LOGINหนึ่งปีต่อมา ณ ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองในร้านอาหาร ภูมินั่งจ้องมองหญิงคนรักตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ จนคนถูกมองอดที่จะประหม่าหรือเสียความมั่นใจไปไม่ได้ "พี่อย่ามองน้ำแบบนั้นสิคะ" "ก็พี่ไม่ชอบนี่ จะใส่มาทำไมไอ้เสื้อสายเดี่ยวเนี่ย" ภูมิส่ายหน้า น้ำได้ยินอย่างนั้นก็ก้มลงมามองสำรวจตน
ชายหนุ่มนั่งไปนั่งมาก็นึกถึงเมียรักจึงโทรหาแต่เธอกลับไม่ยอมรับสาย มันยิ่งทำให้เขาอดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้ที่ทำตัวไม่น่ารักกับเธอตั้งแต่เมื่อวาน ภูมินั่งก้มหน้าก้มตาทำงานต่อจนเสร็จจากนั้นก็ออกไปดูลูกๆ ต่อตามที่เมียรักฝากฝังเอาไว้ ด้านน้ำกำลังนั่งทานไอศกรีมกับเข็มอยู่ในร้านแห่งหนึ่งในร้านชื่อดัง พร้อมก
ภูมิเห็นอย่างนั้นก็เริ่มจะใจไม่ดีเขารู้ว่าน้ำเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องคอยดูลูกทั้งสองคนจึงอยากจะมีเวลาเป็นของตัวเอง ซึ่งเขาก็ไม่ต่างกันอยากจะมีเวลาอยู่กับเพื่อนที่คุยถูกคอกันบ้าง โดยไม่อยากจะให้มีอะไรมารบกวนบรรยากาศที่กำลังดี ซึ่งเขาอาจจะคิดน้อยไปหน่อย ทันทีที่ภูมิพานิดาออกมาจากห้องน้ำเช็ดตัวเปลี่ยนเสื
ณ บ้านวิเศษตระกูลเข็มกับน้ำกำลังช่วยกันจัดแจงมื้อเย็นใส่จานอยู่ในครัว ระหว่างนั้นทั้งสองคนก็ได้ยินเสียงนิดาวัยสองขวบสี่เดือนกับลูคัสวัยสามขวบกว่าร้องไห้ทั้งคู่จึงออกมาดูก็เห็นลูกของทั้งคู่กำลังเยื้อแย่งของเล่นกันอยู่ ทั้งคู่จึงแยกลูกๆ ออกจากกัน จากนั้นน้ำก็อุ้มนิดาเดินไปตรงสวนหน้าบ้านบริเวณมี่ภูมิกั
"สงสัยจะหิวมาก ใช่ไหมลูก" น้ำก้มหน้าลงคุยกับลูกน้อย "พี่ก็หิวเหมือนกันนะ" "หิวก็ทานข้าวสิคะ" "ไม่อะ อยากกินนมเมีย" ภูมิเอ่ยหน้าตาย "ไม่ได้ค่ะ ของลูกพี่ไม่มีสิทธิ์แล้ว" "งั้นเหรอ รอแผลคลอดลูกหายดีก่อนเถอะ พี่จะจัดไม่ให้หลับไม่ให้นอนกันเลยล่ะ" ภูมิส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้น้ำ "น้ำกลัวจังเลยค่ะ"
สามเดือนต่อมา ณ โรงพยาบาลภายในห้องตรวจครรภ์น้ำกำลังนอนอยู่เตียงให้หมออัลตร้าซาวด์ท้องเพื่อดูลูกน้อยในครรภ์อายุสี่เดือน โดยมีภูมินั่งให้กำลังเธออยู่ข้างๆ ด้วยความตื่นเต้น เมื่อภาพลูกน้อยปรากฏขึ้นในจอภาพทั้งสองคนก็หันมาส่งยิ้มให้กันพร้อมกับฟังหมออธิบายพัฒนาการของลูกน้อยไปด้วยจนมาถึงเรื่องเพศของลูกในค
เช้าวันใหม่น้ำนอนหลับสนิทอยู่ในอ้อมแขนแกร่งของภูมิ แต่ด้วยความขบเมื่อยจากการร่วมรักที่หนักหน่วงเธอจึงขยับพลิกตัวเพื่อผ่อนคลายความเมื่อยล้าตามเนื้อตัว จึงทำให้ภูมิรู้สึกตัวลืมตาตื่นขึ้น พอเห็นว่าร่างบางกำลังพลิกตัวขยับหันหน้าไปอีกทางเขาจึงดึงเธอเข้ามากอดไว้ "ปล่อยฉันอึดอัด" น้ำบ่นทั้งที่หลับตาอยู่
"เข้ามาสิ จะยืนอีกนานไหม" ภูมิเอ่ยเสียงดุ "ฉันไม่เข้าใจคุณจะบังคับฉันมาที่นี่ทำไม" น้ำถามพลางเดินเข้าไปในห้องด้วยความจำใจ "เดี๋ยวเธอก็รู้ ตามฉันมาสิ" ภูมิเดินตรงเข้าไปในห้องนอน น้ำยืนชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งแต่สุดท้ายเธอก็เดินตามหลังชายหนุ่มไป พอเข้าไปในห้องภูมิก็รีบปิดล็อคประตูห้องทันที ร่างบางจึง
"คุณ!" น้ำอุทานด้วยความตกใจ "ทำไมกลัวฉันเหรอ" ภูมิยกยิ้มมุมปากพร้อมกับจ้องมองร่างบางไม่วางตาเหมือนเสือหิวเนื้อสดก็ไม่ปาน "คุณมาทำอะไรที่นี่" ถามพลางกวาดสายตามองไปรอบๆลานจอดรถที่ไร้ผู้คนด้วยความหวั่นใจ "ไม่ต้องมองหาไอ้หน้าจืดนั้นหรอก เพราะตอนนี้มีแค่เธอกับฉันเท่านั้น" เดินเข้าไปประชิดร่างบาง "
"ใช่เธอบอกฉันแบบนั้น แต่เธอยังไม่ได้บอกเหตุผลฉันเลยว่าทำไมถึงทำแบบนั้นลงไป" "คือ เอ่อ" น้ำอึกอักพูดไม่ออก "เล่ามาให้หมดเลยนะ " เข็มยังไม่ยอมลดละความพยายาม "ฉันว่าเธออย่ารู้เลยจะดีกว่านะ" น้ำทำท่าจะเดินออกไป "น้ำ! ฉันเป็นเพื่อนเธอนะ " เข็มเริ่มขึ้นเสียงไม่จริงจังมากนัก "ก็ได้ ฉันจะเล่าให้เธ







