Mag-log inShare
4 รู้เหตุผล
Petsa ng paglalathala:
2026-04-13 15:02:49ปัจจุบัน
โรงพยาบาลพัฒนะแพทย์ ห้องตรวจแพทย์ "คุณหมอภูวินทร์คะ เดี๋ยวดิฉันจะเรียกคนไข้เข้ามาเลยนะคะ" เสียงของพยาบาลสาวที่อยู่หน้าห้องตรวจ เปิดประตูเข้ามาบอกยังหมอหนุ่มใบหน้าหล่อที่เพิ่งเข้ามานั่งประจำที่ "เรียกเข้ามาเลยครับ" "ค่ะ" พูดจบ พยาบาลสาวก็วางประวัติคนไข้ลงตรงหน้าของภูวินทร์ ก่อนที่จะเดินออกไปเรียกคนไข้ให้เข้ามา เมื่อคนไข้เข้ามาแล้วก็มานั่งลงด้านข้างโต๊ะของเขา "สวัสดีครับคุณหมอ" ชายวัยกลางคนยกมือไหว้ภูวินทร์ด้วยความเกรงใจ "สวัสดีครับ" ภูวินทร์ไหว้กลับยังคนไข้วัยกลางคนด้วยท่าทีสุภาพก่อนที่จะเอ่ยถาม "วันนี้คนไข้เป็นอะไรมาครับ" "รู้สึกเจ็บที่หน้าอกครับคุณหมอ" "เป็นมากี่วันแล้วครับ" จากนั้นการตรวจซักประวัติคนไข้ก็ได้เริ่มขึ้น จนเวลาผ่านล่วงเลยไปถึงเที่ยงวันถึงจะหมดคนไข้ และไม่นานประตูห้องตรวจแพทย์ก็มีคนเปิดประตูเข้ามาอีกครั้ง "คนไข้หมดแล้วเหรอคะภูวินทร์" น้ำหนึ่งที่เปิดประตูเข้ามาอย่างถือวิสาสะ เอ่ยถามยังแฟนหนุ่มที่กำลังนั่งพิงพนักเก้าอี้หลับตาเพื่อเป็นการพัก "อืม หมดแล้ว" ภูวินทร์ลืมตาขึ้นมาก่อนที่จะเอ่ยตอบแฟนสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้า "เราออกไปทานข้าวกันเถอะค่ะภูวินทร์" "ได้ แต่ขอเป็นร้านใกล้ๆนะ เพราะบ่ายโมงครึ่ง ผมมีเคสของคนไข้นัดน่ะ" ภูวินทร์บอกกับแฟนสาว พลางถอดเสื้อกาวน์ที่สวมใส่อยู่ออก ก่อนที่จะเอาพาดไว้บนพนักพิงหลัง "ได้ค่ะ" พูดจบ ทั้งสองก็พากันเดินออกไปจากห้องตรวจแพทย์ ตลอดระยะเวลาเกือบหนึ่งปีที่ภูวินทร์อยู่ในฐานะคู่หมั้นของนินิว ภูวินทร์และน้ำหนึ่งใช่ว่าจะไม่ได้เจอกันเลย เพราะน้ำหนึ่งก็เป็นหมออยู่ที่โรงพยาบาลของภูวินทร์ด้วย ตอนกลางวัน ทั้งสองจะออกไปทานข้าวด้วยกันบ่อยๆ แต่ก็ไม่ทุกวัน เพราะเขากลัวว่าข่าวจะไปถึงหูแม่ของเขา มหาวิทยาลัย วันนี้พั้นซ์กับนินิวมีเรียนเฉพาะช่วงเช้า ฉะนั้นครึ่งวันหลังจึงเป็นเวลาว่างของเธอทั้งสอง "วันนี้เราไปเที่ยวกันนะพั้นซ์ แล้วเธอก็ห้ามปฏิเสธฉันด้วย" นินิวเอ่ยชวนเมื่อทั้งสองเดินออกมาจากห้องเรียน "นินิวจะชวนเราไปไหนเหรอ" พั้นซ์เอ่ยถามเพื่อนสาวที่เดินอยู่ด้านข้าง "ไปใกล้ๆ แถวนี้แหละ ไปกับฉันนะพั้นซ์" "ก็ได้" "เย่!" นินิวเปล่งเสียงออกมาด้วยความดีใจ จนนักศึกษาที่เดินอยู่บริเวณนั้น หันมามองเธอทั้งสองเป็นตาเดียว "นินิวไม่ต้องดีใจถึงขนาดนั้นก็ได้ ดูสิ คนมองใหญ่แล้ว" "มองก็มองไปสิ ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด ฉันไม่นึกว่าวันนี้เธอจะว่างไปกับฉันได้นี่" "วันนี้พ่อเราหยุดอยู่บ้าน ไม่ไปทำงาน" "ทำไมล่ะ" นินิวถาม "เห็นบอกว่าปวดหัวน่ะ" "พาไปหาหมอหรือยัง" นินิวถามต่อ "เราบอกแล้วว่าจะพาไปหาหมอ แต่พ่อก็ไม่ยอมไป เห็นบอกว่าจะลองทานยาดูก่อน ถ้าไม่หายค่อยไปหาหมอ" "เธอทำกับข้าวไว้ให้พ่อเธอแล้วใช่ไหม" "ใช่ เราทำเอาไว้ให้แล้ว ก่อนจะออกมาเรียน" "ถ้างั้นเราไปกันเถอะ" ว่าจบ นินิวก็จับมือพั้นซ์แล้วพากันไปขึ้นรถของนินิว ที่จอดอยู่ในลานจอดรถหน้าตึกเรียน "นินิว นี่ไม่ใช่ทางไปห้างนี่" พั้นซ์เอ่ยถามขึ้น เมื่อเส้นทางที่เธอเห็นไม่ใช่ทางไปห้างสรรพสินค้าอย่างที่เคยไป "ใครบอกว่าฉันจะไปห้างกันล่ะ" "อ้าว นินิวไม่ได้จะพาเราไปห้างหรอกเหรอ" "เปล่า" "แล้วนินิวจะพาเราไปไหนเหรอ ถ้าไม่ใช่ห้าง" "ไปโรงพยาบาล" "โรงพยาบาล?" "ใช่" "ไปทำไม" พั้นซ์ถาม "ฉันจะไปหาพี่ภูวินทร์" "ถ้านินิวจะไปหาคุณหมอภูวินทร์ เราขอลงตรงนี้เลยนะ" "ทำไมล่ะ" "นินิวไปหาแฟน นินิวไม่ควรชวนเราไปนะ ทางที่ดีนินิวควรจะไปคนเดียวมากกว่า" "เถอะน่า ไปแป๊บเดียว เดี๋ยวก็กลับ ฉันอยากเห็นหน้าเขา เธอรู้ไหม ตั้งแต่ฉันหมั้นกับพี่ภูวินทร์ พี่ภูวินทร์เขาไม่เคยพูดดีกับฉันเลย นานทีกว่าจะได้เจอหน้า" "ทำไมล่ะ" "พี่ภูวินทร์ไม่ได้อยากหมั้นกับฉันหรอก ที่เราต้องหมั้นกัน ก็เพราะคุณแม่ของฉันกับคุณแม่ของพี่ภูวินทร์ ได้คุยกันเอาไว้ก่อนหน้านั้นมานาน ตั้งแต่ฉันเรียนอยู่ปีหนึ่ง" "แล้วนินิวล่ะ อยากหมั้นกับคุณหมอภูวินทร์เขาหรือเปล่า" "ทำไมฉันจะไม่อยากหมั้นล่ะ ก็ในเมื่อฉันรักพี่ภูวินทร์มาตั้งนานแล้ว ก่อนจะเข้าเรียนมหาลัยซะอีก" "อ๋อ..