เข้าสู่ระบบหนึ่งปีต่อมา ณ ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองในร้านอาหาร ภูมินั่งจ้องมองหญิงคนรักตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ จนคนถูกมองอดที่จะประหม่าหรือเสียความมั่นใจไปไม่ได้ "พี่อย่ามองน้ำแบบนั้นสิคะ" "ก็พี่ไม่ชอบนี่ จะใส่มาทำไมไอ้เสื้อสายเดี่ยวเนี่ย" ภูมิส่ายหน้า น้ำได้ยินอย่างนั้นก็ก้มลงมามองสำรวจตน
ชายหนุ่มนั่งไปนั่งมาก็นึกถึงเมียรักจึงโทรหาแต่เธอกลับไม่ยอมรับสาย มันยิ่งทำให้เขาอดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้ที่ทำตัวไม่น่ารักกับเธอตั้งแต่เมื่อวาน ภูมินั่งก้มหน้าก้มตาทำงานต่อจนเสร็จจากนั้นก็ออกไปดูลูกๆ ต่อตามที่เมียรักฝากฝังเอาไว้ ด้านน้ำกำลังนั่งทานไอศกรีมกับเข็มอยู่ในร้านแห่งหนึ่งในร้านชื่อดัง พร้อมก
ภูมิเห็นอย่างนั้นก็เริ่มจะใจไม่ดีเขารู้ว่าน้ำเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องคอยดูลูกทั้งสองคนจึงอยากจะมีเวลาเป็นของตัวเอง ซึ่งเขาก็ไม่ต่างกันอยากจะมีเวลาอยู่กับเพื่อนที่คุยถูกคอกันบ้าง โดยไม่อยากจะให้มีอะไรมารบกวนบรรยากาศที่กำลังดี ซึ่งเขาอาจจะคิดน้อยไปหน่อย ทันทีที่ภูมิพานิดาออกมาจากห้องน้ำเช็ดตัวเปลี่ยนเสื
ณ บ้านวิเศษตระกูลเข็มกับน้ำกำลังช่วยกันจัดแจงมื้อเย็นใส่จานอยู่ในครัว ระหว่างนั้นทั้งสองคนก็ได้ยินเสียงนิดาวัยสองขวบสี่เดือนกับลูคัสวัยสามขวบกว่าร้องไห้ทั้งคู่จึงออกมาดูก็เห็นลูกของทั้งคู่กำลังเยื้อแย่งของเล่นกันอยู่ ทั้งคู่จึงแยกลูกๆ ออกจากกัน จากนั้นน้ำก็อุ้มนิดาเดินไปตรงสวนหน้าบ้านบริเวณมี่ภูมิกั
"สงสัยจะหิวมาก ใช่ไหมลูก" น้ำก้มหน้าลงคุยกับลูกน้อย "พี่ก็หิวเหมือนกันนะ" "หิวก็ทานข้าวสิคะ" "ไม่อะ อยากกินนมเมีย" ภูมิเอ่ยหน้าตาย "ไม่ได้ค่ะ ของลูกพี่ไม่มีสิทธิ์แล้ว" "งั้นเหรอ รอแผลคลอดลูกหายดีก่อนเถอะ พี่จะจัดไม่ให้หลับไม่ให้นอนกันเลยล่ะ" ภูมิส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้น้ำ "น้ำกลัวจังเลยค่ะ"
สามเดือนต่อมา ณ โรงพยาบาลภายในห้องตรวจครรภ์น้ำกำลังนอนอยู่เตียงให้หมออัลตร้าซาวด์ท้องเพื่อดูลูกน้อยในครรภ์อายุสี่เดือน โดยมีภูมินั่งให้กำลังเธออยู่ข้างๆ ด้วยความตื่นเต้น เมื่อภาพลูกน้อยปรากฏขึ้นในจอภาพทั้งสองคนก็หันมาส่งยิ้มให้กันพร้อมกับฟังหมออธิบายพัฒนาการของลูกน้อยไปด้วยจนมาถึงเรื่องเพศของลูกในค
"ตั้งแต่ที่คุณแม่เข้ามาอยู่ในบ้าน คุณแม่ได้ทำอะไรเข็มไหมบอกผมมาตรงๆ เถอะนะ" "ไม่มีนี่ค่ะ คุณแม่ใจดีกับเข็มเหมือนลูกคนหนึ่งเลยค่ะ " "จริงเหรอเข็ม" คริสมองใบหน้าเนียนด้วยสายตาแดงก่ำรู้สึกเจ็บปวดในหัวใจ "เอานี่ค่ะ ทานเยอะๆ นะคะ" เข็มตักอาหารใส่จานให้คริส "ขอบคุณมากนะเข็ม ที่คุณรักผมมากถึงขนาดนี
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ตลอดเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาตั้งแต่ที่ภูมิมาเจอภพคุกเข่าขอโทษน้ำอยู่ตรงหน้าบ้านชายหนุ่มก็ไม่เคยโผล่หน้ามาที่บ้านอีกเลย หญิงสาวพยายามโทรหาและตามไปหาชายหนุ่มถึงที่บริษัทรวมถึงผับและบ้าน ก็ได้เพียงแต่พูดคุยกันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เพราะภูมิไม่ยอมคุยกับเธอนานๆ เหมือนทุกครั้งที่ผ่านม
ณ บ้านพิพัทธ์ไชยน้ำกำลังพาซัตเตอร์ออกมาเดินเล่นตรงสวนหน้าบ้าน ระหว่างนั้นเสียงกริ่งตรงรั้วหน้าบ้านก็ดังขึ้น น้ำจึงเดินไปเปิดประตูก็เจอกับภพผู้ชายที่พยายามจะขืนใจเธอในโรงแรมม่านรูดในวันนั้น เธอจึงรีบหันหลังให้ชายหนุ่มทันทีเธอไม่ปฏิเสธว่าตนเองยังคงมีความหวาดกลัวในตัวของชายหนุ่มอยู่ "น้ำพี่ขอคุยด้วยหน
"งั้นผมคงต้องแจ้งข้อหาคุณภูมิในข้อหาทำร้ายร่างกายคุณภพแล้วล่ะครับ" เจ้าหน้าที่แสดงความเห็น "อย่าเลยครับ ผมไม่ได้ติดใจอะไร" ภพเอ่ยขึ้นทันควัน "คุณไม่ต้องห่วงคุณภูมิหรอกนะครับ คุณน้ำจะจัดการเอง" ทนายเอ่ยขึ้นตัดบท "ครับ" ภพรับคำ "งั้นผมสองคนขอตัวกลับก่อนนะครับ" เจ้าหน้าที่ตำรวจเอ่ยลา "ครับ" ทน







