครั้งแรกก็แล้วกัน เดี๋ยวข้าให้คนห่อหนังสือและส่งไปให้ถึงจวน ให้สาวใช้แจ้งที่อยู่แม่นางได้เลย”“ไม่ลำบากท่านชงอวี้ขนาดนั้นหรอกเจ้าค่ะ เด

  • กลยุทธ์เลี้ยงวายร้ายตัวน้อย   10เจ็ด อาจารย์ผู้เขียนหนังสือ

    เจ็ด อาจารย์ผู้เขียนหนังสือเจียวเชินนั่งรอไม่นานเสียงฝีเท้าแผ่วเบามุ่งตรงมาที่ศาลาที่เจียวเชินและอามี่กำลังนั่งอยู่ก็ดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏกายของบุรุษแปลกหน้าผู้หนึ่งบุรุษที่กำลังย่างเดินเข้ามาสวมใส่ชุดยาวผ้าเนื้อดีสีครามปักลวดลายก้อนเมฆา รูปโฉมหล่อเหลา ท่าทางสุภาพ โดยเฉพาะพอมองสบดวงตาสองข้างทอแสงอ่อนนั้นให้ความรู้สึกอบอุ่นเป็นที่สุด“ข้าคืออาจารย์ชงอวี้ แม่นางทั้งสองใช่แขกที่ต้องการพบข้าใช่หรือไม่”“ฮะ...เอ่อ ใช่เจ้าค่ะ” เจียวเชินกลืนน้ำลายดังเอื๊อกอย่างลืมตัว มือก็ยกขึ้นมาเกาท้ายทอยอย่างเก้อเขิน “ข้าน้อยลืมทำความเคารพท่านอาจารย์ชงอวี้ไปเลย ไม่คิดว่าท่านอาจารย์จะอายุน้อยเช่นนี้ แหะ ๆ”เจียวเชินนึกว่าอาจารย์ที่เถ้าแก่ร้านหนังสือเอ่ยถึงจะเป็นชายชราอายุห้าสิบหกสิบหนาวมีหนวดเคราสีขาวโพลนเสียอีก“พูดจาเป็นกันเองเถอะแม่นาง ข้าอายุยี่สิบห้าเอง หากไม่ได้เป็นศิษย์อาจารย์กัน ข้าเองก็อยากให้แม่นางเรียกข้าว่าชงอวี้พอไม่ต้องมีคำนำหน้าว่าอาจารย์หรอก”“เจ้าค่ะท่านชงอวี้ อ๋อ ข้าลืมแนะนำตัว ข้านามว่าเจียวเชิน วันนี้มาขอพบท่านเพราะได้ชื่อและที่อยู่มาจากเถ้าแก่ร้านขายหนังสือหูอี๋ฉีที่หัวตลาดเจ้าค่ะ”

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status