Masukหนึ่งสัปดาห์ต่อมา...ชัยชนะอันงดงามของ กันทรัตน์ คอร์ปอเรชั่น และพายุการพังทลายของ เวคเตอร์ เทค ค่อยๆ ผ่านพ้นไป เหลือไว้เพียงบรรยากาศแห่งความสุข สดชื่น และชีวิตคู่ที่ค่อยๆ ถักทออย่างงดงามลงตัวภายในห้องแล็บปฏิบัติตระการตาของแผนกออกแบบ...จิน อัลฟ่าสาวรุ่นพี่ นั่งเกลือกกลิ้งกับกองกระดาษร่างแบบบนโต๊ะทำงาน เรือนผมสั้นดัดลอนยุ่งเหยิง แว่นสายตาเอียงหลุดไปอยู่ตรงปลายจมูก เสียงโอดครวญอย่างสิ้นหวังดังก้องขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า“โอ๊ยยยยย! จะบ้าตายยย! ทำไมคุณกันต์ถึงชอบสั่งงานร่างแบบโจทย์ใหม่ฟ้าผ่าให้ฉันคนเดียวด่วนที่สุดตลอดเลยวะเนี่ย!”จินกุมขมับ ร่ำไห้เสียงดังลั่น“ฉันทำผิดอะไรตรงไหนอี๊กกกก!”กริ๊ก...นีโม่ สาวเบต้าในชุดสูทเนี้ยบ เดินถือแฟ้มเอกสารเข้ามา ยืนกอดอกมองจินแล้วหลุดขำออกมาเบาๆ ด้วยความเอ็นดู“ยังไม่รู้ตัวอีกเหรอคะคุณจิน?”นีโม่เอ่ยทักแซวเสียงนุ่ม เธออมยิ้ม“สมองระดับนักออกแบบหัวกระทิ แต่เรื่องความรักกลับซื่อบื้อจนน่าตกใจจริงๆ เลยนะคะ”จินเงยหน้าขึ้นมาทำตาโต“ห๊ะ?! ซื่อบื้อเรื่องอะไรเหรอนีโม่? แล้วทำไมคุณกันต์ต้องแกล้งสั่งงานฉันด่วนขนาดนี้ด้วยล่ะ?”นีโม่ส่ายหน้ายิ้มๆ ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้
สัปดาห์แห่งการตัดสินหมากเกมสงครามธุรกิจเกิดขึ้น ณ ฮอลล์จัดแสดงนวัตกรรมตระการตาใจกลางเมือง ผู้สื่อข่าว สื่อมวลชน และเหล่านักลงทุนหลากสาขามากันมากมาย แสงแฟลชจากกล้องถ่ายภาพระยิบระยับไปทั่วทั้งงานฝั่งเวทีของบริษัท เวคเตอร์ เทค (Vector Tech) ดารัณ ในชุดสูทสีส้มอิฐสง่างาม ยืนยิ้มลำพองใจอยู่กลางเวทีเบื้องหน้าผู้สื่อข่าวจำนวนมหาศาล ประธานสาวสายเลือด Alpha เชิดหน้าขึ้นด้วยความภาคภูมิใจยามเอ่ยปากแถลงข่าวเปิดตัวนวัตกรรมชิ้นใหม่ตัดหน้าคู่แข่งอย่างเป็นทางการ“และนี่คือสุดยอด Adult Device ประมวลผลชีวภาพชิปอัจฉริยะรุ่นใหม่ล่าสุดจาก Vector Tech!”ดารัณเอ่ยเสียงดังฟังชัด ท่าทางทรงพลังและอำนาจ“นวัตกรรมที่จะชี้นำตลาดและล้มล้างชิปแบบเดิมๆ ให้หมดไป! ขอเชิญชมการสาธิตระบบดันถุงลมชีวภาพ ณ บัดนี้!”ดารัณส่งสัญญาณให้ทีมวิศวกรของเธอกดปุ่มสตาร์ทเครื่องสาธิตบนเวที...ทว่า...ในวินาทีที่กระแสไฟฟ้าพุ่งเข้าสู่ชิปประมวลผลจำลองฉบับทำลายล้าง!ตูมมมมม! ปัง! ปัง!เสียงระเบิดดังลั่นก้องสะท้อนไปทั่วทั้งฮอลล์จัดแสดง! เพราะถุงลมชีวภาพเกิดภาวะดันเกินแรงเหวี่ยงจนฉีกขาดควันโขมง ควันดำพุ่งฉีดกระจายออกจากตัวเครื่อง ชิปประมวลผลเก
