ตอนที่ 30 (ตอนจบ)

วันต่อมา

“พี่ขุนเดี๋ยวแวะร้านพี่ทรายให้เอมหน่อยนะ เอมอยากกินโออิชิ”

“ได้ครับ”

เมื่อร่างสูงขับรถเข้ามาในหมู่บ้านหลังจากพาคนตัวเล็กไปซื้อโทรศัพท์เครื่องใหม่ คนตัวเล็กก็หันมาพูดกับเขาที่กำลังขับรถอยู่ เมื่อเขาหันมาตอบรับเธอก็หันกลับไปเล่นโทรศัพท์เครื่องใหม่ต่อ เธอดูสนใจมันเป็นพิเศษซึ่งไม่ต่างอะไรกับเด็กน้อยที่กำลังเห่อของเล่นชิ้นใหม่เลย

และเมื่อมาถึงร้านขายของชำหรือร้านของทราย ร่างสูงก็ทำการจอดรถโดยไม่ได้ดับเครื่องยนต์ก่อนจะหันไปพูดกับคนตัวเล็กที่กำลังตั้งท่าจะเปิดประตูลงจากรถ

“เดี๋ยวพี่ลงไปซื้อให้เองครับ เรารอพี่อยู่ในรถนี่แหละไม่ต้องลงไป” ไม่ลืมที่จะกำชับเธออย่างเป็นคำสั่ง

“โอเคค่ะ เอารสน้ำผึ้งมะนาวนะคะ ขวดสีเหลืองๆ”

“ได้ครับ”

จากนั้นร่างสูงก็หยิบกระเป๋าสตางค์ใบสีดำลงจากรถเดินเข้าร้านค้าไปทันที โดยมีสายตาของคนตัวเล็กมองตามไม่ละ แต่ทว่าเมื่อสายตาของเธอดันไปสะดุดกับร่างของทรายเจ้าของร้านที่กำลังยืนโอบเอวอยู่กับหญิงสาวคนหนึ่งที่หน้าตาน่ารักพอตัว อีกทั้งท่าทีของทั้งคู่ดูกระหนุงกระหนิงราวกับคู่รัก ก็พอจะเดาได้ทันทีว่าทรายมีรสนิยมเช่นไร มิน่าเวลาที่เธอมาซื้อของร้านทรายเธอถึงรู้สึกว่าทรายเข้าหาเธอแปลกๆ

ซึ่งไม่นานร่างสูงก็กลับเข้ามาในรถพร้อมกับของที่เธอสั่งและขนมอื่นๆอีกหลายอย่างยื่นมาวางลงบนตักของเธอ จากนั้นเขาก็ขับรถพาเธอกลับบ้าน ในระหว่างนั้นเธอก็ชวนเขาคุยไปด้วย

“พี่ขุน ผู้หญิงในร้านพี่ทรายเมื่อกี้ใครเหรอเอมไม่เคยเห็นหน้าเลย แต่เอมเห็นเธอยืนกอดกับพี่ทรายด้วย เธอเป็นแฟนพี่ทรายเหรอคะ”

“คงใช่” ร่างสูงตอบออกมาน้ำเสียงเรียบนิ่งโดยที่ยังคงมองทางเบื้องหน้าไม่ละ ก่อนจะได้ยินคนตัวเล็กข้างกายพูดต่อ

“เอมว่าแล้วท่าทางพวกพี่เค้าดูเหมือนคู่รักขนาดนั้นต้องเป็นแฟนกันแน่ๆ น่ารักดีนะคะพี่ขุนว่ามั้ย”

ร่างสูงเลือกที่จะไม่ตอบคำถามของคนตัวเล็ก แต่หันไปถามกลับแทนด้วยสีหน้าที่ดูจะไม่พอใจเท่าไหร่

“ชอบแบบนั้นเหรอ”

“หมายถึงอะไรคะ?”

“พี่หมายถึงเราน่ะ ชอบผู้หญิงด้วยเหรอ”

“จะบ้าเหรอคะ ถ้าเอมชอบผู้หญิงแล้วเอมจะมาเอาพี่ทำผัวทำไมเล่า”

“หึ” คำตอบของคนตัวเล็กทำเอาร่างสูงถึงกับหลุดยิ้มด้วยความชอบใจและพึงพอใจในคำตอบของเธอเป็นอย่างมาก ก่อนจะได้ยินเสียงหวานพูดต่อด้วยท่าทีที่ดูจะจริงจังเอาเรื่อง

“เอมแค่มองว่าผู้หญิงกับผู้หญิงรักกันมันก็ดูน่ารักดี อีกอย่างรักเพศเดียวกันมันก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไร สมัยนี้โลกมันเปิดกว้างแล้วค่ะ ไม่มีใครเค้ามานั่งบูลลี่เรื่องพวกนี้กันแล้ว”

