Short
หัวหน้ามาเฟียที่รัก เกิดใหม่ฉันก็ไม่เลือกคุณ

หัวหน้ามาเฟียที่รัก เกิดใหม่ฉันก็ไม่เลือกคุณ

By:  เชอร์ลีย์Completed
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
22Chapters
3.7Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

สามีมาเฟียของฉัน อเลสซิโอ กำลังมีความสัมพันธ์ลับกับโซเฟีย น้องสาวต่างแม่ของเขา ในรถ ห้องทำงาน ห้องน้ำ แม้แต่บนโต๊ะอาหาร พวกเขาทิ้งร่องรอยความสัมพันธ์สกปรกไว้แทบทุกที่ “โซเฟีย ไม่ต้องกังวล พอฉันสร้างความมั่นคงของตำแหน่งในตระกูลได้เมื่อไหร่ ฉันจะมอบทุกอย่างให้เธอ” “แบลร์… เธอก็เป็นแค่เครื่องมือที่ฉันใช้รักษาอำนาจของตำแหน่งฉันเท่านั้น” ตลอดแปดปีของการแต่งงาน เขาเคยกระซิบถ้อยคำหวานที่สุดในโลกให้ฉันฟัง แต่ตอนนี้ ความภักดีของเขาไร้ค่าโดยสิ้นเชิง ฉันไม่ได้ร้องไห้ และไม่ได้โวยวาย ฉันเลือกทำข้อตกลงในตลาดมืดแทน อีกสองสัปดาห์ แบลร์ เกรโก จะหายไปจากโลกนี้ตลอดกาล

View More

Chapter 1

บทที่ 1

Scott's POV

Across the street from the hospital, the city's top high school was in the middle of a huge graduation celebration, with music blaring and cheers filling the air.

The star of the celebration was my mother's godson, Winston Zeller. He had earned the highest SAT score in the state that year.

My mother, Yolanda Quinn, was a shareholder in the school and Winston's godmother. She proudly took the stage to present him with his award and scholarship as everyone looked on enviously.

The celebration was theirs. Just two blocks away, the hospital room was dead silent.

My father, Paul Carson, died with regrets. He wasn't able to find peace even at the very end.

Several members of the medical staff offered me their condolences. "We did everything we could. I'm so sorry for your loss."

Then, they handed me a form confirming Dad's death. "Would your mother be able to come sign this?"

I took the paper and signed my name under "next of kin".

"She can't. She's at the celebration across the street," I said.

The doctor was about to say something, but the nurse, Cassie Lynch, quickly gave him a warning look. She knew firsthand how cold and dismissive Yolanda could be.

That morning, Dad's condition had suddenly taken a turn for the worse. Cassie stayed by his bedside with me the whole time.

Knowing his time was running out, Dad finally said what he had been keeping inside for so long. "Scott, I want… to see your mom one last time."

I couldn't bear to let him die with that regret, so I forced myself to call Yolanda.

But she said, "What? Is seeing me going to bring him back to life? Why is he still hanging on? If he's going to die, then let him die already! Don't waste my time."

Cassie couldn't just stand by. She took the phone and made one last attempt. "Ma'am, Paul's condition has gotten much worse. His doctor has declared him critical. We need you to—"

Yolanda cut her off, "You just want money, don't you? The Carsons are rotten to the core. Paul's a hopeless loser, and Scott is a good-for-nothing punk. How dare you even call me?"

Then, she hung up.

When I called her again, she had already blocked my number.

"Forget it. It doesn't matter if I ever see her again," Dad whispered. "Scott, don't hate your mother."

Tears slipped from the corners of his eyes, and Dad was gone.

I gently closed his eyes and said, "Dad, but I can't stop hating her."

…

Dad had once been a doctor.

During a school health outreach event, the hospital sent him to give physicals to elementary school students.

While she was at the school, Yolanda overheard one of Dad's coworkers taking a jab at him. "Your dad owns a big company, and you chose to be a doctor?"

