Share

บทที่ 107

Penulis: อีปี้ถังถัง
เพียงแต่ความอยากอาหารของนางไม่ดีนัก เคี้ยวคำก็หยุดคำ

“ไม่ถูกปากหรือ?” เยี่ยนซื่อหยวนมุ่นหัวคิ้ว ก่อ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci
Komen (1)
goodnovel comment avatar
Wilaiporn Dangbuddee
ขอบคุณที่ม่อัพต่อนะคะ
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • กลรักร้ายเสด็จอาเล็ก   บทที่ 290

    กลุ่มคนรีบไปยังเรือนหลินหยวนค้นหาจนทั่วทั้งภายในและภายนอก แต่กลับไม่พบหลวี่กุ้ยเฟยจริงๆภายในห้อง ผ้าห่มปูอยู่บนเตียง มุมผ้าห่มถูกเลิกขึ้น เห็นได้ชัดว่าก่อนหน้านี้มีคนนอนอยู่ตรงนี้ แล้วค่อยเลิกผ้าห่มลงไปจากเตียงไม่มีร่องรอยความวุ่นวายใดๆ แสดงว่าไม่มีการต่อสู้หรือขัดขืนเกิดขึ้นบนโต๊ะมีชุดน้ำชา เยี่ยนเฉินหาวยังจงใจปรายตามอง มันวางอยู่ที่เดิมเหมือนตอนที่เขาจากไป ไม่ได้ถูกแตะต้องอีกเยี่ยนซื่อหยวนเรียกองครักษ์มาสอบถามทุกคนต่างรายงานเป็นเสียงเดียวกันว่า เห็นเพียงแม่นมเฉินเดินเข้าไปในเรือนหลินหยวน แต่ไม่เห็นพวกนางเดินออกมาหลิวชิงซวี่ยืนฟังองครักษ์รายงานอยู่ข้างๆ ในหัวของนางเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามการรักษาความปลอดภัยของจวนอ๋องเจินนั้นเข้มงวดมาก ต่อให้รอบๆ ห้องของเรือนหลินหยวนจะไม่ได้จัดองครักษ์เอาไว้ แต่ที่ประตูใหญ่ของเรือนหลินหยวนก็มีองครักษ์เวรยามประจำการณ์อยู่ตลอด เพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่ฮ่องเต้และหลวี่กุ้ยเฟยสามารถเรียกใช้ได้ตลอดเวลาในขณะที่พักผ่อนอยู่ด้านในนอกจากนี้ยังมีองครักษ์ลาดตระเวนนี่เป็นเพียงการคุ้มกันในที่แจ้งเท่านั้น ในที่ลับยังมีองครักษ์จินฉีอยู่ด้วยเรียก

  • กลรักร้ายเสด็จอาเล็ก   บทที่ 289

    “บุรุษผู้นั้นรูปร่างคล้ายคลึงกับหยวนเอ๋อร์ ทั้งยังใช้วิธีการต่ำช้าเช่นนี้มาทำลายชื่อเสียงอันบริสุทธิ์ของหยวนเอ๋อร์ ยุแยงความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาของพวกเขา เบื้องหลังเจตนาร้ายนี้ยังมีแผนชั่วที่ใหญ่โตยิ่งกว่าซ่อนอยู่อีกหรือไม่?”“เรื่องนี้...”“เพื่อความปลอดภัยของฮองเฮา ข้าเห็นว่าคนในตำหนักชีเสียควรต้องเปลี่ยนใหม่แล้ว”“ฝ่าบาท” เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฮองเฮาซูก็เริ่มร้อนรนขึ้นมาเล็กน้อยทันที “คนในตำหนักชีเสียล้วนเป็นคนเก่าคนแก่ที่รับใช้หม่อมฉันมานานหลายปี พวกเขาจะทำร้ายหม่อมฉันได้อย่างไร?”“เช่นนั้นบุรุษที่ปลอมตัวเป็นหยวนเอ๋อร์ไปแอบพบปะกับนางกำนัลจะอธิบายอย่างไร?” พระพักตร์ของเยี่ยนเฉินหาวแสดงความพิโรธ น้ำเสียงก็ยิ่งเย็นเยียบขึ้น “เจ้าบอกว่าตำหนักชีเสียมีแต่คนเก่าคนแก่ที่รับใช้มานานหลายปี แต่บุรุษที่ปลอมตัวเป็นหยวนเอ๋อร์กลับปรากฏตัวในตำหนักของเจ้า ทั้งยังบังอาจลักลอบสมสู่กับคนในตำหนักชีเสียของเจ้า หรือว่าเจ้ารู้อยู่แล้วว่าผู้ใดเป็นคนทำ?”“ใส่ร้ายเพคะ!” ฮองเฮาซูตกใจจนรีบคุกเข่าหมอบลงกับพื้น ร้องตะโกนด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ “ฝ่าบาท หม่อมฉันไม่รู้เรื่องจริงๆ เพคะ แต่หม่อมฉันจะให้คนสืบสวนให้ก