เช้าวันศุกร์...ตึกสูงระฟ้าของบริษัท เวคเตอร์ เทค (Vector Tech) บรรยากาศภายในห้องทำงานประธานบริหารชั้นสูงสุดเต็มไปด้วยความกดดันและเงียบสนิท แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านกระจกบานโตกระทบโต๊ะทำงานทรงตระหง่านที่ ดารัณ กำลังนั่งเอนกายด้วยท่าทางทรงอำนาจ สูทสีดำแบรนด์หรูเสริมให้ประธานสาวสายเลือด Alpha ดูสุขุมลึกล้ำ นัยน์ตาคู่คมส่องประกายแห่งความทะเยอทะยานอันไม่มีที่สิ้นสุดกริ๊ก...เสียงประตูห้องทำงานส่วนตัวเปิดออก ร่างของ นัฐนันท์ ในชุดเสื้อเชิ้ตสีเข้ม ก้าวเข้ามาพร้อมกับ เมย่า โอเมก้าสาวทรงเสน่ห์ในชุดเดรสเข้ารูปสีแดงเพลิงหรูหรา ทั้งคู่เดินคู่กันเข้ามาด้วยท่วงท่าสงบและสำรวม ทว่าแอบส่งสายตาและกระแสความรักอันแนบแน่นที่เพิ่งผ่านพ้นบทรักดุเดือด เมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาให้กันอย่างลึกซึ้ง“ตรงเวลาดีนี่...”ดารัณเอ่ยเสียงเรียบ จ้องมองคนทั้งสองด้วยรอยยิ้มมุมปากที่แฝงความลำพองใจ“หวังว่าการที่ฉันเรียกพวกเธอสองคนมาพบแต่เช้าแบบนี้...จะมีข่าวดีเรื่องงานขโมยข้อมูลโปรเจกต์ 'Resonance of Soul' ของฝั่งกันทรัตน์ คอร์ปอเรชั่น มารายงานฉันนะ”ดารัณโน้มตัวมาด้านหน้า ประสานมือไว้บนโต๊ะ นัยน์ตาฉายแววดุร้ายและกดดัน“คงรู้นะ น
พายุเสน่หาอันเร่าร้อนภายในห้องทำงานของท่านประธานค่อยๆ สงบลง ทิ้งไว้เพียงอุณหภูมิร่างกายอุ่นจัดและบรรยากาศอันเงียบสงบบนโซฟาหนังตัวยาว แสงไฟสลัวทอดเงาเลือนรางลงบนเรือนร่างของคนสองคนที่แนบชิดกัน ไร้ซึ่งระยะห่างกั้นกลางอีกต่อไปกันทรัตน์ ในสภาพท่อนบนเปลือยเปล่า นอนพิงแผ่นหลังเข้ากับพนักโซฟา ท่อนแขนโอบกอดร่างอวบอิ่มเปลือยเปล่าของ เฌอลีน เข้ามาแนบชิด มือเรียวยาวกำลังลูบเรือนผมนุ่มที่เปียกชื้นหยาดเหงื่อประปรายด้วยความอ่อนโยน นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มที่เคยเต็มไปด้วยโทสะดุร้าย บัดนี้กลับฉายแววความรัก ความอาทร และความรู้สึกผิดอย่างเปิดเผยเฌอลีนนอนซบหน้าลงกับอกแกร่ง ฟังเสียงหัวใจของประธานสาวที่เต้นระทึกหนักแน่น ลมหายใจอุ่นเป่ารดผิวเนื้อเนียนอมชมพูที่แต้มรอยจูบและรอยรักสีจางๆกันทรัตน์ถอนหายใจยาว ผ่อนลมหายใจออกมาแผ่วเบา ก่อนจะกดจูบลงบนหน้าผากเนียนของเด็กสาวในอ้อมกอด“ฉันขอโทษนะ...เฌอลีน”น้ำเสียงทุ้มต่ำของกันทรัตน์สั่นพร่า ละมุนและอ่อนหวานจนเฌอลีนชะงัก“ฉันขอโทษที่เมื่อกี้...ฉันทำรุนแรงกับหนู ฉันใช้อารมณ์บังคับหนูอย่างดิบเถื่อนแบบนั้น”เฌอลีนเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าคมคายของอีกฝ่ายกำลังมองลงมาด้วยสายตาสำนึ
