Masukหนึ่งปีต่อมา ณ ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองในร้านอาหาร ภูมินั่งจ้องมองหญิงคนรักตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ จนคนถูกมองอดที่จะประหม่าหรือเสียความมั่นใจไปไม่ได้ "พี่อย่ามองน้ำแบบนั้นสิคะ" "ก็พี่ไม่ชอบนี่ จะใส่มาทำไมไอ้เสื้อสายเดี่ยวเนี่ย" ภูมิส่ายหน้า น้ำได้ยินอย่างนั้นก็ก้มลงมามองสำรวจตน
ชายหนุ่มนั่งไปนั่งมาก็นึกถึงเมียรักจึงโทรหาแต่เธอกลับไม่ยอมรับสาย มันยิ่งทำให้เขาอดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้ที่ทำตัวไม่น่ารักกับเธอตั้งแต่เมื่อวาน ภูมินั่งก้มหน้าก้มตาทำงานต่อจนเสร็จจากนั้นก็ออกไปดูลูกๆ ต่อตามที่เมียรักฝากฝังเอาไว้ ด้านน้ำกำลังนั่งทานไอศกรีมกับเข็มอยู่ในร้านแห่งหนึ่งในร้านชื่อดัง พร้อมก
ภูมิเห็นอย่างนั้นก็เริ่มจะใจไม่ดีเขารู้ว่าน้ำเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องคอยดูลูกทั้งสองคนจึงอยากจะมีเวลาเป็นของตัวเอง ซึ่งเขาก็ไม่ต่างกันอยากจะมีเวลาอยู่กับเพื่อนที่คุยถูกคอกันบ้าง โดยไม่อยากจะให้มีอะไรมารบกวนบรรยากาศที่กำลังดี ซึ่งเขาอาจจะคิดน้อยไปหน่อย ทันทีที่ภูมิพานิดาออกมาจากห้องน้ำเช็ดตัวเปลี่ยนเสื
ณ บ้านวิเศษตระกูลเข็มกับน้ำกำลังช่วยกันจัดแจงมื้อเย็นใส่จานอยู่ในครัว ระหว่างนั้นทั้งสองคนก็ได้ยินเสียงนิดาวัยสองขวบสี่เดือนกับลูคัสวัยสามขวบกว่าร้องไห้ทั้งคู่จึงออกมาดูก็เห็นลูกของทั้งคู่กำลังเยื้อแย่งของเล่นกันอยู่ ทั้งคู่จึงแยกลูกๆ ออกจากกัน จากนั้นน้ำก็อุ้มนิดาเดินไปตรงสวนหน้าบ้านบริเวณมี่ภูมิกั
"สงสัยจะหิวมาก ใช่ไหมลูก" น้ำก้มหน้าลงคุยกับลูกน้อย "พี่ก็หิวเหมือนกันนะ" "หิวก็ทานข้าวสิคะ" "ไม่อะ อยากกินนมเมีย" ภูมิเอ่ยหน้าตาย "ไม่ได้ค่ะ ของลูกพี่ไม่มีสิทธิ์แล้ว" "งั้นเหรอ รอแผลคลอดลูกหายดีก่อนเถอะ พี่จะจัดไม่ให้หลับไม่ให้นอนกันเลยล่ะ" ภูมิส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้น้ำ "น้ำกลัวจังเลยค่ะ"
สามเดือนต่อมา ณ โรงพยาบาลภายในห้องตรวจครรภ์น้ำกำลังนอนอยู่เตียงให้หมออัลตร้าซาวด์ท้องเพื่อดูลูกน้อยในครรภ์อายุสี่เดือน โดยมีภูมินั่งให้กำลังเธออยู่ข้างๆ ด้วยความตื่นเต้น เมื่อภาพลูกน้อยปรากฏขึ้นในจอภาพทั้งสองคนก็หันมาส่งยิ้มให้กันพร้อมกับฟังหมออธิบายพัฒนาการของลูกน้อยไปด้วยจนมาถึงเรื่องเพศของลูกในค
"แม่ไม่รู้" "ผมจะพาเข็มไปหาหมอ" ช้อนอุ้มร่างบางลอยขึ้นทันที "คริสค่ะ" เสียงหวานเอ่ยแผ่วเบา "เข็มตื่นแล้วเหรอ คุณเป็นยังไงบ้าง เจ็บตรงไหนไหม" วางหญิงสาวนอนลงที่เดิม "เข็มเป็นอะไรคะ" กระพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับแสง "เป็นลมไปน่ะ ไปหาหมอไหม" เสียงทุ้มถามด้วยความห่วงใย "เข็มดีขึ้นแล้วค่ะ พาขึ้นห้องห
"ก็ทั้งสองอย่างนั้นแหละครับ โอเคนะครับผมไปนอนก่อนล่ะ" "เออ ไปเถอะ" บรรพตส่ายหน้าให้ลูกชาย หลายวันต่อมา คริสกับเข็มกำลังนั่งพูดคุยกับออแกไนซ์เซอร์รับจัดงานแต่งอยู่ในร้านชื่อดังแห่งหนึ่ง โดยมีประภาตามไปด้วยพร้อมกับนั่งฟังไปด้วยเงียบๆทั้งคู่ตกลงกันว่าจะจัดงานแบบเรียบง่ายกันที่บ้านในอีกหนึ่งเดือนข้
"ครับ คุณพ่อ" "เอาล่ะ ทานกันเถอะ เดี๋ยวกับข้าวจะเย็นเสียก่อน" ทั้งสามคนร่วมทานมื้อเย็นพร้อมกับพูดคุยกันไปตามประสาคนคุ้นเคย จากนั้นน้ำก็อยู่คุยกับบรรพตอีกสักพักใหญ่ ๆ เธอจึงถือโอกาสถามอาการโรคหัวใจของบรรพตด้วยความห่วงใย "อาการโรคหัวใจของคุณลุงเป็นยังไงบ้างคะช่วงนี้" "ช่วงนี้ก็ปกติดีนะ ไม่มีอา
วันต่อมา น้ำกลับไปทำงานด้วยอาการเหม่อลอยคิดถึงซัตเตอร์หลังจากที่เธอขอลางานหนึ่งวันจากภพ ภพเห็นอย่างนั้นก็เดินเข้าไปหาหญิงสาวที่โต๊ะทำงาน เขารู้ว่าเธอกำลังอยู่ในอาการเศร้าเสียใจอยู่ "น้ำโอเคไหม" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น "ค่ะ น้ำโอเคดี" หญิงสาวยิ้มกลบเกลื่อน "เจอเบาะแสหรือข่าวอะไรเกี่ยวกับซัตเตอร์บ้างไ







