تسجيل الدخولمشاركة
INTRO - การเจอกันครั้งแรก 1
تاريخ النشر:
2025-07-24 10:43:10INTRO
ท่ามกลางผู้คนที่เดินสวนกันไปมาอย่างพลุกพล่านในห้างสรรพสินค้าหรูใจกลางเมือง หญิงสาวหน้าตาน่ารักในชุดนักศึกษากำลังเดินฝ่าฝูงชนออกมา มือทั้งสองข้างหอบถุงชอปปิ้งแน่นจนแทบไม่เหลือช่องว่างให้ถืออะไรได้อีก
เธอเร่งฝีเท้าออกจากจุดที่แออัดที่สุดของห้างด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย ก่อนที่เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ตโฟนจะดังขึ้น
ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนเพียงเบา ๆ ก็เพียงพอจะดึงความสนใจของเธอให้หลุดจากเส้นทางตรงหน้า หญิงสาวรีบก้มมองหน้าจอเพื่อดูว่าใครเป็นคนส่งข้อความมา
แต่เพียงเสี้ยววินาทีที่เธอหลุบตาลงนั้นเอง...
พลั่ก!
ใครบางคนเดินกระแทกเธออย่างแรงจนร่างเซ ถุงชอปปิ้งที่อยู่ในมือทั้งหมดหล่นกระจายเกลื่อนพื้น พร้อมกับเสียงหวานที่หลุดร้องออกมาด้วยความตกใจ
“อ๊ะ!”
คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันทันทีด้วยความหงุดหงิด เธอยังไม่ทันได้เงยหน้าขึ้นมองคู่กรณี ความรู้สึกเย็นวาบกลางอกก็ทำให้ร่างกายของเธอชะงักไปก่อน
เสื้อนักศึกษาสีขาวสะอาดของเธอ...กำลังเปียกชุ่มด้วยของเหลวจากแก้วในมือของอีกฝ่าย สีของเครื่องดื่มซึมเข้าเนื้อผ้าจนเห็นชัด กลิ่นหวานเจือเปรี้ยวลอยแตะจมูกทันทีที่ละอองเย็น ๆ กระเซ็นใส่ตัว
เธอพยายามกลั้นใจ สูดหายใจลึกเพื่อระงับอารมณ์ แล้วจึงค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นช้า ๆ เพื่อมองหน้าคู่กรณี
แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้เอ่ยอะไร คนตรงหน้ากลับเป็นฝ่ายชิงเปิดฉากใส่เธอก่อน...ด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดและถ้อยคำที่ไม่น่าเชื่อว่าจะได้ยิน
“นี่หล่อน! เดินก็ไม่ดูทางบ้างสิยะ มัวแต่ก้มเล่นโทรศัพท์อยู่ได้ ดูสิน้ำฉันหกหมดเลย!”
“หา...ว่าไงนะ?”
เสียงหวานเอ่ยออกมาอย่างไม่อยากเชื่อหู เธอไม่ทันได้ตั้งหลักกับสถานการณ์ แต่ก็รู้ทันทีว่าตัวเองกำลังถูกกล่าวโทษ ทั้งที่ตัวเองเป็นฝ่ายโดนคนตรงหน้าชนชัด ๆ
“นี่เธอบ้ารึเปล่า? เธอเดินพรวดออกมาจากร้านโดยไม่ดูเลยว่ามีคนเดินผ่าน! น้ำในแก้วเธอหกใส่เสื้อฉันจนเปียกหมดแบบนี้ ยังจะกล้ามาว่าคนอื่นอีกเหรอ?”
เสียงของไอโกะเริ่มแข็งขึ้น เธอโต้กลับทันทีโดยไม่สนใจสายตาคนรอบข้างที่เริ่มมองมาเป็นระยะ
“ก็เพราะหล่อนนั่นแหละ เดินไม่ดูทางเอง!”
“อ้อ… แบบนี้แปลว่าจะไม่รับผิดชอบใช่ไหม?”
แย่มาก...
