Masukหนึ่งปีต่อมา ณ ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองในร้านอาหาร ภูมินั่งจ้องมองหญิงคนรักตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ จนคนถูกมองอดที่จะประหม่าหรือเสียความมั่นใจไปไม่ได้ "พี่อย่ามองน้ำแบบนั้นสิคะ" "ก็พี่ไม่ชอบนี่ จะใส่มาทำไมไอ้เสื้อสายเดี่ยวเนี่ย" ภูมิส่ายหน้า น้ำได้ยินอย่างนั้นก็ก้มลงมามองสำรวจตน
ชายหนุ่มนั่งไปนั่งมาก็นึกถึงเมียรักจึงโทรหาแต่เธอกลับไม่ยอมรับสาย มันยิ่งทำให้เขาอดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้ที่ทำตัวไม่น่ารักกับเธอตั้งแต่เมื่อวาน ภูมินั่งก้มหน้าก้มตาทำงานต่อจนเสร็จจากนั้นก็ออกไปดูลูกๆ ต่อตามที่เมียรักฝากฝังเอาไว้ ด้านน้ำกำลังนั่งทานไอศกรีมกับเข็มอยู่ในร้านแห่งหนึ่งในร้านชื่อดัง พร้อมก
ภูมิเห็นอย่างนั้นก็เริ่มจะใจไม่ดีเขารู้ว่าน้ำเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องคอยดูลูกทั้งสองคนจึงอยากจะมีเวลาเป็นของตัวเอง ซึ่งเขาก็ไม่ต่างกันอยากจะมีเวลาอยู่กับเพื่อนที่คุยถูกคอกันบ้าง โดยไม่อยากจะให้มีอะไรมารบกวนบรรยากาศที่กำลังดี ซึ่งเขาอาจจะคิดน้อยไปหน่อย ทันทีที่ภูมิพานิดาออกมาจากห้องน้ำเช็ดตัวเปลี่ยนเสื
ณ บ้านวิเศษตระกูลเข็มกับน้ำกำลังช่วยกันจัดแจงมื้อเย็นใส่จานอยู่ในครัว ระหว่างนั้นทั้งสองคนก็ได้ยินเสียงนิดาวัยสองขวบสี่เดือนกับลูคัสวัยสามขวบกว่าร้องไห้ทั้งคู่จึงออกมาดูก็เห็นลูกของทั้งคู่กำลังเยื้อแย่งของเล่นกันอยู่ ทั้งคู่จึงแยกลูกๆ ออกจากกัน จากนั้นน้ำก็อุ้มนิดาเดินไปตรงสวนหน้าบ้านบริเวณมี่ภูมิกั
"สงสัยจะหิวมาก ใช่ไหมลูก" น้ำก้มหน้าลงคุยกับลูกน้อย "พี่ก็หิวเหมือนกันนะ" "หิวก็ทานข้าวสิคะ" "ไม่อะ อยากกินนมเมีย" ภูมิเอ่ยหน้าตาย "ไม่ได้ค่ะ ของลูกพี่ไม่มีสิทธิ์แล้ว" "งั้นเหรอ รอแผลคลอดลูกหายดีก่อนเถอะ พี่จะจัดไม่ให้หลับไม่ให้นอนกันเลยล่ะ" ภูมิส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้น้ำ "น้ำกลัวจังเลยค่ะ"
สามเดือนต่อมา ณ โรงพยาบาลภายในห้องตรวจครรภ์น้ำกำลังนอนอยู่เตียงให้หมออัลตร้าซาวด์ท้องเพื่อดูลูกน้อยในครรภ์อายุสี่เดือน โดยมีภูมินั่งให้กำลังเธออยู่ข้างๆ ด้วยความตื่นเต้น เมื่อภาพลูกน้อยปรากฏขึ้นในจอภาพทั้งสองคนก็หันมาส่งยิ้มให้กันพร้อมกับฟังหมออธิบายพัฒนาการของลูกน้อยไปด้วยจนมาถึงเรื่องเพศของลูกในค
"ทำไมวันนี้ถึงได้อ้อนผมจังเลยหื้ม" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น "เข็มอยากอยู่ใกล้ๆ คุณค่ะ" ยกมือบางขึ้นลูบใบหน้าสากไปมา "เราก็อยู่ด้วยกันทุกๆ วันอยู่แล้วนี่หืม จะกลัวอะไร" "คุณไม่ชอบเหรอคะ ที่เข็มอยู่ใกล้ๆ คุณแบบนี้" "ชอบสิ ชอบมากเลยรู้ไหม" หอมแก้มเนียนฟอดหนึ่ง "ค่ะ เข็มก็ชอบที่ได้อยู่ใกล้ๆ คุณทุกวัน"
"พี่ทานเองดีกว่า" "ได้ค่ะ" ซินดี้เลื่อนโต๊ะมาตรงหน้าของชายหนุ่มพร้อมกับวางชามข้าวต้มลงตาม ด้านเข็มพอออกมาจากห้องเธอก็เดินไปหยุดตรงหน้าเตาในห้องครัว พร้อมกับปล่อยน้ำตาไหลอาบแก้มทั้งสองข้างยกมือขึ้นลูบท้องของตนเองไปมา เธอไม่นึกเลยว่าประภาจะทำร้ายจิตใจของเธออย่างเลือดเย็นโดยการพาผู้หญิงอีกคนมาให้ลู
"แม่ว่าลูกนอนพักผ่อนเถอะนะ" "ไม่ครับ ผมนอนมาเยอะแล้ว ผมอยากจะคุยกับเข็ม" "เข็มก็อยากจะคุยกับคุณค่ะ" เข็มโผเข้ากอดคริสที่นอนอยู่บนเตียงพร้อมกับร้องไห้สะอึกสะอื้น "อย่าร้องนะ ผมกลับมาหาที่รักกับลูกของเราแล้ว" คริสเอ่ยด้วยน้ำตาคลอเบ้า เขาคิดว่าตนเองคงจะไม่มีโอกาสได้กลับมาเจอกับคนที่เขารักแล้ว "
เข็มตัดสินใจหลบฉากออกไปเพื่อไม่ให้ขวางหูขวางตาประภาอีก ใครจะรู้ว่าเธอก็เสียใจไม่น้อยไปกว่าคนเป็นพ่อเป็นแม่ของชายคนรักเลย ต้นเหตุมันเป็นเพราะเธอเองถ้าเธอไม่อยากทานไอศกรีมร้านนั้นเรื่องเลวร้ายแบบนี้ก็คงจะไม่เกิดขึ้น เวลาผ่านไปนานพอสมควรหมอก็เปิดประตูออกมา พร้อมกับบอกอาการของคริสให้กับพ่อแม่ของชายหนุ