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
22 Chapters
บทที่ 1
อเลสซิโอเชื่อว่าอำนาจของเขานั้นเพียงพอที่จะสนองความเย่อหยิ่งในจินตนาการของเขาที่ต้องการให้โซเฟียได้รับสิ่งที่เขาต้องการก็เอาสิ ฉันจะหายไปเอง มันไม่เหลือความหมายอะไรสำหรับฉันแล้ว แต่สำหรับเลือดของลูกสาวฉัน และทุกสิ่งที่ฉันสูญเสียไป ฉันสาบานว่าจะทำให้พวกมันชดใช้ในโบสถ์ของพระเจ้า ฉันได้ยินคำดูถูกของพวกเขาเต็มสองหูฉันเองจากห้องสารภาพบาปในโบสถ์ของตระกูล เสียงอ่อนหวานของโซเฟียเลื้อยเข้าหูฉันราวกับงูพิษ“โซเฟียพูด เมื่อไหร่คุณจะบอกทุกคน คุณสัญญากับฉันไว้แล้วนะ”“อีกไม่นาน ที่รัก รอให้เธอหายจากความโศกเศร้าที่เสียลูกสาวเราไปก่อน ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา”“น่าสงสารจัง เคราะห์ร้ายจริง ๆ ที่เด็กคนนั้นมีแม่อ่อนแอแบบเธอ แต่ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะให้ทายาทที่แท้จริงกับคุณเอง”“แต่เธอก็ยังเป็นภรรยาผม ใช่ไหม?” เสียงเขาหยุดชั่วครู่ เป็นคำตอบที่ไม่ตอบอะไรเลย “แต่ตอนนี้ผมอยากอยู่กับคุณมากกว่า ที่รัก”สามีของฉัน หัวหน้ามาเฟียคนใหม่แห่งตระกูลเกรโก พูดถึงภรรยาของตัวเองได้โดยไม่แม้แต่สะทกสะท้าน ทั้งที่มือของเขากำลังโอบกอดผู้หญิงอีกคนอยู่ครั้งนี้ ฉันจะไม่ยอมอีกแล้วฉันโทรหาคนที่ฉันติดต่อในตลาดมืด“สวัสดี
Read more
บทที่ 2
ในห้องทำงาน โซเฟียใช้ขาเกี่ยวรอบเอวอเลสซิโอ เล็บของเธอข่วนแผ่นหลังเขาจนเป็นรอยเลือด“คุณติดค้างคำอธิบายให้ฉันฟัง” เสียงโซเฟียดังผ่านลำโพง “ปืนหายากที่คุณให้แบลร์นั่นเป็นมรดกตระกูลเกรโกใช่ไหม เธอไม่ต้องร้องขอด้วยซ้ำ คุณก็ยกของล้ำค่าที่สุดให้ แล้วคำว่า ‘คุณรักฉันมากกว่า’ ล่ะ หายไปไหนแล้ว?”“แบลร์เหรอ” อเลสซิโอหอบหายใจแรง ขณะผลักขาเธอออกจากเอว “เธอคือกุญแจสู่ตำแหน่งหัวหน้ามาเฟียของฉัน ฉันอธิบายไปแล้ว ฉันต้องการมีภรรยาที่น่าเคารพสำหรับตระกูลอื่น ๆ มันจะทำให้สถานะฉันมั่นคง”“แต่ฉันไม่อยากแบ่งคุณกับใคร อเลสซิโอ” โซเฟียกัดริมฝีปากล่างของเขา “ฉันอดอิจฉาทุกอย่างที่เธอมีไม่ได้”นิ้วฉันจิกลงบนที่วางแขนโซฟาแน่น“อดทนหน่อย ที่รัก” อเลสซิโอกดเธอลงบนโต๊ะทำงาน “พอฉันได้มรดกที่ปู่ฉันทิ้งไว้ให้เธอมาเมื่อไร แบลร์ก็จะหมดประโยชน์สำหรับฉัน”เขาหยิบกล่องกำมะหยี่สีดำออกจากลิ้นชัก เปิดเผยให้เห็นปืนสั่งทำพิเศษประดับด้วยเพชรเขาแกว่งมันต่อหน้าเธอราวกับปลอบเด็ก “อย่าเอาแต่ใจสิ ฉันสั่งทำให้เธอเหมือนกัน แต่อย่าให้แบลร์เห็น ไม่อย่างนั้นเราสองคนจบเห่แน่”“อเลสซิโอ ทำไมคุณถึงกลัวเธอทิ้งคุณนัก?”“ฉันไม่ได้กลัว