ไม่เพียงแค่ไม่มีคำขอโทษหลุดออกมาจากปากของอีกฝ่าย เธอยังต้องมาทนฟังข้อกล่าวหาที่โยนความผิดมาให้ทั้งหมดอีกต่างหาก
โอเค ถ้าจะให้แฟร์ ๆ เธออาจจะมีส่วนผิดที่หยุดเดินกระทันหันเพราะมัวแต่มองโทรศัพท์ แต่การที่อีกฝ่ายเดินออกมาชนจนทำเสื้อเธอเลอะไปหมดแบบนี้ อย่างน้อยก็ควรมีคำว่า ‘ขอโทษ’ สักคำให้กันบ้าง ไม่ใช่แสดงท่าทีราวกับว่าเธอคือคนผิดแต่เพียงผู้เดียว
“รับผิดชอบอะไรไม่ทราบ? ฉันไม่ใช่คนผิดซะหน่อย เธอต่างหากที่ควรรับผิดชอบ...น้ำของฉันด้วยซ้ำ!”
อีกฝ่ายเชิดหน้าพูดหน้าตาเฉย ราวกับไม่คิดจะรู้สึกผิดแม้แต่น้อย แถมยังโยนความผิดมาให้ไอโกะแบบหน้าด้าน ๆ
“ตาบอดหรือเปล่า? เสื้อฉันเปียกจะขนาดนี้ ยังจะคิดว่าตัวเองไม่ผิดอีกเหรอ?” ไอโกะกัดฟันพูด ดวงหน้าแดงจัดเพราะโกรธจนเลือดขึ้นหน้า นี่มันเกินไปแล้วจริง ๆ เธอไม่เคยหัวร้อนใส่ใครได้เท่านี้มาก่อนในชีวิต
แต่ก่อนที่เธอจะได้พูดอะไรต่อ...
“มีเรื่องอะไรกัน?”
เสียงทุ้มเข้มของชายหนุ่มดังแทรกขึ้น พร้อมกับร่างสูงที่ก้าวเข้ามาในวงสายตา ทำเอาทั้งสองสาวชะงักไปโดยอัตโนมัติ ต่างคนต่างหันไปมองชายหนุ่มเจ้าของเสียงพร้อมกัน
“สายฟ้า~ ดูสิ ยัยนี่ทำน้ำที่เค้าซื้อไว้หกหมดเลย”
เสียงหญิงสาวอีกฝ่ายกลายเป็นหวานจ๋อยทันทีที่เห็นผู้ชาย เธอรีบเดินเข้าไปเกาะแขนเขาแน่นพร้อมออดอ้อนออเซาะเต็มที่
ไอโกะถึงกับกลอกตาอย่างระอา
จ้า...อ้อนกันเข้าไปจ้า ไม่สนใจสภาพคนที่เนื้อตัวเปียกมอมแมมเป็นลูกแมวอยู่ตรงนี้กันสักนิดเลยเนอะ
أحدث فصل
กำราบรักวิศวะเลว EP 47 - เป็นแฟนกันนะ END
ทันทีที่มาถึงคอนโด ไอโกะเดินนำเขาเข้ามาในห้อง เมื่อประตูปิดลงสายฟ้าก็รีบดึงแขนเรียวเดินเข้ามานั่งที่โซฟา ดึงร่างเล็กให้มานั่งอยู่บนตักของเขา พลางใช้แขนแกร่งยึดเอวบางเอาไว้แน่น“อ๊ะ นายจะทำอะไร”“เรายังคุยกันไม่จบ” สายฟ้าขยับใบหน้าหล่อเหลาเข้าใกล้ ใช้สายตาคู่คมจ้องมองดวงตาคู่หวานอย่างลึกซึ้ง“…ถามจริง เธอหวั่นไหวให้ฉันบ้างไหมไอโกะ?” เขาถามพร้อมกับแขนแกร่งรั้งตัวเข้ามาชิดกับอกแกร่ง ในขณะที่เธอใช้มือเรียวดันบ่าของเขาเอาไว้และพยายามจะผละออก“แล้วยังไง ถ้าฉันตอบว่าไม่ จะเปลี่ยนแปลงอะไรได้หรือไง ในเมื่อทุกอย่างที่นายทำ ฉันไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจอะไรได้เลยด้วยซ้ำ”“แล้วถ้าบอกว่าที่ฉันทำไปทั้งหมด…”“…”“ตั้งแต่ประกาศว่าเราคบกัน