ログインหนึ่งปีต่อมา ณ ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองในร้านอาหาร ภูมินั่งจ้องมองหญิงคนรักตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ จนคนถูกมองอดที่จะประหม่าหรือเสียความมั่นใจไปไม่ได้ "พี่อย่ามองน้ำแบบนั้นสิคะ" "ก็พี่ไม่ชอบนี่ จะใส่มาทำไมไอ้เสื้อสายเดี่ยวเนี่ย" ภูมิส่ายหน้า น้ำได้ยินอย่างนั้นก็ก้มลงมามองสำรวจตน
ชายหนุ่มนั่งไปนั่งมาก็นึกถึงเมียรักจึงโทรหาแต่เธอกลับไม่ยอมรับสาย มันยิ่งทำให้เขาอดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้ที่ทำตัวไม่น่ารักกับเธอตั้งแต่เมื่อวาน ภูมินั่งก้มหน้าก้มตาทำงานต่อจนเสร็จจากนั้นก็ออกไปดูลูกๆ ต่อตามที่เมียรักฝากฝังเอาไว้ ด้านน้ำกำลังนั่งทานไอศกรีมกับเข็มอยู่ในร้านแห่งหนึ่งในร้านชื่อดัง พร้อมก
ภูมิเห็นอย่างนั้นก็เริ่มจะใจไม่ดีเขารู้ว่าน้ำเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องคอยดูลูกทั้งสองคนจึงอยากจะมีเวลาเป็นของตัวเอง ซึ่งเขาก็ไม่ต่างกันอยากจะมีเวลาอยู่กับเพื่อนที่คุยถูกคอกันบ้าง โดยไม่อยากจะให้มีอะไรมารบกวนบรรยากาศที่กำลังดี ซึ่งเขาอาจจะคิดน้อยไปหน่อย ทันทีที่ภูมิพานิดาออกมาจากห้องน้ำเช็ดตัวเปลี่ยนเสื
ณ บ้านวิเศษตระกูลเข็มกับน้ำกำลังช่วยกันจัดแจงมื้อเย็นใส่จานอยู่ในครัว ระหว่างนั้นทั้งสองคนก็ได้ยินเสียงนิดาวัยสองขวบสี่เดือนกับลูคัสวัยสามขวบกว่าร้องไห้ทั้งคู่จึงออกมาดูก็เห็นลูกของทั้งคู่กำลังเยื้อแย่งของเล่นกันอยู่ ทั้งคู่จึงแยกลูกๆ ออกจากกัน จากนั้นน้ำก็อุ้มนิดาเดินไปตรงสวนหน้าบ้านบริเวณมี่ภูมิกั
"สงสัยจะหิวมาก ใช่ไหมลูก" น้ำก้มหน้าลงคุยกับลูกน้อย "พี่ก็หิวเหมือนกันนะ" "หิวก็ทานข้าวสิคะ" "ไม่อะ อยากกินนมเมีย" ภูมิเอ่ยหน้าตาย "ไม่ได้ค่ะ ของลูกพี่ไม่มีสิทธิ์แล้ว" "งั้นเหรอ รอแผลคลอดลูกหายดีก่อนเถอะ พี่จะจัดไม่ให้หลับไม่ให้นอนกันเลยล่ะ" ภูมิส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้น้ำ "น้ำกลัวจังเลยค่ะ"
สามเดือนต่อมา ณ โรงพยาบาลภายในห้องตรวจครรภ์น้ำกำลังนอนอยู่เตียงให้หมออัลตร้าซาวด์ท้องเพื่อดูลูกน้อยในครรภ์อายุสี่เดือน โดยมีภูมินั่งให้กำลังเธออยู่ข้างๆ ด้วยความตื่นเต้น เมื่อภาพลูกน้อยปรากฏขึ้นในจอภาพทั้งสองคนก็หันมาส่งยิ้มให้กันพร้อมกับฟังหมออธิบายพัฒนาการของลูกน้อยไปด้วยจนมาถึงเรื่องเพศของลูกในค
"พี่รักน้ำกับลูกมากนะ รู้ไหม " "เพื่อความปลอดภัยของลูกเราสองคนควรจะอยู่ห่างๆ กันไว้นะคะ น้ำไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นจะกลับมาทำร้ายน้ำกับลูกอีกไหม" "พี่รู้ว่าน้ำกลัว แต่ก็ไม่ควรจะผลักพี่ออกไปแบบนี้ มันไม่ดูใจร้ายไปหน่อยเหรอ พี่เป็นสามีกับพ่อของลูกนะ" "น้ำกลัวว่าพี่จะปกป้องน้ำกับลูกไม่ได้เหมือนที่ผ
"ดูเธอจะสนใจพี่มากนะคะ" น้ำพูดด้วยความไม่สบายใจ "ไม่หรอกเขาเป็นลูกค้าที่บริษัท ถ้าน้ำไม่สบายใจเรากลับกันเลยไหม" "ไม่เป็นไรค่ะ เราทานกันต่อเถอะ ไหนๆ ก็มาแล้ว" เธอไม่อยากทำลายบรรยากาศให้เสียเปล่าๆ "ครับ" ภูมิรับคำด้วยความเป็นกังวลใจกับสีหน้าของหญิงสาวตรงหน้า หลังทานอาหารเสร็จภูมิก็ขอตัวไปเข้าห้อ
"คิดถึงจังเลย" ร่างบางยื่นมือข้างหนึ่งไปลูบหัวเจ้าสี่ขาโดยมีลูกน้อยอยู่บนตัก "มาพี่ช่วย" ภูมิรีบช้อนอุ้มลูกน้อยขึ้นมาจากตักหญิงสาวมาไว้ในอ้อมแขนของตนเองทันที น้ำเห็นอย่างนั้นก็หันไปเล่นกับซัตเตอร์ด้วยความคิดถึง ส่วนเจ้าสี่ขาก็ไม่ต่างกันมันทั้งกระโดดใส่พร้อมกับกระดิกส่ายหางไปมาด้วยความดีใจเหมือนก
กลางดึกอันเงียบสงัดภายในห้องนอนอันกว้างขวางบนเตียงนุ่มที่มีหญิงสาวนอนหลับสนิทนิ่งอยู่ ชายหนุ่มที่เฝ้าคิดถึงเธอมาตลอดหลายเดือนค่อยๆ พาตัวเองขึ้นไปบนเตียงช้าๆ พร้อมกับล้มตัวลงนอนรวบร่างบางเข้ามากอดแนบอกไว้ ร่างบางที่หลับสนิทเริ่มรู้สึกตัวเพราะความอึดอัด เธอจึงขยับตัวและพยายามผลักร่างหนาออกห่างจากตัวทั




![ภูผาเร้าร้อน [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