อย่างนี้นี่เอง" พั้นซ์พยักหน้าเป็นการรับรู้ เพราะเธอก็เพิ่งรู้เหตุผลของการหมั้นวันนี้นี่เอง "ก่อนที่ฉันจะหมั้นกับพี่ภูวินทร์ ฉันได้เห็นหน้าเขาเกือบทุกวัน เพราะฉันจะไปหาเขาที่บ้านอยู่บ่อยๆ แต่พอเราหมั้นกัน เขาก็ออกไปอยู่คอนโด โดยที่ไม่ได้กลับมาที่บ้านเลย" "เราก็เห็นว่าคุณหมอภูวินทร์เขามารับนินิวที่มหาลัยบ่อยๆนี่" "พี่ภูวินทร์ไม่ได้อยากจะมาเองหรอก แต่เพราะคุณป้าแม่ของพี่ภูวินทร์สั่งให้มาต่างหาก" "แล้วถ้านินิวไปเจอเขาวันนี้ เกิดเขาไล่กลับมาล่ะ จะทำยังไง" พั้นซ์บอกเพื่อนสาวด้วยความเป็นห่วง "ฉันชินแล้วล่ะ" ในขณะที่ทั้งสองคุยกันอยู่นั้น สายตาของนินิวก็หันไปเห็นรถสปอร์ตหรูสีดำของภูวินทร์ จอดอยู่หน้าร้านอาหารพอดี "นั่นไงพั้นซ์ รถของพี่ภูวินทร์จอดอยู่" "ไหน" "รถสปอร์ตสีดำนั่นไง" นินิวชี้ให้พั้นซ์ดู "คันที่จอดอยู่หน้าร้านอาหารเหรอ" "ใช่" พูดจบ นินิวก็เลี้ยวรถเข้าไปจอดหน้าร้านอาหารที่มีรถของภูวินทร์จอดอยู่ในทันที
Pinakabagong kabanata
กับดักร้ายหมอภูวินทร์ 30 อบอุ่น NC (จบ)
ภูวินทร์มารับพั้นซ์ที่ห้างสรรพสินค้าในเวลาตอนเย็น เพื่อพาเธอไปยังบ้านของเขา เพื่อที่จะคุยเรื่องแต่งงาน และได้ข้อสรุปว่า งานแต่งงานจะจัดขึ้นในอีกสามเดือนข้างหน้า เมื่อคุยธุระเสร็จ ภูวินทร์ก็พาเธอกลับคอนโด ตั้งแต่ครั้งนั้นที่เขาพาเธอไปเจอพ่อกับแม่ที่บ้าน แล้วพาเธอมานอนที่คอนโด ด้วยความที่เขาอยากอยู่ใกล้กับหญิงสาวทุกวัน เขาจึงขออนุญาตไตรภพให้พั้นซ์ย้ายไปอยู่กับเขาที่คอนโด ไตรภพก็ไม่ได้ว่าอะไร อนุญาตให้พั้นซ์ไปอยู่กับเขาได้โดยไม่มีอะไรขัดข้อง และตอนนี้ พิมพ์ก็ได้ย้ายมาอยู่กับไตรภพเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ไตรภพกลับไปทำงานขับรถส่งวัตถุดิบให้โรงแรมได้เหมือนเดิม เพราะเป็นงานที่ไม่ได้หนักอะไร ทำเฉพาะตอนกลางวัน และยังได้หยุดเสาร์อาทิตย์ด้วย ทว่าภูวินทร์ก็โอนเงินเข้าบัญชีให้ไตรภพได้ใช้จ่ายทุกเดือน ถึงแม้ว่าไตรภพจะปฏิเสธ แต่ภูวินทร์ก็ขอให้รับไว้ เพราะเป็นน้ำใจจากลูกเขย ไตรภพก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะไม่อยากทำให้ลูกเขยเสียกำลังใจ จึงรับเอาไว้แต่โดยดี ในขณะที่พิมพ์ก็ทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลของภูวินทร์เช่นเดิม คอนโดภูวินทร์ สามเดือนต่อมา งานแต่งงานของพั้นซ์กับภูวินทร์จัดขึ้นเมื่อเดือนที่แล้ว และงานเลี้ย