“พี่ก็ยังไม่ได้ว่าอะไรซะหน่อย” เขาพูดพร้อมกับปล่อยมือจากพวกมาลัยรถข้างหนึ่งยื่นไปวางบนศีรษะเล็กแล้วลูบเบาๆอย่างทะนุถนอมขณะปากหยักระบายยิ้ม อีกทั้งสายตาที่มองเธอเต็มไปด้วยความเอ็นดู

“เอมก็ยังไม่ได้ว่าอะไรเหมือนกัน แค่อธิบายให้ฟังเฉยๆ”

“หึ”

เมื่อคนตัวเล็กยอกย้อนกลับเขาก็ยิ่งมองเธอน่ารักเข้าไปใหญ่ จึงเกิดความหมั่นเขี้ยวจนทนมองความน่ารักของเธอเฉยๆไม่ไหว เขาจึงหยุดรถทันที จอดนิ่งสนิทโดยไม่ได้ดับเครื่องยนต์ก่อนจะคว้าคนตัวเล็กมาจูบปากทันทีอย่างดูดดื่ม คราแรกคนตัวเล็กก็ตกใจกับความอุกอาจของเขา แต่เมื่อเริ่มเคลิ้มไปกับจูบของเขา เธอก็จูบกลับอย่างไม่ยอมแพ้ กระทั่งจูบกันในรถจนพอใจแล้วก็พากันกลับบ้าน...

เวลาต่อมา 20:15 น.

“หาอะไรอยู่” ร่างสูงเอ่ยถามขณะนั่งเช็คสมุดบัญชีรายรับรายจ่ายอยู่บนเตียง เนื่องจากเห็นคนตัวเล็กกำลังคุ้ยหาอะไรบางอย่างในลิ้นชักข้างตู้เสื้อผ้า ก่อนที่เธอจะหันมาเอ่ยตอบเขา

“หาผ้าอนามัยค่ะ เอมรู้สึกปวดท้องเหมือนประจำเดือนจะมา”

“ของครั้งก่อนเราใช้หมดแล้ว”

“พี่รู้ได้ยังไงคะ?”

“แล้วที่หาอยู่น่ะเจอมั้ยล่ะ”

“ไม่เจอค่ะ”

สิ้นเสียงหวาน ร่างสูงก็ลุกขึ้นจากเตียงเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วหยิบอะไรบางอย่างออกมา ซึ่งก็คือผ้าอนามัยแบบที่คนตัวเล็กใช้ แล้วยื่นมันให้เธอ

“พี่ไปซื้อมาตอนไหนคะ” เสียงหวานเอ่ยถามพร้อมกับยื่นมือไปรับถุงผ้าอนามัยจากคนตรงหน้า

“ซื้อไว้หลายวันแล้ว พี่เห็นประจำเดือนเรามาไม่ค่อยปกติเลยซื้อเอาไว้ก่อน อีกอย่างของแบบนี้มันควรซื้อตุนเอาไว้อย่าให้ขาด เวลาใช้จะได้ไม่ต้องเที่ยวหาให้วุ่นแบบนี้ เข้าใจมั้ย” อดไม่ได้ที่จะบ่นคนตัวเล็ก ซึ่งก็เกิดจากความห่วงใยเธอทั้งนั้น

“โอเคค่าเอมเข้าใจแล้ว” พูดจบคนตัวเล็กก็เขย่งเท้าขึ้นแล้วหอมแก้มคนตัวโตตรงหน้าไปหนึ่งฟอดเพื่อเป็นการขอบคุณเขาที่คอยดูแลใสใจเธอดีมาตลอด จากนั้นก็หมุนตัวเตรียมจะเดินเข้าห้องน้ำ ทว่ามือใหญ่ของอีกคนก็คว้าแขนของเธอเอาไว้เสียก่อน

“เดี๋ยวครับ ให้พี่ช่วยใส่มั้ย”

“จะช่วยเอมใส่ผ้าอนามัยเนี่ยเหรอคะ”

“ใช่”

“เอ่อ ไม่ต้องขนาดนั้นหรอกค่ะเอมทำเองได้” พูดจบคนตัวเล็กก็รีบเดินหนีเข้าห้องน้ำไปทันที เธอทั้งอายทั้งเขินจนแทบทำตัวไม่ถูก แต่อีกใจมันก็รู้สึกดีเมื่อมีใครสักคนอยากจะทำให้เรามากขนาดนี้ ถึงขั้นจะใส่ผ้าอนามัยให้ ผู้ชายอ่อนโยนแบบนี้มันหาได้ยากมาก แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มี และหนึ่งในนั้นเธอก็ดันได้มา มีแฟนที่ดีมันรู้สึกดีแบบนี้นี่เอง