  • กลรักร้ายเสด็จอาเล็ก   บทที่ 288

    หลิวชิงซวี่และเยี่ยนซื่อหยวนแอบส่งสายตาให้กันสุดท้ายต่างลงความเห็นตรงกันว่า การที่หลวี่กุ้ยเฟยได้รับความเย็นนั้น น่าจะเป็นเพียงข้ออ้างเพื่อบ่ายเบี่ยงฮองเฮาซูเท่านั้นพวกเขาอยู่ที่เรือนหลินหยวนตั้งนาน หากหลวี่กุ้ยเฟยเกิดล้มป่วยจริงๆ เกรงว่าคงเรียกคนไปตั้งนานแล้ว“พวกเจ้าคุยอะไรกับพี่สะใภ้อยู่หรือ?” จู่ๆ เยี่ยนเฉินหาวก็พยักพเยิดไปทางเยี่ยนซื่อหยวน“ทูลเสด็จพี่ พี่สะใภ้ทรงเป็นห่วงองค์ชายสิบ กระหม่อมจึงเล่าสถานการณ์บางอย่างเกี่ยวกับองค์ชายสิบให้พี่สะใภ้ฟัง” เยี่ยนซื่อหยวนตอบ“พี่สะใภ้ของเจ้าก็เป็นเช่นนี้ เรื่องอะไรก็ต้องถามไถ่ด้วยตนเองไปเสียหมด มิเช่นนั้นคงนอนไม่หลับ” เยี่ยนเฉินหาวปรายตามองฮองเฮาซูแวบหนึ่ง คล้ายกับจะตำหนิว่านางกังวลมากเกินไปทว่าหลิวชิงซวี่กลับแอบหัวเราะอยู่ในใจส่วนฮองเฮาซูราวกับฟังความหมายแฝงในคำพูดของเขาไม่ออก นางแย้มยิ้มอย่างอ่อนโยนแล้วเอ่ยขึ้น “ฝ่าบาทตรัสอะไรเช่นนั้นเพคะ หม่อมฉันเป็นผู้ดูแลวังหลัง ย่อมต้องพิจารณาทุกอย่างให้รอบคอบ นี่ถือเป็นหน้าที่ของหม่อมฉัน พระองค์ทรงตรากตรำกับราชกิจบ้านเมืองอยู่ทุกวัน หากหม่อมฉันไม่ดูแลวังหลังให้เรียบร้อย หรือจะต้องรอให้ท่าน

  • กลรักร้ายเสด็จอาเล็ก   บทที่ 287

    รอยยิ้มบนใบหน้าของฮองเฮาซูปั้นแต่งราวกับสลักด้วยสิ่ว ทั้งแข็งทื่อและแข็งค้างหลิวชิงซวี่แสร้งทำเป็นมองไม่เห็นอะไรทั้งนั้น แล้วหันไปสั่งการแม่นมซิ่ว “แม่นมซิ่ว เจ้าไปดูสิว่าฝ่าบาทพวกเขาเสร็จแล้วหรือยัง?”เสร็จแล้วหรือยัง...หมายถึงเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วหรือยัง? หรือว่าเสร็จสิ้นธุระอื่นแล้วหรือยัง?แม่นมซิ่วแทบจะหลุดหัวเราะ รีบก้มหน้าถอยออกไปแม้แต่เยี่ยนซื่อหยวนยังต้องเบี่ยงตัวหลบอย่างไม่เป็นธรรมชาติ แสร้งกำหมัดป้องริมฝีปากเพื่อปกปิดมุมปากที่แทบจะฉีกยิ้มออกมาอีกด้านหนึ่งเมื่อมองสตรีที่นอนแผ่อยู่บนหัวเตียง ทั้งยังกอดเสาเตียงแน่นประหนึ่งชีวิตนี้จะยอมตายไปพร้อมกัน เยี่ยนเฉินหาวได้แต่นวดขมับ แล้วกดเสียงต่ำเอ่ยกับนางอีกครั้ง “จางเอ๋อร์อยู่ที่จวนอ๋องเจินก็สร้างความลำบากให้พวกเขามากพอแล้ว หากเจ้ายังจะอยู่อีก ก็มีแต่จะรบกวนพวกเขามากขึ้น เจ้าไม่เข้าใจนิสัยของอ๋องเจิน หากเขาโกรธเคือง แม้แต่ข้าก็ยังทำหน้าบึ้งตึงใส่”“หม่อมฉันจะอยู่ที่นี่เพื่อดูแลจางเอ๋อร์ ไม่รบกวนพวกเขาหรอก! หากพวกเขาคิดว่าหม่อมฉันเอาแต่อยู่กินในจวนไปวันๆ อย่างมากหม่อมฉันก็แค่เป็นสาวใช้ทำงานอยู่ที่นี่!”“เจ้า!” เยี่ยน