กับดักร้ายหมอภูวินทร์ 29 อยากมี NC
ภูวินทร์อุ้มคนตัวเล็กเข้ามาในห้องน้ำ แล้ววางร่างบอบบางลงบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า จากนั้นก็จับขาเธอให้แยกออกจากกัน ก่อนที่เขาจะคุกเข่าลงบนพื้นและก้มหน้าลงไปยังกลางกายของเธอ แล้วส่งลิ้นชื้นลงไปแตะปุ่มเสียว และตวัดลิ้นลามเลียขึ้นลงจนทั่วทั้งสองกลีบอวบอูม "อ๊า ซี๊ดด เสียวจัง" หญิงสาวส่งเสียงคราง พร้อมกับแอ่นกลางกายเพื่อรับกับลิ้นร้อนที่กำลังตวัดเลีย แผล่บ แผล่บ แผล่บ "อื้อ พั้นซ์ไม่ไหวแล้ว จะแตก" ได้ยินดังนั้น ลิ้นแกร่งก็ตวัดเลียและดันเข้าไปในร่องรักอย่างรัวเร็ว จนทำให้น้ำหวานที่ไหลออกมาจากดอกไม้งาม กระทบกับลิ้นแกร่งของเขาจนเกิดเสียงดังกึกก้องไปทั่วทั้งห้องน้ำสุดหรู มือเรียวเลื่อนมาจับยังศีรษะของชายหนุ่ม แล้วดันเข้าหากลางกายของตัวเองอย่างเป็นจังหวะเข้าออกเมื่อเธอกำลังจะปลดปล่อย แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ จนกระทั่ง "อ๊า อ๊า" และแล้ว เธอก็ได้ปลดปล่อยน้ำรักออกมาใส่ปากให้เขาได้กลืนกินอีกครั้ง เมื่อส่งเธอจนถึงจุดหมายแล้ว ร่างสูงก็หยัดกายลุกขึ้นมาแล้วยกร่างเล็กลงมาให้ยืนโดยที่ให้แผ่นหลังบางแนบชิดกับผนังสีสวยสะอาดตา ก่อนที่มือหนาจะยกขาเรียวข้างหนึ่งแล้วพาดไว้บนแขนแกร่งของเขา และใช้มือหนาอีกข้างเลื่อน
กับดักร้ายหมอภูวินทร์ 28 ไม่เคย NC20+
ทันทีที่ประตูคอนโดปิดลง ภูวินทร์ก็ดึงร่างเล็กเข้ามาแนบชิดกับตัวเอง แล้วกดจูบริมฝีปากอมชมพูด้วยความดูดดื่มเมามันส์ จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ "อื้อ" เสียงหวานส่งเสียงครางออกมาเมื่อลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาเกี่ยวกับลิ้นเล็กของเธอ สองลิ้นตวัดนัวเนียกันด้วยความเร่าร้อนต่างไม่มีใครจะยอมกัน ทั้งสองร่างจูบกันอย่างดุเดือด พลางเดินไปล้มตัวลงบนโซฟา แล้วจูบต่อด้วยความหื่นกระหายเมามันส์ ก่อนที่มือหนาจะจัดการถอดเสื้อผ้าของเธอและของตัวเองออก จนทั้งสองร่างนอนเปลือยเปล่าอยู่บนโซฟา ริมฝีปากหนาผละออกจากริมฝีปากสวย แล้วเคลื่อนตัวลงไปยังกลางกายของหญิงสาว ก่อนที่จะจับขาเรียวให้แยกออกจากกัน จนเผยให้เห็นดอกไม้งามสีสวยที่อยู่ตรงหน้าดวงตาคู่คมของเขา "คุณหมอจะทำอะไรคะ" เมื่อเห็นว่าใบหน้าหล่อทำท่าจะก้มลงไปตรงดอกไม้งามของเธอ เธอจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม "พี่อยากชิมพั้นซ์" "ยังไงคะ" "แบบนี้ไง" พูดจบ เขาก็ไม่รอช้า มือหนาจับไปตรงสองกลีบอวบสวยแล้วแบะออกจนเห็นเนื้อในสีชมพู จากนั้นใบหน้าหล่อก็ก้มลงไป พร้อมกับส่งลิ้นร้อนไปแตะกับสองกลีบสวยของเธอด้วยความอ่อนโยน แผล่บ "อื้อ ซี๊ดด" แค่โดนลิ้นร้อนสัมผัสลงไปแค่ครั้งเดียวเท่านั้น ก็ทำ
กับดักร้ายหมอภูวินทร์ 27 อย่าท้า
บ้านพั้นซ์ 3 วันต่อมา พั้นซ์ที่กำลังวุ่นอยู่กับการทำอาหารอยู่ในครัว เมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เธอจึงหยิบออกมาดู ก็ปรากฏว่าเป็นภูวินทร์ที่โทรเข้ามา ครืดๆๆ "สวัสดีค่ะ" "ทำอะไรอยู่เหรอ" "กำลังทำกับข้าวค่ะ" "พั้นซ์ให้คำตอบพี่ได้หรือยัง" "ค่ะ" "ตกลงพั้นซ์จะไปเจอพ่อกับแม่พี่ใช่ไหม" "พ่อกับแม่ของคุณหมอรู้แล้วเหรอคะ ว่าพั้นซ์จะไปพบท่าน" "พ่อกับแม่รู้แล้วว่าพี่จะพาพั้นซ์เข้าไปพบ" "ท่านว่ายังไงบ้างคะ" "พ่อกับแม่พี่ยินดีมากที่พั้นซ์จะไป" "อ๋อค่ะ" "ถ้าอย่างนั้น ห้าโมงเย็นพี่จะเข้าไปรับนะ" "ได้ค่ะ" "งั้นแค่นี้ก่อนนะ พี่วางแล้วนะ" "ค่ะ" บ้านภูวินทร์ ภูวินทร์ขับรถหรูเข้ามาจอดยังหน้าบ้านหลังใหญ่ แล้วเปิดประตูเดินไปทางฝั่งของพั้นซ์ ก่อนที่เธอจะเปิดประตูออกมา จากนั้นภูวินทร์ก็เลื่อนมือหนาไปจับมือของเธอ พร้อมกับพากันเดินเข้าไปข้างใน "มือเย็นเฉียบเชียว ตื่นเต้นเหรอ" ใบหน้าหล่อหันไปถามยังร่างเล็กที่เดินอยู่เคียงข้าง "ก็...นิดหน่อยค่ะ" เสียงหวานตอบกลับด้วยสีหน้าดูมีความประหม่าอยู่ไม่น้อย "ทำตัวสบายๆนะไม่ต้องเกร็ง พ่อกับแม่พี่ใจดี" เรียวปากหนาบอก เพื่อให้คนตัวเล็กได้รู้สึกผ่อนค
กับดักร้ายหมอภูวินทร์ 26 ทุ่มเท
บ้านภูวินทร์ วันนี้เป็นวันหยุดงานของภูวินทร์ เขาจึงกลับมาบ้านเพื่อที่จะบอกเรื่องราวของเขากับพั้นซ์ให้พ่อแม่ได้รับรู้ "แม่ครับ" ภูวินทร์เรียกผู้เป็นแม่ ที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องพักผ่อน "อ้าว ภูวินทร์ วันนี้ลูกไม่เข้าโรงพยาบาลเหรอ" แม่ละสายตาจากหนังสือแล้วเอ่ยทักลูกชายตัวสูง ก่อนที่จะเอาหนังสือไปวางไว้บนชั้นวาง "วันนี้ผมหยุดครับ" ปากหนาขยับบอกพร้อมกับหย่อนตัวนั่งลงบนโซฟาตัวที่ติดกันกับผู้เป็นแม่ "ทำไมวันนี้ลูกถึงกลับมาบ้านได้ล่ะ ปกติวันหยุดก็อยู่คอนโดไม่ใช่เหรอ" กาญจนาหันมาถามลูกชายที่นั่งอยู่ด้านข้าง "ผมมีเรื่องจะมาบอกแม่ครับ" "เรื่องอะไรเหรอลูก" "ผมจะพาแฟนมาเจอพ่อกับแม่ครับ" "แฟนคนไหนเหรอ ไม่ใช่ว่าคนที่ชื่อน้ำ..." "ไม่ใช่ครับ เธอชื่อพั้นซ์" ภูวินทร์รีบพูดขึ้นทันที โดยที่ผู้เป็นแม่ยังพูดไม่ทันจบ "ชื่อพั้นซ์เหรอ..." กาญจนาพึมพำเอ่ยชื่อ พลางทำท่านึกไปถึงอะไรบางอย่าง" "ครับ ชื่อพั้นซ์" "แม่รู้สึกว่าคุ้นๆชื่อนี้นะ เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน" "พั้นซ์เป็นเพื่อนสนิทกับนินิวครับ ตอนงานหมั้น พั้นซ์ก็มาในงานด้วยครับ" ภูวินทร์บอก เพื่อให้ผู้เป็นแม่ได้กระจ่าง "อ้อ...แม่นึกอ
กับดักร้ายหมอภูวินทร์ 25 ไม่อยากเป็น
"คุณหมอควรจะกลับคอนโดไปได้แล้วนะคะ" เมื่อทั้งสองรับประทานอาหารเสร็จแล้ว ช่วยกันเก็บจานไปไว้ในครัวเรียบร้อย พั้นซ์จึงบอกให้เขาที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวที่ใกล้กับเธอกลับทันที "พอทานเสร็จก็ไล่กันเลยเหรอ" ใบหน้าหล่อหันมาถามเจ้าของใบหน้าใส ที่นั่งอยูด้านข้างซึ่งยังมีสีหน้าบึ้งตึงกับเขาอยู่ "แล้วคุณหมอจะอยู่ทำไมคะ" หญิงสาวพูดโดยไม่ได้หันหน้าไปทางเขาที่มองมา "ฉันอยากอยู่กับเธอ" "ไม่ได้ค่ะ คุณหมอจะมาอยู่กับพั้นซ์ได้ยังไงคะ" "ทำไมฉันจะอยู่ไม่ได้ ก็ในเมื่อเราได้กันแล้ว" "มันเกี่ยวอะไรกันคะคุณหมอ" "เธอไม่คิดถึงฉันบ้างเหรอ ตลอดเกือบสองอาทิตย์ที่ผ่านมา ที่เธอไม่ได้เจอฉัน" "ไม่ค่ะ" เธอบอกไปด้วยน้ำเสียงนิ่ง โดยไม่ได้มองไปทางเขา "แต่ฉันคิดถึงเธอมากนะ" "คิดถึงร่างกายพั้นซ์เหรอคะ" "ฉันคิดถึงทุกอย่างที่เป็นเธอ" "อย่ามาทำเป็นพูดดีเลยค่ะ ถ้าพ่อทำกายภาพเสร็จ พั้นซ์ก็จะไม่ใช้ร่างกายพั้นซ์จ่ายดอกเบี้ยให้คุณหมอแล้วนะคะ" "ฉันก็ไม่ได้จะเก็บดอกเบี้ยจากเธอสักหน่อย" "ที่คุณหมอพูดกับพั้นซ์วันนั้น คุณหมอลืมแล้วเหรอคะ ว่าจะคิดดอกเบี้ยจากพั้นซ์ต่อ" "ฉันไม่ลืมหรอก ฉันแค่พูดเล่น" "มีอะไรที่คุณหมอพูดจริงกับ
กับดักร้ายหมอภูวินทร์ 24 เหยื่อของคนฉลาด