จนถึงเราสองคนได้หมั้นกัน เป็นเพราะฉันเป็นคนบอกกับพ่อแม่เองว่าต้องการจะรับผิดชอบเธอ”สายฟ้าเริ่มอธิบายให้คนบนตักฟัง“นายเป็นคนบอกพ่อกับแม่นาย?” หัวใจเธอเต้นแรงให้กับสิ่งที่ได้ยินสายฟ้าพยักหน้า พลางใช้แขนแกร่งโอบกอดเอวบางเอาไว้ไม่ยอมปล่อย ไม่เพียงเท่านั้นเขายังใช้ใบหน้าหล่อซุกลงที่ซอกคอขาว และหอมลงเบา ๆ ตรงนั้น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาเพราะสิ่งที่เขากำลังจะพูดต่อไปนี้“ฉัน…ก็แ
กำราบรักวิศวะเลว EP 46 - ชอบฉันบ้างไหม
@ตึกนิเทศศาสตร์“มีอะไรไม่เข้าใจก็ทักหาพี่ได้ตลอดเลยนะ”“ครับ พี่ไอโกะใจดี๊ใจดี ต่างจากคนอื่น ไม่มีเวลาให้ผมสักที” เด็กหนุ่มยิ้มตาหยีใส่สาวรุ่นพี่อย่างไอโกะ ที่กำลังยืนคุยกับรุ่นน้องสายรหัสที่มาขอให้เธอสอนเรื่องเรียนในส่วนที่เขาไม่เข้าใจ“ไม่เป็นไรจ้ะ ถามได้ตลอดเลย”เธอคุยกับเด็กหนุ่มรุ่นน้องอย่างไม่คิดอะไร แต่กลับมีคนบางคนที่มองอยู่ไม่ไกลกำลังคิด และนอกจากจะคิด เขาคนนั้นกำลังเดินตรงปรี่มาหาคนทั้งสองที่ยืนอยู่“งั้นผมขอเลี้ยงข้าวพี่ไอโกะสักมื้อเป็นการตอบแทนได้ไหมครับ” หนุ่มรุ่นน้องเอ่ยถามโดยไม่ทันได้รับรู้ถึงรังสีอำมหิตจากด้ายหลัง และก่อนที่ไอโกะจะตอบกลับ ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งแทรกขึ้น“ไม่ได้!” สายฟ้าพูดเสียงเข้ม ก่อนจะเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ข้าง ๆ ตัวไอโกะ“สายฟ้า” มือเล็กสะกิดแขนเขาเบา ๆ เมื่อสายตาคมของเขากำลังมองหนุ่มรุ่นน้องด้วยสายตาบ่งบอกได้ชัดว่ากำลังไม่พอใจ“เอ่อ งั้นผมขอกลับก่อนเลยละกันนะครับ สะ สวัสดีครับ” หนุ่มรุ่นน้องหน้าเสีย เมื่อไม่รู้จะทำตัวยังไงต่อ และกลัวจะโดนหมัดของสายฟ้าเข้า จึงรีบเอ่ยลาและเดินออกไปและทันทีเมื่อรุ่นน้องชายเดินลับสายตาห่าง ออกไป“อย่าลืมนะว่าเธอกำลัง
กำราบรักวิศวะเลว EP 45 -รักก็บอกว่ารักไปดิวะ
@มหาวิทยาลัย“โคตรสะใจเลยที่เพจมหาวิทยาลัยลงข่าวว่าสายฟ้าตามง้อแกจนสำเร็จ และไม่ใช่แค่ตามง้อแต่ถึงขั้นไปขอหมั้นแกเลยด้วย” ยูนะแสดงท่าทีสะใจอย่างที่พูดเมื่ออ่านโพสต์จากเพจมหาวิทยาลัย“แบบนี้พวกจ้องที่อยากจะอ่อยสายฟ้าก็หงายเงิบไปเลยหน่ะสิ” เป็นซีรินที่พูดเสริม“ไม่คิดเลยเนาะว่าสายฟ้าจะหลงเพื่อนเราหัวปักหัวปำขนาดนี้” เธอละสายตาจากหน้าจอมือถือมาจ้องเพื่อนเพื่อนสาวที่นั่งอยู่ตรงข้าม“คลั่งรักเกินไปแล้ว” เพื่อน