กับดักประธานสาว

เสียงจากกลไกมอเตอร์สั่งการระดับไมโครสเกล (Microscale) เคลื่อนตัวสม่ำเสมออยู่ภายในห้องปฏิบัติการปิดเกรดชีวภาพ กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อผสมผสานกับกลิ่นซิลิโคนทางการแพทย์เข้มข้นตลบอบอวล

บนโต๊ะสแตนเลสปรับระดับได้ ร่างหุ่นจำลองโพลีเมอร์ชีวภาพรุ่นท็อปที่สุดของบริษัท ‘กันทรัตน์ คอร์ปอเรชัน’ นอนนิ่ง ไฟสปอตไลท์ส่องกระทบผิวนุ่มเด้งที่ยืดหยุ่นได้ใกล้เคียงผิวหนังมนุษย์จริงถึงเก้าสิบแปดเปอร์เซ็นต์

ปลายนิ้วเรียวยาวแตะลงบนโคนส่วนปลายของอวัยวะสืบพันธุ์จำลองสำหรับอัลฟ่าสาว ก่อนจะค่อยๆ กดน้ำหนักลงไป

กันทรัตน์ หรือ ‘คุณกันต์’ ประธานบริหารวัย 29 ปี ในชุดเสื้อเชิ้ตพับแขนพกพาสีเข้มตัดกับผิวขาวจัด ย่อตัวลงเล็กน้อย ใบหน้าคมคายฉายรังสีดุดันและเยือกเย็นอย่างถึงที่สุด นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มจับจ้องการกักเก็บแรงอัดของแก่นกายจำลองชิ้นนั้นไม่คลาดสายตา

“คุณกันต์คะ...”

นีโม่ เลขาสาวเบต้าวัย 26 ปีที่ยืนถือแท็บเล็ตอยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงร้อนรนอย่างยากที่จะปิดบัง

“ทางฝ่ายควบคุมคุณภาพทดสอบแรงกระแทกต่อเนื่องไปแล้วห้าพันรอบค่ะ ทุกอย่าง...”

“ยังไม่ได้” เสียงทุ้มต่ำติดจะพร่าเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่จริงจัง

กันทรัตน์ปล่อยมือจากอุปกรณ์ หันมาจ้องหน้านีโม่ตรงๆ บุคลิกเงียบขรึมและรังสีความน่าเกรงขามที่แผ่ออกมาทำให้บรรยากาศในห้องแล็บพลันเย็นเยียบลงหลายองศา

“ตรงโคนยืดหยุ่นดี แต่แรงสั่นตอบรับในจังหวะรัทของอัลฟ่าเน้นความหนักหน่วงมากกว่านี้ ถ้าเนื้อซิลิโคนชั้นในกระจายแรงดันไม่สมดุล พอเจอแรงอัดจริงของโอเมก้าตอนฮีท...มันจะฉีกขาดภายในสิบนาที”

“แต่ว่า...ชิปเซ็ตควบคุมแรงสั่นไดนามิกรุ่นใหม่ที่เราสั่งจากเยอรมนีถูกกักอยู่ที่ด่านศุลกากรค่ะ”

นีโม่รายงานอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเครียดในระดับเกินร้อย

“ถ้าเราช้าไปกว่านี้ สินค้าล็อตแรกห้าพันชิ้นที่โชว์รูมใหญ่สั่งจองล่วงหน้าจะไม่ทันกำหนดส่งมอบสัปดาห์หน้า”

“แล้วแก้ปัญหาเฉพาะหน้ายังไง?”

กันทรัตน์เดินนำออกไปจากห้องแล็บ ขายาวก้าวฉับๆ ไปตามทางเดินกระจกใสที่มองเห็นโถงออฟฟิศขนาดใหญ่ด้านล่าง

ออฟฟิศชั้นบริหารของกันทรัตน์ คอร์ปอเรชัน เต็มไปด้วยความวุ่นวาย พนักงานกว่าสามสิบชีวิตต่างวิ่งวุ่นอยู่กับกองเอกสารและสายโทรศัพท์ที่ดังระงมไม่หยุดหย่อน บริษัทอุปกรณ์ของเล่นผู้ใหญ่และนวัตกรรมเพื่อความบันเทิงทางเพศอันดับหนึ่งของประเทศไทยกำลังโตแบบก้าวกระโดด ทว่า...ความเติบโตนั้นก็มาพร้อมแรงกดดันมหาศาล

“นีโม่ให้ฝ่ายจัดซื้อประสานงานขอเพิ่มเที่ยวบินด่วนแล้วค่ะ แต่...” นีโม่กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เมื่อเดินตามประธานสาวเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัว

“ทาง 'เวคเตอร์ เทค' เริ่มปล่อยข่าวตัดราคาแล้วค่ะคุณกันต์ พวกเขาเปิดตัวหุ่นจำลองรุ่นใหม่ราคาถูกกว่าเราสามสิบเปอร์เซ็นต์ แถมยังโฆษณาว่าพร้อมส่งทันที...สัดส่วนการตลาดเบต้าและอัลฟ่าระดับกลางของเราเริ่มแกว่งแล้วค่ะ”

“เวคเตอร์ เทค...” กันทรัตน์ทวนคำ น้ำเสียงเย็นเยียบ นัยน์ตาคมวาวโรจน์ด้วยความโกรธ

“พวกขยะที่ก๊อปปี้เทคโนโลยีคนอื่น แล้วเอาซิลิโคนเกรดต่ำมาขายเนี่ยนะ?”

