LOGINหนึ่งปีต่อมา ณ ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองในร้านอาหาร ภูมินั่งจ้องมองหญิงคนรักตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ จนคนถูกมองอดที่จะประหม่าหรือเสียความมั่นใจไปไม่ได้ "พี่อย่ามองน้ำแบบนั้นสิคะ" "ก็พี่ไม่ชอบนี่ จะใส่มาทำไมไอ้เสื้อสายเดี่ยวเนี่ย" ภูมิส่ายหน้า น้ำได้ยินอย่างนั้นก็ก้มลงมามองสำรวจตน
ชายหนุ่มนั่งไปนั่งมาก็นึกถึงเมียรักจึงโทรหาแต่เธอกลับไม่ยอมรับสาย มันยิ่งทำให้เขาอดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้ที่ทำตัวไม่น่ารักกับเธอตั้งแต่เมื่อวาน ภูมินั่งก้มหน้าก้มตาทำงานต่อจนเสร็จจากนั้นก็ออกไปดูลูกๆ ต่อตามที่เมียรักฝากฝังเอาไว้ ด้านน้ำกำลังนั่งทานไอศกรีมกับเข็มอยู่ในร้านแห่งหนึ่งในร้านชื่อดัง พร้อมก
ภูมิเห็นอย่างนั้นก็เริ่มจะใจไม่ดีเขารู้ว่าน้ำเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องคอยดูลูกทั้งสองคนจึงอยากจะมีเวลาเป็นของตัวเอง ซึ่งเขาก็ไม่ต่างกันอยากจะมีเวลาอยู่กับเพื่อนที่คุยถูกคอกันบ้าง โดยไม่อยากจะให้มีอะไรมารบกวนบรรยากาศที่กำลังดี ซึ่งเขาอาจจะคิดน้อยไปหน่อย ทันทีที่ภูมิพานิดาออกมาจากห้องน้ำเช็ดตัวเปลี่ยนเสื
ณ บ้านวิเศษตระกูลเข็มกับน้ำกำลังช่วยกันจัดแจงมื้อเย็นใส่จานอยู่ในครัว ระหว่างนั้นทั้งสองคนก็ได้ยินเสียงนิดาวัยสองขวบสี่เดือนกับลูคัสวัยสามขวบกว่าร้องไห้ทั้งคู่จึงออกมาดูก็เห็นลูกของทั้งคู่กำลังเยื้อแย่งของเล่นกันอยู่ ทั้งคู่จึงแยกลูกๆ ออกจากกัน จากนั้นน้ำก็อุ้มนิดาเดินไปตรงสวนหน้าบ้านบริเวณมี่ภูมิกั
"สงสัยจะหิวมาก ใช่ไหมลูก" น้ำก้มหน้าลงคุยกับลูกน้อย "พี่ก็หิวเหมือนกันนะ" "หิวก็ทานข้าวสิคะ" "ไม่อะ อยากกินนมเมีย" ภูมิเอ่ยหน้าตาย "ไม่ได้ค่ะ ของลูกพี่ไม่มีสิทธิ์แล้ว" "งั้นเหรอ รอแผลคลอดลูกหายดีก่อนเถอะ พี่จะจัดไม่ให้หลับไม่ให้นอนกันเลยล่ะ" ภูมิส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้น้ำ "น้ำกลัวจังเลยค่ะ"
สามเดือนต่อมา ณ โรงพยาบาลภายในห้องตรวจครรภ์น้ำกำลังนอนอยู่เตียงให้หมออัลตร้าซาวด์ท้องเพื่อดูลูกน้อยในครรภ์อายุสี่เดือน โดยมีภูมินั่งให้กำลังเธออยู่ข้างๆ ด้วยความตื่นเต้น เมื่อภาพลูกน้อยปรากฏขึ้นในจอภาพทั้งสองคนก็หันมาส่งยิ้มให้กันพร้อมกับฟังหมออธิบายพัฒนาการของลูกน้อยไปด้วยจนมาถึงเรื่องเพศของลูกในค
ด้านน้ำกับภพกำลังนั่งทานมื้อเย็นภายในบ้านของเธอร่วมกับบิดาและมารดา เกษมกับดวงใจมองภพด้วยความชื่นชมที่ชายหนุ่มเอาใจใส่และดูแลลูกสาวของทั้งสองคนเป็นอย่างดีตั้งแต่ที่น้ำไปทำงานร่วมกับชายหนุ่ม ภพก็แวะเวียนมาที่บ้านอยู่เป็นประจำ ทุกๆ ครั้งที่มาก็จะมีของติดไม้ติดมือมาให้อยู่ตลอดไม่เคยขาด หลังทานมื้อเย็นเส
"เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมนะ ที่รัก" ร่างหนาล้มตัวลงนอนสวมกอดร่างบาง "ไม่ค่ะ ฉันจะกลับคุณต้องการฉันเมื่อไหร่ก็โทรเรียกก็แล้วกัน" เข็มลุกขึ้นนั่งจะลงจากเตียง "ไม่นะเข็ม ผมไม่ได้ต้องการตัวคุณเพื่อจะมาชดใช้แทนเงินนะ แต่ผมต้องการเมียคุณเข้าใจไหม ให้ผมช่วยเคลียร์หนี้อีกก้อนให้คุณนะ คุณจะได้หมดภาระสักที"
"แต่เงินมันไม่ใช่น้อยๆ เลยนะ ฉันไม่มีให้คุณหรอก" เธอไม่คิดเลยว่าคริสจะทำอะไรบ้าๆ แบบนี้ เพราะเธอมองไม่เห็นผลประโยชน์อะไรจากเงินที่ชายหนุ่มเสียไปเลย "ไม่เป็นไรผมเต็มใจ" "งั้นฉันจะผ่อนจ่ายให้คุณทุกเดือนเท่าที่มีก็แล้วกัน ฉันขอตัว" เข็มลุกขึ้นจะเดินออกไป "ยอดขายของคุณก็ตก แถมยังมีหนี้อีกก้อนหนึ่ง
หลายวันต่อมา ณ บ่อนการพนันลับๆ แห่งหนึ่งเข็มกำลังนั่งเผชิญหน้ากับเสี่ยเจ้าของบ่อนเพื่อจะต่อรองเรื่องหนี้สินเพราะใกล้จะสิ้นเดือนแล้ว แต่เธอกลับยังหาเงินไม่ได้เลยสักก้อนเดียว เธอจึงเลือกที่จะบากหน้ามาขอผ่อนผันอีกครั้งเผื่อชายสูงวัยตรงหน้าจะใจอ่อน "ฉันว่าหนูมาขอร้องฉันมันไม่มีประโยชน์อะไรหรอกนะ" "ท