ๆ ต่างเอ่ยแซวไม่หยุด จากที่ไอโกะเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง และจากที่เพจมหาวิทยาลัยลงแบบนี้ด้วย“แล้วเจ้าตัวทำไมทำหน้าบึ้งแบบนั้นละ ไม่ดีใจเหรอ ในเมื่อแกก็แอบมีใจให้สายฟ้าเหมือนกัน” ยูนะเอ่ยถาม“นายนั่นคิดกับฉัน… คิดแบบเดียวกับฉันจริง ๆ เหรอ?” มาจนถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่เข้าใจในสิ่งที่สายฟ้าทำ คงเป็นเพราะเธอกับเขาและไม่ได้เข้าหากันเพราะความรัก แต่เพราะผลประโยชน์ในตอนแรก“ทำไมแกถึงไม่เชื่อล่ะ” ซีรินเอ่ยถาม“เพราะมันมีเรื่องราวอะไรที่มากกว่านั้น และอีกอย่างเขาไม่เคยบอกให้ฉันรู้ว่าเขารู้สึกยังไง จะบอกก็แค่ต้องการตัวฉัน…”จริง ๆ แล้วเขาก็แค่ต้องการตัวเธอก็เท่านั้นนี่คือความคิดของไอโกะ เธอไม่อย
กำราบรักวิศวะเลว EP 44 - นอนที่แปลว่าไม่ได้นอน
ระหว่างทาง“นี่มันไม่ใช่ทางไปคอนโดฉันนี่”ไอโกะหันมาแหวใส่สายฟ้าที่กำลังขับรถอยู่ ซึ่งมันคือคนละทางกับคอนโดของเธอและ…เธอรู้ดีว่าเขากำลังจะพาเธอไปไหน“ต่อไปนี้ เธอต้องย้ายมาอยู่กับฉัน” สายฟ้าเอ่ยหน้าตาย พลางละสายตาจากท้องถนนหันมามองไอโกะก่อนจะหันกลับไปมองทางตรงหน้าต่อ“จะบ้าหรือไง นี่นายคิดจะบงการชีวิตฉันถึงขนาดนี้เลยหรือไง?” ไอโกะคิ้วขมวดไม่พอใจ ในเมื่อสายฟ้าคิดจะทำอะไรไม่ถามความเห็นเธอเลยสักนิด“น่า ตามนี้แหละ เอาไว้ว่าง ๆ ฉันจะพาไปขนของเธอมาที่นี่ ส่วนชุดนักศึกษาของเธอยังแขวนอยู่ที่เดิม หรือถ้าอยากได้อะไรเพิ่มก็ซื้อใหม่ไปเลย” สายฟ้าเอ่ยเสียงเรียบ ช่างไม่ได้สนใจเลยว่า ไอโกะนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดมากแค่ไหนเพราะเขารู้ดีว่า...ต่อให้เธอไม่พอใจมากแค่ไหน ยังไงเธอก็ปฏิเสธความต้องการของเขาไม่ได้อยู่ดีซึ่งไอโกะเองเธอก็รู้ถึงข้อนี้ดี เธอจึงจำต้องสงบสติอารมณ์หงุดหงิดของตัวเองลงและไม่พูดอะไรอีกเลยตลอดทางจนกระทั่งถึงคอนโดสายฟ้าเขาขับรถเข้ามาจอดทั้งสองลงจากรถ พากันเดินเข้าคอนโดโดยมีไอโกะเดินตามหลังสายฟ้ามาอย่างเงียบ ๆ แม้จะไม่ค่อยพอใจนักแต่เธอกลับขัดเขาไม่ได้ใช่สิ! ก็พ่อของเธอเล่นทำแบบนี้! ทำร
กำราบรักวิศวะเลว EP 43 - หมั้นหมาย