Read more
บทที่ 3
มีก้อนแน่นก่อตัวขึ้นในอกฉัน ฉันก้มหน้าลง แสร้งทำเป็นไม่รับรู้ แต่อเลสซิโอสังเกตเห็น“พ่อ แม่” สีหน้าอเลสซิโอเคร่งขรึม น้ำเสียงเปี่ยมด้วยอำนาจของหัวหน้ามาเฟีย “ถ้ายังแสดงความไม่เคารพภรรยาผมอีก อย่าหาว่าผมไม่ไว้หน้า”หลังความเงียบงันอันหนักอึ้ง ราอูลฟาดมือลงบนโต๊ะดังปังจนฉันสะดุ้ง“ระวังคำพูดหน่อย จะทรยศสายเลือดตัวเองเพราะผู้หญิงคนนี้จริง ๆ เหรอ”อเลสซิโอบีบมือฉันแน่นจนขยับไม่ได้ แล้วตอบอย่างสงบว่า “พ่อครับ เธอคือคนรักของผม”“ทำร้ายเธอก็เท่ากับทำร้ายผม”“ถ้าเกิดขึ้นอีก อย่าหาว่าผมหันกลับมาเล่นงานพวกคุณ”การแสดงของเขาสมบูรณ์แบบเสมอ แนบเนียนไร้รอยต่อ ใครเห็นภาพนี้ก็คงเชื่อว่าเขารักฉันจริง ๆน่าเสียดายที่เขาไม่รู้ว่า นิ้วที่เย็นเฉียบของฉันไม่ได้เกิดจากพ่อแม่เขา แต่เกิดจากตัวเขาเองอเลสซิโอยืนอยู่ตรงหน้าฉันในบทผู้พิทักษ์ที่สมบูรณ์แบบ แต่ฉันไม่รู้สึกปลอดภัยจากเขาเลยมาร์กาเร็ตสัมผัสได้ถึงความตึงเครียด เลยสลัดสีหน้าเย็นชาออกในทันที แล้วสวมรอยยิ้มจอมปลอม“อเลสซิโอ ลูกเข้าใจผิดแล้ว” เธอก้าวเข้ามาเหมือนจะโอบฉัน “แบลร์ก็เหมือนลูกสาวของแม่”ฉันยืนนิ่งให้เธอแตะไหล่โดยไร้ความอบอุ่นใด ๆ “อ
Read more
บทที่ 4
“ฉันเหนื่อย” ฉันผลักเขาออกเบา ๆ “ฉันอยากพักผ่อนหน่อย”“แน่นอน” เขาจูบหน้าผากฉัน “ขึ้นไปก่อนเลย ฉันมีโทรศัพท์ต้องคุยอีกสองสามสาย”ขณะที่ฉันเดินไปทางบันได เสียงเขาคุยโทรศัพท์ในห้องนั่งเล่นก็ดังแว่วมา น้ำเสียงต่ำทุ้ม“ใช่ ฉันรู้ว่าเธอกังวล แต่เธอจะไม่สงสัยอะไรเลย เธอเชื่อมั่นในความซื่อสัตย์ของฉันเสมอ”เมื่อก่อนฉันคงอ้อนให้เขาอุ้มขึ้นไป แต่ครั้งนี้ฉันไม่หันกลับมอง และเดินขึ้นไปชั้นบนตรง ๆเช้าวันถัดมา เมื่อฉันผลักประตูห้องนอนเข้าไป ฉันก็ชะงักค้างอยู่กับที่ท่ามกลางเสียงน้ำจากฝักบัว มีเสียงผู้หญิงฮัมเพลงเบา ๆฉันเดินเข้าไปพอดีกับที่ประตูห้องน้ำเปิดออก โซเฟียยืนอยู่ตรงนั้น สวมเสื้อคลุมผ้าไหมของฉัน รอยยิ้มเยาะเย้ยแต้มอยู่บนใบหน้าเธอไม่ได้ตกใจเลย ตรงกันข้าม รอยยิ้มกลับกว้างขึ้นซะอีก“โอ้ แบลร์! กลับมาแล้วเหรอ” เธอรัดสายเข็มขัดเสื้อคลุมแน่นขึ้น แล้วเดินออกมาอย่างเชื่องช้าเต็มไปด้วยความมั่นใจ “เมื่อกี้ฉันเผลอทำไวน์หกใส่ตัว อเลสซิโอบอกให้ขึ้นมาล้างออก”“เธอกำลังใส่เสื้อผ้าของฉันเหรอ” ฉันชี้ไปที่เสื้อคลุมผ้าไหมที่เธอสวมอยู่ มันเป็นรุ่นลิมิเต็ดจากรันเวย์ที่อเลสซิโอซื้อมาฝากฉันจากปารีสเมื
Read more
บทที่ 5
