ฉันเกลียดเธอ

"เห็นข้อความเมื่อเช้าไหม"

"เห็นสิ"

"เธอว่าเรื่องจริงไหม"

"จริง ไม่จริง ไม่รู้ แต่ฉันแอดเพื่อนไปแล้ว"

"อุ้ย~ แรงมากกกกก!"

หัวข้อสนทนาในห้องแชทในวันนี้คงไม่พ้นเรื่องที่มีพนักงานที่ใช้นามแฝงว่า 'แอบแซ่บ' ส่งข้อความเข้ามาผิดกลุ่ม พอรู้ตัวว่าส่งผิดก็พิมพ์ขอโทษแล้วก็เงียบหายไป ปล่อยให้คนในห้องแชทของบริษัทที่โดนกระตุกต่อมเผือกอยากรู้ความจริง รีบกดแอดเพิ่มเพื่อนทันที 

รับแอดด้วยค่าาา

เกาะขารอเผือก

ใบ้หน่อยได้ไหม

เปิดชื่อมาเลยค่ะ!

ข้อความที่แท็กมาทำให้ซินเจียอารมณ์ดีเกือบทั้งวัน เธอนั่งอ่านข้อความในห้องแชทที่กำลังพูดคุยเรื่องนี้กันอย่างออกรส แม้กระทั่งพนักงานที่นั่งกินข้าวในโรงอาหารก็ยังหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาเมาท์มอย

'เธอว่าเป็นใคร'

'มั่นมากเลยนะที่แย่งแฟนเพื่อน'

'ฉันล่ะอยากเห็นหน้าผู้หญิงคนนั้นจริงๆ"

ขนาดยังไม่รู้ว่าเป็นเรื่องจริง หรือไม่จริง คนในบริษัทก็เริ่มให้ความสนใจ นามแฝง 'แอบแซ่บ' เป็นใคร ข้อความนั้นเป็นเรื่องจริงไหม แล้วใครที่กล้าแย่งแฟนเพื่อนกัน ในห้องแชทของบริษัทเต็มไปด้วยคำถามที่ผุดขึ้นมา แต่ทว่ากลับไม่มีใครให้คำตอบได้สักคน ซินเจียผุดยิ้มจางๆ ขณะนั่งอ่านข้อความที่เริ่มมีคนทำตัวเป็นนักสืบขุดคุ้ยว่าภาพโปรไฟล์ที่เห็นเพียงแผ่นหลังไกลๆ ใช่คนเดียวกันกับผู้หญิงที่แย่งแฟนเพื่อนหรือเปล่า เรื่องนี้ยังเป็นประเด็นพูดต่ออีกหลายวัน และนั่นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ใครบางคนร้อนรนถึงขนาดต้องถ่อมาหาเธอถึงที่แผนกพัฒนา

"เธอเห็นข้อความที่ส่งมาในแชทกลุ่มไหม"

"เห็นสิ ทำไมเหรอ"

ซินเจียที่โดนลากมาคุยในห้องน้ำถาม ท่าทีของเธอยังคงนิ่ง น้ำเสียงดูไม่สนใจ เพราะยังไม่อยากทำให้อีกฝ่ายรู้ตัว

"ข่าวมั่วจริงๆ"

คนมันร้อนตัว ก็ต้องคิดว่าเป็นข่าวมั่วสินะ ซินเจียได้แต่หัวเราะในใจ ขณะเดียวกันใบหน้าสวยเฉี่ยวของเธอยังคงราบเรียบดังเดิม

"รู้ได้ไงว่าข่าวมั่ว"

หยั่งเชิงถามเพื่อนไป 

"เพื่อนแท้เขาไม่แย่งแฟนเพื่อนหรอก"

จ้า~ พูดออกมาได้เต็มปากเต็มคำเหลือเกินนะว่า 'เพื่อนแท้ไม่แย่งแฟนเพื่อน' ซินเจียแอบเบ้ปากเล็กน้อยไปกับท่าทีตอแหลนั้น ก่อนจะแสร้งพยักหน้าเออๆ ออๆ ตามน้ำไปเพื่อให้อีกฝ่ายเชื่อสนิทใจว่าเธอไม่ได้ระแคะระคายอะไรเลย

"ก็จริง"

"ใช่ไหมล่ะ"

พอเห็นว่าซินเจียคล้อยตาม เหมยลี่ก็เริ่มสบายใจ เพราะหลังจากที่เธอเห็นข้อความนั้น บอกตรงๆ ว่านอนไม่หลับเลย ถึงพนักงานที่ใช้นามแฝง 'แอบแซ่บ' จะไม่ได้เอ่ยชื่อใคร แต่รูปโปรไฟล์ที่เห็นแผ่นหลังไกลๆ เป็นเธอแน่นอน 

"งั้นฉันกลับไปทำงานก่อนนะ"

เมื่อมั่นใจว่าเพื่อนตัวเองยังคงโง่เหมือนเดิม เหมยลี่ก็กลับไปทำงานที่แผนกของตัวเองอย่างสบายใจ ภาพของสองสาวที่ไปไหนมาไหนด้วยกัน เป็นภาพที่ทุกคนในบริษัทเห็นจนชิน เพราะตั้งแต่ที่พวกเธอเข้ามาทำงาน ก็ตัวติดกัน ถึงขั้นได้ฉายาว่าเป็น 'ปาท่องโก๋' ประจำบริษัทเลย

เหมยลี่กับซินเจียเป็นเพื่อนที่เรียนจบจากมหาวิทยาลัยเดียวกัน คณะเดียวกัน แต่ที่แตกต่างกันคือ 'มันสมอง' ซินเจียเรียนจบด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง ส่วนเธอรั้งท้าย กว่าจะเรียนจบได้ก็เกือบเอาตัวเองไม่รอด 

เรียนก็เรียนด้วยกัน...