หลายวันต่อมา…ก๊อก ก๊อก“พี่ไอโกะคะ ป๊าเรียกให้ลงไปด้านล่างด่วนเลยนะคะ”เสียงแพรวรุ้งขึ้นมาเคาะประตูห้องของไอโกะ ในขณะที่เธอเองเพิ่งอาบน้ำและแต่งตัวเสร็จพอดี จึงเปิดประตูตามลงไป ซึ่งเธอเองก็พอรู้อยู่บ้างว่าเช้านี้ที่บ้านจะมีแขกแต่ที่ไม่รู้…คือแขกที่ว่าของที่บ้านเป็นใคร?เมื่อหญิงสาวเดินลงมาจากชั้นสอง ทันใดนั้นเธอได้ยินเสียงผู้ใหญ่พูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน จนกระทั่งเธอเดินมาถึงบริเวณห้องนั่งเล่นเธอจึงยกมือไหว้แขกผู้ใหญ่ที่นั่งอยู่“สวัสดีค่ะ”จังหวะที่เธอกวาดสายตาไปให้ครบทุกคน จังหวะนั้นดวงตาคู่หวานก็เบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเธอสบตาเข้ากับคนบางคนที่นั่งอยู่ท่ามกลางผู้ใหญ่ตรงนั้นและจะไปใครไม่ได้นอกจาก ‘สายฟ้า’“นะ นาย…”ไอโกะอ้าปากค้างพูดไม่ออก ในขณะที่ป๊าของเธอโพล่งสวนขึ้นมา“พ่อแม่ของสายฟ้า เขาจะมาสู่ขอทาบทามขอเรา” ป๊าของเธอเอ่ยออกมาพร้อมรอยยิ้มกว้าง แต่ ไอโกะกลับยืนตัวแข็ง ทำตัวไม่ถูกกับสิ่งที่เกิดขึ้น“สะ สู่ขอ?”“ใช่จ้ะ จะมาขอหมั้นหมายหนูไว้ก่อนจ๊ะ” แม่ของสายฟ้าเอ่ยด้วยรอยยิ้ม เมื่อเธอเห็นไอโกะก็รู้สึกชอบและถูกชะตาในความสวยน่ารักของว่าที่ลูกสะใภ้ในอนาคตทันทีในขณะที่เจ้าตัว
กำราบรักวิศวะเลว EP 42 - ผมพลาดเอง
เมื่อมาถึงบริเวณหน้าบ้านเธอยิ่งแปลกใจหนักกว่าเดิม เมื่อพบกับรถคันใหญ่จอดอยู่หน้าบันไดทางเข้าบ้าน และมีชายรูปร่างกำยำกำลังขนของภายในบ้านเธอออกมา“ป๊า ทำไมเกิดอะไรขึ้นคะ” ไอโกะงุนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก“ธุรกิจที่บ้านเราขาดสภาพคล่องมานานแล้วค่ะ ป๊าต้องขายของในบ้านเพื่อนำไปเป็นเงินหมุนเวียนในบริษัท” แพรวรุ้งเอ่ยบอกได้ยินดังนั้นไอโกะรู้สึกจุกที่อก ทุกคนรู้เรื่องนี้มีแค่เธอที่ไม่รู้อะไรเลย“แล้วทำไมป๊าไม่บอกไอเลยล่ะคะ”“อย่าว่าป๊าเราเลยนะ ที่ป๊าไม่ได้บอกไอเพราะกลัวว่าไอจะเครียดจนกระทบกับการเรียน ป๊าอยากให้ไอโฟกัสกับการเรียน ไม่อยากให้มีเรื่องอะไรมาทำให้ไอต้องเครียด” แม่เลี้ยงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อธิบายถึงเหตุผลที่พวกเขาต้องปิดบังเธอไอโกะยืนนิ่งอึ้งจ้องมองป๊าที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ นี่เธอมองป๊าและทุกคนผิดมาตลอดเลยสินะ“ป๊ารักและเป็นห่วงพี่ไอมากนะคะ”“ที่เห็นป๊าดุป๊าคอยเคี่ยวเข็ญเรื่องการเรียนเราเพราะป๊าเป็นห่วงไอมากมากกว่าใครเลยนะ” แม่เลี้ยงอธิบายเพิ่มไอโกะได้ยินอย่างนั้นก็รู้สึกผิดอยู่ในใจมากขึ้น ที่ผ่านมาเธอทำตัวแย่ใส่ป๊าเอามาก ๆ“ทำไมป๊าไม่บอกไอเลย ไอพอจะมีเงิ