ฉันค่อย ๆ หันกลับไป เห็นใบหน้าซีดเผือดของอเลสซิโอ เสียงของเขาสั่นไหว“ข้อตกลงอะไร?” เขาถามซ้ำหัวใจฉันกระตุกวูบ แต่ฉันฝืนยิ้มบาง ๆ สมองรีบคิดหาข้อแก้ตัว“ไม่ใช่ของฉัน เพื่อนฉันเปิดแกลเลอรี กำลังมองหาของสะสมยุโรป เธอเพิ่งโทรมาขอให้ช่วยติดต่อโบรกเกอร์ให้”ชั่วขณะหนึ่ง เขาเพียงจ้องฉัน เหมือนยังไม่เชื่อสนิทใจแล้วจู่ ๆ เขาก็ดึงฉันเข้ากอด อุ้มฉันขึ้นจากพื้นในรถ อเลสซิโอเงียบผิดปกติฉันเหลือบมองเสี้ยวหน้าเขา กัดฟันแน่น เห็นได้ชัดว่าเขากำลังข่มอะไรบางอย่างไว้“แบลร์” เขาพูดขึ้นกะทันหัน “ช่วงนี้เธอเป็นอะไรไป?”“หมายความว่ายังไง?”“เธอเปลี่ยนไปตั้งแต่เราสูญเสียลูกสาว” เขากำพวงมาลัยแน่น “เธอไม่เหมือนเดิม”ฉันเริ่มประหม่า กลัวเผลอแสดงพิรุธ “ฉันไม่ได้เปลี่ยน”“แล้วทำไมเธอถึงชอบทำอะไรลับหลังฉัน?” เขาจอดรถแล้วหันมามองฉัน “ทำไมเธอมองฉันเหมือนคนแปลกหน้า? ทำไมไม่เล่าอะไรให้ฉันฟังเหมือนเมื่อก่อน?”จู่ ๆ เขาก็ดึงฉันเข้าไปกอดแน่น จนฉันแทบหายใจไม่ออก“ฉันกลัวจะเสียเธอไป แบลร์” เสียงเขาสั่น “ฉันเสียลูกสาวไปแล้ว ฉันเสียเธอไม่ได้อีก”“ตอนหาตัวเธอไม่เจอที่วิลล่า ฉันแทบเป็นบ้า สัญญากับฉันได้ไหม
Read more
บทที่ 6
(มุมมองของอเลสซิโอ)เช้านี้ฉันพาโซเฟียกลับบ้าน เธอเกาะแขนฉันแน่นไม่ยอมปล่อย แต่ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษมันก็แค่ความเอ็นดูของน้องสาวที่มีต่อพี่ชาย แค่นั้นเองระหว่างทางกลับ ฉันแวะร้านบูติกหรู ซื้อกระเป๋ารุ่นลิมิเต็ดล่าสุดให้แบลร์ ฉันรู้ว่าช่วงนี้เธอดูไม่ค่อยมีความสุข ถึงจะไม่รู้สาเหตุ แต่ของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็น่าจะทำให้เธอลืมมันได้แต่พอก้าวเข้าไปในวิลล่าวันนี้ ฉันรู้สึกได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติความเงียบชวนขนลุกปกคลุมไปทั่วปกติเวลานี้แบลร์จะเพิ่งลงมาทานอาหารเช้า หรือไม่ก็นั่งอ่านหนังสือข้างหน้าต่าง แต่วันนี้ เธอไม่อยู่ที่ไหนเลยในอากาศไม่มีทั้งกลิ่นน้ำหอมประจำตัวของเธอ หรือกลิ่นสีจากการวาดภาพยามดึกความสิ้นหวังเกาะกินหัวใจฉัน ฉันโทรหาเธออย่างบ้าคลั่ง ค้นหาทุกห้อง แต่ไม่มีใครรับสายหัวใจฉันกระตุกวูบ ฉันโทรหาแม่บ้านส่วนตัวของเธอ“หัวหน้ามาเฟีย” เสียงเธอสั่นผ่านสาย “นายหญิง… เธอออกไปเมื่อคืน แบบรีบร้อนมาก”“เธอเอาภาพวาดทั้งหมด กระเป๋าเดินทาง… เก็บสตูดิโอเกลี้ยง ฉันนึกว่าพวกคุณจะไปทริปยาวด้วยกัน…”“บ้าเอ๊ย!” ฉันกำโทรศัพท์แน่นจนเมื่อโซเฟียเอื้อมมือมาแตะแขน ฉันสะบัดเธอออกอย่างรุ
