บทที่ 3

ทันทีที่ฉันเดินออกจากห้องน้ำมายังห้องนั่งเล่น สายตาของบอสหลิวที่จ้องมองมาก็เป็นประกายวาววับขึ้นมาทันที

ฉันรู้สึกประหม่าจนทำตัวไม่ถูก มือข้างหนึ่งคอยตะปบปิดหน้าอกไว้ตลอดเวลา

ถึงแม้ฉันจะใช้ชีวิตผ่านโลกมาจนเข้าสู่วัยสามสิบแล้ว แต่ก็ไม่เคยแต่งตัวเซ็กซี่ต่อหน้าผู้ชายคนอื่นแบบนี้มาก่อนเลย

การที่บอสหลิวเอาแต่จ้องฉันตาไม่กะพริบ ราวกับสายตาคู่นั้นสามารถทะลุทะลวงผ่านเนื้อผ้าเข้าไปเห็นความอวบอัดขาวนวลข้างในได้ ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกกระสับกระส่ายไปทั้งตัว

ฉันเดินเลี่ยงเข้าไปในห้องนอนที่มีเปลเด็กตั้งอยู่ ตงตงตื่นแล้ว แกดูน่ารักราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบสีชมพู พลางส่งเสียงอ้อแอ้และดูดนิ้วตัวเองเล่น

ฉันนั่งลงที่ขอบเตียงแล้วดึงคอเสื้อลงเล็กน้อย คอวีที่แหวกลึกช่วยให้ฉันให้นมได้สะดวกขึ้นมาก

ความเจ็บปวดจากการคัดเต้าค่อยๆ บรรเทาลง ฉันนั่งเหม่อลอย ใบหน้ายังคงทิ้งร่องรอยความแดงซ่านขณะที่พยายามอดทนต่อความเสียวซ่านจากการถูกดูดดึงยอดอก

แต่ดูเหมือนวันนี้เจ้าหนูจะไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ กินไปได้เพียงนิดเดียวก็หยุดเสียดื้อๆ แถมยังใช้มือน้อยๆ ทั้งสองข้างคว้าจับยอดอกที่เปียกชุ่มขึ้นมาบีบเล่นแทน

สัมผัสจากการถูกเล่นสนุกในจุดที่อ่อนไหวทำให้ฉันแทบจะทนไม่ไหว ประกอบกับอาการคัดเต้าที่ยังหลงเหลืออยู่จนร่างกายสั่นสะท้านไปหมด

และที่ชัดเจนที่สุดคือความเปียกชื้นที่เกิดขึ้นตรงกึ่งกลางกาย

ฉันเอื้อมมือที่สั่นเทาออกไป ท่ามกลางเสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากของเด็กน้อย เพื่อช่วยชีวิตยอดอกของตัวเองออกมาจากมือนั้น

จังหวะที่ขยับดูเหมือนจะไปบีบเค้นเต้าเข้า น้ำนมสายหนึ่งจึงพุ่งกระฉูดออกมาจนเปียกที่นอนเด็กไปหมด

ฉันทั้งอายทั้งลนลาน รีบกล่อมเด็กน้อยให้หลับปุ๋ย ก่อนจะเพิ่งมารู้ตัวว่าหน้าอกข้างหนึ่งโผล่พ้นเสื้อออกมาเกือบครึ่ง จึงรีบยัดมันกลับเข้าไปในชุดตามเดิม

เสื้อผ้าที่อุตส่าห์แห้งดีแล้วกลับเปียกโชกอีกครั้ง คราบน้ำนมที่เปรอะเปื้อนอยู่ตรงหน้าอกดูแล้วช่างเย้ายวนและชวนให้จินตนาการไปถึงไหนต่อไหน

ฉันหนีบขาเข้าหากันแน่น ตัดใจจะไปจัดการสภาพอันย่ำแย่ของตัวเองในห้องน้ำ

ทว่าพอหันหลังกลับไป ก็พบกับร่างสูงใหญ่ยืนพิงขอบประตูอยู่ตรงนั้น

เขาเห็นหมดเลยงั้นเหรอ?!

ความตกใจทำให้ฉันเผลอกระชากเสื้อผ้าเบาๆ เนื้อผ้าที่เสียดสีกับร่างกายทำให้ฉันหลุดเสียงครางอือออกมาอย่างช่วยไม่ได้

คอเสื้อที่เดิมทีก็ต่ำอยู่แล้วยิ่งรั้งลงมาต่ำกว่าเดิมจนเกือบจะเห็นยอดอกรำไร

บอสหลิวเบือนหน้าไปทางห้องน้ำพลางชี้มือเป็นนัย

ฉันพยักหน้ารับราวกับได้รับคำสั่งอภัยโทษ แล้วรีบวิ่งหนีเข้าไปในห้องน้ำทันที

ทันทีที่ปิดประตู ฉันก็แทบจะทรุดลงกับพื้น ร่างกายสั่นสะท้านจนถึงจุดสุดยอดอย่างรวดเร็ว

ในหัวมีแต่ภาพสายตาที่บอสหลิวจ้องมองมาเมื่อครู่ มันทั้งร้อนแรงและเต็มไปด้วยความโหยหาจนฉันไร้ทางต่อต้าน