กำราบรักวิศวะเลว EP 16 - พิสูจน์สิ
“ต้องการกี่รูป” ยิ่งลมร้อนที่ถูกพ่นออกมากระทบกับลำคอก็ยิ่งทำให้เธอขนลุกซู่ สายฟ้าที่กำลังตั้งใจเลือกรูปให้เธออยู่นั้นเมื่อสายตาเลื่อนต่ำลงมาเห็นขนแขนของไอโกะลุก เขาก็ยิ้มที่มุมปาก พร้อมกับละสายตาจากหน้าจอเอียงคอกลับมามองใบหน้าสวย “สะ สี่รูป” ไอโกะเอ่ยบอกเสียงตะกุกตะกัก พร้อมกับเบนหน้าหนีไปอีกทางเ
กำราบรักวิศวะเลว EP 12 - ขอรักสนุกไปจนตาย
ทางด้านสายฟ้า “ไปนานจังวะ” “มีอะไรสนุก ๆ นิดหน่อย” ผมนั่งลงที่เก้าอี้ตัวเดิมที่โต๊ะประจำพร้อมกับตอบทิวเขาที่กำลังจ้องจับผิดผมอยู่ “แค่นางแบบที่เจอกันตามงานยังมีไม่พออีกเหรอวะ” ภามถามขึ้น เพราะคำที่ว่าอะไรสนุก ๆ ทำให้มันคิดว่าผมไปทำเรื่องอย่างว่ามา “กูไม่ได้เอาไปทั่วขนาดนั้น” ผมตอบ “ไม่ มึงน่ะ
กำราบรักวิศวะเลว EP 11 - ข้อแลกเปลี่ยน
ไอโกะเป็นเวลานานเท่าไหร่ไม่รู้ที่ฉันดื่มเพื่อมอมตัวเองเพื่อรวบรวมความกล้าและเพื่อไปขอร้องเขาอีกครั้ง ทุกครั้งที่ยกแก้วขึ้นดื่ม ฉันมักจะพูดกล่อมตัวเองให้ทิ้งศักดิ์ศรีลงไป เพราะตอนนี้ศักดิ์ศรีที่อยากจะเก็บไว้มันช่วยอะไรฉันไม่ได้ ในเมื่อฉันอยากจะเป็นที่ยอมรับของป๊าสักครั้ง ฉันอยากให้ป๊าได้ภูมิใจใน
กำราบรักวิศวะเลว EP 8 - ใครอนุญาตมิทราบ
EP 8 - ใครอนุญาตมิทราบเมื่อทั้งสองหายลับไป ไอโกะก็เหลือเพียงตัวเองกับเสียงดนตรีในผับ และแก้วในมือที่เหลือครึ่ง รสขมของแอลกอฮอล์ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นเลยแม้แต่น้อยเธอไม่ได้มองซ้ายมองขวาอะไรอีกแล้วในตอนนี้ สายตาเธอจ้องอยู่แต่ในแก้ว กลืนความคิดอึดอัดทั้งหลายลงไปพร้อมกับเหล้าที่เริ่มจะจางแต่แล้ว
قد تعجبك أيضًا
เฮียครามคนโหด
CCHANOKNET40.4K وجهات النظرCraving Love เสือหิวไม่เลือกน้อง
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว10.7K وجهات النظرพิษรักรุ่นพี่เลว
อโดนิส10.7K وجهات النظرขุนเขาอย่าร้าย
อาเหมา9.7K وجهات النظرสยบรักผู้ปกครองร้าย
ดาวแคระ (miss.mk)228 وجهات النظرEngineering love : รักอันธพาล
ยีนเด่น753 وجهات النظرSEX TOY บำเรอร้ายนายจอมนิ่ง
B.crazy’607 وجهات النظرOnlyfans แค่เพื่อน
นังหมูปีศาจ1.0K وجهات النظر