Read more
บทที่ 7
(มุมมองของอเลสซิโอ)“เป็นไปไม่ได้” ฉันส่ายหน้า “เธอท้องไม่ได้”แต่ลึก ๆ แล้วฉันรู้ดีว่ามันเป็นไปได้อย่างยิ่ง ตลอดสองสัปดาห์ที่ผ่านมา เรา...นี่คือบทลงโทษจากพระเจ้าหรือเปล่า?ตั้งแต่ลูกสาวของฉันเสียไป ฉันก็อยากมีลูกอีกคนมาตลอด ลูกกับแบลร์แต่ตอนนี้ เด็กคนนั้นกลับอยู่ในท้องของผู้หญิงอีกคนโลกทั้งใบของฉันเหมือนกำลังแตกสลายในพริบตาฉันนั่งอยู่ข้างเตียงของโซเฟีย มองเธอที่กำลังหลับใหล ท่ามกลางเครื่องมือแพทย์ระยิบระยับพวกนั้น เสียงบี๊บสม่ำเสมอของเครื่องวัดชีพจรคือสิ่งเดียวที่คอยดึงฉันไว้ไม่ให้หลับไปใบหน้าของแบลร์ผุดขึ้นมาในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า รูปถ่ายที่เธอทิ้งไว้ และไฟล์บันทึกเสียงนั่นและฉันเองก็เป็นคนพูด ว่าโซเฟียคือที่หนึ่งของฉัน แบลร์ไม่มีวันอยากมีลูกกับฉันอีกแล้วลูก้าเดินเข้ามาเงียบ ๆ “หัวหน้าครับ เครื่องของนายหญิงลงที่ปารีสแล้ว”พอได้ยินแบบนั้น ฉันอยากพุ่งออกไปทันที จะพาเธอกลับมาไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร แต่ทันทีที่ฉันลุกขึ้น โทรศัพท์ก็ดังขึ้น เป็นพ่อแม่ของฉัน“อเลสซิโอ!” เสียงของแม่ มาร์กาเร็ต เต็มไปด้วยความตื่นเต้น “เราได้ยินมาแล้ว! โซเฟียท้องเหรอ?”“แม่รู้ได้ยังไง?”“โรงพ
Read more
บทที่ 8
(มุมมองของแบลร์)ฉันมองดูอเลสซิโอเซพังผ่านประตูวิลล่าเข้ามานั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ในเซฟเฮาส์ลับของตัวเอง ฉันเฝ้ามองอดีตสามีผ่านระบบกล้องวงจรปิดของวิลล่าที่ฉันแฮ็กไว้กลิ่นเหล้าคลุ้งไปทั้งตัว เลือดจากริมฝีปากแตกเลอะเต็มหน้า เขาดูราวกับเพิ่งคลานหนีออกมาจากนรก“น่าสมเพช” ฉันแค่นหัวเราะ ปลายนิ้วเคาะแป้นพิมพ์เบา ๆ พลางปรับมุมกล้องแต่พูดตามตรง การเห็นเขาในสภาพนี้ไม่ได้ทำให้ฉันสะใจอย่างที่คิดไว้มีเพียงความว่างเปล่า ราวกับกำลังดูโศกนาฏกรรมของคนแปลกหน้าเขาเดินเข้าไปในห้องสตูดิโอ และฉันเห็นเขาหยิบพู่กันที่ฉันทิ้งไว้มันคือพู่กันขนเซเบิลอันโปรด ราคาแพงประมาณสามร้อยดอลลาร์ ของขวัญวันเกิดจากเขา ฉันใช้มันวาดภาพเหมือนของเขามานับไม่ถ้วนบนหน้าจอ มือที่จับพู่กันของเขาสั่นไหว“นึกถึงวันเก่า ๆ อยู่ล่ะสิ” ฉันพึมพำภาพจากกล้องคมชัด ฉันเห็นอารมณ์ซับซ้อนบนใบหน้าเขา ชั่วขณะหนึ่งมันอ่อนโยน ราวกับกำลังหวนคิดถึงความทรงจำที่งดงามฉันรู้ว่าเขากำลังคิดถึงอะไร ช่วงแรกของการแต่งงาน ฉันมักวาดภาพในสตูดิโอ ส่วนเขานั่งบนโซฟามองฉัน สายตาอ่อนโยนดั่งสายน้ำในฤดูใบไม้ผลิ“แบลร์ ภาพของเธอสวยมาก” เขามักพูดแบบนั