ไม่ได้... แบบนี้ไม่ได้... ฉันต้องรีบจัดการตัวเองให้เรียบร้อย

ฉันหมอบลงข้างโถส้วม ควักเอา "ตัวต้นเหตุ" ที่ทำให้ฉันตกอยู่ในสภาพน่าสมเพชนี้ออกมาแล้วเริ่มบีบเค้น

หยาดน้ำนมพุ่งพล่านออกมา ในขณะที่กำลังปรนเปรอหน้าอกอย่างรุนแรงก็ทำให้ส่วนล่างยิ่งเปียกชุ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

ฉันไม่ได้มีความรู้สึกแบบนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ ความรู้สึกที่ถูกผู้ชายจ้องมองด้วยสายตาหื่นกระหาย ความต้องการอยากถูกเติมเต็มจนช่องทางรักเริ่มคันยุบยิบ น้ำหวานที่เอ่อล้นออกมาไหลหยดลงบนพื้นเป็นทาง

มือหนึ่งบีบหน้าอก อีกมือหนึ่งเริ่มลูบไล้ไปตามร่างกาย

แต่แรงจากมือที่สั่นเทานั้นกลับเบาบางจนเหมือนเกาไม่ถูกที่ที่คัน นอกจากจะไม่ช่วยดับไฟปรารถนาแล้ว กลับยิ่งทำให้ร่างกายกระสับกระส่าย ร่างกายโหยหาการถูกเติมเต็มความแข็งแกร่งอย่างรุนแรง

ฉันถูขาเข้าหากันไปมาจนสุดท้ายก็กลั้นเสียงครางไว้ไม่อยู่

ในตอนนั้นเอง ฉันไม่ได้สังเกตเลยว่าประตูห้องน้ำถูกลมพัดจนแง้มเปิดออก และบอสหลิวก็ยืนอยู่ตรงนั้นที่หน้าประตู

กว่าจะรู้ตัวว่ามีอะไรผิดปกติ สายตาอันร้อนแรงนั้นก็แทบจะโลมเลียไปทั่วทั้งตัวของฉันแล้ว

ฉันอับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี ได้แต่นั่งคุกเข่าขดตัวอยู่บนพื้น

บอสหลิวมองดูรอยเปียกชื้นที่นองอยู่บนพื้นแล้วแค่นยิ้มออกมาเบาๆ

“เชี่ยนเชี่ยน คุณคัดนมใช่ไหมครับ?”

เขาไม่ได้ดุดัน แต่กลับถามด้วยน้ำเสียงหวังดี

ฉันหน้าแดงซ่าน ได้แต่พยักหน้ายอมรับเบาๆ

เขาเดินเข้ามาหาฉันไม่กี่ก้าวก็มาหยุดอยู่ตรงหน้า ฉันตั้งใจที่จะขัดขืน แต่ร่างกายที่ไวต่อสัมผัสนี้กลับไร้เรี่ยวแรงไปเสียหมด สุดท้ายทำได้เพียงเผลอบีบหน้าอกที่ยังกุมอยู่ในมือเอาไว้…

จนน้ำนมสายหนึ่งพุ่งปรี๊ดออกมาเปื้อนขากางเกงของเขา

“บอสคะ... ขอโทษค่ะ... อ๊า... ฉัน...”

“ไม่ต้องกลัว เดี๋ยวผมช่วยเอง”

มือใหญ่คู่นั้นทาบทับลงบนมือที่สั่นเทาของฉัน ช่วยปลดปล่อยหน้าอกออกจากการถูกเกาะกุมในมือของฉัน

แล้วเขาก็ใช้มือของเขาเข้ามาแทนที่ เริ่มบีบเค้นเค้นคลึงอย่างตามใจชอบ

แรงมือของผู้ชายนั้นหนักหน่วงมาก หน้าอกนุ่มนิ่มทั้งสองข้างของฉันราวกับก้อนแป้งที่ถูกนวดเฟ้นจนขึ้นรอยนิ้วมือไปทั่ว

บอสหลิวยิ้มพลางโน้มหน้าเข้ามาใกล้ เช็ดน้ำตาที่คลออยู่ตรงหางตาของฉันออก

“ลูกกินไม่หมด คนเป็นผู้ปกครองก็ต้องรับผิดชอบสิ จะป้อนใครมันก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ? เชี่ยนเชี่ยน งานของคุณยังไม่จบนะ”

พูดจบเขาก็ประคองหน้าอกอวบอัดทั้งสองข้างนั้นขึ้นมา แล้วโน้มตัวลงไปหาทันที

สัมผัสที่รุนแรงและหนักหน่วงกว่าเด็กทารกหลายเท่าทำให้ฉันหลับตาลงและจมดิ่งลงสู่ความปรารถนาอย่างสมบูรณ์

ในขณะเดียวกันที่กึ่งกลางกายกำลังเปียกชุ่ม ก็ถูกนิ้วกร้านของชายหนุ่มเริ่มรุกล้ำเสียดสีเข้าหาเช่นกัน