  • กลรักร้ายเสด็จอาเล็ก   บทที่ 286

    สายตาของเยี่ยนซื่อหยวนพลันเลื่อนไปทางหน้าต่าง โครงหน้าอันหล่อเหลาดูเย็นชาขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงที่ทุ้มต่ำมีเสน่ห์ก่อนหน้านี้เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม “อัครเสนาบดีซูเป็นขุนนางผู้เป็นเสาหลักของราชสำนักก็จริง แต่ตระกูลซูที่มีเขาเป็นผู้นำนั้น อำนาจในราชสำนักนับวันยิ่งขยายใหญ่โต นอกจากอำนาจทางการทหารที่ตระกูลซูไร้วาสนาแล้ว ตระกูลซูรวมไปถึงเส้นสายของพวกเขาก็ล้วนแทรกซึมเข้าไปในตำแหน่งสำคัญต่างๆ ในราชสำนัก แม้ว่าพวกเขาจะสนับสนุนรัชทายาท แต่ก็ไม่มีใครรับประกันได้ว่า หลังจากรัชทายาทขึ้นครองบัลลังก์แล้ว แคว้นอวี้เยียนแห่งนี้จะไม่เปลี่ยนชื่อแซ่”นี่เป็นครั้งแรกที่เขาอธิบายเรื่องในราชสำนักให้นางฟัง หลิวชิงซวี่รู้สึกประหลาดใจมาก ทว่าในขณะเดียวกันนางก็รู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกใครกันที่บอกว่าเขาเอาแต่ว่างงานไปวันๆ ไม่ทำอะไร?นี่มันรู้ลึกรู้จริงไปหมดทุกเรื่องเลยต่างหาก!หากเชื่อคำเล่าลือภายนอกล่ะก็ คงได้ถูกหลอกจนตาย...“ข้าเข้าใจความหมายของท่านแล้ว” นางพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม “วางใจเถิด ข้าไม่ดูถูกเสด็จพี่หรอก ข้าเคยอ่านคติพจน์การปกครองบ้านเมืองของเหล่านักปราชญ์มาบ้าง ผู้ปกครองนั้น ต้องยึดถือราษฎรเป็นสำคั

  • กลรักร้ายเสด็จอาเล็ก   บทที่ 285

    “เสด็จพี่ทรงซ่อนนางไว้ถึงห้าปี”“ซ่อนไว้ห้าปี? หมายความว่าอย่างไร?” หลิวชิงซวี่นั่งตัวตรงอยู่บนตักของเขา ใบหน้าเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นไปหมดแม้ว่าก่อนหน้านี้เขาจะเคยเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับหลวี่กุ้ยเฟยให้ฟังบ้างแล้ว แต่ก็เป็นเพียงการกล่าวถึงอย่างผิวเผินแค่ไม่กี่ประโยค ในวังมีพระสนมมากมายขนาดนั้น นางเองก็ไม่ได้สนใจ จึงไม่เคยคิดที่จะขุดคุ้ยเรื่องราวของใครแต่หลังจากที่ได้ใกล้ชิดกับหลวี่กุ้ยเฟยแล้ว นางกลับมีความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่าง หลวี่กุ้ยเฟยดูเหมือนจะไม่ได้ซับซ้อนอย่างที่นางคิดไว้...กุ้ยเฟยผู้เป็นที่โปรดปรานอย่างยิ่งของฮ่องเต้ พอบอกว่าจะลงสระไปจับปลา ก็ถลกแขนเสื้อแล้วกระโดดลงไปเลย!แถมยังเป็นประเภทที่ใครก็ฉุดไม่อยู่อีกด้วย!ภาพเหตุการณ์นั้นสลักลึกลงในหัวของนาง ทั้งน่าขบขันและน่าเหลือเชื่อในเวลาเดียวกันเยี่ยนซื่อหยวนจัดคอเสื้อให้นางจนเรียบร้อย แล้วดึงปิ่นมุกที่เอียงออกจากมวยผมของนาง ก่อนจะปักเข้าไปใหม่ หลังจากทำเรื่องเหล่านี้เสร็จ เขาก็จ้องมองนางอย่างพินิจพิเคราะห์ ริมฝีปากบางอันเย้ายวนยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย คล้ายกับพึงพอใจใน ‘ผลงานชิ้นเอก’ ของตนยิ่งนักไม่ใช่ว่าหลิวชิงซว

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status