Read more
บทที่ 9
(มุมมองของมาร์กาเร็ต เกรโก)“เรียบร้อยแล้วหรือยัง?”ฉันนั่งอยู่ในห้องส่วนตัวของคลับตระกูล ผ้าม่านกำมะหยี่สีแดงถูกปิดสนิท โคมไฟคริสตัลระย้าสาดแสงสีเหลืองหม่นลงมาอย่างเลือนรางลูก้านั่งตรงข้ามฉัน มือสั่นเล็กน้อยขณะจัดเนกไท หน้าผากของเขาเคลือบด้วยเหงื่อบาง ๆ ที่สะท้อนแสงไฟฉันค่อย ๆ ถอดถุงมือหนังแกะสีขาวออกอย่างช้า ๆ มือคู่นี้เคยลูบไล้อัญมณีล้ำค่ามานับไม่ถ้วน เคยลงนามในเอกสารที่เปลี่ยนชะตาของตระกูล และยังเคย…ทำเรื่องสกปรกกว่านั้นมามาก“สะอาดหมดจดครับ” เสียงของลูก้าสั่นเล็กน้อย “คนของเราในสายการบินทำตามแผน เที่ยวบิน AF007 ตกกลางอากาศ สาเหตุทางการคือความขัดข้องทางเครื่องยนต์”“ชื่อแบลร์ เกรโก อยู่ลำดับที่สามในรายชื่อผู้เสียชีวิตชั้นหนึ่งครับ”“แล้วทีมค้นหาและกู้ภัยล่ะ?”“ทะเลคลื่นแรงมาก อุณหภูมิน้ำเพียงสี่องศาเซลเซียส ต่อให้เธอรอดจากแรงกระแทกได้อย่างปาฏิหาริย์ ก็ไม่มีทางอยู่ได้นานเกินยี่สิบนาทีในสภาพแบบนั้น”ฉันยกแชมเปญขึ้นจิบอย่างแผ่วเบา รู้สึกถึงฟองที่แตกบนปลายลิ้น “โอนเงินเรียบร้อยหรือยัง?”“ห้าล้านดอลลาร์ โอนเข้าบัญชีออฟชอร์สามบัญชีแยกกัน ภรรยานักบินจะได้รับ ‘เงินประกันชีวิต’
Read more
บทที่ 10
(มุมมองของอเลสซิโอ)“ไม่ แบลร์ อย่าไป!”ฉันสะดุ้งตื่นจากฝันร้าย ตัวเปียกโชกไปด้วยเหงื่อเต็มตัวในความฝัน เธอติดอยู่ในซากเครื่องบินที่กำลังลุกไหม้ ร้องเรียกชื่อฉัน ยื่นมือมาหา แต่ไม่ว่าฉันจะพยายามแค่ไหนก็เอื้อมไปไม่ถึงเธอนาฬิกาข้างเตียงบอกเวลาตีสาม ฉันไม่ได้นอนมาติดกันสี่วันเต็มแล้ว“ลูก้า!” ฉันคว้าโทรศัพท์ข้างเตียง “มาที่นี่ เดี๋ยวนี้”ใบหน้าลูก้าซีดเซียวเมื่อเขาปรากฏตัว เขารู้ดีว่าฉันจะถามอะไร “หัวหน้า ทีมค้นหาและกู้ภัยยังทำงานอยู่ แต่…”“ฉันไม่อยากฟัง” ฉันตัดบท “ฉันต้องการร่าง ฉันต้องเห็นเธอด้วยตาตัวเอง”“พื้นที่ค้นหากว้างเกินไปหัวหน้า และก็ผ่านมาสี่วันแล้ว ต่อให้พบเธอ…” เขาพูดค้างไว้ฉันกัดฟันแน่น “พูดมา”“ต่อให้พบ ก็อาจจะเหลือเพียง…ชิ้นส่วน” ลูก้ากลืนน้ำลายอย่างยากลำบากโทรศัพท์หลุดจากมือฉัน ฉันทรุดลงนั่งตรงขอบเตียง ฉันรับไม่ได้กับความคิดที่ว่าแบลร์ของฉันจะเหลือแค่เศษชิ้นส่วน“เพิ่มกำลังคนเป็นสองเท่า” เสียงฉันแหบพร่าไร้วิญญาณ “จ้างเรือเพิ่ม ไม่ต้องเสียดายเงิน ต่อให้เป็นแค่ชิ้นส่วน ฉันก็จะเอากลับมา”ที่โรงพยาบาล ฉันไปหาโซเฟียฉันผลักประตูห้องพักฟื้นของเธอเข้าไป เธอหน้
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status