บ้านพั้นซ์ วันต่อมา วันนี้ภูวินทร์มาบ้านของพั้นซ์ตั้งแต่เช้า เพราะเขารู้ว่า วันนี้เป็นวันหยุดงานของเธอ ภูวินทร์ขับรถสปอร์ตสีดำคันหรูเข้ามาจอดยังหน้าบ้านของพั้นซ์ ก่อนที่จะลงจากรถแล้วเดินเข้าไปภายในบ้าน ก็เห็นว่า ไตรภพกับพิมพ์นั่งอยู่ในบ้าน เมื่อเห็นดังนั้นเขาจึงเข้าไปทักทายยังชายวัยกลางคนที่กำลั
กับดักร้ายหมอภูวินทร์ 18 เปลี่ยนบรรยากาศ NC20+
"นั่งใจลอยคิดเรื่องอะไรอยู่เหรอคะภูวินทร์" เสียงน้ำหนึ่งที่เปิดประตูเข้ามาเอ่ยถามขึ้น "เปล่า ไม่ได้คิดอะไร" ภูวินทร์ได้สติเมื่อได้ยินเสียงหญิงสาวเอ่ยถาม "งั้นหนึ่งขอเอาเสื้อผ้าไปเก็บไว้ในห้องก่อนนะคะ" "ได้ เดี๋ยวผมพาไป" พูดจบ ชายหนุ่มก็ลุกจากโซฟาแล้วเดินนำแฟนสาวไปยังห้องนอน ทว่าไม่ใช่ห้องนอนที่เ
กับดักร้ายหมอภูวินทร์ 6 ผ่าตัดด่วน
"นินิวไม่น่าไปทำร้ายร่างกายแฟนของคุณหมอภูวินทร์แบบนั้นเลยนะ ดีเท่าไหร่แล้วที่เขาไม่สวนกลับมา" พั้นซ์บอกเพื่อนสาวเมื่อทั้งสองเข้ามานั่งภายในรถ"ฉันทนไม่ได้นี่ ที่เห็นคนที่ฉันรักอยู่กับผู้หญิงอื่น ฉันอิจฉาผู้หญิงคนนั้นเข้าใจไหมพั้นซ์" นินิวพูดออกมาพร้อมกับกัดฟันกรอดด้วยอารมณ์คุกรุ่น"เท่าที่เราได้ยิน
กับดักร้ายหมอภูวินทร์ 5 ถอนหมั้น
ร้านอาหารเมื่อนินิวขับรถเข้ามาจอดยังหน้าร้านอาหาร พั้นซ์ที่ไม่อยากลงไปกับนินิว จึงเอ่ยขึ้น"เราขอนั่งรอในรถนะนินิว" "ทำไมล่ะ""เราไม่อยากโดนลูกหลงน่ะ""เธอจะกลัวอะไรพั้นซ์""เรารู้ว่าคุณหมอภูวินทร์เขาไม่ชอบเรา เราก็เลยไม่อยากลงไปให้เขาเห็นหน้าน่ะ""เธอรู้ได้ยังไง ว่าพี่ภูวินทร์ไม่ชอบเธอ
Maaari mong magustuhan
พิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย128.5K viewsมรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ143.9K viewsหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา293.5K viewsบอสเหวินรีบตามเร็ว! คุณภรรยาค่าตัวสามหมื่นล้าน
ถานฉี59.8K viewsเกิดใหม่เป็นกุนซือหญิงพร้อมระบบร้านสะดวกซื้อ
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์87 viewsพันธนาการรัก แค้นสามหัวใจ
มุกรัญจวน40 viewsคุณหนูหลายผัว
ข้าอยากรวย/กาลามังสีดำ45 viewsสะใภ้ร้อนรักพ่อผัวร้อนสวาท
ภัทรกร51 views