ความเงียบสงบยามค่ำคืนครอบงำเพนท์เฮ้าส์หรูใจกลางเมือง แสงไฟสีส้มสลัวส่องกระทบกระจกบานโตที่มองเห็นทัศนียภาพกรุงเทพมหานครยามราตรี ภายในห้องนอนใหญ่ อุณหภูมิร่างกายของคุณอัลฟ่าสาวและโอเมก้าคนสวยยังคงอบอุ่นและอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความเย้ายวนนัฐนันท์ นอนเอนกายอยู่บนเตียงกว้าง ท่อนบนเปลือยเปล่าเผยแผงอกแกร่งและคลื่นกล้ามเนื้อแน่นหนั่น แขนข้างหนึ่งประคองรั้งร่างเพรียวระหงของ เมย่า เข้ามาซบลงบนอกแกร่ง ปลายนิ้วเรียวขยับลูบเรือนผมลอนยาวสีน้ำตาลของโอเมก้าสาวเบาๆ ด้วยความรู้สึกที่ผ่อนคลายลงจากเมื่อครู่เมย่าช้อนสายตาขึ้นสบตาสีทองของอัลฟ่าเด็กรุ่นน้อง รอยยิ้มเอ็นดูและอบอุ่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าหวานทรงเสน่ห์ หล่อนยื่นมือไปลากผ่านหน้าท้องแกร่งของนัฐนันท์เบาๆ ก่อนจะเอ่ยสารภาพความในใจออกมาตรงๆ“รู้ไหมนัฐ...” เมย่าเอ่ยเสียงหวาน“ความจริงแล้ว...เรื่องความแค้นที่ฉันมีต่อกันทรัตน์น่ะ มันพังทลายหายไปจนหมดสิ้นตั้งแต่โดนเธอจัดบทรักดุเดือดใส่เมื่อวันก่อนแล้วล่ะ”“...?”นัฐนันท์เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง นัยน์ตาฉายแววแปลกใจ“ห๊ะ? พังทลายหายไปหมดแล้วเหรอคะ?”“ใช่จ้ะ!”เมย่าหัวเราะเบาๆ ซบแก้มเนียนลงกับอกแกร่ง“ฉันเคยแค้นย
เสียงกลไกล็อคอัตโนมัติดัง แกร๊ก... ทั่วทุกบานประตูบนชั้นบริหารยามค่ำคืน บรรยากาศภายในห้องทำงานประธานบริษัท กันทรัตน์ คอร์ปอเรชั่น ตกอยู่ในความเงียบสงัดอันน่าอึดอัด แสงไฟสีส้มสลัวสะท้อนกระจกบานโตที่มองเห็นทัศนียภาพเมืองหลวงยามราตรีร่างของ เฌอลีน ยืนถอยร่นจนแผ่นหลังชนเข้ากับขอบโต๊ะทำงานตัวใหญ่ นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนสั่นระริก มองร่างของ กันทรัตน์ ที่กำลังก้าวเข้ามาหาดั่งพยัคฆ์ร้ายกำลังจะตะครุบเหยื่อ เสื้อสูทตัวนอกของกันทรัตน์ถูกปลดถอดทิ้งไว้บนเก้าอี้ ปล่อยให้เชิ้ตสีน้ำเงินเข้มปลดกระดุมคอสองเม็ด เผยแผ่นอกผิวนวลเนียนและกล้ามเนื้อแน่นหนั่นกลิ่นวิสกี้บ่มไม้โอ๊คผสมเขม่าควันพุ่งฉีดออกมาจากผิวเนื้อของประธานสาวอย่างตึงเครียด นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มฉายแววแห่งโทสะและความโกรธขึง“หลบหน้าฉันทั้งวัน...เพื่อมายืนสั่นหน้าโต๊ะตัวนี้เหรอ เฌอลีน?”กันทรัตน์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและเยือกเย็น สองมือเรียวแกร่งยกขึ้นยันขอบโต๊ะขนาบข้างร่างเล็ก ต้อนให้เฌอลีนจนมุมไร้ทางหนีได้...“หนูไม่ได้หลบหน้าค่ะท่านประธาน!”เฌอลีนพยายามเชิดหน้าขึ้น ตอบด้วยน้ำเสียงทางการ“หนูแค่ทำหน้าที่ของพนักงานปกติ...”“อย่ามาเล่นละครกับฉัน!




![Boylove the Serise | ดื่มด่ำค่ำคืนอันเร่าร้อน [YAOI]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