“ลูกค้าบางส่วนที่ไม่เข้าใจเรื่องความปลอดภัยของสรีระเห็นแก่ของถูกค่ะ” นีโม่ถอนหายใจยาว ก่อนจะรีบรายงานเรื่องสำคัญอีกเรื่อง

“และอีกเรื่องที่ด่วนมาก...หลังจากที่คุณกันต์เซ็นอนุมัติไล่คุณภาคิน อดีตหัวหน้านักออกแบบออกไปเมื่อวาน ตอนนี้ทีมออกแบบของเราเหลือแค่สามคน และไม่มีใครกล้าขึ้นร่างแบบสินค้าตัวใหม่เลยค่ะ”

“เฮอะ! ไล่มันออกไปน่ะถูกแล้ว”

กันทรัตน์แค่นหัวเราะในลำคอ น้ำเสียงเยือกเย็น ดูทรงอํานาจอย่างไม่อาจต้านทานได้

“พวกขายชาติ ขายข้อมูลออฟฟิศให้คู่แข่ง ไม่สมควรมีที่ยืนในวงการนี้”

“แต่ปัญหาคือเราไม่มีหัวเรือใหญ่ในงานสร้างสรรค์เลยนะคะ” นีโม่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

“โจทย์ชิ้นใหม่ที่คุณกันต์ต้องการให้ตีตลาดโอเมก้าและอัลฟ่าชั้นสูง...อุปกรณ์ที่ตอบสนองอารมณ์ลึกซึ้ง ไม่ใช่แค่เรื่องเซ็กส์ธรรมดาทั่วไป แต่เป็นอารมณ์ความรู้สึก...ตอนนี้ยังไม่มีใครกล้าเสนอไอเดียเลยสักคน!”

กันทรัตน์หมุนตัวกลับมาทอดสายตามองเลขาคู่ใจ มือเรียวยาวปลดกระดุมคอเสื้อเชิ้ตเม็ดบนออกเพื่อผ่อนคลายความตึงเครียดที่เริ่มแล่นริ้วขึ้นมาตามลำคอ

ฟีโรโมนประจำกาย ‘กลิ่นวิสกี้บ่มไม้โอ๊คผสมเขม่าควันเข้มข้น’ เริ่มหลั่งไหลซึมออกมาจากผิวเนื้ออย่างไม่อาจควบคุม มันเป็นฟีโรโมนข่มของ Dominant Alpha ที่ทั้งทรงพลัง ดุดัน และอบอวลไปด้วยความกดดัน จนแม้แต่นีโม่ที่เป็นเบต้ายังรู้สึกได้ถึงอากาศที่หนักอึ้งขึ้นกะทันหัน

“งั้นก็รับคนเพิ่ม” กันทรัตน์สั่งเสียงเรียบ

“ประกาศรับสมัครนักออกแบบหน้าใหม่รอบใหญ่ไปเลย”

“เปิดรับสมัครทั่วไปเหรอคะคุณกันต์? แต่เราต้องการคนด่วนมากเลยนะ...”

“ฉันไม่ได้ต้องการแค่นักออกแบบที่วาดรูปสวย หรือรู้เรื่องกลไกเครื่องจักร”

นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มของประธานสาวฉายแววโรจน์

“ฉันต้องการคนที่เข้าใจ ‘อารมณ์ความรู้สึก’ ของมนุษย์จริงๆ คนที่รู้ว่ายามที่ใครสักคนเหงา ทรมาน หรือปรารถนาจนแทบขาดใจ...อุปกรณ์แบบไหนที่จะเติมเต็มความรู้สึกข้างในได้ ไม่ใช่แค่เรื่องความสุขทางกาย”

นีโม่มองหน้าประธานสาวผู้เข้มงวดแล้วพยักหน้ารับคำสั่งทันที

“เข้าใจแล้วค่ะ นีโม่จะจัดทดสอบข้อเขียนและปฏิบัติตามเกณฑ์ที่คุณกันต์ตั้งไว้ด่วนที่สุดค่ะ”

“ทำให้ไวที่สุด นีโม่”

กันทรัตน์เดินไปหยุดอยู่ที่หน้ากระจกบิลดิ้งสูงเสียดฟ้า มองลงไปเห็นตึกราบ้านช่องของกรุงเทพมหานคร

“ถ้าเวคเตอร์ เทค มันอยากเล่นสงครามราคากับเรา...ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่า ถ้าเราปล่อยสินค้าที่เข้าถึง 'หัวใจ' และ 'อารมณ์' ของผู้ใช้ได้จริงๆ พวกมันจะเอาอะไรมาสู้”

ความตึงเครียดภายในห้องทำงานเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ ตามแรงอารมณ์โกรธและเคมีทางชีวภาพของคุณกันต์ที่เริ่มปะทุขึ้นเบาๆ นีโม่รับรู้ได้ทันทีว่าเวลาทำงานของเธอมันแข่งกับวินาทีต่อวินาทีแล้ว เบต้าสาวรีบโค้งตัวก่อนจะหมุนตัวออกจากห้องไปจัดแจงประกาศรับสมัครงานด่วนที่สุด

ทิ้งให้ประธานสาวสวมสูทเนี้ยบยืนอยู่เพียงลำพัง มือเรียวยาวประสานไว้ด้านหลัง นัยน์ตาคมกริบจับจ้องขอบฟ้ากว้าง

อาณาจักรกันทรัตน์จะไม่มีวันยอมพ่ายแพ้ให้กับเกมต่ำๆ ของใครทั้งนั้น...และการค้นหาตัวตนของนักออกแบบที่จะมาแก้เกมนี้ กำลังจะเริ่มต้นขึ้น!

……………………………….