ทำงานก็ทำที่เดียวกัน

แต่ทำไมซินเจียถึงได้ทุกอย่างดีกว่าเธอ!

"หัวหน้าให้ฉันไปทำโปรเจ็คพิเศษ"

น้ำเสียงของซินเจียเต็มไปด้วยความดีใจ และนำข่าวดีมาบอกเพื่อนสนิทอย่างเหมยลี่คนแรก

"จริงเหรอๆ"

"อื้อ"

หญิงสาวพยักหน้ารับหงึกๆ เธอจับมือของเพื่อนรักแน่น เธอตั้งใจว่าถ้าหัวหน้าโปรเจ็คเห็นเธอทำงานดีจะลองขอหัวหน้าให้เหมยลี่มาร่วมโปรเจ็คนี้ด้วยอีกคน

"ดีใจด้วยนะ อย่างนี้ต้องฉลอง"

แรกๆ เธอก็ยินดีกับซินเจียจากใจ แต่หลังๆ ทำไมอะไรๆ ก็เรียกใช้แต่ซินเจียคนเดียว จากที่ได้รับโอกาสร่วมทำโปรเจ็ค ก็เขยิบจากพนักงานทั่วไปขึ้นมาเป็นผู้ช่วยฝึกหัด หลังจากนั้นสองปีหัวหน้าก็เสนอชื่อของซินเจียเป็น 'หัวหน้า' ฝ่ายพัฒนาผลิตภัณท์ มีหน้า มีตา มีห้องทำงานเป็นส่วนตัว ในขณะที่เธอยังเป็นแค่พนักงานทั่วไป โดนใช้งานจับฉ่ายไปวันๆ

ไม่ยุติธรรม...

ไม่ยุติธรรมเลยสักนิด!

ซินเจียสูงเพรียว สวยโดดเด่นดูมั่นใจ ส่วนเหมยลี่นั้นแทบจะตรงข้ามอย่างสิ้นเชิง บุคคลิกของเธอจะดูน่ารักตามแบบฉบับผู้หญิงไซส์มินิ เมื่อสองคนไปไหนมาไหนด้วยกัน คนที่ยิ้มเก่งอย่างเหมยลี่ย่อมเป็นจุดดึงดูดให้ผู้ชายมอง

"ถ้าให้กูเลือกนะ สวยที่สุดในบริษัทเราก็คงต้องยกให้น้องเหมยลี่แผนกจัดซื้อป่ะวะ"

"เห็นด้วย ตัวเล็กๆ น่าฟัดชะมัดเลย"

เหมยลี่ที่เพิ่งโดนหัวหน้าใช้ให้ไปซื้อกาแฟหลบหลังผนังทันที เมื่อได้ยินหนุ่มๆ ในที่ทำงานกำลังจัดอันดับสาวสวย พอได้ยินชื่อของตัวเองใบหน้าสวยหวานก็ยิ้มไม่หุบ ความสวยของเธอเป็นสิ่งเดียวที่มั่นใจ และคิดว่าจะใช้ประโยชน์จับผู้ชายรวยๆ ใช้ชีวิตเจ้าหญิงหลังแต่งงาน ซึ่งในสามคนที่ยืนคุยกัน มีหนึ่งคนที่เธอเล็งเอาไว้ก็คือ 'อี้เทียน' หนุ่มหล่อแผนกไอที มีดีกรีเป็นถึงหลานชายของประธานบริษัทนั้นเอง

"มึงล่ะว่าไง"

สะกิดเพื่อนที่ไม่ได้มีท่าทีสนใจ อยากพูดอยากจัดอันดับใครสวยที่สุดในบริษัทก็เชิญ 

"กูเฉยๆ"

อี้เทียนตอบ 

"ถ้ามึงไม่ชอบผู้หญิงไซส์มินิ แววตาใสซื่ออย่างน้องเหมยลี่ของกู อย่าบอกนะว่ามึงชอบแบบ....

คนที่เปิดประเด็นเงียบไป แต่นิ้วกลับชี้ไปที่ผู้หญิงตัวสูง ใบหน้าสวย แววตาเฉี่ยว รูปร่างเพรียวลมสมส่วน ที่สองมือกำลังหอบหิ้วของพะรุงพะรัง

"หุบปากไปเลย"

อี้เทียนทำเสียงเข้มใส่เพื่อนที่รู้ทัน ก่อนจะวิ่งไปเสนอตัวช่วยผู้หญิงใบหน้านิ่งที่เตะตาเขาตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาทำงาน ใบหน้าคมเข้มที่ดูเขินอาย ใบหูที่เริ่มแดงยามเสนอตัวเข้าไปช่วยทำให้เหมยลี่ที่ยืนมองอยู่ใกลๆ กำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อก็ยังไม่รู้สึกตัว ดวงตาคู่สวยมองด้วยความอิจฉาขณะทั้งคู่เดินไปด้วยกัน ก่อนจะพึมพำรอดไรฟันว่า

"ซินเจีย..."

"ฉันเกลียดเธอ!"