ไม่นานหลังจากคนตัวเล็กเปลี่ยนผ้าอนามัยเสร็จ ทั้งคู่ก็ขึ้นไปนอนกอดซบอกกันอยู่บนเตียงพลางพูดคุยกันไปเรื่อยตามประสาคนรัก

“เอม เรียนจบแล้วแต่งงานกับพี่นะ”

“ตะ แต่งงานเหรอคะ” คนตัวเล็กที่ไม่คาดฝันหรือคิดไกลถึงขั้นแต่งงาน พอได้ยินอีกคนพูดมาเช่นนั้นก็เหมือนจะทำตัวไม่ถูก และไม่อาจนอนนิ่งอยู่ได้ เธอจึงดันตัวลุกขึ้นนั่งพร้อมกับเขาที่ลุกขึ้นตามเธอ 

“ทำไม ไม่อยากแต่งงานกับพี่เหรอ”

“เปล่าค่ะ เอมแค่ยังไม่ได้คิดไกลถึงขั้นแต่งงาน”

“...” สิ้นคำพูดดังกล่าวของคนตัวเล็ก ร่างสูงก็เงียบไปขณะมองสบตาคู่สวยไม่ละ จนคนตัวเล็กที่เห็นเขาเงียบไปก็กลัวว่าเขาจะไม่เข้าใจถึงสิ่งที่เธอจะสื่อ จึงพูดต่อเพื่ออธิบายให้เขาฟัง

“ไม่ใช่ว่าเอมไม่อยากแต่งกับพี่นะ แต่เอมแค่ไม่เคยคิดเรื่องแต่งงาน เอมคิดแค่ว่าเราสองคนคบกันแบบนี้ไปเรื่อยๆไปนานๆสำหรับเอมมันก็เกินฝันแล้ว แต่ถ้าพี่อยากแต่งงานกับเอมเอมก็พร้อมจะเป็นเจ้าสาวคนสวยให้พี่ค่ะ”

“หึ” ร่างสูงถึงกับหลุดยิ้มออกมากับประโยคสุดท้ายของคนตัวเล็ก อีกทั้งในยามที่มองเธอยิ้มมาก็ทำใจเขาสั่นทุกครั้ง

“พี่หัวเราะอะไรคะ”

“เราคิดว่าพี่รักเราไม่มากพอเหรอ หรือเราไม่มั่นใจในตัวพี่เราถึงไม่เคยคิดเรื่องแต่งงาน”

“โธ่พี่ขุน ไม่ใช่ว่าเอมไม่มั่นใจในตัวพี่ เอมเชื่อใจพี่นะ แต่คนอย่างเอมจะคิดอะไรได้เล่า แค่คิดว่าวันนี้เรารักกันดีและมีความสุขมันก็พอแล้ว พรุ่งนี้จะเป็นยังไงค่อยว่ากัน”

“ฟังพี่นะชะเอม วันนี้พี่รักเอมยังไง พรุ่งนี้พี่ก็ยังรักเอมเหมือนเดิม พี่จะไม่มีวันเปลี่ยนใจ”

“แล้ววันมะรืนล่ะคะ”

“หึ” ร่างสูงถึงกับหลุดยิ้มออกมาอีกครั้งกับความทะเล้นของคนตัวเล็ก ก่อนจะพูดตามน้ำไปกับเธอแต่ก็พูดออกมาด้วยความจริงใจ

“วันมะรืนพี่ก็รัก วันต่อๆไปหรือวันไหนๆพี่ก็จะรักเอมแค่คนเดียว ไม่เปลี่ยนใจด้วย”

“เอมก็จะไม่เปลี่ยนใจเหมือนกัน เอมจะรักพี่ขุนคนเดียวตลอดไปค่ะ”

“พูดแล้วห้ามคืนคำนะครับ”

“แน่นอนค่ะ ใครผิดคำพูดคนนั้นเป็นหมา”

“หึ ได้สิครับ”

สิ้นเสียงทุ้ม คนตัวเล็กก็โผเข้ากอดร่างสูงไว้แน่นขณะใบหน้าของทั้งคู่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มมีความสุข ก่อนจะพากันเอนตัวนอนแล้วหลับตาลงท่ามกลางความสุขที่อบอวนอยู่ภายในจนแทบเอ่อล้นหัวใจของทั้งคู่...

...รักที่ไม่เคยคาดฝัน จากคนที่เป็นเพื่อนเล่นกันในวัยเด็กแต่แล้วต่างฝ่ายต่างก็พากันหายไปจากวงจรชีวิต ทว่าเมื่อเวลาผ่านไปกลับหวนมาเจอกันอีกครั้งในวันที่ต่างฝ่ายต่างโตเป็นผู้ใหญ่ ในช่วงแรกก็ดูเหมือนจะเป็นคู่กัด แต่สุดท้ายก็เผลอใจ จวบจนได้รักกันในที่สุด...

...จบ...